[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.7 - หมูขาวขี่ม้ากับลูกพี่ลูกน้อง 3


“ความจริงพี่คิดว่าจะให้น้องแต่งงานออกเรือนให้เร็วที่สุด พี่จะได้เป็นผู้นำตระกูลสักที เพราะตราบใดที่น้องยังไม่ออกเรือน พี่ก็ต้องมากังวลเรื่องตำแหน่งของท่านปู่ ท่านปู่เป็นคนใจดีแต่ใจดีเกินไปจึงไม่เหมาะจะบริหารดินแดน”

 

ท่านพี่พูดต่อไปเรื่อยๆ ขณะที่จ้องมองฉัน

 

“น้องสาวของคนรู้จักที่เมืองหลวงกำลังมองหาคู่หูที่พอจะพูดคุยกันได้ พี่เลยคิดว่าจะแนะนำบริทานีไป มันคงจะเป็นประโยชน์กับน้องและการเติบโตด้วย ท่านปู่เองก็ตกลงแล้ว”

 

“คู่หูที่ว่าหมายถึงใครเหรอคะ?”

 

“เจ้าหญิงลำดับที่หนึ่งของประเทศนี้ ท่านแองเจล่า”

 

แค่ได้ยินชื่อ หัวใจฉันก็เหมือนหยุดเต้น

 

(ออกมาแล้ว!! แองเจล่าออกมาแล้ว!!)

 

นั่นคือชื่อน้องสาวคนสำคัญของพระเอกเรื่อง “เมอร์ริลกับประตูวังหลวง”

 

(ไม่คิดเลยว่าฉันจะโดนปักธงเร็วขนาดนี้…?)

 

โลกของการ์ตูนผู้หญิงช่างน่ากลัวจริงๆ ฉันส่ายไขมันแล้ววิ่งไปหาลูกพี่ลูกน้อง

 

“ท่านพี่ น้อง… น้องไม่อยากไปเมืองหลวงค่ะ! ถ้าต้องไปจริงๆ ขอไปด้วยวิธีอื่นเถอะค่ะ!”

 

“แต่ว่า....”

 

“ได้โปรดเถอะค่ะ นอกจากไปเมืองหลวงจะอะไรก็ได้ทั้งนั้น”

 

“บริทานี… ไม่อยากไปเมืองหลวงงั้นเหรอ?”

 

ฉันพยักหน้าอย่างแรงตอบรับท่านพี่

 

“...ไม่ดีเหรอ? พี่ว่ามันเป็นโอกาสที่เหมาะเจาะเลยนะ”

 

“ไม่ต้องการค่ะ! แต่… ปฏิเสธตอนนี้ไปจะยังทันอยู่มั้ยคะ?”

 

“ไม่เป็นไรหรอก มีคนอีกมากมายที่อยากเข้าใกล้เจ้าหญิง ตอนนี้ก็อยู่ในขั้นตอนปรึกษากันอยู่เท่านั้น”

 

“งั้นเหรอคะ … เช่นนั้นช่วยบอกว่าบริทานีเป็นคนงี่เง่าและหยาบคายเกินไป ไม่เหมาะจะเคียงข้างเจ้าหญิง อา แต่ว่าถ้าฉันไปเมืองหลวงก็จะได้รับค่าตอบแทนมหาศาลใช่มั้ยคะ? จากนั้นดินแดนเราก็…”

 

ดินแดนของเรานั้นมีการส่งออกสินค้าอยู่ในระดับต่ำและการบริหารดินแดนที่แย่ของปู่ ทำให้มีแต่หนี้เพิ่มขึ้น ฉันไม่อาจปฏิเสธได้สิ้นเชิง เพราะนี่เป็นวิธีที่จะได้เงินมหาศาลมา

 

“อา น้องไม่จำเป็นต้องมากังวลเรื่องนี้หรอก มันก็แค่เป็นการตัดสินใจว่าจะดีกว่าถ้าน้องมีความสัมพันธ์อันดีกับเจ้าหญิงแค่นั้นเอง”

 

“แล้วมันจะไม่ส่งผลกระทบต่อท่านพี่เหรอคะ?”

 

“ไม่เลย ไม่เลย… พี่เองก็สนิทกันดีกับเจ้าชายอยู่แล้ว ถึงพี่จะไม่ก้าวก่ายเข้าไปยุ่งกับเจ้าหญิง ความสัมพันธ์ของพวกเราก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว”

 

“ถ้าอย่างนั้นฉัน…”

 

“ถ้าน้องไม่ชอบขนาดนั้นก็ไม่ต้องฝืนนักหรอก”

 

แต่ว่าถ้าฉันอยู่ที่บ้านหลังนี้ พี่ริวเซ่ก็จะไม่ได้สืบตำแหน่งต่อจากปู่ ปู่เองก็กังวลเรื่องของฉันด้วยสิ

 

มันคงจะต่างกันถ้าฉันมีพ่อแม่อยู่ด้วย แต่พ่อหนีไปแต่งงานกับผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว แม่เองก็หย่ากับพ่อแล้วไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่นไปแล้ว…

 

ท่านพี่ริวเซ่เป็นลูกบุญธรรมของปู่ผู้มากความสามารถ แต่พ่อแม่ของเขา(พี่สาวของฉันและสามีของพี่สาว) คงเห็นดีว่าจะได้ผลประโยชน์หลังจากริวเซ่ขึ้นเป็นผู้นำตระกูล

 

คุณปู่เลยเป็นห่วงว่าฉันจะโดนพวกเขาทิ้งเข้าสักวัน

 

“แต่พอพี่มองดูน้องตอนนี้ก็เปลี่ยนความคิดนิดหน่อย”

 

“ท่านพี่ริวเซ่?”

 

เขามองลงไปในดวงตาของฉันอย่างถี่ถ้วน

 

ท้องฟ้าข้างหลังท่านพี่เริ่มเปลี่ยนจากสีซีดๆ กลายเป็นสีเทา

 

“สภาพอากาศดูท่าจะไม่ดีแล้ว เรารีบกลับกันเถอะ”

 

“ค่ะ…”

 

เช่นเดียวกับตอนมา ท่านพี่ยกฉันขึ้นบนม้าจากนั้นเราก็เดินทางกลับบ้าน

 

(คุณม้า… ขอโทษอีกครั้งนะคะ)

 

ระหว่างทางกลับไปคฤหาสน์ท่านพี่ริวเซ่ก็พูดต่อ

 

“พี่จะปฏิเสธกับทางเจ้าหญิงให้ แต่พี่อยากเป็นหัวหน้าตระกูลให้เร็วที่สุด พี่จะรอจนน้องออกเรือนตลอดไปไม่ได้หรอกนะ”

 

“ค่ะ เรื่องนั้นก็จริง”

 

ท่านพี่พูดค่อนข้างถูก เพราะตราบใดที่ฉันอยู่ที่คฤหาสน์ เขาก็เป็นหัวหน้าตระกูลไม่ได้

 

“ถ้างั้นพี่มีเงื่อนไข”

 

“ข้อเสนออะไรคะ?”

 

“เป็นเวลาสามปี… จนกระทั่งวันเกิดครบรอบ 15 ปี ถ้าเกิดน้องหาคู่หมั้นที่เหมาะสมได้ น้องก็ไม่ต้องไปที่เมืองหลวง ในเวลาที่เหลือจากนี้ พี่ก็จะได้มีเวลาศึกษาเพื่อกลายเป็นเอิร์ลอีกด้วย”

 

“ถึงอายุ 15 …. แล้วถ้าหาคู่หมั้นที่เหมาะสมไม่ได้ล่ะ?”

 

“พี่จะไปเมืองหลวงตามแผนเดิม เพื่อไปอยู่เคียงข้างท่านแองเจล่า ไม่ก็ชนชั้นสูงสักคน”

 

ฉันเข้าใจแล้วว่าที่ลูกพี่ลูกน้องใจดีกับฉันนั้นก็เพื่อตัวเขาเอง

 

แต่ว่านี่ก็เป็นเงื่อนไขที่ไร้เหตุผลมากเลยอ่ะ




 



NEKOPOST.NET