[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 51 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.51 - ไปที่เมืองหลวงอีกครั้ง


เป็นครั้งแรกในรอบสองปีเลยที่มาเมืองหลวงอีกครั้ง บรรยากาศดูสดใสมากกว่าเมื่อก่อนซะอีก

 

เพราะราชาองค์ปัจจุบันให้ความสำคัญกับกิจการภายในประเทศมากกว่าจะขยายอาณาจักรและเพราะมันเป็นยุคที่สงบสุขที่ไม่มีการโจมตีจากประเทศอื่นด้วยล่ะ

 

เจ้าชายก็เป็นคนแปลกๆ นิดหน่อยแถมช่วงนี้แองเจล่าก็ดูเงียบๆ ไปแล้ว โล่งใจหน่อย แต่การปรากฏตัวของเมอร์ริลก็ใกล้เข้ามาแล้ว เหลือเพียง 2-3 ปีเท่านั้น

 

เมืองหลวงยังคงสงบสุขและมีกลิ่นหอมจากร้านขายของข้างทางและร้านดอกกุหลายมากมายตรงมุมถนน

 

บ่ายวันนั้น ฉันมุ่งหน้าไปโรงเรียนหลวงที่เมืองหลวง

 

โดยมีมาเรียมานั่งคอยดูแลในรถม้าคันเดียวกัน

 

ฉันไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องก้นใหญ่อีกแล้ว ถือว่าเรื่องดีนะมีที่ว่างในรถม้าเพิ่มขึ้น

 

แต่จู่ๆ รถม้าก็หยุดและมาเรียก็ลงจากรถม้าไปคุยกับชายคนที่หยุดรถม้า

 

“เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?”

 

มาเรียยักคิ้ว ดูเหมือนจะมีปัญหาแล้วล่ะ

 

“ท่านบริทานี ทางไปโรงเรียนหลวง…. ดูเหมือนจะมีคนที่จอดรถม้าขวางทางถนน จึงไม่สามารถไปต่อได้ค่ะ”

 

“อ้อมไปไม่ได้เลยเหรอ?”

 

“ค่ะ ถ้าแค่ม้านั้นพอผ่านไปได้ แต่ดูเหมือนถ้าเป็นรถม้าจะไม่อาจผ่านไปได้ค่ะ ตอนนี้รถม้าจึงติดกันอยู่แบบนี้ค่ะ”

 

“อืม มีปัญหาแล้วสิ ถ้าฉันไม่รีบไปให้ทันเวลานัดพบกับริชาร์ดละก็…”

 

ก่อนที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยง ฉันได้บอกเวลาที่จะไปถึงให้ริชาร์ดไว้ล่วงหน้าแล้ว

 

แล้วถึงริชาร์ดจะเชิญฉันไปในวันนี้ แต่การที่คนภายนอกจะเข้าเยี่ยมชมโรงเรียนได้ ก็แค่เฉพาะวันนี้เท่านั้น

 

ฉันคงต้องขี่ม้าไปเองซะแล้ว

 

เพราะตอนที่อยู่ที่ดินแดนฮาร์คส์ ฉันก็ฝึกฝนการขี่ม้ามาอยู่แล้ว ก็เพื่อกรณีฉุกเฉินแบบนี้นี่ล่ะ

 

“ช่วยไม่ได้ ไว้ฉันจะขี่ม้าไปเองแล้วกัน มาเรียรออยู่ที่นี่นะ ถ้าถนนกลับมาใช้ได้แล้วค่อยตามมาทีหลัง ไว้ฉันจะให้ผู้คุ้มกันไว้คอยช่วยเหลือ”

 

“ท่านบริทานีรู้ทางด้วยเหรอคะ…!?”

 

“อา ได้แผนที่ที่เขียนด้วยมือจากริชาร์ดมาแล้ว ถ้าไปตามแผนที่นี้คงไม่หลงทางหรอก”

 

ฉันขึ้นไปนั่งบนหลังม้าทั้งที่สวมชุดเดรสอยู่ พาคนคุ้มกันไปด้วยบางส่วน จากนั้นก็ควบม้าไป

 

แต่เพราะอยู่ที่เมืองหลวงจึงต้องลดความเร็วลง ถ้าเร็วเกินไปคงไม่ดี

 

จากนั้นไม่นาน ฉันก็เห็นถึงตัวต้นเหตุที่ทำให้ถนนติดขัด

 

มันเป็นรถม้าขนาดใหญ่ที่ไร้รสนิยมสีทองตกแต่งด้วยความหรูหรา กำลังขวางทางอยู่

 

ทั้งด้านหน้าและด้านหลังมีตราสัญลักษณ์ของราชวงศ์ส่องแสงอยู่


 

(ไม่จริง….)


 

เริ่มมีลางไม่ดีแล้วสิ

 

รถม้าคันนั้นหยุดอยู่ด้านหน้าร้านขายชุด

 

แล้วคนในราชวงศ์ที่นิสัยน่ารังเกียจแบบนี้ มีเพียงคนเดียว ไม่ผิดแน่


 

(แองเจล่าออกมาแล้ว!!)


 

ฉันเพิ่งมาถึงเมืองหลวงก็ต้องมาเจอยัยตัวร้ายอย่างแองเจล่าเลยเหรอ

 

มีพนักงานยืนอยู่หน้าร้านมากมาย แปลว่าแองเจล่ายังอยู่ในร้าน…

 

(เอาล่ะ ฉันรีบไปหาริชาร์ดดีกว่า)

 

ฉันเข้าผสมกับฝูงชนจากนั้นจึงผ่านหน้าร้านไป

 

เหล่าผู้คนที่กำลังกำลังมองเจ้าหญิงต่างรู้สึกเบื่อหน่ายกัน แต่ก็ไม่มีอะไรให้สนใจเป็นพิเศษ


 

 

จากนั้นฉันก็มาถึงโรงเรียนหลวง

 

โรงเรียนของเมืองหลวงมีขนาดใหญ่มากและตั้งอยู่ที่จุดศูนย์กลางของเมืองหลวง ดูเหมือนว่ามีเพียงลูกขุนนางชั้นสูงไม่ก็ผู้ค้าร่ำรวยเท่านั้นที่จะเรียนที่นี่ได้

 

ที่จตุรัสหน้าโรงเรียนมีนักเรียนอยู่มากมาย โรงเรียนตกแต่งอย่างหรูหราเพื่อจัดงานเลี้ยง แน่นอนว่ากำลังรอแขกที่ตัวเองเชิญมา

 

หลังลงจากม้า ฉันก็เดินไปหาริชาร์ด แต่เพราะมีเพียงม้าล่ะมั้ง ทั้งฉันและผู้คุ้มกันถึงได้กลายเป็นจุดสนใจ (ขุนนางส่วนใหญ่ขี่รถม้ามานะ)

 

(.... ฉันผิดไปแล้ว ฉันรู้ว่าไม่ควรทำตัวเด่นต้องขอโทษนะค๊า)

 

ฉันพยายามมองหาริชาร์ดให้เร็วที่สุด เพื่อออกจากสถานการณ์ในตอนนี้

 

(เขาน่าจะอยู่แถวนี้นี่นา)

 

จากนั้นก็เจอเขาจนได้และตะโกนเรียก

 

“ริชาร์ด ไม่เจอกันนานนะ ขอบคุณที่เชิญฉันมางานเลี้ยงวันนี้นะ”

 

ริชาร์ดเอียงคอไปด้านหนึ่ง จากนั้นไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็มองมาที่หน้าฉันแล้วพูดเสียงเบาๆ

 

“..... เธอคือบริทานีไม่ผิดแน่นะ?”

 

เขาจ้องเขม็งมาที่ฉัน

 

“พูดเรื่องอะไรนะ ก็บริทานีนะสิ นี่นายเชิญฉันมาเองไม่ใช่เหรอ?”

 

“...หน้าตาคล้ายกับรูป(สมัยเด็ก)ที่ได้จากริวเซ่เลย”

 

ริชาร์ดพึมพำคนเดียว น่าสงสัยจังอ่ะ มีเรื่องอะไรกันกับลูกพี่ลูกน้องฉันเหรอ?

 

“จะว่าไปห้องโถงอยู่ทางไหนเหรอ?”

 

“อา เดี๋ยวนำทางให้”

 

จากนั้นริชาร์ดก็นำทางให้ฉัน ด้วยท่าทางสั่นๆ

 



NEKOPOST.NET