[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 68 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.68 - ความเย็นชาของเจ้าชายต่อเจ้าหญิง


เจ้าชายมัสโลว์ยิ้มให้ฉันด้วยใบหน้าเหมือนตุ๊กตา

 

“ปลอดภัยดีนะบริทานี แองเจล่าทำอะไรเธอไปบ้าง…”

“ก็ไม่มีอะไรนี่ค่ะ แค่ช่วยเลือกชุดให้เจ้าหญิงเท่านั้นเองค่ะ แล้วเธอก็ยังซื้อเครื่องสำอางจากดินแดนฉันไปมากมายด้วยค่ะ”

“....หายากนะ ที่แองเจล่าปล่อยหญิงสาวชนชั้นสูงรอดกลับมาอย่างปลอดภัย”

“ตอนที่พบกันเมื่อสองปีก่อนก็ไม่เห็นเป็นอะไรนี่ค่ะ”

“ไม่รู้หรอกนะ ว่าเพราะเป็นบริทานีรึเปล่าถึงได้ปลอดภัย แต่ก็ดีแล้วล่ะ”

“จะว่าไป หญิงชนชั้นสูงพวกนั้นโดนทำอะไรไปบ้างเหรอคะ?”

“มีทั้งโดนถอนผม กลับมาในสภาพชุดรุ่งริ่ง ที่แย่ที่สุดก็คือตัวสั่นไปด้วยความกลัวจนไม่กล้าไปไหนอีกเลย…”

 

ฉันจำเนื้อเรื่องจากหนังสือการ์ตูนผู้หญิงที่เคยอ่านได้

แองเจล่าเองก็ทำแบบนี้กับเมอร์ริลเหมือนกัน

แต่ผู้ที่ช่วยเมอร์ริลเอาไว้ก็คือพี่ชายของเธอ

 

“แล้วแองเจล่ามีเพื่อนอยู่บ้างรึเปล่าคะ…?”

“ก็พอจะมีอยู่บ้าง เป็นขุนนางไม่กี่คน แต่ไม่กี่วันก่อนรู้สึกพวกเขาจะไปทำให้แองเจล่าอารมณ์เสียเลยถูกไล่ออกจากปราสาท หลังจากนั้นก็เหมือนจะไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย”

 

และนั่นก็คือสถานะในตอนนี้ของเจ้าหญิง

 

“...อืมม แล้วเจ้าชายมัสโลว์คิดยังไงกับเจ้าหญิงแองเจล่าเหรอคะ?”

“ผมคิดว่าเป็นคนมีปัญหานะ ขนาดว่าเราเกิดจากพ่อแม่ท้องเดียวกัน ผมยังไม่เข้าใจเธอเลย ดังนั้นที่ผมเห็นก็มีแต่ปัญหานั้นล่ะ”

“งั้นเหรอคะ…”

“แต่ก็มีเหตุผลที่ผมต้องเอาใจใส่น้องสาว เพราะแองเจล่าเป็นคนที่โดนหลอกได้ง่าย ผมกลัวว่าถ้าปล่อยไว้แองเจล่าอาจจะโดนหลอกมาทำร้ายในตอนที่ผมขึ้นเป็นราชา”

 

แล้วในการ์ตูนเด็กผู้หญิง คนๆ นั้นก็ปรากฏตัวขึ้น

ขุนนางเลวที่หลอกแองเจล่า จนแองเจล่าโดนตัดสินโทษ… เมอร์ริลนั้นได้มัสโลว์ช่วยเอาไว้

หลังจากชายคนนั้นโดนจับ แองเจล่าก็จะตกอยู่ในสภาพอันน่าอดสู

 

(เนื้อเรื่องจากที่เคยเล่นเมอร์ริล นี่ถือเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของเมอร์ริลกับเจ้าชายมัสโลว์แน่นแฟ้นขึ้น)

 

แม้แต่ในตอนนั้นเธอก็ยังก่อปัญหาให้ไม่เลิก ดูเหมือนเธอจะพยายามขวางทางน้องสาวทุกอย่างเลยก็ว่าได้

 

เพราะแองเจล่าเกลียดทุกคนที่สวยกว่าตัวเอง

 

(....ในกรณีของฉันเพราะเธอรู้หน้าตาที่แท้จริงของฉันล่ะมั้ง เลยไม่ได้โดนทำอะไร)

 

ดังนั้นแทนที่จะฆ่าฉัน เลยคิดว่าปล่อยไว้ใช้ประโยชน์ดีกว่า

 

(เท่าที่ดูจากเนื้อเรื่องมา แองเจล่านี่เป็นตัวละครที่เลวร้ายที่สุดก็ว่าได้…. แต่พอฉันมาเห็นด้วยตาตัวเองก็คิดว่าไม่ได้แย่อะไรนัก)

 

หรือว่าจะเป็นเพราะบริทานีมีสภาพแวดล้อมที่ไม่ต่างกันนะ ฉันถึงได้คิดแบบนั้น?

บริทานีในวัยเด็กนั้นเพราะโดนขุนนางคนอื่นๆ หัวเราะเยาะ

ทำให้ความเชื่อมั่นที่อยู่ในใจของตัวเองของบริทานีปะทุออกมาจนถึงขั้นทำร้ายคนอื่น

….แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นไปตัดผมคนอื่นหรือทำเรื่องร้ายแรง

 

(แต่ความรู้สึกของฉันเหมือนจะเอนเอียงไปด้านแองเจล่า ทำไมกันล่ะ…?)

 

คงเป็นเรื่องปกติที่คนรอบข้างจะตัดสินแองเจล่าจากตัวตนนั้น

คนอย่างเจ้าชายมัสโลว์หรือท่านพี่ริวเซ่คงไม่มีวันเข้าใจความรู้สึกนั้นได้ เพราะไม่ได้สังเกตอะไรนอกจากรูปการณ์ภายนอก

ถึงไม่มีวันเข้าใจฉันและแองเจล่าได้

 

(ที่นี่ไม่มีใครเข้าใจแองเจล่าเลยและเธอยังไม่มีคนนำทางให้เดินไปในทางที่ถูกต้อง)

 

ส่วนฉันก็ได้แต่เฝ้ามองการกระทำของแองเจล่า คงหยุดเธอไม่ไหวเพราะไม่กล้าเผชิญหน้ากับเธอตรงๆ

 

(กรณีของฉันยังโชคดีที่มีความทรงจำในชาติก่อนตื่นขึ้นมา ถึงหยุดเส้นทางหายนะได้… แต่แองเจล่ากำลังเดินไปบนเส้นทางหายนะอยู่)

 

การตัดสินโทษของแองเจล่าก็ใกล้จะมาถึงแล้ว

อีกฝ่ายก็คือเมอร์ริลและเจ้าชายสุดที่รักของเมอร์ริล ซึ่งลูคัสเองก็จะมีบทในตรงนี้และตัดสินโทษบริทานีด้วย

แม้ว่าแองเจล่าจะไม่โดนประหาร แต่ก็ต้องโดนกักขังไปตลอดชีวิต

เธอรอดพ้นจากความตาย แต่ก็ต้องทนทรมานจากการถูกขังในสภาพโหดร้ายและเจ็บปวด นั่นล่ะคือจุดจบของแองเจล่า

 

(แต่ตัวฉันก็ยังไม่เข้าใจสิ่งที่แองเจล่าคิดไปซะทุกเรื่อง ถึงได้พยายามอย่างมากเพื่อที่จะตีตัวออกห่างจากเธอ)

 

ฉันกลืนความรู้สึกนั้น แล้วลุกขึ้น

ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรทำได้ ฉันคิดอย่างนั้น…

แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงออกมาจากห้องของแองเจล่า

 




NEKOPOST.NET