NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล]ไปจีบสาวที่โลกอนิเมะกันเถอะ!

Ch.2 - มาถึงขนาดนี้ก็ต้องสร้างฮาเร็มแล้วละ!


 
หลักจากได้ขบคิดอย่างจริงจัง วู่หยานก็เข้าใจความแตกต่างระหว่างหน้าจอ3อัน
 
อธิบายง่ายๆก็คือ ประเภทที่สามารถได้รับมาจากการฝึกคือ สกิล ประเภทที่ไม่สามารถได้จากการฝึกคือ พรสวรรค์ ขณะที่ สายเลือด ก็ตรงตัวคือต้องมีสายเลือดนั่นๆถึงจะสามารถใช้พลังที่อยู่ในสายเลือดได้
 
นอกจากนี้ การใช้ความสามารถก็ยังมีข้อจำกัด แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในประเภทเดียวกันก็ตาม เช่น เนตรวงแหวนกับเนตรมรณะไม่สามารถใช้พร้อมกันได้ เพราะทั้งสองความสามารถนี้เกี่ยวข้องกับดวงตาทั้งคู่ เพราะฉะนั่นจึงสามารถใช้ได้แค่หนึ่งความสามารถเท่านั่น
 
ยิ่งกว่านั่น ไม่สามารถมีสองสายเลือดในเวลาเดียวกันได้ ต้องมีเพียงแค่สายเลือดเดียวเท่านั่น ถ้ามีอยู่แล้ว แล้วยังไปซื้อสายเลือดอื่นอีก สายเลือดก่อนจะถูกลบ(@เสียใจด้วยสำหรับคนที่คิดจะให้พระเอกมันกลายพันธ์555)
 
แต่ว่าโชคยังดีที่สามารถขายสายเลือดเก่าทิ้งได้ แต่จะได้คืนแค่50%จากราคาที่ซื้อมา มันเป็นอะไรที่โหดร้ายมาก แต่ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลย.....
 
หลังจากได้คิดอีกรอบ วู่หยานก็พอจะเข้าใจระบบมากขึ้น ไม่ใชแค่ความสามารถที่ซื้อได้ แต่ยังมี อุปกรณ์ และ ไอเทม ทั้งสองอย่างนี้ทำให้ วู่หยาน แปลกใจ หลักจากดูสิ่งที่ใช้แลกเปลี่ยนทำให้เขากลืนน้ำลาย
 
ตามที่ระบบได้แจ้งไว้ วู่หยานก็เข้าใจว่า ถ้าจะแลกสิ่งพวกนี้เขาจะต้องใช้แต้มให้ถูกอัน EP(Equipment point)ก็ไว้แลกอุปกรณ์  IP(Item Point)ก็แลกไอเทม  AP(Ability Point)ก็แลกความสามารถ และสุดท้าย SP(Summons Point)ไว้แลกตัวละครต่างๆ
 
ตราบใดที่เข้ามีแต้มแลกพอ เขาก็สามารถแลกหน้าอกมาซุกเล่นได้ หลังจากที่ได้ค้นคว้ามา วู่หยานก็เข้าใจว่า ยกเว้นแลกตัวเอง ทุกอย่างเขาสามารถแลกซื้อได้!
 
หลักจากได้ดูหมวด ความสามารถ อุปกรณ์ และ ไอเทม แล้ว วู่หยาน ก็ยังสามารถคุมสติได้อยู่ แต่หลังจากเปิดหมวด อัญเชิญ วู่หยานได้ตะลึงอย่างสมบูรณ์
 
ฮัทสึเนะ มิคุ : 5,000 SP
.
.
.
แบล็ค ร็อค ชูตเตอร์ :  10,000 SP
.
.
.
อิคารอส : 100,000 SP (@คนนี้waifuผมเลยโครตน่ารัก ขอได้ไหมอ่ะ?555)
 
ในป่าที่เงียบสงบ ได้เกิดเสียงเอะอะขึ้น และอีกครั้งป่าที่เงียบสงบได้เกิดเสียงโห่ร้องดุจหมาป่าขึ้น
 
สามารถเห็นได้อย่างชัดเจน ในพื้นที่โล่งของป่า มีเด็กหนุ่มกำลังกระโดดขึ้นๆลงๆ และพูดคำซ้ำๆกันจนเกิดเสียงดังไปทั่ว ใครก็ตามที่ได้เห็นฉากนี่ สามารถคิดได้อย่างเดียวคือ มันบ้า
 
วู่หยาน หัวเราและร้องไห้ไปด้วย ขณะที่ตัวก็ยังไม่หยุดบ้า ราวกับว่ากำลังเต้นโชว์ว่ามีความสุขมาก ถ้ามีใครเห็นจะต้องคิดว่ามันเต้นเพราะมีความสุขหรือมันบ้า ต้องเรียกผู้เชี่ยวชาญมาตรวจสอบ
 
วู่หยาน มั่นใจ1,000% ว่าถ้ามีแต้มพอ เขาก็สามารถเปิดฮาเร็มได้!
 
จะฆ่าสิบทิศ หรือจะพิชิตโลก ก็ง่ายสุดๆ
 
ความคิดพวกนี้ พวกคุณไม่คิดว่ามันสุดยอดไปเลยเหรอ?!!...
 
เขาหวังอย่างยิ่งว่าจะสามารถเปิดระบบเพื่อ ‘ช่วยเหลือ’ สาวน้อยออกมา แต่มันซวยสุดๆ เขามี0SP เขาได้แค่กล้ำกลืนฝืนทนไปก่อน ขณะที่ฟังเสียงประกาศของระบบ
 
“เฮ้ ระบบ ฉันสามารถได้SPจากไหนได้บ้าง?” อยากร้องไห้ แต่ไม่มีน้ำตา ฟังเสียง ระบ  วู่หยาน คิดว่ามันบัดซบมาก เหมือนมีเนื้อมาลอยอยู่ตรงหน้า แต่ก็คว้าไว้ไม่ได้ ไอ้ระบบเฮงซวยนี้มันโครตใจร้ายเลย……
 
“User ต้องทำเควสให้สำเร็จเพื่อรับแต้ม หรือ ขายไอเทมให้ระบบ”
 
“ทำเควส? งั้นระบบ ตอนนี้มีเควสอะไรดีๆบ้าง?” มองไปที่เลขศูนย์เขาหดหู่มาก แต่ก็กลับเป็นเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว นี่มันก็เหมือนโนเวล ที่ต้องทำรูทให้สำเร็จหรือทำแต้มกับสาวๆ หรือเรียกได้ว่า บททดสอบแห่งความรัก!!
 
โดยธรรมชาติแล้ว นี่ก็คือการมโนไปเอง....
 
หลักจากเขาถาม ระบบก็ตอบสนองให้
 
Hunting Quest : การเอาชีวิตรอด!!
 
ภารกิจที่ 1: ในป่าสัตว์อสูร ฆ่าสัตว์เวทมนต์ 100 ตัว
รางวัล: 2000 Ep, 2000 Ip, 1000 Ap, 1000 Sp
 
ภารกิจที่ 2: ในป่าสัตว์อสูร ฆ่าสัตว์เวทมนต์LV10 10 ตัว
รางวัล: 5000 Ep, 5000 Ip, 3000 Ap, 3000 Sp
 
ภารกิจที่ 3: ในป่าสัตว์อสูร ฆ่าสัตว์เวทมนต์LV20 1 ตัว
รางวัล: 10,000 Ep, 10,000 Ip, 5000 Ap, 5000 Sp
 
อืม... ถ้าเมื่อกี่เขามีความคิดที่จะไปตีมอนหาแต้มละก็ ตอนนี้เขาคิดที่จะเหยียบความคิดโง่ๆนั่นให้จมดิน
 
คุณมาคาดหวังอะไรจริงๆจังๆกับนีทที่วันๆเอาแต่นอนดูอนิเมะ ให้มาฆ่าสัตว์ประหลาดพวกนี้กัน? ถ้าคิดอย่างนั่นละก็ กระดูกสักชิ้นของผมก็คงจะไม่เหลือ....
 
“ระบบ นายให้เควสยากไปแล้ว ฉันไม่มีทางทำได้แน่ๆ ฉันแค่LV0 แล้วนายมาบอกให้ฉันไปฆ่าสัตว์เวทมนต์ ลืมมันไปเถอะ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เวทมนต์ตัวไหนก็ฆ่าฉันได้ทั้งนั่น นี้มันไม่ใช้เป็นการส่งฉันไปเป็นมื้อค่ำให้มันรึไง?”
 
วู่หยาน พูดเร้าอารมณ์มากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าเขาสามารถเห็นจุดจบของตัวเองได้ ทำให้ดูน่าส่งสารสุดๆ หรือถ้าแกล้งบีบน้ำตากับน้ำลาย อาจจะทำให้มันดูน่าเชื่อถือมากขึ้น
 
หลังจากแกล้งบีบน้ำตาทำตัวเองให้ดูน่าส่งสารไม่หยุด จนสุดท้าย เขาก็หยุดทำ
 
“ปี๊บ! ความจริงที่ว่าUserนูป(อ่อน)เกินไป และไม่น่าจะเป็นไปได้ที่จะอยู่รอด ระบบจะให้แต้มเริ่มต้นของ Ep, Ip, Ap, Sp, อย่างละ 10,000 เพื่อเพิ่มความสามารถของUser โปรดเลือกใช้อย่างชาญฉลาด!"
 
ตอนนี้ข้างๆหูของวู่หยาน เสียงที่ได้ยินมันเหมือนเสียงนางฟ้ามาโปรด ทำให้ วู่หยาน มีความสุขมาก
 
ณ จุดๆนี้ แสดงว่าที่เราทำเมื่อกี่มันได้ผล.......
 
หลังจากเขาได้รับ ‘รางวัล Log In’ เขาก็ไปดูระบบ ทุนๆนี้จะเป็นสิ่งที่ทำให้เขารอดชีวิต ถ้านี้เป็นโลกอย่างว่าจริงๆ เขาก็ต้องแข็งแกร่งขึ้นเท่านั่น!
 
มีแค่พลังเท่านั่นที่จะทำให้คุณดูดี ถ้าไม่มีพลังมันก็เป็นแค่.......
 
ถ้ามีพลัง เราก็สามารถปักถงสาวได้ เช่น ผู้กล้าที่ไปช่วยชีวิตสาวสวย ผู้กล้าที่ไปช่วยชีวิตสาวสวย ผู้กล้าที่ไปช่วยชีวิตสาวสวย........ (@พระเอกมันเพ้อ)
 
หลังจากเปิดดูไปมา เขาก็ค้นพบความจริงอันโหดร้าย
 
ของถูกมันก็ดีอยู่หรอก แต่พอเห็นอันล่างๆเท่านั่นแหละ ทั้งราคาทั้งความย้ำยวนของมัน สามารถทำให้คนตายได้เลย....
 
เก็บอารมณ์นี้ไว้ก่อนต้องมีสักวัน วู่หยานไล่ดูต่อไป จริงๆแล้ว สิ่งที่ควรซื้อย่างแรกคือ ความสามารถ หลังจากนั่นความแข็งแกร่งมันก็จะมาเอง
 
แม้ว่าตอนนี้เขาจะไม่สามารถซื้อความสามารถแพงๆได้ แต่ก็ยังมีบางอันที่น่าสนใจอยู่ มันทำให้เขาคิดหนักว่าจะเลือกอันไหนดี
 
สุดท้าย เขาก็เลือกสกิล sword master
 
Sword Master : ผู้ที่ฝึกวิถีแห่งดาบ ความสามารถในการใช้ดาบเหมือนฝึกมาแล้วหลายสิบปี 10,000 AP
 
เมื่อซื้อเสร็จแล้ว ในเวลาเดียวกัน หัวของวู่หยานก็ปวดจี๊ด ภาพนับไม่ถ้วนปรากฏในจิตใจของวู่หยาน!
 
ในภาพนั่น เป็นสาเหตุของการเกิดSword Master มันน่าจะเป็นการฝึกธรรมดา โดยการกวัดแกว่งดาบในมือนับครั้งไม่ถ้วน ในแต่ละภาพก็แสดงเทคนิคดาบไม่เหมือนกัน  ดูเหมือนพวกเขาต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อศึกษาวิถีแห่งดาบเพื่อจะให้ถึงจุดๆเดียวกับวู่หยาน แต่ละรายละเอียด แต่ละการเคลื่อนไหว ทุกๆอย่างได้สลักลงไปในจิตใจของเขา(@เผื่อไม่เข้าใจ มันโกงไง คนเค้าฝึกทั้งชีวิตกว่าจะได้เป็น Sword Master แต่ไอ้นี้กดคลิกเดียวเทพเลย..... )
 
ตาทั้งสองของ วู่หยาน ดูเหมือนจะเหม่อลอยมองดูอะไรสักอย่าง ในความรู้สึกของเขาไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้วที่ได้ศึกษาเทคนิคดาบเหล่านี้ อาจเป็น 1 ปีอาจเป็น 10 ปี หรืออาจจะเป็นวันเดียว ...
 
ในไม่ช้า ภาพในหัวของเขาก็ค่อยๆหายไปจนหมด จากนั่นวู่หยานก็สะดุ้งรู้สึกตัวอย่างแรง มีความสับสนนิดหน่อย ในหัวของเขากำลังซึมซับประสบการณ์ที่ภาพเหล่านั่นส่งมาให้
 
และตอนนี้ เทคนิคดาบที่ทั้งลึกลับซับซ้อนทั้งหมดได้ถูกแกะสลักลงสมองของ วู่หยาน แล้ว แม้คิดอยากลืมมันก็เป็นไปไม่ได้
 
ผ่านไปไม่นาน วู่หยาน ก็ถอนหายใจอย่างผ่อนคลายและยิ้มอย่างมีความสุข
 
เดิมที คนบางคนกว่าจะได้รับสิ่งที่ระบบให้ อาจจะต้องศึกษามันทั้งชีวิต.....
 
มาพร้อมกับการโล่งใจ เขาได้แลกแต้มเพื่อความสามารถนี้ มันได้แทรกเข้าไปในหัวเขา ตราบเท่าที่เขาคิด เขาก็สามารถใช้เทคนิคดาบได้เลย!
 
ถึงจะไม่รู้ว่า พรสวรรค์ กับ สายเลือด มันทำอะไรได้ แต่แค่ สกิล ก็เพิ่มความแข็งแกร่งของเขาเยอะมากแล้ว และยังประสบการณ์ที่ได้รับอีก
 
ก่อนหน้านี้เขารู้สึกเสียดายที่ใช้แต้มไปหมด แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่ามันคุ้มค่ากับที่จ่ายไปมาก
 
เขาได้ซื้อดาบจากระบบ หลังจากมีวิชาดาบแล้วจะไม่ใช้ดาบได้ยังไงจริงไหม?
 
ดาบคุซานางิ (ระดับ D) : จากนารูโตะ  ดาบของ อุจิวะ ซาสึเกะ ; 3000 EP
 
เส้นแสงกระพริบขึ้นมาพร้อมกับดาบและปลอกดาบในมือของ วู่หยาน
 
เล่นกับดาบในมืออย่างสนใจ วู่หยานพยักหน้าอย่างพอใจมาก เอามันห้อยไว้ตรงเอวด้านหลังของเขา จากนั่นปิดหน้าจอระบบ
 
เมื่อคิดถึงไอเทม เขาก็ไม่มั่นใจว่าจะใช้มันดีไหม อย่างแรกเลยยังมีIPอยู่ และสำหรับการอัญเชิญ แม้ว่าวู่หยานจะอยากอัญเชิญแทบตายแค่ไหน แต่เขาก็ไม่ต้องการเป็นผู้ชายที่หลบอยู่หลังผู้หญิง สาวน้อย2Dที่อัญเชิยมาต้องดีและแข็งแกร่งมากแน่นอน และนั่นมันทำร้ายศักศรีดิ์เขามาก อย่างน้อยเขาต้องเก่งกว่านี้แล้วค่อยมาคิดเรื่องนี้ใหม่
 
“ระบบ มีแผนที่ของป่านี้หรืออะไรที่คล้ายๆกันบ้างไหม?” แม้มันจะน่าอายที่จะยอมรับ แต่มันก็เป็นความจริงที่เขามีเซ้นส์เรื่องทิศทางค่อนข้างแย่ ที่พูดและทำมาทั้งหมดคือการปกป้องบ้าน(นอนดูเมะ)จนถึงเมื่อกี่....
 
“ปี๊บ! แผนที่ป่าของสัตว์ยักษ์ 3000IP ยืนยัน?”
 
"....... " อืม ฉันผิดเองที่ไปคิดหวังพึ่งระบบ
 
ตอนนี้ เขาเกือบจะถึงจุดที่ไม่มีแต้มแล้ว แม้จะเหลือนิดหน่อย แต่มันก็มีค่า และเขากะจะแลกมันกับเสบียง
 
มั่นใจในตัวเอง เขาไม่เชื่อว่าเขาจะพิชิตป่านี้ไม่ได้!
 
วู่หยาน ก้าวเดินไปด้วยความมั่นใจอันเต็มเปี่ยม ในที่ๆเมื่อกี่เขายังขาสั่นและเรียกมันว่า ‘ป่าที่พระเจ้าทอดทิ้ง’
 
ตอนนี้ ด้วยสกิลที่แลกมามันดีมาก ไม่ว่าอะไรก็เข้ามาเถอะ จะฟันให้เฮี้ยนเลย!
 
อนิจจา วู่หยานได้ลืมไปแล้ว แม้จะมีสกิลดีแค่ไหน แต่เขาก็เป็นแค่LV0
 
“ปี๊บ! คำเตือน! พบสัตว์เวทมนต์ที่อันตราย ภายในรัศมีหนึ่งร้อยเมตร ตามการคำนวณ ถ้ามีการต่อสู้กัน โอกาสที่จะชนะน้อยกว่า 5% ขอแนะนำให้หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับศัตรูด้วยทุกสิ่งที่มี! "
 
เท้าของ วู่หยาน หยุดอยู่ในตำแหน่งเดิม และเขาก็ก้าวไปอีกก้าวด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก
 
“ไอ้ชีวิตเฮงซวย!!”
 
 
 
 

 




NEKOPOST.NET