[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 27 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.27 - ขอโทษที่ก้นใหญ่นะค๊า


พวกเรามาพักค้างคืนที่คฤหาสน์ของริชาร์ดและออกเดินทางไปที่เมืองหลวงด้วยรถม้าในวันรุ่งขึ้น

 

พอรวมคนรับใช้ พี่เลี้ยง และคนอื่นๆ ก็กลายเป็นกลุ่มขนาดใหญ่มากเลยล่ะ แต่ก็นับว่าดีที่ท่านเอิร์ลอัทเธอร์มาด้วยกันกับเรา

 

พอแบ่งกลุ่มกันเป็นชายและหญิงให้นั่งรถม้าคนละคัน ฉันก็รู้สึกโล่งใจขึ้นเยอะ

 

แต่การเดินทางร่วมกับเอิร์ลอัทเธอร์ทำให้ที่นั่งเพิ่มขึ้นไปถึงหกที่นั่ง ที่จริงคือห้าล่ะนะ แต่เพราะก้นใหญ่ๆ ของบริทานี มันเลยกินพื้นที่นั่งไปถึงสองที่นั่ง

 

ค่าๆ ฉันรู้ดีว่าฉันเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากยัยหมูขาว แต่อย่าแสดงออกกันขนาดนั้นสิ มันเจ็บนิดหน่อยนะ ด้วยเหตุนี้ที่รถม้าจึงแคบมาก…

 

ช่วงสี่วันที่เดินทางไปเมืองหลวง… ช่วงเวลานั้นฉันออกกำลังไม่ได้เลย

 

(ฉันไม่อยากติดเป็นเนื้อ(หมู)บดในรถม้าแล้วน้า!)

 

ส่วนทางนอร่าและลิลี่กำลังมีความสุขขณะมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง

 

ดินแดนของเอิร์ลอัทเธอร์อุดมสมบูรณ์มาก จึงมีการเกษตรมากมาย ทุ่งนาทั้งสองด้านติดถนนยาวไปสุดลูกหูลูกตา

 

พักโรงแรมเล็กๆ ระหว่างทางบ้าง จนในที่สุดเราก็มาถึงเมืองหลวงตามแผน

 

ถนนเมืองหลวงทั้งหมดปูด้วยหินและบ้านเรือนแตกต่างจากดินแดนของเอิร์ลฮาร์คส์มาก มีคลองน้ำอยู่ทุกที่ ถนนตัดกันมีลักษณะเหมือนกระดานโก๊ะ

 

งานเลี้ยงจะเริ่มวันพรุ่งนี้ เลยมีเวลาอีกสักพัก แต่เราว่าจะไปห้องพักที่ปราสาทก่อน

 

“อา ดีใจที่คุณมาได้นะครับ”

 

พอมาถึงปราสาทในตอนบ่ายๆ เจ้าชายมัสโลว์ก็มาต้อนรับเราเป็นพิเศษ

 

พี่ริวเซ่พูดคุยกับเขาเหมือนเป็นเพื่อนสนิทกันและยังมีทุกคนมากมายยืนโบกมือให้เราจากไกลๆ ด้วย ดีใจจัง

 

“คุณบริทานีคงจะเหนื่อยมากสินะ จนกว่าจะถึงเวลาพักผ่อน ผมได้เตรียมขนมพิเศษสำหรับวังหลวงไว้ให้ในห้องพักแล้วครับ”

 

เจ้าชายดูเหมือนจะกำลังเข้าใจผิด คิดว่าฉันบ้าขนมเหรอไงค๊า

 

(ช่วยเอาขนมไปให้นอร่ากับลิลลี่แทนทีเถอะค๊าา… ฉันชอบของหวานอยู่หรอก)

 

แต่มันน่ากลัวอ่ะ พอถึงเวลางานเลี้ยง เกิดใส่ชุดที่เตรียมมาไม่ได้จะทำยังไง กระทั่งตอนนี้เพราะโยกเยกในรถม้ามาตั้งนานขามันพองจนแทบจะไม่พอดีอยู่แล้วนะ (ไม่ได้ออกกำลังไง)

 

นอร่ากับลิลลี่ที่เห็นเจ้าชายมัสโลว์ก็หน้าแดงอีกครั้ง

 

แน่นอน ต้องหล่ออยู่แล้วก็เพราะเจ้าชายนี่นา ยิ่งพี่ ริชาร์ด กับเจ้าชายยืนด้วยกันยิ่งทำให้ดูดี

 

“ฝ่าบาท นี่คือโลชั่นที่ทำจากดอกไม้จากดินแดนเราครับ”

 

ได้ยินจากพี่ริวเซ่ว่า เจ้าชายอยากได้โลชั่นของดินแดนเรามากก็เลยเตรียมของขวัญพิเศษไว้ให้ ฉันไม่รู้ว่าคุณภาพผิวของเขาเป็นยังไง เลยให้โลชั่นทาผิวแบบปลอดภัย(ใช้ได้ทุกสภาพผิว)ไป

 

“อา ขอบคุณมากคุณบริทานี ผมอยากได้อยู่พอดี!”

 

“ถ้าหากยังมีชนิดอื่นอีก ช่วยแจ้งทางเราทีนะ ไว้ผมจะสั่งซื้อทีหลัง”

 

“ตามที่ท่านขอครับ! เรายังมีสบู่ แชมพู ครีมนวดผม! แล้วก็…”

 

ท่านพี่ริวเซ่ยิ้มให้เจ้าชายที่กำลังสั่งซื้อของเพิ่ม

 

“ขอบคุณสำหรับการสั่งซื้อของฝ่าบาทมากครับ การที่ฝ่าบาทใช้ผลิตภัณฑ์ของดินแดนเราถือว่าเป็นเกียรติมากครับ”

 

“อืม ฉันเองก็ดีใจมากที่นายให้ค่าฉันขนาดนั้น… น่าอิจฉาริวเซ่ที่มีลูกพี่ลูกน้องดีๆ นะ”

 

สายตาของเจ้าชายมัสโลว์เหลือบมองไปที่ส่วนหนึ่งของปราสาทแวบหนึ่ง

 

จากสายตาของเขา ฉันเห็นกลุ่มเด็กสาวน่าสงสัยที่แต่งตัวเหมือนคุโรโกะ กำลังเดินตามกันไปด้านหลังปราสาท

 

(...นั่นมันอะไรกันนะ?)

 

เจ้าชายเห็นฉันทำสีหน้าสงสัย จึงยิ้มแล้วพูดว่า

 

“นั่นคือเมดของน้องสาวผมนะ ถึงจะไม่เข้าใจ แต่ดูเหมือนพวกเธอมักแต่งตัวแบบนั้นเสมอเลยล่ะ”

 

“...งั้นเหรอคะ?”

 

เมื่อกี้เขาพูดว่าน้องสาวใช่มั้ย แองเจล่าจากเรื่องเมอร์ริลเรอะ? ในตอนนี้เมอร์ริลยังคงเป็นแค่สามัญชที่อยู่ส่วนล่างของเมือง

 

ที่ให้เมดแต่งกายเหมือนคุโรโกะคงเพราะไม่อยากให้ดูเด่นกว่าตัวเธอสินะ

 

(ตรงกันข้าม มันเด่นสุดๆ เลยนะสิ แต่ว่านะ...)

 

ฉันไม่อยากไปยุ่งเกี่ยวกับแองเจล่า จึงหันหน้าหนีพวกคุโรโกะซะ แต่ท่าตอนหันมันดูเงอะงะมากเลยอ่ะ

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

นี่คือภาพของคุโรโกะครับ

 


 




NEKOPOST.NET