[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 48 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.48 - ปัญหาของเด็กหนุ่ม (มุมมองของริชาร์ด)


รถม้าสั่นสะเทือนราวกับมีเสียงคำรามของสัตว์ร้าย

 

ผม-ริชาร์ดกำลังนั่งอยู่บนรถม้า เพราะผมนอนไม่หลับและกำลังดูบริทานีที่กำลังนอนราบอยู่ข้างหน้าผม

 

เธอหลับไปโดยไม่ได้สนอะไร ดูเหมือนเธอจะไม่ได้คิดว่าผมเป็นเพศตรงข้ามด้วยซ้ำ…. แถมยังนอนน้ำลายไหลอีกแน๊ะ

 

ถึงจะดีกว่าครั้งแรกที่เจอกัน แต่บริทานีนี่เป็นลูกสาวขุนนางที่เสียของจริงๆ

 

รถม้ากำลังเดินทางไปเรื่อยๆ ขณะที่ดวงอาทิตย์ยังตั้งตระหง่านบนท้องฟ้า ผ่านทุ่งหญ้าสีเขียวอมฟ้าและกำลังมุ่งหน้าไปยังดินแดนของเอิร์ลฮาร์คส์

 

(ช่างน่าสมเพซ ที่สุดท้ายแล้วผมก็ทำอะไรไม่ได้เลย)

 

ในความเป็นจริงแค่รอดมาได้ก็ถือว่าโชคช่วยสุดๆ แล้ว

 

คราวนี้ผู้ที่บงการอยู่เบื้องหลังคือพ่อแม่ของริวเซ่ พวกเขาคิดจะแอบเอาเงินแล้วหนีไป แต่ก็ถูกจับได้แถวๆ คฤหาสน์

 

พวกเขาถูกเจอและจับตัวอย่างรวดเร็ว แต่ในสถานการณ์นี้ต้องตรวจสอบอีกหลายวัน

 

เมื่อยังเด็กผมเคยเรียนการฟันดาบมาบ้าง ตอนที่ไปถึงเมืองหลวงผมเองก็มั่นใจในฝีมืออยู่พอสมควร แต่ว่า…

 

(กับโจรลักพาตัวแล้ว… ฝีมือของผมมันช่างกระจอกสิ้นดี)

 

จนถึงตอนนี้ผมไม่เคยต่อสู้จริงมาก่อนเลย

 

ผมไม่นึกเลยว่าคนแรกที่ผมต้องมาปกป้องก็คือบริทานี

 

แน่นอนว่ารูปร่างภายนอกเธออาจจะไม่สวยและนิสัยหยาบกระด้างนิดหน่อย ผมแทบไม่เห็นเธอเป็นเพศตรงข้ามเลย

 

แต่ตรงข้ามกับรูปลักษณ์ภายนอก คำพูดและการกระทำของเธอนั้นพัฒนาขึ้นมาก ผมจึงเปลี่ยนความคิดต่อเธอใหม่ และเธอยังสามารถจัดการดินแดนได้อีก

 

ที่สำคัญที่สุดคือนิสัยเธอไม่ได้เลวร้าย

 

ก่อนหน้านี้ผมทนไม่ไหวที่ต้องมาเจอหน้าเธอด้วยซ้ำ แต่ทุกวันนี้มันเริ่มดีขึ้นๆ

 

(ผมได้ยินจากริวเซ่ว่าเธอถูกคนรับใช้ข่มขู่และยังมีปัญหากับพ่อแม่…. สาเหตุนั้นทำให้เธอเครียด ผมเข้าใจดี)

 

ผมทิ้งความรู้สึกไม่ดีต่อเธอทั้งหมดไปแล้ว ตัวเธอในตอนนี้ ผมเห็นเพียงจิตใจที่มุ่งมั่นจะพัฒนาดินแดนและเป็นเพื่อนสนิทของผมตลอดหนึ่งปี

 

ผมคิดว่าโชคดีมากที่สานสัมพันธ์กับเธอในตอนนั้น

 

ในเมืองหลวงมีแต่คนก็ใส่หน้ากากเต็มไปหมด แม้บริทานีจะกรนเสียงดังน่ารำคาญ แต่ผมก็ชอบความซื่อตรงและจริงใจของเธอ

 

แต่ผมก็เป็นคนทำลายโอกาสนั้นลงด้วยตัวผมเอง ผมเป็นคนประกาศว่าจะถอนหมั้นกับเธอเอง

 

ในอนาคต บริทานีต้องเป็นคนที่ยอดเยี่ยมแน่

 

วันหยุดของโรงเรียนหลวงยังมีอยู่ จนกว่าจะหมดฤดูร้อนผมยังมีเวลาเอาศักดิ์ศรีของผมกลับคืนมา

 

คราวนี้ผมต้องพยายามเรียนรู้การต่อสู้อย่างจริงจัง ผมไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองน่าสมเพชอีกแล้ว

 

ผมจึงเลือกให้พี่ชายที่ร่างกายอ่อนแอให้คอยบริหารดินแดนแทนผม

 

นั้นก็ถือเป็นปกติสำหรับลูกชายคนที่สองอย่างผมแล้ว ผมคิดจะออกจากบ้านและไปหาความสำเร็จในชีวิตด้วยตัวเอง

 

นั่นหมายถึงผมจะการเข้าร่วมกับรัฐบาลที่เมืองหลวงไม่ก็เป็นอัศวินหลวง

 

แต่เมื่อประมาณหนึ่งปีก่อน เริ่มมีลางไม่ดีขึ้น

 

พี่ชายของผมที่ร่างกายอ่อนแอดูเหมือนจะไปขัดขวางการทำงานของพ่อเข้า พ่อเลยคิดจะยกตำแหน่งให้ผมแทน

 

ด้วยเหตุนี้ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของเราจึงเข้าสู่จุดเลวร้ายมาก

 

แล้วผมก็ไม่อยากเป็นผู้ช่วยให้พี่ชายตอนที่เขาได้เป็นเอิร์ลแล้ว เพราะพี่มักจะอารมณ์ร้อนและหัวเหวี่ยงใส่ทุกคนเลยก็ว่าได้

 

(ผมยังจินตนาการไม่ออกเลยว่ามันเป็นยังไง)

 

แต่ก็ชักเป็นห่วงว่าผมจะมอบตำแหน่งให้พี่ชายดีหรือไม่

 

ริวเซ่ กับคนอื่นๆ ต่างอยากให้ผมเป็นเอิร์ลคนต่อไป

 

ผมถึงได้ตัดสินใจไปที่เมืองหลวง โรงเรียนเดียวกันกับริวเซ่ แต่จนถึงวันนี้ผมก็ยังตัดสินใจไม่ได้

 

แต่ไม่ช้าก็เร็ว เวลาที่ผมต้องตัดสินใจเลือกอย่างจริงจังก็ต้องมาถึง

 

ริวเซ่บอกว่าผมควรสืบทอดตำแหน่งเอิร์ลจากพ่อ

 

ในฐานะที่ริวเซ่เป็นคนใกล้ชิด และอาศัยอยู่ดินแดนใกล้เคียงกัน ผมจึงมักจะเปรียบเทียบตัวเองกับเขามานาน

 

หลังจากนั้นไม่นานเราก็มาถึงคฤหาสน์เอิร์ลฮาร์คส์อย่างปลอดภัย ต่อมาในคืนนั้นท่านเอิร์ลและคนอื่นๆ ก็ทยอยกลับมากัน

 

แล้วบริทานีนำทางผมไปยังห้องวิจัยของเธอเพื่อแนะนำผลิตภัณฑ์ใหม่ของดินแดนเธอ ดูเหมือนเธอจะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยแบบเต็มตัวของริวเซ่เลยนะ

 

(เทียบกับผมแล้ว ผมนั้นช่วยงานที่ดินแดนแค่ครึ่งเดียวเอง อย่างน้อยถ้าผมต้องรับช่วงต่อตระกูลอัทเธอร์ ผมก็ต้องพยายามทำให้ได้อย่างน้อยแบบเธอ)

 

เกิดปัญหาขึ้นมากมาย แต่ในที่สุดวันหยุดฤดูร้อนก็หมดลงแล้ว


 




NEKOPOST.NET