NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.69 - เป็นเมดคุโรโกะต้องอดทน


จากนั้นเมดคุโรโกะก็รีบเปิดประตูออกมา

พวกเธอเห็นเจ้าชายมัสโลว์ก็รีบวิ่งมาหาทันที

 

“แย่แล้วค่ะ ท่านแองเจล่าล้มลงไป!”

 

เมดคุโรโกะอุ้มแองเจล่าให้ขึ้นไปนอนบนเตียง

 

“ผมจะไปเรียกหมอมา”

 

เจ้าชายมัสโลว์รีบวิ่งไปตามหมอทันที ฉันจึงคุยกับเมดคนหนึ่งที่เดินออกมา

 

“อาการของเจ้าหญิงเป็นยังไงบ้างคะ?”

“ดูเหมือนจะมีไข้ค่ะ”

“น่าเป็นห่วงนะคะ….”

 

ทั้งที่เมื่อกี้ฉันยังคุยกับแองเจล่าอยู่เลย แต่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรที่ฉันทำได้แล้ว เหลือแค่ปล่อยให้หมอเป็นคนจัดการไป

จากนั้น ฉันก็มองชุดสีดำของเหล่าเมด..

 

“เอ่อ ใส่ชุดแบบนี้และยังดำไปทั้งตัว เวลาขยับไม่ลำบากเหรอคะ?”

“ก็ไม่ค่อยสะดวกนักหรอกค่ะ แต่เพราะเป็นคำสั่งของเจ้าหญิง คุณเองก็คิดว่าชุดนี้แปลกใช่มั้ยคะ?”

 

หนึ่งในเมดคุโรโกะที่ยืนอยู่ใกล้เป็นคนตอบฉัน

ดูเหมือนเธอคนนี้จะยังเด็กอยู่เลย

 

“เจ้าหญิงไม่ชอบคนที่สวยกว่าค่ะ ถึงแม้จะเป็นเมดก็ตาม”

“.... งั้นก็หาคนที่ไม่ค่อยสวยมาเป็นเมดแทนไม่ได้เหรอคะ?”

“ก่อนหน้าที่ฉันจะมาเป็นเมดให้เจ้าหญิง งานเมดของเจ้าหญิงนั้นไม่ค่อยเป็นที่นิยมเท่าไหร่ค่ะ… เพราะอาจจะโดนทุบตีอย่างไร้เหตุผล ดังนั้นถึงได้มีชุดนี้ไว้ ถึงแม้จะโดนรอบข้างมองว่าแปลก แต่เราก็ต้องขอบคุณชุดนี้มากอยู่ดีค่ะ”

“....แล้วทำไมต้องมาทำงานที่ถึงมีอีกกี่ชีวิตก็ไม่พอแบบนี้ล่ะคะ?”

 

เมดสาวมีท่าทีเขิลอาย

 

“เพราะมัน… ได้เงินเยอะค่ะ! ยิ่งกว่าเมดทุกตำแหน่งในปราสาทซะอีกค่ะ…!”

“เอ๋!?”

“เงินเดือนของพวกเราสูงกว่าเมดอาวุโสที่ทำงานมาหลายปีซะอีกค่ะ”

“จริงเรอะ? การเงินของประเทศนี้จะเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย?”

“เพราะฉันมาจากครอบครัวจนๆ แถวชนบท โชคดีที่ได้เป็นเมดของเจ้าหญิง งานเองก็เป็นแค่งานง่ายๆ ด้วยค่ะ ก็แค่คอยตามเจ้าหญิงเงียบๆ ทั้งที่แต่งตัวเช่นนี้ แม้ในช่วงหน้าร้อนจะลำบากหน่อยก็เถอะค่ะ ถึงแม้จะมีคนมากมายที่ลาออกไป แต่สำหรับฉันมันยากมากค่ะ เพราะที่นี่ได้เงินเยอะมาก เมดที่นี่ทุกคนต่างก็ทำงานนี้เพราะเหตุผลนี้ค่ะ”

“...งั้นเหรอ?”

 

ถึงฉันจะมีอะไรอยากพูดหลายอย่าง แต่เมดที่ทำงานที่นี่ก็ดูเหมือนจะพอใจกันดี

 

หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าชายมัสโลว์ก็กลับมาและพาหมอมาด้วย

 

เหล่าเมดคุโรโกะจึงถอนตัวและถอยไป

 

(จะว่าไปฉันลืมถามชื่อของเมดคนนั้นเลยสิ…)

 

เจ้าชายมัสโลว์กลับมาและยืนข้างฉัน ขณะที่มองไปยังห้องของแองเจล่า

ไม่นานจากนั้น หมอก็ออกมาแล้วบอกว่าเป็นเพียงไข้หวัด

จึงบอกให้เธอนอนพักสัก 2-3 วันซะก่อน

 

(ฉันไม่รู้สึกตัวเลยว่าเธอกำลังไม่สบายอยู่…. เพราะเธอไม่ได้แสดงอาการป่วยออกมาเลย)

 

ในตอนนี้แองเจล่าดูทรมานมาก

 

“เจ้าหญิงป่วยมาตลอดเลยงั้นเหรอคะ..”

“ต้องให้มาดูแลตลอด ช่างเป็นน้องสาวตัวปัญหาจริงๆ เลย”

“.... เอ่อ เจ้าชายมัสโลว์เกลียดเจ้าหญิงเหรอคะ?”

“เหมือนที่ผมเคยบอก… แล้วยิ่งตอนที่อยู่ด้วยกันสองคนนะ”

“อา เอ่อ ฝ่าบาท”

“ตั้งแต่เมื่อวาน ทั้งที่ผมพยายามจัดงานเลี้ยง แต่เธอก็ยังก่อเรื่องอีก"

 

ดูเหมือนความสัมพันธ์ของเจ้าชายมัสโลว์กับเจ้าหญิงจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่

 

แต่ฉันคิดว่า…

 

“มันก็จริงค่ะ ที่เจ้าหญิงนั้นทำเรื่องโหดร้ายไปมาก… แต่ฉันไม่คิดว่ามันโหดร้ายไปหน่อยเหรอคะที่ไม่เป็นห่วงน้องสาวที่กำลังป่วยอยู่เลยนะ? หรือเพราะคุณต่างจากขุนนางธรรมดาเลยทำแบบนั้นไม่ได้ ถ้างั้นท่านพี่ริวเซ่ยังอ่อนโยนยิ่งกว่านี้อีกค่ะ!”

 

ไม่มีใครเป็นห่วงแองเจล่าเลย

ความผิดมันก็เพราะตัวของเธอเอง แต่ว่า… แองเจล่ายังเป็นแค่เด็กอายุ 15

 

ทั้งหมอและเมดต่างก็ระมัดระวังตัวเองเพราะกลัวเสียงาน ท่านราชาก็ยุ่งกับการเมืองเลยไม่ได้มาหาลูกสาวเลย เทียบกันแล้วความสัมพันธ์ของฉันกับท่านพี่ยังดีกว่าเยอะ

 

(ในเนื้อเรื่อง ตอนที่เมอร์ริลปรากฏตัวขึ้น เธอถึงได้อิจฉาไงล่ะ)

 

เจ้าชายมัสโลว์ประหลาดใจกับคำพูดของฉัน

 

“คิดจะทำอะไรบริทานี?”

“ฉันคิดว่าเจ้าหญิงเองก็ต้องหัดสำนึกตัวบ้างค่ะ แทนที่เจ้าชายจะมาพูดบ่นกับฉัน ทำไมไม่ไปต่อว่าเธอตรงๆ เลยล่ะคะ?”
“ผมเองก็ต่อว่าเธอไปหลายครั้งแล้ว ทั้งเรื่องการใช้เงินมากมายซื้อชุด ทำรุนแรงกับหญิงสาวขุนนาง ทั้งเตรียมเพื่อนไว้ให้เธอ… แต่มันก็ไม่ได้ผลเลย”

“แล้วการที่เจ้าหญิงทำตัวแบบนั้นมันตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะ? คุณได้ยินว่าเธอทำตัวแย่ๆ แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?”

“ครั้งแรกที่ผมได้ยินว่าแองเจล่าก่อเรื่องครั้งแรก ก็ตอนที่เธออายุได้ 4 ขวบและไปมีปฏิสัมพันธ์กับลูกสาวขุนนางคนอื่น แต่ผมไม่รู้ว่าทำไมเหตุการณ์มันถึงได้เลวร้ายลงได้…”

“คงเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ ถึงท่านมัสโลว์จะพูดถูกว่าเธอเอาแต่ก่อปัญหา แต่ว่า...”

 

แองเจล่าก็แค่พยายามหนีจากเรื่องในตอนนั้น

 

(เหมือนจะอ่านออกแล้ว…)

 

ฉันคิดว่าแองเจล่าเองก็คงเหมือนกับบริทานีที่โดนแกล้ง

ในวัยเด็กคงมีเรื่องบางอย่างทำให้แองเจล่าเจ็บปวด ตัวเธอถึงได้เป็นอย่างในตอนนี้

 

แต่ว่าไม่มีใครสังเกตบาดแผลในใจของเธอเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งมันลามจนขยายใหญ่และสายเกินไปที่จะแก้ไข


 




NEKOPOST.NET