[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 35 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.35 - ฤดูกาลใหม่และการลดน้ำหนักแบบใหม่


ผ่านไปหลายเดือนตั้งแต่เรากลับมาจากเมืองหลวง ตอนนี้ฤดูใบไม้ผลิแล้ว

 

ถึงฉันจะอายุ 13 แล้วแต่น้ำหนักก็ยังคงนิ่งอยู่ที่ 60 กิโล

 

แต่ว่าเส้นผมและผิวของฉันนั้นนุ่มนิ่ม เงางาม และไม่มีกลิ่นตัวอีกแล้ว

 

ฉันกลายเป็นยัยหมูขาวที่มีกลิ่นดอกไม้แทน

 

ดีใจจังที่วันเกิดครบรอบ 13 ปีของฉันได้เห็นฤดูใบไม้ผลิมาถึงพอดี แต่ฉันไม่อยากพูดถึงสถานการณ์ของดินแดนฮาร์คส์เท่าไหร่

 

ขณะที่พี่ริวเซ่ไปยังปราสาทหนี้สินของเราก็เพิ่มขึ้น

 

ในขณะที่ลูกพี่ลูกน้องฉันไม่อยู่ ดูเหมือนพ่อแม่ของเขาจะเอาเงินไปใช้จ่ายฟุ่มเฟือยมากมาย

 

พ่อแม่ของริวเซ่ขอเงินจากท่านปู่ เพราะท่านปู่ของเราเคยมีความสัมพันธ์ดีกับพวกเขาจึงให้เงินไป

 

สถานการณ์ในตอนนี้ก็เหมือนเดิมเลยล่ะ หนี้ตอนนี้เข้าเส้นตัวแดงทุกวันๆ ฉันรู้สึกสั่นไปหมดทุกที เวลาเห็นหน้าตาโมโหของลูกพี่ลูกน้อง

 

ท่านพี่ริวเซ่แสดงสีหน้าโมโหซึ่งเป็นตัวตนที่แท้จริงของเขาออกมา แต่ใบหน้านี้เขาจะแสดงออกมาก็ต่อเมื่ออยู่กับฉันสองคนเท่านั้น

 

(น่า ช่วยไม่ได้ที่ท่านพี่ริวเซ่จะโมโห ขนาดฉันยังรู้สึกลำบากใจเลย)

 

ก็ต้องแน่อยู่แล้ว เงินที่เราอุตส่าห์หามามันแทบจะติดลบเชียวนะ

 

โชคดีที่ยอดขายสบู่เป็นไปได้ด้วยดี รายได้ประจำจึงเพิ่มขึ้นมาบ้าง

 

แต่ความลำบากที่เราพยายามกันมา กลับหายไปอย่างง่ายดาย

 

“บริทานี ครูสอนพิเศษขี่ม้าของน้องมาแล้วนะ”

 

ขณะที่ฉันกำลังยุ่งกับการทดลองสมุนไพรที่เจ้าชายมัสโลว์ให้มา ลูกพี่ลูกน้องก็มาเรียกฉัน

 

“ขอบคุณมากค่ะท่านพี่ริวเซ่ กำลังจะออกไปค่ะ”

 

เพราะฉันสนใจการขี่ม้ามาตั้งนานแล้ว พักนี้จึงเริ่มเรียนการขี่ม้าแล้ว

 

เพราะฉันยังเป็นมือใหม่เลยเดินช้าๆ ไปรอบสวนไปก่อนกับครูสอนพิเศษ

 

เดินเล่นสบายๆ ท่ามกลางดอกไม้ที่ผลิบานสะพรั่ง

 

บริทานีคนก่อนไม่ได้สนใจสวนเลย แต่ฉันกลับชอบมากๆ

 

หลังจากขี่ม้า พอกลับไปที่คฤหาสน์ก็เห็นว่าบรรยากาศในคฤหาสน์เปลี่ยนไป

 

ดูเหมือนว่าพ่อแม่ของท่านพี่ริวเซ่จะมาถึงแล้ว

 

ฉันรู้สึกไม่ดีเอาซะเลย

 

เลยแอบมองผ่านรอยแยกของประตูห้องรับแขก เห็นท่านพี่ริวเซ่และพ่อแม่ของเขา ทั้งสองฝ่ายกำลังจ้องมองกันอยู่

 

ส่วนทางท่านปู่กำลังนั่งสับสน

 

ท่านปู่น่าจะโดนท่านพี่ริวเซ่ต่อว่าไปแล้ว จึงดูเหมือนจะรู้สึกเสียใจมาก

 

“ผมขอประกาศไว้ตรงนี้เลยว่า ผมขอตัดสัมพันธ์กับพวกคุณ”

 

“ริวเซ่จะเอาแต่ใจไปแล้ว! คิดเหรอว่าข้าจะยอม!”

 

เสียงตะโกนดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของประตู นั่นคือเสียงพ่อของริวเซ่

 

เขาเป็นคุณลุงวัยกลางคนที่รูปร่างดี แต่เขาไม่เหมือนท่านพี่ริวเซ่แม้แต่น้อย

 

จากนั้นท่านพี่ริวเซ่ก็เริ่มโต้เถียงคืน

 

“เป็นเพราะพวกคุณใช้จ่ายฟุ่มเฟือย เงินของดินแดนเราถึงได้ติดตัวแดง ก่อนหน้านี้ผมเตือนพวกคุณมาหลายต่อหลายครั้งแล้วใช่มั้ย?”

 

“ท่านพ่อ! นี่ยังไม่สายเกินไปนะคะ ช่วยแต่งตั้งสามีฉันเป็นเอิร์ลคนต่อไปเถอะค่ะ! ริวเซ่ยังเด็กเกินไป เลยไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย! เขาถึงได้ตัดสินใจอะไรที่ไร้เหตุผลเช่นนี้!”

 

คราวนี้เป็นเสียงแหลมๆ ดูเหมือนจะเป็นแม่ของท่านพี่ริวเซ่ สามีภรรยาคู่นี้เสียงดังหนวกหูจัง

 

(ท่านปู่ ฉันรู้ว่าท่านปู่เป็นคนดี… แต่ถ้าขืนยังดันหลังสองคนนี้ต่อไปล่ะก็...)

 

ขณะที่ฉันกำลังเฝ้าดูอย่างใจจดใจจ่อ ท่านปู่ก็หันมาทางประตูที่ฉันอยู่… ดูท่าคงเห็นฉันผ่านช่องประตูเข้าแล้วล่ะ

 

“อา บริทานี!”

 

ท่านปู่ที่กำลังจนปัญญา ทำหน้าเหมือนหลุดพ้นจากนรกสักที จากนั้นเขาก็เรียกชื่อฉัน

 

ฉันเข้าใจ ท่านปู่คงอยากให้ฉันทำอะไรสักอย่างกับสถานการณ์อันเลวร้ายตอนนี้สินะ

 

(ถ้าเพิ่มฉันเข้าไปด้วย สถานการณ์มันจะยิ่งไม่ยุ่งเหยิงไปกว่านี้เหรอ?)

 

จากนั้นฉันก็ถูกบังคับให้เข้าไปในห้องที่บรรยากาศอึดอัด

 

….น่าอึดอัดจังเลยอ่าา



 



NEKOPOST.NET