[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 57 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.57 - ความจริงตลอดสองปี


แต่แล้วในตอนนั้นริชาร์ดก็ปฏิเสธคำพูดของฉัน แล้วคว้ามือฉันเอาไว้ด้วยสีหน้าจริงจัง

 

“มันต่างกันนะ… ครั้งแรกที่ฉันแอบมาเจอเธอทำให้ฉันผิดหวังมาก จนทำให้ถอนหมั้นกับเธอไปเพราะความเข้าใจผิด… แต่ในความเป็นจริงแล้ว ก่อนที่เราจะพบกัน ฉันก็หลงรักเธอตั้งแต่แรกพบไปแล้ว”

“เอ๊ะ? งั้นเหรอ?”
“ใช่แล้ว เพราะฉันเข้าใจผิดว่าเธอกำลังกลั่นแกล้งคนรับใช้”

 

ฉันเชื่อคำพูดของริชาร์ดนะ

ถ้าเป็นช่วงก่อนที่ความทรงจำของฉันจะตื่นขึ้นก็คงจะไม่แปลกที่จะโดนถอนหมั้น

ในตอนนั้นฉันมีนิสัยเสียสุดๆ ถ้าเขามาแอบดูก็คงอยากจะถอนหมั้นกับฉันอยู่แล้วล่ะ

 

“ใช่แล้ว แต่ตอนนี้มันต่างกัน”

“...เอ๊ะ?”

“ฉันไปถามจากริวเซ่มาแล้ว ว่าเธอน่ะถูกคนรับใช้รังแก”

“ไม่ใช่หรอก ความเป็นจริงฉันต่างหากที่รังแกคนรับใช้”

 

แน่นอนว่าคนรับใช้ไม่ได้ปฏิบัติตัวดีต่อบริทานีเท่าไหร่ แต่ก็เหมือนเดิมนั่นล่ะ

เพราะคนที่ทำเรื่องโหดร้ายกับพวกเขาก็คือบริทานี

 

“เพราะฉันอยู่ด้วยกันกับเธอมาตลอด เลยรู้ว่าเธอไม่ใช่คนแบบนั้น”

“ริชาร์ด…”

“แต่ถึงจะขอโทษไป ความผิดของฉันมันก็ไม่หายไป… ฉันรู้สึกเสียใจมาก ถ้าเกิดตอนนั้นฉันไม่ถอนหมั้นไปตอนนั้นจะเป็นยังไงกันนะ?”

“ก็นะ ถ้ามีริชาร์ดเป็นคู่หมั้น เราก็คงเข้าขากันได้ดี”

“....!”

 

เขาจ้องตาฉันแล้วสีหน้าก็กลายเป็นหดหู่ไป

 

“เอ่อ… ริชาร์ด?”

“อ่า ไม่มีอะไร”

 

มีอะไรผิดปกติชัดๆ แค่ดูก็รู้ว่าท่าทางเขาแปลกไป

โอ้ย “ฉันนี่มันบ้าจริง” หาคำพูดปลอบใจเขาไม่ได้เลย


 

“มีอะไรเหรอ เป็นอะไรมากมั้ย?”

“ไม่มีอะไรหรอกน่า ก็แค่พยายามสงบใจเท่านั้นเอง”

“...แต่ที่ฉันดูมันไม่ได้สงบลงเลยนะ ไม่ต้องห่วงหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้วฉันไม่ได้คิดอะไรมากหรอก”

“....!”

 

จู่ๆ ใบหน้าของเขาก็เกิดเศร้าขึ้นมาอีกครั้ง

ก็บอกว่าฉันไม่โทษนายไงริชาร์ด!

 

“บริทานีช่วยไปทางนั้นด้วยกันได้มั้ย?”

 

เขาพาฉันมาสนามข้างหลังที่เงียบสงบ

เพราะมันห่างจากสถานที่จัดงานเลี้ยงจึงไม่มีนักเรียนอยู่เลย

 

“มีอะไรงั้นเหรอริชาร์ด?”

“ฉันมีอะไรจะบอกกับเธอ”

 

เขาจ้องมองมาที่ฉันด้วยสีหน้าจริงจังและเอามือวางบนบ่าของฉัน

 

“แค่สมมุตินะ… ถ้าเกิดฉันจะขอหมั้นกับเธออีกครั้ง เธอจะยอมหมั้นกับฉันมั้ย ฉันรู้ว่าฉันเคยทำเรื่องไม่ดีกับเธอไว้ ฉันเสียใจมากแล้วก็รู้สึกแย่สุดๆ”

 

เขาพูดเรื่องที่ฉันไม่คาดคิดออกมา จนทำให้ฉันเปิดตากว้าง

 

“ถ้าแบบนั้น ฉันก็คงไม่ต้องไปแต่งงานกับคนอื่นและไม่ต้องถูกท่านพี่ริวเซ่ส่งตัวมาที่เมืองหลวง…”

 

แต่ฉันเพิ่งนึกเรื่องสำคัญออก จึงตอบริชาร์ดและจ้องไปที่ดวงตาสีเขียวของริชาร์ด

 

“แต่ริชาร์ดอยากจะทำความฝันของตัวเองและเป็นอัศวินในเมืองหลวงไม่ใช่เหรอ?”

“เรื่องนั้นฉันยังไม่ได้ตัดสินใจ”

“ฉันน่ะไม่อยากอยู่ในเมืองหลวงหรอกนะ ถ้าเป็นไปได้ขอแต่งงานกับคนแถวชนบทจะดีกว่า”

“.....! งั้นเองหรอกเหรอ?”

 

ริชาร์ดดูเหมือนกำลังคิดอะไรสักอย่างอยู่และเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย

ถึงริชาร์ดจะเป็นลูกชายคนที่สอง แต่เขาก็เป็นคนที่ยอดเยี่ยม ฉันมั่นใจเลยว่าเขาต้องทำตามความฝันได้แน่ และมีลูกสาวขุนนางอีกหลายคนที่คาดหวังไว้กับตัวริชาร์ดอีก

 




NEKOPOST.NET