[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 8 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.8 - หมูขาวตกลงเงื่อนไขกับลูกพี่ลูกน้อง


“ท่านพี่… อย่างน้อยก็จนถึงอายุ 17 ได้มั้ยคะ?”

 

ด้วยเงื่อนไขที่ไม่สมเหตุสมผล ฉันจึงขอร้องให้ลูกพี่ลูกน้องช่วยยืดกำหนดเวลาให้

แต่เขากลับแสดงสีหน้าน่ากลัวแล้วตอบ

 

“บริทานี พี่ไม่ได้บอกให้น้องแต่งงาน แค่ขอให้หาคู่หมั้นที่เหมาะสมให้ได้ พี่ไม่คิดว่ามันเป็นเงื่อนไขที่ยากอะไรนะ”

 

เหมือนกับที่เขาพูดนั้นแหละ มันไม่ใช่เรื่องยาก… ถ้าบริทานีเป็นสาวสวยที่งามทั้งกายใจล่ะก็นะ แต่ความเป็นจริงนั้นช่างโหดร้าย อ้วนเป็นหมู มาจากดินแดนอันยากจน ไม่เพียงเท่านั้นยังจำกัดว่าต้องเป็นคนที่มีศักดิ์ดินาสูงกว่าและต้องมีทรัพย์สมบัติมากมายขอหมั้น ด้วยลักษณะแบบยัยอ้วนตอนนี้น่ะเหรอ บอกเลยว่าไม่มีทาง แต่ความเป็นไปได้ที่จะตรงเงื่อนไขสักข้อนั้นก็น้อยมากแล้ว

 

“ถ้าหนู… ไม่รับเงื่อนไขนี้ล่ะ?”

 

“ก็วางแผนไว้ว่าจะส่งน้องไปเมืองหลวงโดยไม่สนว่าจะเถียงกลับมายังไง แต่หากเป็นน้องในตอนนี้ พี่ก็คิดว่าพอยังมีโอกาสที่จะได้หมั้นอยู่เหมือนกัน”

 

“ถ้าเกิดฉันรับเงื่อนไขนี้ แล้วภายในสามปี หนูเกลี้ยกล่อมคุณปู่บอกว่าหนูไม่อยากไป พี่จะทำยังไง?”

 

“ถ้าถึงเวลานั้นพี่คงจะเศร้ามาก แต่… ถ้าบริทานีใช้วิธีนั้น พี่ก็มีวิธีการของพี่เหมือนกัน”

 

“...แค่ล้อกันเล่นใช่มั้ยคะท่านพี่ สายตาของท่านพี่น่ากลัวจัง”

 

ฉันหันไปมองเขาและถอนหายใจ ฉันคิดว่าท่านพี่เป็นคนเก่ง แต่การใจดีแบบนี้ก็มีขีดจำกัด ถึงแม้ว่าฉันจะตั้งใจสร้างบ่อน้ำพุร้อนแต่เขาก็ตอกกลับมาทันที ความใจดีเองก็เป็นสิ่งที่ต้องคิดคำนวณผลลัพธ์ด้วย

 

ฮาๆ … ความเป็นจริงนี่เจ็บปวดอยู่นะ

 

ถึงแม้ฉันจะยังเด็ก แต่ก็อยากให้ใครสักคนมาใจดีด้วยโดยไม่หวังผลตอบแทน ยิ่งลูกพี่ลูกน้องที่เป็นสายเลือดเดียวกันแล้วล่ะก็นะ แต่ว่าสิ่งที่บริทานีกระทำอยู่เสมอมันเกินเยียวยา

 

ถ้าฉันเป็นเขา ฉันก็คงตัดสัมพันธ์ทิ้งอย่างไร้เยื่อใยเลยล่ะ

 

“เข้าใจแล้วค่ะ น้องจะพยายามหาคู่หมั้น… ถึงแม้จะคิดว่ามันยากก็เถอะ”

 

แม้ว่าฉันจะพลาดในการหาคู่หมั้น ก็ยังมีมาตรการเพื่อไม่ให้ตัวเองตกอยู่ผู้ติดตามของแองเจล่า ต้องพยายามอย่างเต็มความสามารถ  ถึงแม้เส้นทางสู่ความผอมจะเต็มไปด้วยความยากลำบากก็ตาม

 

เพราะการออกไปขี่ม้า ทำให้ร่างกายของบริทานีมีเหงื่อท่วมตัว

 

(ยอดเลย ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมริวเซ่ถึงชวนบริทานีออกไป)

 

ถึงจะเข้าใจ แต่ตอนนี้ตัวฉันมีแต่กลิ่นเหม็นเหงื่อ

ผสมกับกลิ่นเหม็นของกลิ่นตัวเดิมทำให้รู้สึกเหม็นเปรี้ยว ชุดก็ชุ่มเหงื่อไปด้วยเหงื่อ เพราะการเคลื่อนไหวของม้าขึ้นลงทำให้เหงื่อออกมาก…

แต่ท่านพี่ริวเซ่ก็ไม่ต่อว่าเรื่องกลิ่นเลย

 

(...ลูกพี่ลูกน้องของฉันช่างเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ)

 

ฉันกลับมานับถือเขาอีกครั้ง

 

ถึงแม้เขาจะคิดว่าฉันเป็นอุปสรรคที่ขวางทางในการเป็นผู้นำตระกูล แต่ความเป็นจริงก็คงไม่ได้รังเกียจบริทานีนัก

 

(ไม่สิ นั่นเป็นการคาดเดาที่มองในแง่ดีเกินไปรึเปล่า?)

 

อย่าไปหวังอะไรแล้วตัดสินใจเผชิญหน้ากับความจริงดีกว่า

 



NEKOPOST.NET