[นิยายแปล]ไปจีบสาวที่โลกอนิเมะกันเถอะ! ตอนที่ 3 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]ไปจีบสาวที่โลกอนิเมะกันเถอะ!

Ch.3 - ฆ่างูลมดวงตก


ณ พื้นที่ราบซึ่ง วู่หยาน อยู่ ได้มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามา

งูยักษ์สีเขียวลายดำเลื่อยออกมาจากในป่า ได้บุกรุกพื้นที่ของเขา

มีความยาวประมาณ4เมตรและเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ1ถัง มีเขี้ยว2เขี้ยวที่ใหญ่กว่าไม้เล็กๆ มันบ่งบอกชัดเจนว่างูตัวนี้ไม่ได้เป็นมังสวิรัติ

เขาได้ซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้ ขณะที่สังเกตงูตัวนี้อย่างระมัดระวัง

เมื่อกี่ตอนที่ได้ยินคำเตือน เขาแทบจะหัวใจวายตาย งูนี้ไม่ว่าบนโลกก่อนของเขาจะมีมันหรือไม่ก็ตามเขาก็ไม่เคยเห็นมัน จะมาหวังอะไรกับเขาที่เคยเห็นแต่ลูกแมวลูกหมา ให้มาจัดการมันอย่างใจเย็นได้?

ถ้าไม่ใช้เพราะมันมาทักทายเขาถึงที่ เขาคงเผ่นป่าราบไปแล้ว เขาเดาว่าโลกนี้มันต้องมีที่ๆเขาคุ้นเคยบ้าง

ดูงูยักษ์ที่กำลังเลื่อยในพื้นที่โล่ง เขาอดไม่ได้ที่จะคิดว่า งูตัวนี้ต้องใหญ่สมชื่อป่าแห่งสัตว์ยักษ์ด้วยไหม?

ขณะที่มีแสงกระพริบแวบเข้ามาในสายตาของเขา เหนือหัวของงูมีข้อความอยู่

งูสายลม : LV10

นี้เป็นหนึ่งในความสามารถของระบบ ที่สามารถเห็นรายละเอียดสิ่งที่อยู่ในวิสัยทัศน์ของเขาได้

แต่ข้อมูลที่บอกก็แค่ ชื่อ กับ เลเวล

ยังก็ตามด้วยข้อมูลตรงหน้า แทบทำให้ วู่หยาน ร้องไห้

ไอ้ระบบเฮงซวย บอกว่าเขามีโอกาสชนะ5% แต่ดูนี้เขาแค่LV0 ดูยังไงโอกาศชนะของเขาก็มีไม่ถึง1%ชัดๆ

โยนความคิดนี้ทิ้งไปก่อน เขาเอามือจับดาบที่เอวพร้อมกับค่อยๆหลับตาระลึกถึงท่วงท่าเทคนิคต่างๆ และวางแผนต่อสู้

ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามLV10ขณะที่เขาแค่LV0 ไม่ว่าคิดยังไงมองมุมไหนก็ไม่มีทางชนะ

มีแต่ต้องลอบโจมตีทีเผลอเท่านั่นถึงพอมีลุ้น ยิ่งกว่านั่นต้องครั้งเดียวตาย!! ไม่งั้นเขาจะม่องซะเอง....

ถ้าตีมันแล้วไม่ตาย เขาก็ต้องเผ่นลูกเดียว

เพื่อเพิ่มโอกาสชนะของเขา วู่หยานคิดว่าต้องมีกลยุทธ์ที่ดีพอ

ขณะที่จ้องมองงู ในใจของเขาก็เปิดระบบขึ้นอย่างรวดเร็ว จากนั่นก็ค้นหาไอเทม

สำหรับIP ไม่ใช้ว่าถึงเวลาที่ต้องใช้แล้ว? ถ้าไม่ใช้ตอนนี้ งั้นตอนไหน?

อย่างรวดเร็ว วู่หยาน เจอสิ่งที่เขาต้องการ

ดอกไม้มึนเมานิรันดร์ : สามารถปลดปล่อยละอองเกสร ทำให้ผู้ที่โดน มึนงุนงง และยังมีโอกาสเกิดอาการหลอนประสาท 1,000 IP

มือขวาถือดาบ มือซ้ายถือดอกไม้ที่ดูค่อนข้างโบราณ แม้จะมีไอเทมที่ดีที่สุดอยู่ในรายการ แต่เขาก็ยังต้องการเก็บแต้มไว้ นอกจากนั่น ดอกไม้นี้ก็เหมาะสำหรับสถานการณ์ในตอนนี้มาก!

ยกดอกไม้ในมือขึ้นพร้อมกับปิดปากและจมูก ในใจวู่หยานแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย แกว่งมือที่ถือดอกไม้เบาๆ

ละอองเกสรที่ไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่าลอยไปที่งูนั่น ละอองเกสรนี้ไม่จำเป็นต้องมีลมช่วยในการลอย เพียงแค่ชี้ไปที่เป้าหมาย มันก็จะลอยไปเอง

ค่อยๆลอยไป ทันใดนั่นด้วยสัญชาตญาณ มันสำผัสได้ถึงอันตราย ดวงตาสีเขียวตวัดมองไปรอบๆอย่างกังวล มันแลบลิ้นเข้าออกไปมาเตรียมพร้อม

แต่ช่างน่าส่งสาร วันนี้มันถูกกำหนดให้ตายคามือวู่หยาน ด้วยสติปัญญาที่ไม่สูงนัก มันจะรู้ได้อย่างไรว่าศัตรูของมันแทนที่จะออกมาสู้กันตัวๆซึ่งๆหน้า แต่กลับซ่อนตัวอยู่และจัดการมันด้วยไอเทมถูกๆชิ้นนึง?

โดยปกติแล้ว งูสายลมไม่ได้มีสติปัญญาที่สูงนัก มันจึงไม่รู้ ถ้ามันรู้ความคิดวู่หยาน มันคง รีบหนีไปแล้ว ผลลัพธ์ก็จะกลายเป็นมันสามารถหลบหนีจากความตายได้

เวลาผ่านไป ม่านตาของมันก็เริ่มหนักขึ้นและเต็มไปด้วยน้ำตา มันกระพริบตาไปมา ร่างกายของมันที่ตอนแรกมีพลังเต็มเปี่ยมก็สั่นไปมา

เห็นดังนั่น ในใจ วู่หยาน มีความสุขมาก รู้ว่ากลยุทธ์ตัวเองสำเร็จแล้ว จริงๆแล้วเขากลัวว่ามันจะไม่ยอมเมา เพราะเขาก็ไม่รู้เรื่องงูเท่าไหร่.....

ราวกับว่ารู้ชะตากรรมตัวเอง มันส่งเสียงร้องออกมาเป็นครั้งสุดท้าย ในหูของวู่หยานที่ได้ยินเสียงร้องอันน่าสงสาร เขารู้สึกว่ามันเป็นเสียงเพลงที่ดีมาก เขารีบแกว่งดอกไม้แรงขึ้น!

จนกระทั้งมันไม่มีเสียงร้องแล้วเขาถึงหยุดแกว่ง บนพื้นโล่งเป็นงูที่กำลังจมดิ่งสู่ความฝันอันแสนหวาน

เห็นดังนั่น วู่หยาน ก็กระโดนลงจากต้นไม้ที่สูงประมาณ6-7เมตร แล้วยืนขึ้นอย่างมั่นคง ด้วย Sword Master แม้ร่ายกายเขาจะไม่เปลี่ยนมากนักแต่เทคนิคเปลี่ยน แค่กระโดดลงแค่นี้เรื่องหมูๆ

วู่หยาน ค่อยๆเดินไปอย่างระมัดระวัง จนมาถึงด้านหน้าของมัน หัวงูนั่นสูงถึงเข่า เขากลืนน้ำลาย

มัน.....คงไม่อยู่ๆก็ตื่นใช้ไหม....

พยายามห้ามใจตัวเองไม่ให้วิ่งหนีไป วู่หยาน ตัดสินใจโจมตีก่อน ชักดาบคุซานางิออกมา เขาเล็งไปที่หัวของมัน

“อย่าโกรธกันเลยนะ ต้องโทษโชคชะตาที่ทำให้แกเกิดเป็นงู แกไม่มีสิทธิมนุษยชน จำไว้นะ เกิดใหม่ชาติหน้าต้องเป็น ‘คนดี’ ”

หลังพูด อามิตตาพุทธๆ ดาบยาวในมือ วู่หยาน ก็แทงลงไป คมดาบของคุซานางิ ราวกับว่าเจาะกระดาษธรรมดา ทะลุสมองโดยตรง ทำให้มันตายโดยไม่ต้องเจ็บปวด....(หลับตาย)

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี Userเลเวลอัพ ปัจจุบัน เลเวล 1 "

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี Userเลเวลอัพ ปัจจุบัน เลเวล 2 "

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี Userเลเวลอัพ ปัจจุบัน เลเวล 3 "

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี Userเลเวลอัพ ปัจจุบัน เลเวล 4 "

“ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี Userเลเวลอัพ ปัจจุบัน เลเวล 5 "

เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องในหัวของ วู่หยาน ทำให้เขาเหม่อลอย หลังจากคืนสติแล้ว วู่หยาน ยิ้มอย่างมีความสุข โดยเมินความรู้สึกผิดบาปที่ฆ่าชีวิตมันไป

มอนเวล10ที่แข็งแกรง ทำให้เลเวลกระโดดจาก0ไป5 ในที่สุดพี่ชายคนนี้ก็หลุดพ้นจากฉายานูป(LV0)แล้วว!!

ยกมือขึ้น เขาสามารถรู้สึกถึงพลังได้หลังจากเลเวลอัพ ร่างกายของเขาเบาขึ้นและแข็งแรงมากขึ้น เขารู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่อีกครั้ง กระดูกแข็งขึ้นและหัวก็โล่งสบาย

แต่เดิมร่างกายเขาอ่อนแอมีแต่สกิลที่ดี แต่หลังจากเลเวลอัพ มันก็ได้ปรับปรุงรากฐานร่างกายของเขาให้เหมาะสมมากขึ้น

ดูเหมือนว่าการเลเวลอัพ จะเพิ่มความแข็งแกร่งและความฉลาดให้เหมาะกับการบ่มเพาะ และการเลเวลอัพแต่ละครั้ง พรสวรรค์(Innate Skill)และสภาพร่างกายของเขาก็จะค่อยๆดีขึ้นเรื่อยๆ ถ้าซื้อความสามารถจากระบบอีกครั้ง การที่เขาจะย้ายภูเขาถมทะเล ก็ไม่ได้เป็นแค่ความฝันอีกต่อไป!

“ปี๊บ! ตรวจพบ อินทรีย์วัตถุ ต้องการแลกเปลี่ยนกับระบบ เพื่อรับ IP ?”

“ปี๊บ! ตรวจพบ คริสตัลเวทมนตร์ ระดับ 10 ต้องการแลกเปลี่ยนกับระบบ เพื่อรับ AP ?”

ขณะกำลังดีใจกับการเลเวลอัพ เสียงของระบบก็ดังขึ้น ทำให้หัวเขาว่างเปล่าไปแปปนึง

อินทรีย์วัตถุ?คริสตัลเวทมนตร์? มันคืออะไรวะ?

สำหรับ คริสตัลเวทมนตร์ ก็พอจะเดาได้จากการที่เขาอ่านโนเวลมานับไม่ถ้วน สามารถแลกเพื่อรับAP ทำให้ วู่หยาน ประหลาดใจ แต่ก็ยอมรับได้

แต่ไอ้ อินทรียวัตถุ แม่งคือไรวะ?

หรือจะเป็นซากงูตรงหน้าเขา?

วู่หยาน ขมวดคิ้ว ขบคิดสักพัก มองดูงูดวงซวยตรงหน้า วู่หยาน ตะโกน “แลกเปลี่ยน!”

ซากงูค่อยๆโปร่งใสขึ้น ในที่สุดก็หายไป เวลาเดียวกัน เสียงระบบก็ดังขึ้น

“ปี๊บ! ได้รับ IP 3000 แต้ม และ AP 500 แต้ม!”

เชีย! แม่งได้จริงด้วย!

วู่หยาน โชว์รอยยิ้มจางๆ ถามด้วยความสงสัย “ระบบ เงื่อนใขในการแลกเปลี่ยนแต้มคืออะไร?”

“User ต้องแลกเปลี่ยนวัตถุดิบให้ตรงกับแต้มที่จะแลก!”

วู่หยาน เกาหัว บนหัวเขามีเครื่องหมายคำถามเต็มไปหมด เขาไม่ได้คิดว่าตัวเองโง่ แต่จากคำตอบของระบบ เขาเข้าใจได้แค่นิดเดียว

หลักจากถามตอบกับระบบ วู่หยานก็เข้าใจจนได้

อธิบายง่ายๆก็ แลกเปลี่ยน อุปกรณ์ ก็จะได้ EP แลกเปลี่ยน ไอเทมและอินทรียวัตถุ ก็จะได้ IP ร่างกายของงูตัวนี้ก็คือ อินทรียวัตถุ ถือได้ว่าเป็นไอเทม และการแลกพลังงานในร่ายกายมันก็จะได้ AP ยกตัวอย่างก็ คริสตัลเวทมนตร์ สามารถแลกเป็นAPได้

“ถ้างั้น ระบบ ฉันต้องแลกเปลี่ยนอะไรถึงจะได้SP?”

ถึงแม้ว่าอย่างอื่นมันก็ดีอยู่หรอก แต่ที่แจ่มสุดก็ต้องเป็นสาวน้อยโมเอะ2Dนี้แหละ หรือจะเถียงว่าไม่ใช้ ถ้าไม่ใช้สาว2Dแล้วอะไรล่ะ? สาว3D? พ่องมึงเถอะ! โอตาคุคนไหนกันที่จะทำแบบนั่นวะ ถ้ามีจริงก็คงสมองมีปัญหาแล้ว

“User ต้องแลกเปลี่ยนกับยูนิตประเภทชีวิต ซึ่งจะได้SP!”

“ยูนิตประเภทชีวิต? คงไม่ได้หมายถึงคนเป็นๆหรอกนะ....”วู่หยาน หัวเราะแห้งๆ ในขณะที่หนังหัวเขาเย็นหวาบ

“เตือนUser ยูนิตประเภทชีวิตแบบมีความรู้สึกไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้ ต้องแบบไร้ความรู้สึกถึงแลกได้!”

“????”

ความงุนงงของวู่หยานได้พุ่งทะลุสวรรค์

ในศตวรรษที่ 21 ก็เป็นเรื่องปกติที่จะใช้ศัพท์เทคนิค แล้วเขาจะไปเข้าใจศัพท์พวกนี้ของระบบได้ไง เดียว....หรือว่า...เราโดยมันดักควายเข้าให้?

“ระบบ นายพอจะช่วยยกตัวอย่างหน่อยได้ไหม?”วู่หยาน พูดด้วยความหงุดหงิด

“ยูนิตประเภทชีวิต ยกตัวอย่าง ไอเทมที่มีพลังงานชีวิตหรือก็คือไข่ของสัตว์เวทมนตร์!”

“ทำไมนายไม่พูดแบบนี้ตั้งแต่แรกล่ะ?” วู่หยานถอนหายใจอย่างจนปัญญา แม้ว่าจะเห็นได้ชัดจากนิสัยการพูดของระบบ แต่ก็ทำให้เขารู้สึกเสียน้ำลายและพลังงานไปมาก ดูเหมือนว่าการจะคุยกับระบบให้เข้าใจตรงกัน จำเป็นต้องมีแรงกายแรงใจและIQพอสมควร....

เขาปิดระบบหลังจากดู เควส1และ2

ดูเหมือนว่าในอนาคต เขาคงต้องเข้าป่าไปเยี่ยมเยียนเหล่าหนูๆที่น่ารักทั้งหลายซะแล้ว...(ไปหาไข่) อย่างแรกต้องเคลียเควสก่อน แล้วก็ไปหาสถานที่ที่มีมนุษย์อาศัยอยู่

เขาไม่มีเวลาที่จะไปทะเลาะกับไอ้ระบบที่อาจทำให้ผู้คนเครียดจนตายจากเส้นเลือดสมองแตก

แต่ก็คิดไม่ถึงเลยแฮะ ว่าไข่ของพวกสัตว์ประหลาดพวกนี้สามารถแลกเปลี่ยนกับSPได้ หรือว่าบางที่เขาอาจจะต้องไปหารังของพวกมันบ้างแล้ว?

อืม......นี้เป็นหัวข้อที่ค่อนข้างคิดหนักเลย......




NEKOPOST.NET