[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 50 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.50 - หมู(?)ขาว ลดน้ำหนักสำเร็จแล้ว


ฤดูกาลใหม่มาถึงและฉันก็อายุ 14 แล้ว

 

ผลจากการฝึกที่ค่ายฝึกของท่านปู่ ทำให้น้ำหนักฉันลดลงไปครึ่งนึง เหลือเพียง 40 กิโล

 

ถึงตอนแรกจะเจ็บปวด แต่ร่างกายก็ค่อยๆ ชินกับการฝึกอันหนักหน่วงแล้ว

 

ช่างน่ากลัวจริงๆ การฝึกทักษะป้องกันตัว

 

คล้ายกับท่านปู่ พรสวรรค์ฝีมือดาบของฉันเริ่มเบ่งบานแล้ว

 

เหล่าทหารที่ฝึกด้วยกันต่างบอกว่าฉันคล้ายกับท่านปู่เมื่อตอนยังเด็ก

 

...แต่ฉันไม่คิดจะใช้มันในชีวิตประจำวันหรอก ไม่งั้นก็เหมือนหมูขาวได้พลอยนะสิ(ล้อสำนวนไก่ได้พลอย)

 

แต่เพราะน้ำหนักฉันลดลงไปเหลือแค่ 40 กิโล รูปร่างจึงดูไม่อ้วนแล้ว… แล้วยังรู้สึกว่าช่วงท้องกับสะโพกมันแน่นมากขึ้น

 

ตั้งแต่อายุ 12 เป้าหมายของฉันก็คือลดน้ำหน้กให้ได้ 40 กิโลมาตลอด

 

แล้วในตอนนี้ก็ทำได้แล้ว ตอนนี้อายุ 14 แล้ว ส่วนสูงของฉันเลยเพิ่มขึ้นนิดหน่อย น้ำหนักขนาดนี้น่าจะเพียงพอแล้วล่ะนะ

 

แม้ว่าตอนนี้จะผอมแล้ว แต่ก็รู้สึกเศร้าอยู่ที่ต้องเลิกลดน้ำหนักเอาตอนนี้

 

แต่ฉันไม่อยากน้ำหนักลดลงมากกว่านี้แล้ว ขืนยังลดน้ำหนักต่อไปร่างกายของฉันต้องเป็นอันตรายแน่

 

ผลจากการลดน้ำหนักเกินความจำเป็นเมื่อชาติก่อน ทำให้ร่างกายฉันเหนื่อยและขาดพลังมาก

 

หลังจากฤดูไม้ใบผลิ ท่านปู่ก็ยกตำแหน่งเอิร์ลให้ท่านพี่ริวเซ่อย่างเป็นทางการ

 

ตอนนี้ท่านลุงกับท่านป้ากำลังโดนคุมขังไว้ จึงไม่ต้องกังวลอะไรอีก พอท่านพี่ริวเซ่กลายเป็นเอิร์ลเต็มตัวทุกอย่างก็สงบสุขขึ้น

 

เพราะดินแดนฮาร์คส์ของพวกเราอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ท่านพี่ริวเซ่จึงถูกเรียกว่า “ท่านเอิร์ลแห่งแดนเหนือ” ทำนองนั้นล่ะ ดูเหมือนดวงตาของเหล่าลูกสาวขุนนางคนอื่นจะลุกวาวแล้วเมื่อเห็นท่านพี่กันทั้งนั้น

 

(น่า ก็พอได้ยินมาบ้าง แต่ฉันเคยได้ยินเรื่อง “เอิร์ลแดนเหนือ” มาจากที่ไหนกันนะ? รู้สึกคุ้นหูจัง)

 

จำได้ว่าในเนื้อเรื่องก็มีเขาอยู่เหมือนกัน แต่เพราะท่านพี่ริวเซ่ไม่เคยปรากฏในเนื้อเรื่องเลย คงไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงล่ะมั้ง

 

บางครั้งฉันก็จะได้จดหมายจากนอร่ากับลิลลี่มาบ้าง ก็คงไม่พ้นที่จะให้ฉันเล่าเรื่องของท่านพี่ริวเซ่ไปล่ะนะ

 

ลูกพี่ลูกน้องของฉันยังคงเนื้อหอมเช่นเคย

 

นอกจากจดหมายจากริชาร์ด ลิลี่ และนอร่า พักนี้ฉันก็แลกจดหมายกับเจ้าชายมัสโลว์ด้วย

 

แม้กระทั่งตอนที่อยู่ต่อหน้าเขาก็ยังขอให้ฉันเขียนจดหมายให้เลย

 

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีคนที่จะคุยเรื่องงานอดิเรกด้วยได้ จึงเขียนจดหมายมาหาฉัน แต่ให้เขียนตอบกลับเป็นบทกวีนี่สิ…

 

ฉันต้องลำบากมากนะ เวลาคิดบทกวีทุกครั้งเนี่ย

 

(เมื่อวันก่อน ฉันยังเขียนบทกวีไม่เสร็จแล้ววางไว้ จากนั้นท่านพี่ริวเซ่ไปเห็นเข้าก็ปล่อยหัวเราะออกมาเลย)

 

ถึงภายนอกเขาจะทำตัวตามปกติแต่ก็เริ่มหัวเราะจนไหล่สั่นเลยล่ะ แล้วพอเห็นหน้าฉันก็ยังมาหัวเราะอีกแน๊ะ

 

ฉันทำสีหน้าซับซ้อนขณะที่ท่านพี่ริวเซ่เปิดซองจดหมายที่ส่งมาจากเจ้าชายมัสโลว์ นอกจากบทกวีและการถึงงานอดิเรกตามปกติแล้ว เขายังเขียนไว้ว่า “มีเรื่องน่าสนใจ ช่วยมาที่เมืองหลวงทีได้มั้ย”

 

แม้กระทั่งริชาร์ดยังส่งจดหมายมาบอกฉันว่า “ที่โรงเรียนจะจัดงานเลี้ยงขึ้น ทำไมเธอไม่มาเที่ยวบ้างล่ะ?”

 

นี่จะปักธงให้ฉันต้องไปเมืองหลวงขนาดไหนกันค๊า นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

หรือว่าจะเป็นคำสาปของธงตายของฉันกันแน่

 

เป็นไปได้ว่าฉันต้องหาคู่หมั้นแบบจริงจังแล้วล่ะ

 

ตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงปีแล้ว จนกว่าจะถึงวันครบรอบอายุ 15 ปีของฉัน…

 

(โลกนี้มันโหดร้ายจริงๆ …)

 

ฉันคงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องไปที่เมืองหลวงสินะ!

 

ตั้งแต่อายุ 13 เพราะเกิดปัญหามากมาย ฉันเลยไม่ได้เข้าร่วมงานเลี้ยงเลย ถ้าปีนี้ฉันพลาดอีก ฉันคงต้องกลายเป็นผู้ติดตามของแองเจล่าแน่

 

เค้ายังไม่อยากตายน้า…!

 

(ถึงจะไม่ชอบ แต่คำเชิญให้ฉันไปเมืองหลวงมันช่างมากมายเหลือเกิน)

 

ในดินแดนฮาร์คส์ที่ชนบทแบบนี้ การพบหน้ากันจึงมีไม่มากนัก แล้วยิ่งเป็นบริทานีจึงแทบไม่มีโอกาสได้หมั้นเลย

 

ถึงฉันจะรู้สึกลำบากใจที่ต้องไปเมืองหลวง แต่ก็ถือว่าเป็นโอกาส… ใช่แล้ว ฉันโชคดีสินะ(หลอกตัวเอง)

 

ดีล่ะ เชิญนอร่าไปที่เมืองหลวงด้วยกันดีกว่า

 

ฉันยังส่งคำเชิญไปหาลูกพี่ลูกน้องของริชาร์ดด้วย แต่ลิลลี่ปฏิเสธเพราะเห็นว่าท่านพี่ริวเซ่ไม่ได้ไปด้วย เธอนี่เป็นคนที่ซื่อตรงจริงๆ นะ

 

เพราะท่านพี่ริวเซ่ตอนนี้เป็นเอิร์ลแล้ว จึงไปยังต่างแดนไม่ได้ในตอนนี้

 

งานหลักของฉันคือการเป็นผู้ช่วยท่านพี่ริวเซ่และพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ แต่คราวนี้เขากลับบอกว่า “ช่วยไปดูแฟชั่นที่เมืองหลวงด้วยตาเถอะ” ฉันคงเลี่ยงไม่ได้แล้ว

 

ถ้าฉันกลับบ้านมามือเปล่า ไม่รู้จะพูดยังไงกับเขาดี ต้องตั้งใจทำงานหน่อยแล้ว

 

คราวนี้ฉันวางแผนจะไปที่เมืองหลวงโดยแยกกันกับนอร่า เพราะฉันจะไปเข้าร่วมงานเลี้ยงที่โรงเรียนของริชาร์ดก่อน

 

นอร่าเองก็ดูไม่ได้สนใจโรงเรียนมากนัก

 

แต่ไปที่เมืองหลวงก็ต้องเลือกเมดคนหนึ่งมาคอยดูแล ฉันจึงเลือกมาเรียที่เคยสอนเมื่อตอนเด็ก ตอนนี้เธอพัฒนาไปมากจนได้เลื่อนขั้นเป็นเมดส่วนตัวของฉันแล้ว

 

ส่วนเด็กอีกคนหนึ่ง ไรอันก็กำลังช่วยเหลือท่านพี่ริวเซ่อยู่

 

เขากำลังฝึกในฐานะลูกน้องของเอิร์ลคนใหม่และโดยเป็นการฝึกแบบกินนอนในคฤหาสน์เลยล่ะ

 

ไรอันได้รับหน้าที่ให้สอนลูกๆ ของคนรับใช้ ซึ่งตอนนี้เรามีคนรับใช้ใหม่ในคฤหาสน์ฮาร์คส์อยู่มาก จึงต้องเรียนการอ่านและเขียนไว้ด้วย

 

ความรู้คือสิ่งที่ตกทอดกันมารุ่นสู่รุ่นล่ะนะ

 



NEKOPOST.NET