[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 65 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.65 - โดนเจ้าหญิงเรียกตัวอีกครั้ง


ฉันมุ่งหน้าไปที่รถม้าของตัวเองที่จอดอยู่ข้างนอกปราสาท

แต่เพราะนอร่ามีปลายทางต่างกัน จึงไปรถม้าคนละคันกัน

 

“ถ้างั้น กขค. ขอตัวก่อนนะจ้า”

 

เธอส่งสายตาให้ เหมือนความสัมพันธ์ของฉันกับริชาร์ดจะยุ่งเหยิงแล้วสิ

หลังจากนอร่าไปแล้ว เราก็ขึ้นรถม้าเพื่อกลับบ้าน

ริชาร์ดดูจะเป็นห่วงฉันมาก ถึงขนาดมาส่งถึงบ้านเลย

 

“จะว่าไปแล้ว บริทานีจริงเหรอที่เธอล้มผู้ชายสองคนนั้นได้ด้วยตัวคนเดียว?”

“ก็ใช่หรอกนะ…”

 

เพราะพอริชาร์ดมาเห็นชายสองคนนั้นก็ล้มลงไปแล้ว แต่เพราะมีเจ้าหญิงเป็นพยานทำให้เขาเชื่อ

ต่อมาริชาร์ดก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

“เพราะถ้าเจ้าหญิงโดนพาออกไปข้างออก… ฉันกลัวว่าเธอจะเป็นอันตราย… เลยทำอะไรพลการคนเดียว โดยใช้ทักษะป้องกันตัวที่ท่านปู่สอนมานะ”

“ท่านเอิร์ลฮาร์คส์คนก่อน… อย่าให้หลานสาวที่อายุ 14 มาเลียนแบบเรื่องอันตรายแบบนี้สิ”

“...อ่า”

 

การเป็นห่วงแบบซื่อๆ ของริชาร์ดดูอ่อนโยนดีนะ

จากนั้นรถม้าก็วิ่งไปอย่างช้าๆ

 

“บริทานี เธอจะอยู่ที่เมืองหลวงไปอีกสักพักใชมั้ย? แล้วเราจะได้พบกันอีกมั้ย?”

“แน่นอน แต่ฉันสัญญากับนอร่าว่าจะไปเที่ยวชมรอบเมืองด้วยกันและยังต้องไปเข้าพบเจ้าหญิงอีก…”

 

ถึงตรงช่วงหลังจะดูเครียดไปหน่อยก็เถอะ

จากนั้นรถม้าก็เดินทางมาถึง ริชาร์ดก็ส่งต่อฉันให้กับมาเรียต่อ

 

“งั้นไว้เจอกันใหม่นะบริทานี”

“วันนี้ต้องขอบคุณมากเลยนะริชาร์ด”

 

ริชาร์ดยิ้มให้

ไม่รู้ทำไมหัวใจของฉันถึงเต้นแรงผิดปกติ

 

(รู้สึกวันนี้… ฉันแปลกๆ ไปนะ)

 

หลังจากริชาร์ดกลับไปแล้ว ฉันก็กลับไปที่ห้องเพื่อทบทวนกำหนดการ

 

เดิมที เพราะต้องอยู่ที่เมืองหลวงหลายวัน จึงคิดจะไปเที่ยวชมเมืองหลวงกับนอร่า

เพื่อตรวจสอบแฟชั่นของเมืองหลวงไม่ก็แนะนำสินค้าของเอิร์ลฮาร์คส์แก่คุณหญิง คุณนายที่อยู่ละแวกแถวนี้

 

สินค้าใหม่คราวนี้ก็คือเครื่องสำอางทำมือ

 

ที่จริงฉันเคยล้มเลิกความตั้งใจไปครั้งนึงแล้ว เพราะหาวัตถุดิบไม่ได้ แต่ในที่สุดก็พบแร่ดิบที่เป็นวัตถุดิบที่ดินแดนของนอร่า

มันคือแร่หินที่เรียกว่าหินทอง ซึ่งใช้เป็นวัตถุดิบได้

โดยการใส่เจ้านี้ลงไปในโคลนที่นำมาจากดินแดนของนอร่าและปรับแต่งสีใหม่ แค่นี้ก็ได้สินค้าใหม่ที่ทำได้ง่ายและไม่มีสารตะกั่วแล้ว

 

แผนการพัฒนาสองดินแดนร่วมกันก็จะประสบผลสำเร็จ

ตัวสินค้าเดิม ฉันใช้ขี้ผึ้งและครีมที่ทำจากน้ำมันพืช ทาบนผิวหน้าเพื่อให้ผิวดูสวยขึ้น

 

(คิดว่าแค่นั้นก็ขายได้แล้วนะ…)

 

แน่นอนว่าแผนของฉันคือการขายโลชั่นและเครื่องสำอางต่างๆ โดยนำตัวเองเป็นพรีเซ็นเตอร์ว่า “แค่ใช้เครื่องสำอาง ขนาดบริทานีคนนี้ก็ยังดูดีขึ้นขนาดนี้ได้”

 

พอกำลังครุ่นคิดกับสินค้าอยู่ จดหมายของแองเจล่าก็มาถึงในช่วงกลางดึก

เธอบอกว่าจะรอวันพรุ่งนี้ตอนบ่าย จะเร็วเกินไปแล้ววว!!!

 

(เอาเถอะ…)

 

พอลองคิดย้อนกลับไปในวันนี้เรื่องชุดของแองเจล่า

จำไม่ได้เท่าไหร่ แต่ตอนที่เห็นแองเจล่าก็ไม่ได้ไม่ดีตรงไหน

จะพูดก็ได้ว่าไม่ใช่ชุดประหลาด

แล้วก็แต่งหน้าบางเกินไปเท่านั้นเอง

 

(นี่แองเจล่าเก็บเรื่องที่ฉันพูดไปคิดมากรึไงนะ?)

 

ฉันเริ่มรู้สึกลำบากใจมาหน่อยๆ แล้วสิ

 

 

วันรุ่งขึ้น ฉันจึงไปเข้าพบแองเจล่า

หนีไม่ได้แล้ว ชีวิตฉันแขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้ว

ในปราสาทเงียบมาก แตกต่างจากบรรยากาศคึกคักเมื่อวานราวกับโกหก มีเพียงเจ้าหน้าที่ของปราสาทเท่านั้นที่อยู่

จากนั้นเมดคุโรโกะก็พาฉันไปพบกับแองเจล่าที่ห้องรับแขก

 

“พาท่านบริทานีมาพบแล้วค่ะ”

 

วันนี้แองเจล่าสวมชุดสีลาเวนเดอร์อ่อน ในห้องนั่งเล่นด้วยท่าทางดูดีและผมสไตล์ง่ายๆ

เธอดูสง่างามมาก ดูท่าทางนั้นคงจะเป็นการฝึกอย่างดีมาหลายปี

 

เมดบอกให้ฉันรออยู่ที่หน้าห้องจนกว่าจะได้รับคำสั่งให้เข้าไปได้

 

คราวก่อนเธอยังทาคิ้วด้วยสีม่วงดูน่าขยะแขยงอยู่เลย แต่บรรยากาศคราวนี้ดูนุ่มนวลกว่าเมื่อก่อน อาจจะเป็นเพราะชุดล่ะมั้ง

 

(....หรือเพราะว่าคราวก่อนที่ฉันแนะนำไปนะ)

 

ริมฝีปากของแองเจล่าถึงมีสีชมพูอ่อน

 

“บริทานี ฉันมีอะไรจะพูดกับคุณค่ะ”

“ค่ะ… เรื่องอะไรเพคะ?”

 

แม้ว่าจะผอมลงแล้ว แต่จู่ๆ เหงื่อมันก็ไหลมันหยุด

เทียบกับเมื่อสองปีก่อน ตอนนั้นยังแทบไม่มีเหงื่อเลยแท้ๆ ….

 

“ฉันได้ทบทวนเรื่องการแต่งกาย เครื่องสำอาง โดยอ้างอิงจากความเห็นของคุณเมื่อคราวก่อนแล้ว อย่างที่คิด ภาพลักษณ์ของฉันดูดีขึ้นกว่าเมื่อก่อน … แต่ฉันไม่พอใจอยู่แค่นี้หรอกค่ะ”

 

จากเมื่อวาน คำอธิบายเกี่ยวกับชุดที่ฉันให้ได้คือ

“ธรรมดา” “ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร” ประมาณนั้น ถ้าเธอถามขึ้นมาล่ะก็…

 

“เพราะงั้นจงบอกมาซะ วิธีที่ทำให้สวยน่ะ ถ้าคุณจะสวยไปคนเดียวล่ะก็ฉันไม่ยอมแน่ค่ะ”

 

แองเจล่ายืนขึ้นแล้วชี้มาที่หน้าฉัน

 

(เอ๋~)

 

ไม่ใช่เรื่องเมื่อก่อนหรอกเหรอ….

แต่ก็รู้สึกว่าเจอเรื่องลำบากเข้าแล้วสิ





 




NEKOPOST.NET