Divine Of The King [Rewrite] ตอนที่ 0 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Divine Of The King [Rewrite]

Ch.0 - Act 0 บทนำในกาลก่อน


      กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วในเช้ารุ่งอรุณวันใหม่ เมฆหมอกสีดำที่ปกคลุมอาณาจักรค่อยๆจางลงไป แสงวันใหม่ส่องผ่านก้อนเมฆลงมายังกลางค่ายทหารแห่งหนึ่งซึ่งไร้วี่แว่วของสิ่งมีชีวิตอยู่ ห่างจากค่ายไปทางตะวันตกสี่สิบกิโลเมตร มีเหล่ากองกำลังทหารประมาณสองถึงสามพันคนที่กำลังยืนงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นภายหน้าของเขา สิ่งที่เกิดที่ทุ่งหญ้าสีดำที่ถูกปกคลุมไปด้วยเลือดของเหล่าปีศาจ [ บลัดดี้ กลาซแลนด์ ] ทุกอย่างในกองทัพเงียบสงบหยุดนิ่งเหมือนถูกมนต์สะกดไว้ไม่ให้ขยับไปไหนได้

"หรือว่า..!!!"

      เสียงที่ออกมาจากปากเป็นเสียงเล็กๆ ใสกังวาน ดังมาจากข้างหน้าของกองทัพ เธอหันไปทางข้างหลังของเธอที่มีชายในผ้าคลุมสีขาวอร่าม ภายใต้ฮูดของเขามีใบหน้าที่ถูกปกคลุมด้วยผมสีเช่นเดียวกับเนื้อผ้า เขากำลังก้มหน้าอยู่เหมือนกับยังไม่ตื่น

กึด!!!

      เธอง้างธนูขึ้นมาอย่างรวดเร็วจน คนรอบข้างของเธอนั้นตกใจ

พิ้ว!!!

      ธนูพุ่งไปหาชายคนนั้น ชายผู้มีผมสีดั่งพยาเสือขาว 

ฉึก!!!

      ธนูปักเข้าที่ตัวของเขา ทันใดนั้นเองร่างของเขาก็แตกกระจายกลายเป็นแสงที่แสบตาจนมิอาจลืมตาขึ้นมามองได้ เธอรู้สึกตัวโดยทันทีว่าสิ่งที่เธอคิดอยู่เมื่อครู่นั้นเป็นความจริง ในทันใดนั้นเองเท้าของเธอก้าวไปในทิศที่สวนทางกลับแสงที่อยู่ตรงหน้าของเธอ จากนั้นเธอก็วิ่งไปทางข้างหน้าของเธอสุดชีวิต 

"เดียว!! โรซาเรีย "

      ชายหนุ่มผมสีน้ำเงินเอ่ยปากเรียกเธอไว้แต่ก็สายเกินไป เธอพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็วราวกับสายลม ทิ้งประโยคสุดท้ายให้เขาได้ยินว่า

"[เหยียบเมฆา]"

      ทางที่เธอพุ่งตัวไปคือ สถานที่ที่มนุษย์ทั่วไปไม่กล้าที่จะเข้าใกล้ เป็นสถานที่หนึ่งในเจ็ดแห่งที่อันตรายที่สุดในโลกนี้      

 [ ปราสาทนิลกาฬ ]

" มิคาเอล ! "

      เสียงตะโกนดังกังวานของเธอดังออกมาจากปากของเธอ รอบตัวของเธอมีซากศพกับร่างของอมนุษย์ที่หายใจอยู่บ้าง นอนนิ่งสนิทอยู่บ้างเต็มไปทั่วทุ่งหญ้า เธอร้อนรนมากเพราะเธอไม่สามารถหาตัวของเขาได้พบ เธอมองหาชายผ้าคลุมสีขาวทั่วทิศทางเธอก็หาไม่เจอ เธอสังเกตเห็นแสงของดวงอาทิตย์ที่ส่องลงมายังใจกลางปราสาทสีดำทมิฬ เธอก้าวเท้าไปยังที่ที่แสงส่องลงมาพร้อมพูดว่า

"[ข้ามเวหา]"

      ไม่ถึงอึดใจ เธอก็ยืนอยู่ภายในปราสาทดำทมิฬ ตลอดทางเดินมีปีศาจนอนเรียงราย เธอเดินต่อไปข้างหน้าที่ลึกสุดของห้องโถง มีเศษประตูบบานใหญ่ที่ถูกทำลายเป็นชิ้นเล็กๆกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นปราสาทข้างในเป็นห้องที่ใหญ่มาราวกลับเป็นห้องประชุมของปราสาทแห่งนี้ เมื่อเธอมองเข้าไปยังในห้องนั้น

!!!

    ทันใดนั้นร่างกายของหญิงสาวก็หนาวสั่นขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล เธอค่อยๆเดินเข้าไปทีละก้าวไปในห้องนั้น แต่แล้วก็มีหยดน้ำไหลตกลงมาบนพื้น ปรากฏเป็นประกายละอองสีทอง ทันทีที่น้ำตาหยดไปนั้น มีดอกกุหลาบโผล่ขึ้นมาขั้นมา 1 ดอก เมื่อน้ำตาหยดลงมาอีกหยดก็มีดอกกุหลาบโผล่ขึ้นมาอีกดอก ดอกกุหลาบโผล่ขึ้นมาดอกแล้วดอกเล่า และสุดท้าย เธอก็ทรุดตัวนั่งลงหน้ารูปปั้นที่อยู่ปลายสุดทางเดิน รูปปั้นนั้นมีขนาดสูงกว่าเธอประมานหนึ่งศอก ชูบางสิ่งขึ้นเหนือหัว ในมือของรูปปั้นนั้นมีหมวกเหล็กสีดำทมิฬที่เหมือนกับสีของปราสาทอยู่ แต่ที่แปลกก็คือ ภายในหมวกเหล็กกลับไม่มีสิ่งใดอยู่ภายในนั้น รูปปั้นสีทองอร่ามยิ่งถูกแสงแดดส่องโดนกลับยิ่งสว่างเจิดจ้ายิ่งรวมกับผ้าคลุมสีขาวปลิวสะบัดไสวเมื่อลมพัดมาจากทางตะวันออกหากมีพ่อค้าคนใดเห็นรูปปั้นนี้แล้วละก็รูปปั้นนี้จะถูกตีราคาไม่ต่ำกว่าล้านเหรียญทองแน่นอน แค่ผู้ที่เห็นรูปปั้นนี้คือ เธอ เธอผู้กำลังร่ำไห้กับรูปปั้นที่อยู่ตรงหน้าของเธอ จึงทำได้แต่นั่งร้องไห้ออกมาเพียงเท่านั้น ต่อมาไม่นานมาก ชายหนุ่มผู้สวนชุดออกรบคล้ายๆนักรบทางตะวันออกกับหญิงสาวที่สวนหมวกจอมเวทย์ทรงสูงก็ตามเธอจนทัน ทั้งสองเมื่อมาเห็นรูปปั้นตรงหน้าของพวกเขา ปฏิกิริยานั้นไม่ต่างกันกับหญิงสาวผมสีทองราวกับรูปปั้นตรงหน้าของเธอ ฝ่ายหญิงเธอค่อยๆเดินเข้ามาพร้อมกับชายหนุ่ม ความเหน็บหนาวและโศกเศร้าในยามนี้ไม่มีใครสามารถเข้าใจได้นอกจากทั้งสามคน เมื่อหญิงสาวผมสีน้ำตาลเข้มเดินมาถึงเธอปล่อยไม้เท้าศักย์ศิษย์ที่ด้านบนวนรวมกันเป็นก้นหอยและโอบหญิงสาวผมสีทองไว้ ส่วนชายหนุ่ม ชายที่พบดาบสามเล่มติดกับตัวของเขาตลอด เดินเข้าไปและหยุดตรงหน้ารูปปั้นสีทอง กำหมัดขวาและยกขึ้นนาบอกทางซ้ายและก้มหัวทำความเคารพต่อรูปปั้นสีทองที่อยู่ต่อหน้า ผ่านไปชั่วขณะหนึ่งมือขวาที่กำหมัดของเขานั้นถูกกำแน่นขึ้นเรื่อยๆและสุดท้ายชายหนุ่มผมสีน้ำเงินยาวก็เหวียหมัดลงไปยังบนพื้นข้างหน้าอย่างรุนแรง

ปึก!!!

คลื่นลมผ่านออกมาราวกับพายุและสลายหายไป และเขาก็พูดขึ้นมาว่า

"ในศึกครั้งนี้ตามคำทำนาย1ใน4ผู้กล้าคนใดคนหนึ่งต้องสูญเสีย...แต่นายพูดมันขึ้นมา นายรู้ไหมตอนนั้นพวกเราดีใจมากแค่ไหนที่มีนายอยู่ในกลุ่มของพวกเราและพูด อย่างนั้นออกไป"

(ไร้สาระน่าตาทวด เดียวพวกเราทั้ง4คนจะเป็นคนพิสูจน์ให้ท่านดูเองว่าพวกเราทั้ง4จะไม่ตาย)

เสียงคำของชายผมสีขาวดังออกมาจากในหัวของทุกคน 

"นายสัญญาว่าศึกจอมมาร พวกเราจะร่วมมือกันโค้นล่มจอมมาร แต่ทำไม...ทำไม...ทำไมตอบมาซิ มิคาเอล! ทำไม "

ชายหนุ่มก้มหน้าลงพร้อมกับรำพันคำพูดของตนออกมาเบาๆ พร้อมน้ำตาที่ไหลเป็นสาย...

 

 

สายลมย่อมพัดผ่าน

                    กาลเวลาย่อมหมุนเปลี่ยน

                                          หนึ่งตำนานจบลง

                                                            อีกหนึ่งตำนานย่อมเกิดขึ้นมาใหม่

.

.

.

.

.

.

ตำนานนี้ยังไม่จบสักหน่อย มันเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของ เวทมนต์โบราณ  หน่วยวิทยาการโลกปัจจุบัน ความรัก เหล่าปีศาจ สาวสวย พรมลิขิต และ การคืนชีพ

นามของตำนานนี้มีชื่อว่า

[ Divine Of The King ]




NEKOPOST.NET