[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 67 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.67 - เจ้าหญิงผู้ค้นพบลุคใหม่


“จริงด้วย ฉันยังมีเรื่องอยากจะขอร้องเธออยู่อีก เรื่องของชุด”

 

จากที่แองเจล่าบอก ดูเหมือนชุดที่เธอเลือกจะไม่ได้เข้ากันกับตัวเธอเท่าไหร่นัก

 

“ความเห็นของฉันก็เหมือนคราวก่อนค่ะ…. อย่างชุดที่ดูสง่างาม ขอบจีบดูหรูหราจะเหมาะกับฝ่าบาทค่ะ”

“ชุดมันน่ารักเกินไป ไม่เอา…”

“นั่นสินะคะ มันก็เป็นความชอบส่วนตัวนี่นะ ถ้างั้นขอวัดขนาดตัวหน่อยนะคะ…”

“ไม่ต้องหรอกบริทานี! วันนี้ฉันเอาชุดเตรียมไว้แล้ว ช่วยเลือกจากในนั้นให้ทีนะ?”

“เอ๊ะ….?”

 

ก่อนที่ฉันจะพูดจบ เหล่าเมดคุโรโกะก็นำราวที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าเข้ามาในห้อง

 

“น นี่มัน…”

“เป็นชุดที่ฉันสั่งและซื้อมาจากร้านค้าต่างๆ ทั่วประเทศ”

 

ระหว่างที่แองเจล่าอธิบาย ชุดก็ถูกนำเข้ามาในห้องเรื่อยๆ จนอัดแน่นเต็มห้องที่ใหญ่ขนาดนี้ได้

 

(แองเจล่า อย่าผลาญภาษีเล่นแบบนี้สิยะ!!)

 

ฉันไม่รู้เลยว่าต้องใช้เงินขนาดไหนถึงจะซื้อชุดมากมายขนาดนี้ได้ เพราะฉันเป็นแค่ขุนนางยากจนเท่านั้นเอง

 

“เอาล่ะ ช่วยเลือกชุดสำหรับงานในตอนเย็นนี้ให้หน่อยนะ”

“หมายถึงงานราตรีเหรอคะ…?”

“ใช่แล้ว อีกไม่นานฉันก็จะอายุ 16 แล้ว ดังนั้นจึงจำเป็นต้องร่วมงานราตรีด้วย เอาล่ะ ช่วยเลือกมาที”

“... ช่างเป็นภาระที่หนักอึ้งสำหรับฉันจังนะคะ”

 

ฉันมองไปยังชุดมากมาย

 

“สีที่เจ้าหญิงชอบคือสีอะไรงั้นเหรอคะ?”

“สีชมพู!!”

“....งั้นเหรอคะ”

 

โชคดีที่ชุดสีชมพูมีอยู่เยอะ

งั้นก็เลือกที่มันออกแบบมาสำหรับผู้ใหญ่หน่อย เอาเป็นสีคล้ำและหมองนิดหน่อย

ให้มีแขนเสื้อและพับได้  จะได้ดูสง่างามและใส่ได้สบาย

 

“...แต่ก็ยังมีปัญหาอยู่”

 

อาจจะเสียมารยาทกับแองเจล่าไปหน่อย แต่เธอเองก็เริ่มโตเกินกว่าวัยแล้ว… และหน้ายังมีริ้วรอยก่อนวัยซะอีก

 

(คงต้องเลือกแบบเน้นส่วนที่เป็นผู้ใหญ่ออกมา… และตรงกับความชอบส่วนตัวของเธอ)

 

จากนั้นฉันก็เลือกมาได้ชุดหนึ่ง

 

จากนั้นเหล่าเมดสาวคุโรโกะก็แห่นำเครื่องประดับมากมายเข้ามาในห้อง

 

(....ต้องเลือกเครื่องประดับให้เข้ากับชุดด้วยสินะ?)

 

ฉันเลือกเอาดอกไม้ประดับผมที่มีสีเดียวกับชุด ริบบิ้นสีดำ สายถักและเข็มกลัดมา

 

(อืมมม มันเป็นความรู้สึกที่เหมือนแองเจล่าดูเซ็กซี่ขึ้นอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ… ดูเข้ากันมาก)

 

หลังจากใส่เครื่องประดับให้แองเจล่าเสร็จ แองเจล่าก็ไปดูในกระจก

 

“....เป็นยังไงบ้างคะ?”

“ยอดเยี่ยมมาก! ฉันจะใส่ชุดนี้เข้าร่วมงานราตรีเย็นนี้ค่ะ”

 

แองเจล่าดูพอใจมาก ในที่สุดฉันก็ออกมาจากห้องได้สักที ฉันสูดลมหายใจและถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความโล่งใจ

แต่จู่ๆ ก็มีคนเรียกฉัน

 

“บริทานีไม่เป็นไรใช่มั้ย? ไม่บาดเจ็บตรงไหนนะ? เพราะผมเป็นห่วงเลยมารอนะ”

“....จ เจ้าชายมัสโลว์ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้กันคะ!?”

 

คนที่รออยู่หน้าห้องก็คือพี่ชายของแองเจล่านั่นเอง