[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 39 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.39 - หมูขาวน่ารัก


“ท่านริวเซ่!! ในที่สุดคุณก็มาสักที ตั้งแต่กลับมาฉันก็เหมือนไม่ใช่ตัวเองเลยค่ะ ถึงได้มาหาคุณ”

 

เมื่อเรามาถึงดินแดนของเอิร์ลอัทเธอร์ ลิลลี่ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของริชาร์ดก็วิ่งออกมาทันที

 

ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้เธอจะอยู่ที่ดินแดนใกล้ๆ น่ะนะ แต่พอได้ยินว่าเราจะมาก็รีบกลับมาทันที

 

วันนี้ชุดของลิลลี่เป็นสีฟ้าอ่อนที่มีดอกไม้น่ารักเต็มไปหมดเหมาะกับลิลลี่ แต่ฉันคิดว่าชุดเดรสสีชมพูดูเหมาะกับเธอมากกว่านะ

 

จากนั้นเอิร์ลอัทเธอร์ก็ค่อยๆ เดินออกมาจากข้างหลังลิลลี่

 

โดยมีชายหนุ่มผมสีส้มเหมือนกับริชาร์ดยืนอยู่ข้างหลังท่านเอิร์ล เขาคงเป็นพี่ชายของริชาร์ดแน่ๆ

 

ถึงจะเป็นผู้ชายแต่รูปร่างเขาก็เล็กและเรียวยาว ดวงตาสีเขียวคมเข้ม

 

ด้านล่างเปลือกตาดูซีดและดูเหมือนจะสุขภาพไม่ค่อยดี

 

“โอ๊ะ มาถึงจนได้!!”

 

เอิร์ลอัทเธอร์ยิ้มด้วยรอยยิ้มร่าเริง ส่วนทางท่านพี่ริวเซ่ยิ้มแบบนักธุรกิจ

 

“ไม่เจอกันนาน… ไม่สิ ท่านเอิร์ลอัทเธอร์ ต้องขอขอบคุณที่ช่วยดูแลท่านปู่ในตอนนั้นนะครับ…”

 

“ไม่หรอก ช่วยพูดในสถานะเท่าเทียมกันจะดีกว่า เพราะคุณหนูบริทานีได้ส่งสบู่มาให้ดินแดนเรา โดยเฉพาะริชาร์ดรู้สึกดีใจมาก”

 

ขณะที่เราได้รับความช่วยเหลือมากมายจากพวกเรา ท่านพี่ริวเซ่ก็สัญญากับดินแดนเอิร์ลอัทเธอร์ก็จะส่งสบู่มาให้ผ่านทางริชาร์ด

 

เพื่อแลกกับการที่ริชาร์ดถอนหมั้น ดินแดนเราจึงให้ได้รับความช่วยเหลือมามากมาย แต่ตอนนี้ริชาร์ดได้เปลี่ยนสัญญาเป็นการค้าขายกันแทนตั้งแต่ตอนนั้น เพราะเขาต้องการสบู่ของพวกเรา

 

“ขอบคุณคุณหนูบริทานีด้วยที่มา โปรดทำตัวตามสบายได้เลย”

 

เพราะเรื่องของริชาร์ด ท่านเอิร์ลจึงใจดีกับฉันมาก

 

ตรงกันข้าม พี่ชายของริชาร์ดนั้นไม่พูดอะไรเลย

 

“นี่เป็นครั้งแรกที่พวกคุณได้พบกันสินะ ทางนี้คือลูกชายของข้ามิลาร์ด พักนี้เขาคอยช่วยเหลือข้าในการบริหารดินแดน มิลาร์ด ทางนี้คือหลานสาวของเอิร์ลฮาร์คส์ คุณหนูบริทานี”

 

“ย ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ดิฉันชื่อบริทานีค่ะ”

 

“...มิลาร์ด”

 

เพราะเขาเป็นคนของตระกูลอัทเธอร์ ก็ต้องรู้อยู่แล้วว่าฉันเป็นใคร และรู้ด้วยว่าริชาร์ดถอนหมั้นกับฉัน

 

(น่าอึดอัดนิดหน่อยนะ)

 

หลังจากได้การแนะนำข้างในคฤหาสน์ เราก็พุดคุยกับท่านเอิร์ลเกี่ยวกับการชำระหนี้ของดินแดนเรา

 

มิลาร์ดกับลิลลี่ก็อยู่ที่นี่ด้วย

 

ห้องรับแขกที่เราอยู่ตอนนี้นั้นดูสบายๆ และผ่อนคลาย

 

“เพราะข้าอยากจะพัฒนาด้านสุขภาพของประชาชนให้มากขึ้นอยู่แล้ว ต้องขอบคุณสำหรับสบู่มากจริงๆ”

 

“ดีแล้วครับ”

 

ฉันฟังเงียบๆ ระหว่างทั้งสองคนกำลังคุยกัน

 

แต่ดูเหมือนมิลาร์ดกับลิลลี่จะไม่ได้สนใจเนื้อหา

 

(มิลลาร์ดูง่วงๆ นะ เขาป่วยงั้นเหรอ?)

 

เพราะได้ยินว่าร่างกายของเขาอ่อนแอ หรือบางทีจะกำลังเครียดน่ะ

 

ทางอีกด้านหนึ่ง ลิลลี่นั้นอยากจะเข้าใกล้ท่านพี่ริวเซ่ให้ได้มากที่สุด

 

“ท่านริวเซ่วันนี้พอจะว่างมั้ยคะ? หนูอยากคุยกับคุณให้มากกว่านี้นะคะ”

 

สมกับเป็นสาวสวยเลยน้า กล้ารุกอย่างมั่นใจมากเลยแฮะ

 

ตรงข้ามฉัน เหลือเพียงมิลาร์ดนั่งอยู่คนเดียว

 

ท่านเอิร์ลอัทเธอร์พูดกับฉัน

 

“คุณหนูบริทานี ยังมีเวลาเหลืออยู่จนกว่าจะถึงช่วงเย็น แต่… อยากจะทานของว่างยามบ่ายก่อนมั้ย?”

 

“ไม่ดีกว่าค่ะ ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงนะคะ”

 

คิดผิดแล้วค่ะ ที่คิดว่าคนอ้วนทุกคนชอบขนมหวานนะ!

 

“อืมม ทั้งที่ริชาร์ด… ก็เตือนแล้วว่าคุณหนูกำลังลดน้ำหนัก ต้องขอโทษด้วย”

 

อย่าเอาข้อมูลส่วนตัวของฉันไปบอกคนอื่นไปทั่วเซ่

 

“แต่ข้าคิดว่า ผู้หญิงที่อวบจะน่ารักกว่านะ…”

 

“งั้นเหรอคะ? กุฟุฟุ”

 

สาวอวบกับสาวอ้วนมันไม่ต่างกันนะค๊า!!

 

เวลาที่ผู้ชายพูดว่า “อวบ” นั้นก็หมายถึงอ้วนนั้นแหละ!

 

ในหมู่เด็กผู้หญิงคงพูดแค่ว่าสาวอวบน่ารักแต่สำคัญผู้ชายอ้วนยังไงก็คืออ้วน!

 

(อย่ามาหลอกกันนะ…!)

 

ฉันเลยขออนุญาตไปสวนข้างนอก ถ้างั้นขอไปออกกำลังกายตามประจำวันดีกว่า

 

ฉันเดินเล่นรอบสวนอัทเธอร์อย่างรวดเร็ว… แต่ว่า…

 

(อ่ะ ลืมไปเลยว่าที่นี่ไม่มีบ่อน้ำพุร้อน!)

 

ฉันเพิ่งรู้หลังจากออกกำลังกายเสร็จแล้ว

 

(สำหรับตอนนี้แป้งช่วยระงับกลิ่นเหงื่อเอาไว้อยู่… แต่จะทำยังไงดี ถ้ามีกลิ่นเหงื่อล่ะ?)

 

ขณะที่ฉันกำลังหนักใจนั้นก็มีใครบางคนกำลังจ้องมองฉันจากหน้าต่าง



 



NEKOPOST.NET