[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 40 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.40 - อยากเป็นคนที่กินเท่าไหร่ก็ยังผอมจังเลยค่ะ


“เอ่อ คุณหนูบริทานี พอจะมีเวลาว่างสักพักมั้ย?”

 

ก่อนจะถึงเวลามื้อค่ำ ฉันก็ถูกลูกชายคนโตของเอิร์ลอัทเธอร์-มิลาร์ดเรียก

 

“มีอะไรเหรอคะ?”

 

“ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณเรื่องน้องชายหน่อย”

 

ถึงจะดูเสแสร้ง แต่มิลลาร์ดดูเป็นสภาพบุรุษมากกว่าริชาร์ดซะอีก

 

แม้ว่าฉันจะอายุน้อยกว่า แต่เขาก็ใช้คำสุภาพกับฉัน

 

“ริชาร์ด… ท่านริชาร์ดใช่มั้ยคะ?”

 

จากนั้นฉันกับมิลาร์ดก็ย้ายไปคุยกันต่อที่ลานกว้าง

 

เรายืนอยู่ห่างกันเล็กน้อย เพราะฉันกังวลว่าฉันจะมีกลิ่นตัวจึงอยู่ให้ห่างเขาไว้

 

“ทั้งคุณและน้องชายของผมก็ดูน่าจะเข้ากันได้ดี ถึงอย่างนั้นทำไมถึงได้ถอนหมั้นกันล่ะครับ?”

 

เขาคงยังไม่ได้ยินเรื่องราวจากริชาร์ดเลยล่ะมั้ง

 

จากมุมมองของคนอื่น คงเห็นพฤติกรรมของเราคงดูแปลกๆ นั้นล่ะ

 

น่า ถึงจะถามว่า “ทำไม” แต่ส่วนใหญ่มันก็แค่ความสัมพันธ์แบบการเมือง(แต่งงานการเมือง)

 

(แต่ฉันกลับคิดว่าความสัมพันธ์ของเราในตอนนี้ดีกว่าช่วงก่อนหน้าซะอีก)

 

ควรอธิบายให้มิลาร์ดฟังยังไงดี ยากจังแฮะ

 

“น่าเสียดายนะคะที่การหมั้นถูกยกเลิก แต่เราก็ร่วมมือกันในการพัฒนาดินแดนของทั้งสองฝ่าย … และดิฉันยังได้ความช่วยเหลือจากท่านริชาร์ดมากมาย จึงเหมือนดิฉันติดหนี้บุญคุณเขาอยู่ค่ะ”

 

“งั้นเองเหรอ…”

 

“อืม ต้องขอบคุณมากเลยค่ะ เดิมทีก็กังวลว่าเพราะถูกถอนหมั้นจะทำให้ความสัมพันธ์ดินแดนของเราแตกแยกกันอยู่เลยค่ะ”

 

“ไม่หรอก ทางดินแดนเราก็ค่อนข้างได้ประโยชน์จากความสัมพันธ์นี้มากพอดู แต่ตอนนี้ริชาร์ดอยู่ที่โรงเรียน คงไม่เป็นไรใช่มั้ย ถ้าการค้าขายระหว่างดินแดนเราจะเปลี่ยนเป็นผ่านทางผมแทน?”

 

“เอ๊ะ-…?”

 

ตอนนี้มิลาร์ดเข้ามาใกล้สุดๆ เขายืนอยู่ต่อหน้าฉันเลยอ่ะ!

 

ดวงตาของมิลาร์ดทั้งเงางามและคม ทำให้มิลาร์ดดูสง่างามมาก

 

ที่รู้สึกทึ่งมากกว่าก็คือเขามายิ้มใส่ใกล้ๆ ฉันนี่ล่ะ

 

(นี่… หรือว่าคิดจะพยายามหว่านเสน่ห์ใส่ฉันกันค๊า?)

 

ขอชื่นชมล่ะกันที่ว่าขนาดหมูขาวอย่างฉัน ยังกล้าทำแบบนี้อีก ฉันเริ่มเปิดปากพูด

 

“ด ดิฉันตัดสินใจเรื่องนี้คนเดียวไม่ได้หรอกค่ะ… คงต้องไปปรึกษาลูกพี่ลูกน้องก่อน”

 

“ไว้ผมจะรอฟังข่าวดีนะครับ”

 

พี่น้องอัทเธอร์นี่เข้ากันไม่ค่อยได้เหรอ?

 

(นี่เขาพยายามบอกให้ฉันไปทำสัญญากับเขาแทนริชาร์ดใช่มั้ย?)

 

ฉันเป็นลูกคนเดียวล่ะนะ เลยไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกของพี่น้อง เรื่องนี้คงต้องไปถามลิลลี่ดูแล้วล่ะ

 

จากนั้นนั้นเราก็ร่วมทานอาหารกับทุกคนในตระกูลอัทเธอร์

 

บนโต๊ะมีอาหารมากมาย แต่จะไม่เยอะไปหน่อยเหรอ?

 

(ก็ดีใจนะ แต่ตอนนี้ฉันกำลังลดน้ำหนัก)

 

ถึงแม้ท่านพี่ริวเซ่กับลิลลี่จะกินขนมไปก่อนมื้ออาหาร แต่ก็ยังกินได้ตามปกติ

 

(ถึงอาหารโลกนี้จะไม่ค่อยมีไขมัน แต่นี่คิดจะกินเยอะขนาดไหนกันนะ?)

 

ขี้โกงจัง ช่วยไม่ได้ก็ฉันเกิดมามีร่างกายแบบนี้นี่นา

 

(ถึงลูกพี่ลูกน้องของฉันจะกินเยอะขนาดไหนก็ไม่เห็นจะอ้วนเลย ท่านปู่ก็เหมือนกัน)

 

ในหมู่ญาติๆ ก็มีแค่ฉันนี่ล่ะที่มีพุ่งยื่นออกมา

 

หลังทานมื้อค่ำเสร็จ ฉันก็คุยสบายๆ กับลิลลี่

 

“นี่~ ลิลลี่ ท่านริชาร์ดกับท่านมิลาร์ดไม่ค่อยสนิทกันเหรอ?”

 

“...ค่ะ เพราะริชาร์ดเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก มิลาร์ดจึงรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเพราะตัวเองร่างกายอ่อนแอ ฉันเองก็เข้าใจความรู้สึกนะคะ ถ้าฉันไม่ใช่ผู้หญิงก็คงคิดว่าน่าหนักใจอยู่พอควรเลยค่ะ”

 

อย่างที่คิดไว้เลย …. ลิลลี่นี่เรียกชื่อคนในตระกูลอัทเธอร์อย่างสนิทสนมเลยนะ

 

“งั้นเหรอ”

 

“เขาไม่ใช่คนเลวร้ายหรอกค่ะ มิลาร์ดน่ะอ่อนโยนมากเลยนะคะ”

 

ท่านพี่ริวเซ่เองก็พูดเหมือนกัน

 

“ขณะเดียวกัน ท่านลุงก็กำลังหนักใจว่าจะให้ใครเป็นผู้นำตระกูลดี… แล้วยิ่งกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ มีการคุยกันไว้ว่าจะให้ริชาร์ดคอยบริหารดินแดน ส่วนมิลาร์ดให้คอยช่วยนะคะ สถานการณ์มันออกจะซับซ้อน”

 

ดูเหมือนตระกูลอัทเธอร์ก็มีปัญหามากมายเหมือนกันเลยนะ



 




NEKOPOST.NET