[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 59 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.59 - หน้ากากหมูขาวที่ตกอยู่ในความหวาดกลัว


ผู้หญิงอ้วนคนนั้นตอบนอร่าว่า “ฉันไม่ใช่ลูกสาวของเอิร์ลฮาร์คส์หรอกค่ะ ผิดคนแล้ว”

 

เพราะเครื่องแต่งกายในงานเลี้ยงเลยทำให้ไม่สะดวกนิดหน่อย แต่จุดประสงค์ของงานก็คือการปลอมตัวและสวมหน้ากากเหมือนตัวละครในเนื้อเรื่องต่างๆ รึเปล่านะ?

 

(ว่าแต่เจ้าชายมัสโลว์ไปอยู่ไหนนะ?)

 

บางทีอาจจะอยู่แถวนี้… แต่เพราะทุกคนสวมหน้ากากกันหมด ฉันเลยไม่รู้ว่าใครเป็นใคร

ถึงจะรู้สึกยุ่งยากนิดหน่อย แต่สำหรับผู้ร่วมงานดูเหมือนจะสนุกกันอยู่

 

ที่ให้ใส่หน้ากากแบบนี้คล้ายกับเป็นความคิดของเจ้าชายเลย ถ้าเป็นเจ้าชายคง “ผมมันชอบอะไรที่แปลกใหม่” ก็เป็นไปได้ว่าเขาอยากคุยได้ในบรรยากาศแบบสบายๆ ล่ะนะ

 

จากนั้นฉันลองไปคุยกับผู้หญิงคนที่คิดว่าน่าจะเป็นนอร่า

 

“..เอ่อ นอร่าใช่มั้ย?”

“ค่ะ... ใช่แล้ว”

 

นอร่าที่สวมหน้ากากนกสีดำได้ยินที่ฉันทักก็เงียบไป

 

“...คุณเป็นใครเหรอคะ?”

“.....”

 

จริงด้วย นอร่ายังคิดว่าฉันยังอ้วนอยู่

เลยไม่รู้ว่าฉันเป็นใครสินะ

 

“บริทานีไงล่ะ แค่ลดน้ำหนักไปนิดหน่อยเอง”

“หืม….ถึงรูปร่างจะไม่ใช่ แต่เสียงนั้นก็เป็นบริทานีจริงๆ ด้วย”

 

ในที่สุดเธอก็เชื่อแล้วว่าฉันคือบริทานี จากนั้นเราก็ไปเดินดูรอบๆ ห้องโถง ชุดของนอร่าวันนี้เข้ากันกับเธอมาก

 

“ถึงอย่างนั้นนอร่า ขนาดไม่รู้ว่าฉันเป็นใครแบบนี้ทำเอาพูดไม่ออกเลยนะ”

“ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา เพราะฉันตัดสินคนจากสีผมหรือท่าทางไม่ออกนี่”

 

จากนั้นเราก็เห็นชายที่สวมหน้ากากกระรอกผมสีส้มทองที่อยู่ห่างไปนิดหน่อย

 

“นั้นท่าทางจะใช่ริชาร์ดรึเปล่า?”

“.... ที่อยู่ข้างๆ เขาก็คือเจ้าชายมัสโลว์รึเปล่าคะ?”

 

ริชาร์ดสวมหน้ากากกระรอกที่ดูเข้ากันจนน่าตลก

ส่วนข้างๆ เขาก็คือเจ้าชายที่สวมหน้ากากกบ

 

(ทำไมถึงเลือกหน้ากากนั้นล่ะ?)

 

เพราะเขาเป็นผู้จัดงานน่าจะเลือกหน้ากากที่ชอบได้เอง

 

(ยังเป็นคนที่แปลกเหมือนเดิมเลยนะ?)

 

พวกเราคิดจะเดินไปทักพวกเขา แต่ใกล้ๆ นั้นก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเล็กน้อย

 

“เดี๋ยวก่อนคุณนะ ปลายแขนมันชนฉันแล้วนะ….  แล้วต่อไปการออกแบบค่อนข้างล้าสมัย...”

 

เหมือนผู้เข้าร่วมงานจะไปอยู่ใกล้ตัวเธอคนนั้นหมด เสียงของหน้ากากลิงคนนั้นมันคุ้นๆ น้า แล้วยังผมสีทองนิดๆ แกมดำ…

 

(นั่นมันแองเจล่านี่นา! จะใส่หน้ากากปิดหน้าก็ไม่เห็นมีความหมายเลย)

 

ฉันเจอตัวร้ายอย่างแองเจล่าอีกแล้ว

 

เหล่าผู้เข้าร่วมงานรอบๆ มองดูแองเจล่าที่บรรยายอย่างตั้งใจเรื่องแฟชั่นโดยมีเมดคุโรโกะห้อมล้อมอีกที ถึงจะเป็นการพูดที่ไม่ได้ถูกต้องไปซะหมด แต่ก็คงไม่มีใครไปบ่นเธอได้

 

“โอย๊ะ ฉันต้องไปตามหาใครบางคนก่อน เลยไม่มีเวลามาคุยด้วยนานนะคะ”

 

จากนั้นแองเจล่าก็ละจากฝูงคนมา และถอนหายใจโดยไม่รู้ตัว

 

“บริทานีอยู่ไหน ฉันได้ยินว่าเธอเข้าร่วมงานนี้ด้วย”

 

พอฉันได้ยินคำนั้นเข้าก็สั่นเป็นเจ้าเข้า

 

(ทำไมถึงต้องตามหาฉันล่ะ นี่ฉันโดนเกลียดมาตลอดสองปีเลยเหรอ?)

 

เมื่อสองปีก่อน ฉันเคยไปพูดถึงหน้าตาของแองเจล่า แต่…

 

(นี่จะต้องแค้นกันขนาดนี้เลยเหรอ…!)

 



NEKOPOST.NET