[นิยายแปล]ไปจีบสาวที่โลกอนิเมะกันเถอะ! ตอนที่ 5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]ไปจีบสาวที่โลกอนิเมะกันเถอะ!

Ch.5 - เรื่องราวที่อดไม่เล่าไม่ได้


“อู่วว......เย็นไปหน่อยนะ แต่ก็ยังพอทน”

ในทะเลสาบขนาดเล็กที่ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ วู่หยานที่เปลือยกายอยู่กำลังพยายามขัดเอาคราบเลือดออกไป

แม้ว่าตอนนี้ยังไม่เข้าหน้าหนาว แต่ก็ถึงช่วงปลายถดูใบไม้ผลิแล้ว เพราะงั้นแม้ว่าน้ำในทะเลสาบจะยังไม่เย็นจนถึงขั้นเป็นน้ำแข็ง แต่อุณหภูมิก็ไม่มากกว่าตัวเลขหลักเดียว

ถ้าไม่ใช้เพราะว่าร่ายกายเขาแข็งแรงกว่าก่อนหน้านี้ เขาคงไม่กล้าที่จะมาอาบ

ในขณะที่กำลังขัดตัว ในใจเขาก็ครุ่นคิด

ตอนนี้ เขาทำภารกิจเสร็จแล้ว เลเวลก็อัพถึง18แล้ว เขาน่าจะระดับน้องๆซุปเปอร์แมน แม้ว่าจะไม่รู้ว่ามาตรฐานคนบนโลกนี้เก่งแค่ไหน แต่ถ้าแค่ปกป้องตัวเองก็คงพอแล้วมั้ง??

เขาควรไปตามหาที่ๆมีคนอยู่ดีไหมนะ?

ไม่ใช้ว่าตามฉบับนิยายแล้วควรเป็นแบบนี้ไม่ใช้เหรอ? หลักจากพระเอกถูกส่งมาต่างโลก ก็ใช้ชีวิตบนภูเขา ไปเข้าเมือง ได้คนตระกูลขุนนาง/ราชวงศ์ หรืออะไรก็ตามแต่รับไป  ได้ถูกทบสอบ ต่อมาลูกคริสตัลก็ระเบิดด้วยความเทพ ชื่อเสียงอัจฉริยะก็แพร่กระจายไป ทำให้ผู้คนแตกตื่นตกตะลึง แล้วพระราชาหรือหัวหน้าตระกูลก็เข้ามาพูดว่า “อืมๆ เป็นเด็กหนุ่มที่ดูดีใช้ได้ เจ้าสนใจอยากจะมาทำความรู้จักกับลูกสาวข้าไหม?” อะไรประมาณนี้

อืม.....หลานสาวก็ยังดี!!

...แทนที่จะคิดว่าจะทำยังไงถึงจะออกจากป่าสัตว์อสูรได้ มั่วมามโนอยู่แบบนี้ เมื่อไหร่จะได้ออกไป?

วู่หยาน ยังไม่รู้ตัวว่าได้คิดออกนอกเรื่องไป เขาอมยิ้มดุจฮิปโป  ‘ฮิ ฮิ’ หัวเราะแบบโง่ๆ

กวักน้ำใส่หน้า แล้วมองไปรอบๆที่ไม่มีใคร พูดเปรยๆว่า “มันคงจะดีกว่านี้ ถ้ามีสาวสวยเอาหน้าอกมาถูหลังให้...”

คุณหวังมากไป..

ไม่สิ ไม่ได้หวังมากไป...

หลังจากเขาพูดจบ น้ำเสียงน่ารักๆก็ส่งมาถึงหูเขา

“โว้วว!! ทะเลสาบล่ะ! ฉันอยากอาบน้ำ เหนียวไปหมดทั้งแล้ว รู้สึกไม่ชอบเลย”

น้ำเสียงที่ทั้งน่ารักและอ่อนหวาน ทำให้วู่หยานที่กำลังอาบน้ำตัวกระตุก

ใครคิดที่คิดว่าฉันมโนมากไป ตอนนี้จงยินดีกับเสียงนี้พวกนี้ซะ

“คุณหนู อดทนสักแปป ให้พวกเราไปตรวจดูก่อน” เสียงที่คูลและนุ่มนวลกว่าเสียงน่ารักๆเมื่อกี้ดังขึ้นมา

“โห ทะเลสาบน่ารักๆแบบนี้จะไปมีอันตรายได้ยังไง รออยู่นี้นะ ฉันไปละ ทนต่อไปไม่ไหวแล้ว” แทบจะหน้าลงน้ำ วู่หยาน อยากบอกเธอมากๆ ว่าเพราะมันดูน่ารักถึงคิดว่ามันปลอดภัย เธอมันจะน่ารักเกินไป.......

“คุณหนู! ช้าก่อน!”

มุมปากของวู่หยานบิดเบี้ยว มองดูร่างเล็กๆน่ารักวิ่งมาจากในป่า

พระเจ้ารู้ ที่เขาพูดเมื่อกี้ก็แค่เล่นมุขตลก

ใกล้เขามา เด็กสาวที่ผมสีดำยาวตรง ใส่ชุดแปลก มองดูเป็นชุดวันพีชสวมทับด้วยเสื้อโค้ทขนาดเล็กสีขาว ปรากฏตัวต่อหน้าวู่หยาน

สาวน้อยที่มีใบหน้างดงามเหมือนนางฟ้า ให้ความรู้สึกเหมือนเด็กๆ แม้ว่าร่างกายจะสูงไม่ถึง170เซนติเมตร แต่รูปร่างดูเร่าร้อนเหมือนแม่มด มองจากตรงนี้ไฟหน้าน่าจะใหญ่กว่าคัพDเป็นอย่างน้อย

เมื่อสาวน้อยน่ารักเห็นน้ำ ก็ยิ้มแล้วหัวเราะเสียงหวาน ‘ฮิๆ’  ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่เห็นวู่หยาน หรือเพราะร่ายกายเธอทนไม่ไหวแล้วจริงๆ เธอเริ่มถอดเสื้อผ้าออกโดยไม่ได้ระวังอะไร เห็นแบบนี้วู่หยานตะลึง

ใบหน้าเด็กโมเอะๆ?ผมดำยาวตรง?ซื่อบื้อโดยธรรมชาติ?

มองดูสาวน้อยน่ารักที่เต็มไปด้วยเสน่ย์ วู่หยานไม่สามารถอดทนใจเย็นต่อไปได้

“เฮ้ๆ เธอกำลังจะทำอะไรน่ะ?” วู่หยานตะโกนด้วยความอาย ไม่ใช้ไรหรอก แต่แ