[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 52 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.52 - อดีตคู่หมั้นของผมเปลี่ยนไป (มุมมองของริชาร์ด)


หน้าประตูโรงเรียนมีนักเรียนเยอะมาก

 

ผม-ริชาร์ด กำลังมุ่งหน้าไปยังพื้นที่กลางที่จัดงานเลี้ยงที่อาคารหลัก

 

ยิ่งคนเยอะเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งอารมณ์ไม่ดี

 

“ไม่เป็นไรนะริชาร์ด?”

 

เสียงอันนุ่มนวล เส้นผมยาวสีดำ ดวงตาสีฟ้าดั่งท้องฟ้า เธอคืออดีตคู่หมั้นและเพื่อนสนิทของผม บริทานี

 

“อะ อืม ไม่มีปัญหา”


 

….ปัญหาใหญ่เลยต่างหาก ผมสงสัยว่าผมเข้าไปใจผิดไปรึเปล่า นี่คนที่อยู่ข้างๆ ผมคือใครกันแน่

 

ตอนที่พบกันเมื่อสุดท้ายเมื่อครึ่งปีก่อน เธอไม่ได้สวยขนาดนี้…. เป็นเพียงแค่เด็กผู้หญิงที่ฉลาดเท่านั้นเอง…!

 

ความรู้สึกเมื่อครั้งแรกพบกับเธอก็คือร่างกายใหญ่โตและอ้วน แต่ตอนนี้เธอผอมลงมาก

 

ยังไม่ใช่แค่นั้น เธอทั้งนิสัยดีเพียบพร้อมและน่ารัก รักแรกของผม…. เหมือนกับรูปที่ริวเซ่ส่งมาให้ตอนขอหมั้น

 

เมื่อครึ่งปีก่อน ผมเคยพูดไว้ว่าผมคงมองเธอเป็นเพศตรงข้ามไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมเริ่มเสียใจแล้วที่ถอนหมั้นกับเธอ


 

เมื่อบริทานีปรากฏตัวที่หน้าโรงเรียน ต่างมีข่าวลือว่า “สาวสวยคนนั้นเป็นใคร?”

 

ผิวตึงดูนุ่มนวล กลิ่นหอมโชยขณะที่เธอเดินผ่าน

 

เหล่านักเรียนชายในโรงเรียนต่างส่งเสียงร้องทรมานด้วยความน่าสมเพช แต่สำหรับผมมันเป็นปกติเลยชินกับกลิ่นไปแล้ว

 

ขณะที่เธอเดินผ่านก็มีสายตาจับจ้องมาตลอด

 

บริทานีที่รู้สึกถึงบรรยากาศรอบตัวเธอมองไปข้างๆ ด้วยความรู้สึกราวกับเป็นเรื่องแปลก

 

“ถึงแล้วล่ะบริทานี”

 

“อ่า อืม… นี่ ริชาร์ด… บรรยากาศแปลกๆ เมื่อกี้มันอะไรกันนะ?”

 

ยังจะมาถามอีกเหรอ ก็เพราะเธอนั้นแหละ

 

(ใครมันจะไปพูดได้ฟะ! ผมกลืนคำพูดนั้นลงคอแล้วคิดคำพูดใหม่)

 

“บริทานีเธอลดน้ำหนักอีกแล้วเหรอ?”

 

“อืม เพราะฝึกกล้ามเนื้อกับท่านปู่ น้ำหนักเลยลดนะ”

 

“ทำไมถึงต้องไปฝึกอะไรแบบนั้นล่ะ?”

 

“ก็ถ้าจะเรียนทักษะป้องกันตัวก็จำเป็นต้องฝึกกล้ามเนื้อก่อน เพราะ…. อาจจะโดนลักพาตัวอีกครั้งก็ได้”

 

พอผมได้ยินคำพูดนั้นของบริทานี จู่ๆ ผมก็รู้สึกเจ็บที่หน้าอกขึ้นมา ดูเหมือนเธอจะไม่ได้ตั้งใจพูดเพราะจงใจจะต่อว่าผมหรอก

 

งั้นเหรอ บริทานีเองก็ไปเรียนเทคนิคป้องกันตัวมาสินะ

 

“เอ่อ บริทานี…”

 

ก่อนที่ผมจะขอโทษเกี่ยวกับเรื่องเมื่อตอนนั้น ก็มีคนมาพูดขัดซะก่อน

 

“ริชาร์ด! สาวงามผู้นี้เป็นใครช่วยแนะนำให้เรารู้จักทีสิ!”

 

คนที่เรียกผมคือนักเรียนของโรงเรียนหลวง เขายืนอยู่โดยมีคนอีกมากมายตามหลัง

 

ตาสีขาวดำ ผิวขาว เส้นผมสีขาว เขาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศที่อยู่ติดกับทางเหนือ เจ้าชายลำดับที่ห้า ลูคัส

 

บุคลิกและหน้าตาดีสมกับเป็นเจ้าชาย

 

ในประเทศนี้ก็มีผู้หญิงหลายคนที่เล็งเขาไว้เหมือนกัน


 

(น่า ก็เป็นเจ้าชายนี่นะ… จริงๆ แล้วผมก็อยากจะหาทางทำอะไรอยู่)


 

นักเรียนหญิงรอบๆ ต่างพูดว่า “ฉันเองก็อยากรู้จักท่านจังค่ะ” น่า ก็เป็นราชวงศ์นี่นา เป็นธรรมดาที่คนจะอยากแต่งงานด้วย

 

แต่เสียงกรี๊ดจะมันดังไปมั้ยเนี่ย

 

“อา…. เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่อยู่ดินแดนใกล้ๆ ผมชื่อว่าบริทานีครับ”

 

ผมแนะนำตัวให้บริทานี คนอื่นๆ ต่างสนใจเธอด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน

 

“บริทานี ฮาร์คส์ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

 

บริทานีทักทายตามปกติ จากนั้นลูคัสก็ยิ้ม

 

“ยินดีที่ได้รู้จัก เราชื่อลูรัส เรีย โฮสพิโอ้ ลูกสาวตระกูลฮาร์คส์งั้นเหรอ…. รู้สึกคุ้นแปลกๆ “

 

ลูคัสเพิ่งรู้อะไรบางอย่าง

 

“....เดี๋ยวก่อนนะ อย่าบอกนะว่าคุณเกี่ยวข้องกับบริทานีคนนั้น”

 

กองทัพของประเทศทางเหนือ เมื่อครั้งอดีตเคยคิดจะรุกรานประเทศเรา แต่เพราะตระกูลฮาร์คส์พวกเขาจึงต้องล่าถอยไป ดูเหมือนกองทัพของประเทศทางเหนือจะได้ความเสียหายมากจากเอิร์ลฮาร์คส์และพรรคพวกของเขา

 

เหตุการณ์นั้นทำให้ต้องจดสนธิสัญญาสันติภาพ และเรื่องนี้ก็เป็นที่รู้กันไปทั่ว

 

“โอ๊ะ ขอโทษด้วยครับ ผมไม่ได้หมายถึงเช่นนั้น ผมจะดีใจมากเลยครับถ้าเกิดให้ผมนำทางให้ ”

 

บริทานีพยักหน้าเงียบๆ นี่ผมคิดไปเองรึเปล่านะ เหมือนกับว่าผมเห็นเธอยิ้มกระตุกที่มุมปากเล็กน้อยด้วย

 

“ขอโทษด้วยนะครับ แต่จากนี้ผมคิดว่าจะเป็นไกด์นำชมให้บริทานีแล้วนะ”

 

ผมมองไปทางบริทานี แต่เธอก็ไปยืนอยู่ข้างหลังผมด้วยท่าทางโล่งใจแล้ว

 

อะไรกัน… ทำไมต้องซ่อนล่ะ?

 

(เธอกลัวอะไร… เพราะลูคัสงั้นเหรอ?)

 

ผมมึนงงกับการกระทำของบริทานี


 




NEKOPOST.NET