[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 54 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.54 - ไม่ไว้ใจตัวเองและการเต้น


หลังจากนั้นฉันก็ถูกห้อมล้อมไปด้วยเพื่อนของริชาร์ดและได้กินขนมเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี

รสชาติของเค้กที่ไม่ได้กินมาสองปี มันช่างหวานและอร่อยจริงๆ

 

(นี่ฉันกินเข้าไปมันคงไม่เป็นไรจริงๆ ใช่มั้ย?)

 

ขณะที่มองเพื่อนของริชาร์ด ฉันก็เกิดความรู้สึกสับสนขึ้น

 

(ถ้าเกิดน้ำหนักที่หายไปมันกลับคืนมามันคงยุ่งแน่…. เหมือนน้ำหนักจะกลับมาแบบแค่พลิกฝ่ามือเลยอ่ะ)

 

ฉันก็อยากกินอยู่หรอกนะ แต่รู้สึกไม่น่าไว้ใจเลยอ่ะ

ถ้าเกิดฉันไปหยิบขนมกินเองโดยไม่ได้ตั้งใจเข้าปากแบบตอนละเมอล่ะก็…

 

(โอย๊ะ… มือฉันมันพยายามยื่นไปหยิบขนมเองอีกแล้ว!)

 

มันเป็นเพราะนิสัยไม่ดีของบริทานีที่อยากลืมความทรงจำแย่ๆ เท่านั้นเอง(ตอนที่โดนพ่อแม่ทิ้ง) เลยติดนิสัยชอบหยิบของกินโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

ถึงฉันจะจำไม่ได้เพราะยังเด็กอยู่ แต่ตอนที่พ่อแม่หายไป ได้ยินว่าฉันกินขนมเข้าไปตั้งเยอะเลยล่ะ

 

“บริทานี เห็นยืนนิ่งตั้งแต่เมื่อกี้แล้วไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

“อืม สบายดี เพราะฉันฝึกมาจากคุณปู่แล้วนี่เนอะ กินไปก็คงไม่เป็นไรมั้ง”

 

แต่ในหมู่คนพวกนี้ ริชาร์ดเป็นเพียงคนเดียวที่ฉันเชื่อใจได้

 

(อ่ะ ถ้าเกิดฉันหมั้นกับริชาร์ดอีกครั้งก็คงจะถูกถอนหมั้นอีกครั้งเลยก็ได้?)

 

แล้วเขาก็เป็นลูกชายคนที่สอง ซึ่งมีบทในเรื่อง “เมอร์ริลกับประตูวังหลวง” กับเจ้าชายมัสโลว์

ถึงได้จะยินมาลางๆ เขาจะได้เป็นเอิร์ล แต่ฉันก็ไม่มั่นใจ

 

เพราะถ้าเขายังอยู่ที่เมืองหลวงแบบนี้ แปลว่าฉันที่เป็นคู่หมั้นก็ต้องอยู่ที่เมืองหลวงเหมือนกัน ฉันไม่อยากอยู่ในที่ที่มีแต่ธงตายแบบนี้น้า

 

หลังจากนั้นไม่นานเพื่อนๆ ของริชาร์ดก็กระจายตัวกันออกไป เหลือเพียงฉันกับริชาร์ดเหมือนเดิม

 

ฉันขอชาจากเมดใกล้ๆ แล้วนั่งบนเก้าอี้ที่ถูกเตรียมไว้มากมายที่นี่

 

“เอ่อ บริทานี”

 

ริชาร์ดเปิดปากพูดด้วยท่าทางซึมๆ นิดหน่อย หูของเขามีสีแดงด้วยล่ะ

 

“อะไรเหรอ?”

 

“คือ… วันนี้เธอไม่เหมือนปกติเลยนะ”

 

อะไรน่ะ!

อย่าบอกนะว่ากระทั่งริชาร์ดก็โดนเครื่องสำอางนี้หลอก

แต่ฉันไม่อยากเสียเพื่อนไปเพราะเขาโดนเครื่องสำอางหลอกนะ บอกความจริงไปเลยดีกว่า

 

“ที่นายกำลังพูดถึงนะ ที่จริงแล้ว… ที่ฉันสวยขึ้นก็เพราะพลังของแห่งการหลอกลวงไงล่ะ”

 

ริชาร์ดที่ได้ยินแทบพ่นชาออกมาจากปาก

 

“...หลอกลวง?”

“ใช่แล้ว หน้าตาดั้งเดิมฉันไม่ได้ดีเหมือนท่านพี่ริวเซ่หรอก ที่สวยขึ้นมันก็เพราะการแต่งหน้าเท่านั้นเอง”

“แต่ว่า… มันคงไม่ใช่แค่การแต่งหน้าหรอก?”

“ถ้าไม่เชื่อจะให้ฉันแสดงใบหน้าจริงๆ ให้เห็นมั้ยล่ะ?”

 

ริชาร์ดถึงกับพูดไม่ออกไปเลย

 

“...เอ่อ งานเลี้ยงเต้นรำจะเริ่มแล้ว แล้วเธอจะทำยังไงล่ะ?”

“ฉันเต้นไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่น่ะ ดังนั้นขอนั่งดูอยู่ที่มุมตรงนี้ได้มั้ย?”

 

คู่เต้นคนก่อน(ครูสอนเต้นรำ)ของฉันขาหักไปเพราะเต้นกับฉันไปแล้วนะ ฉันไม่อยากเพิ่มเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายอีกรายหรอก

 

“จะนั่งอยู่ตรงนี้ก็ลำบากอยู่นะ เพราะดูเหมือนเธอจะกลายเป็นจุดสนใจแล้วน่ะสิ”

“อย่าถูกการแต่งหน้าหลอกเอาสิค๊า!”

 

ฉันเองก็มาหาคู่หมั้นอยู่แล้ว การเป็นจุดเด่นก็ดีใจอยู่… แต่ขืนเป็นแบบนี้งานเลี้ยงเต้นรำได้วุ่นวายแน่

 

“ถ้าไม่รังเกียจจะมาเต้นกับฉันมั้ยล่ะ ฉันเต้นเก่งอยู่พอควรนะ”

“งั้นเหรอ…? แต่ฉันเต้นได้แย่จริงๆ นะ ถ้าเผลอไปเหยียบเท้าเข้าคงไม่เป็นไรใช่มั้ย?”

“ไม่ต้องห่วงว่าจะเหยียบเท้าฉันหรอก ฉันจะพยายามหลบให้ดีเลย”

 

….ริชาร์ดเต้นเก่งแน่นะ?

ฉันกลืนคำพูดนั้นลงคอ ได้ริชาร์ดช่วยเอาไว้อีกแล้วสิ

 



NEKOPOST.NET