[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 46 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.46 - ท่านปู่เป็นวีรบุรุษ


ฉันพยายามแยกตัวออกห่างจากริชาร์ด หลังจากนั้นก็กลับมาเข้าเรื่องกันต่อ

 

“ขอโทษนะ ที่ทำอะไรบ้าบิ่น เราไปกันเถอะ”

 

“ชายคนที่นอนอยู่ตรงนั้น บอกว่าที่นี่เป็นกระท่อมที่อยู่ใกล้ๆ แต่เพื่อนของโจรคนนี้อาจจะอยู่แถวนี้ก็เป็นได้ เราต้องออกไปอย่างระวังกันหน่อย”

 

ฉันค้นตัวผู้ชายคนนั้นแล้วเอาอาวุธของเขามา เจอกริช…

 

และยังมีของวางอยู่บนชั้นวางของใกล้ๆ ทางเข้า  เจออาวุธขนาดมือสำหรับริชาร์ด

 

“... บริทานี เธอใช้กริชได้เก่งแค่ไหน?”

 

ริชาร์ดมองฉันที่ถือกริชมา ด้วยท่าทางสงสัย

 

“ไม่เคยใช้มาก่อน แต่จะลองใช้ดู”

 

เพราะร่างกายของฉันไม่เหมาะจะแอบซุ่มออกไป แต่กรณีนี้ก็ควรหาอาวุธไว้จะดีกว่า ฉันใช้ริบบิ้นที่ชุดเป็นฝักมีดชั่วคราว

 

หลังจากนั้นเราก็ออกมาได้

 

บริเวนรอบๆ มีกระท่อมเก่าๆ อีกหลายแห่งเหมือนที่กักขังเราไว้

 

ห่างออกไป ฉันเห็นรถม้าลากจากดินแดนฮาร์คส์อยู่ไกลๆ จึงรีบเดินเพิ่มความเร็วขึ้น

 

(แย่แล้ว ท่านปู่อาจจะมาแล้วก็ได้)

 

เงินของดินแดนฮาร์คส์ในตอนนี้ ไม่พอจะจ่ายค่าไถ่จำนวนมหาศาลหรอก

 

ขนาดตอนนี้เราก็ยังมีหนี้อยู่เลย ฉันไม่ยอมปล่อยให้เราเป็นหนี้เพิ่มขึ้นเพราะฉันแน่

 

“บริทานี คิดว่าท่านเอิร์ลอยู่ที่อาคารหลังนั้นมั้ย? เมื่อกี้ฉันเห็นคนมากมายเข้าไปในนั้น”

 

ริชาร์ดพูดแล้วชี้อาคารหลังนั้นให้ดู มันใหญ่กว่าอาคารแถวนี้อยู่เล็กน้อย

 

จากนั้นเราก็เดินไปที่อาคารหลังนั้นและแอบมองจากที่หน้าต่าง

 

“อา ท่านปู่… ไม่สิ นั่นมันท่านพี่ริวเซ่ หรือท่านพี่จะมาเป็นตัวแทนของท่านปู่?”

 

“ถ้าเป็นริวเซ่ เขาคงไม่ยอมจ่ายเงินให้ง่ายๆ แน่ แต่ที่เขาอุตส่าห์มาด้วยตัวเองแบบนี้แปลว่าเขาเป็นห่วงบริทานีล่ะนะ”

 

“งั้นเหรอ? แต่ไหนแต่ไร ผู้ชายคนนั้นก็ต้องวางแผนอะไรสักอย่างไว้แน่”

 

ขณะที่เรากำลังนินทาท่านพี่ริวเซ่ เขาก็หันหน้ามาแล้ว สบตากับพวกเราพอดี

 

(เราอยู่นอกหน้าต่างนี่เนอะ เขาคงไม่ได้ยินเราหรอกใช่มั้ย?)

 

หลังจากท่านพี่ริวเซ่ยืนยันได้ว่าเราปลอดภัยก็แสยะยิ้มที่มุมปาก

 

จากนั้นท่านพี่ริวเซ่ก็หยุดการคุยกับโจรไว้กลางคัน แล้วออกจากกระท่อมมา ส่วนเราซ่อนตัวอยู่ข้างหลังเพื่อไม่ให้โจรลักพาตัวสังเกตเห็น

 

ท่านพี่ริวเซ่นำทางโจรลักพาตัวไปที่รถม้า บางทีเขาคงจะบอกพวกโจรไปว่า ‘เงินอยู่ในรถม้า’ ล่ะมั้ง

 

ขณะที่กำลังเฝ้าดูกับริชาร์ด ก็โดนกระตุกไหล่ฉันอย่างแรงจากข้างหลัง

 

ก่อนที่ฉันจะกรีดร้องด้วยความตกใจ ริชาร์ดก็เอามือมาปิดปากฉันไว้

 

“บริทานีไม่มีอะไร ดูเหมือนทหารยามจะมาถึงแล้ว”

 

เมื่อสงบใจลงแล้ว ฉันหันไปมองข้างหลัง เห็นผู้คุ้มกันจากคฤหาสน์สองคนกำลังยืนอยู่

 

“เราได้รับคำสั่งจากท่านริวเซ่ให้มาหาพวกคุณครับ”

 

“จากท่านพี่…?”

 

“ครับ ไม่ต้องห่วง เราได้ล้อมบริเวณนี้ไว้หมดแล้ว เหลือแค่รอเวลาแล้วรวบตัวโจรทุกคนครับ”

 

อย่างที่คาดไว้ ลูกพี่ลูกน้องฉันต้องเตรียมแผนการไว้ก่อนจะมาอยู่แล้ว

 

“เราได้ตัวโจรส่วนใหญ่แล้ว เหลือแค่ที่อยู่ของพวกคุณสองคนนั้นเท่านั้น แต่เพราะมีกระท่อมอยู่มากมาย… และที่พวกคุณหลบหนีมาได้ด้วยตัวเอง ช่วยให้ประหยัดเวลาได้มากเลยครับ ตอนนี้เราได้เตรียมรถม้าไว้ให้แล้ว”

 

“ท่านปู่ยังอยู่ที่คฤหาสน์เหรอ?”

 

“ไม่ครับ คราวนี้ท่านเอิร์ลฮาร์คส์เป็นผู้บัญชาการแผนการด้วยตัวเอง”

 

“เอ๊ะ?”

 

หลังจากได้ยิน ฉันกับริชาร์ดก็คิด

 

(ทั้งที่คิดว่านี่น่าจะเป็นแผนการของท่านพี่ริวเซ่นะ)

 

พอรู้ว่านี่เป็นแผนการของท่านปู่ ริชาร์ดก็ดูเหมือนจะตกใจเหมือนกัน

 

“อาจจะรู้สึกตกใจ เพราะความอ่อนโยนของท่านเอิร์ล แต่ในช่วงวัยเยาว์ ท่านมีวีรกรรมอันแสนกล้าหาญ เป็นวีรบุรุษผู้ปกป้องดินแดนแห่งนี้จากประเทศต่างแดน…. ดูเหมือนว่าจะเป็นผู้ที่เก่งกาจมากในสนามรบครับ”

 

“ฉันก็เคยได้ยินจากคุณพ่อเมื่อตอนยังเด็กเหมือนกัน เรื่องราวของท่านเอิร์ลฮาร์คส์เมื่อตอนวัยเยาว์ …. ประเทศเราถูกรุกรานจากประเทศทางเหนือ ต้องขอบคุณท่านเอิร์ลฮาร์คส์ ดินแดนของเอิร์ลอัทเธอร์ถึงได้รอดพ้นจากการรุกราน ฉันคิดว่านี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้คุณพ่อนับถือท่านเอิร์ลฮาร์คส์มาก”

 

“อืม… ก็คิดว่ามันแปลกอยู่แล้ว ที่ท่านเอิร์ลอัทเธอร์ใจดีกับท่านปู่ขนาดนั้น ทั้งที่เขาบริหารดินแดนได้แย่สุดๆ และท่านเอิร์ลอัทเธอร์ไม่ค่อยเร่งเร้าให้เราชำระหนี้เลย”

 

ฉันเองก็เคยได้ยินเรื่องในอดีตของท่านปู่มาจากคนรับใช้ที่อายุมากกว่า พวกเขาคงเป็นทหารของท่านปู่และบางคนยังเป็นถึงแม่ทัพด้วย ไม่นึกไม่ฝันว่าท่านปู่จะยิ่งใหญ่ขนาดนี้

 

(่ท่านปู่น่าจะเล่าเรื่องนี้ให้ฟังหน่อยนะค๊า)

 

ท่านปู่ไม่เคยเล่าเรื่องของตัวเองให้ฟังเลย

 

อดีตของท่านปู่นั้น ท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านลุง หรือท่านป้าต่างก็ไม่มีใครสนใจเลย

 

(บางทีทั้งพ่อและแม่ของฉันอาจจะไม่รู้อะไรเลยก็ได้ เพราะแบบนั้นพวกเขาถึงไม่บอกนั่นเอง)

 

น่าอับอายจัง ที่ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับท่านปู่เลย

 

“ทหารยามบางคนมีอายุมากและอยู่มานานตั้งแต่ท่านเอิร์ลเป็นผู้บัญชาการแล้วครับ พวกเขาเก่งมากเลยนะครับ ผมรู้สึกเสียใจกับคนที่เป็นศัตรูของพวกเขาแล้วสิ”

 

ทหารยามพูดคุยกันด้วยสายตาเป็นประกายซึ่งเคารพต่อท่านปู่

 

ฉันก็ต้องตกใจอยู่แล้ว ที่รู้ว่าท่านปู่มีประวัติเป็นถึงผู้บัญชาการทัพ แต่ยืนอยู่แบบนี้มันไม่ดีหรอกนะ เรารีบไปขึ้นรถม้าที่เตรียมไว้ดีกว่า

 

จะว่าไป พอฉันเอากริชที่ได้มาจากโจรให้ทหารยามดู พวกเขาบอกว่ามันเป็นสิ่งที่มีค่าพอควรและน่าจะมีประโยชน์มาก

 

ซึ่งของมีค่าของโจรจะถูกยึดไว้ทั้งหมด ฉันเลยคิดว่า ไว้ค่อยมอบมันให้ท่านพี่ริวเซ่แล้วกัน

 

หวังว่าอย่างน้อย มันก็จะมีประโยชน์ในการจ่ายหนี้ให้ดินแดนเราและค่าแรงของทหารยามนะ

 



NEKOPOST.NET