[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 26 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.26 - อดีตคู่หมั้นของฉันมีท่าทีแปลกไป


หลังจากฟังเรื่องราวมาจากพี่ริวเซ่ ดูเหมือนในโลกนี้จะมีสิ่งที่เรียกว่าสิทธิบัตรอยู่เหมือนในเนื้อเรื่อง

 

แต่สิทธิบัตรที่ทำในประเทศนี้จะหมดอายุใน 3 ปี และต่างจากที่ญี่ปุ่นเล็กน้อย ถึงจะดูครึ่งๆ กลางๆ แต่ก็ราคาถูกและได้เวลาถึง 3 ปี

 

ฉันคิดว่าจะจดสิทธิบัตรสบู่กับแชมพูที่ฉันทำเหมือนกันแต่ว่า… ดูเหมือนท่านพี่จะจดสิทธิบัตรไปแล้ว ในชื่อของฉันน่ะนะ

 

ฉันไม่ได้ใส่ใจหรอก ถึงแม้เขาจะจดในชื่อของตัวเองก็ตาม… ดูเหมือนท่านพี่ริวเซ่จะซื่อสัตย์กว่าที่คิด

 

ถ้าเป็นช่วงเวลา 3 ปีก็ไม่เห็นเป็นไรเพราะฉันยังอยู่ในดินแดนเอิร์ลฮาร์คส์

 

แสงยามบ่ายอันอ่อนโยนให้ความรู้สึกเงียบสงบพร้อมกับทุ่งหญ้า

 

ขณะนี้เรากำลังนั่งรถม้า(สี่ที่นั่ง)กันอยู่ มีรถม้าคันอื่นๆ เดินทางมากับเราด้วย โดยเป็นรถม้าสำหรับคนรับใช้

 

ในที่สุดงานปาร์ตี้ที่เมืองหลวงก็ใกล้เข้ามาแล้ว

 

พี่ริวเซ่กับนอร่าเดินทางไปด้วยกันกับฉันในรถม้าคันเดียวกัน เป็นธรรมดาที่ฉันจะชวนนอร่าและลิลลี่ไปด้วย

 

นอร่าดีใจใหญ่และตกลงไปด้วยกันกับฉัน ส่วนลิลลี่ดูเหมือนจะเดินทางไปกับริชาร์ด

 

และแล้วเราทั้งสามคนจากดินแดนชนบทก็ตัดสินใจเดินทางไปที่เมืองหลวง

 

นอร่านั้นได้เดินทางไปยังดินแดนรอบข้างจนหมดแล้ว รวมทั้งดินแดนของเอิร์ลฮาร์คส์และดินแดนของเอิร์ลอัทเธอร์

 

เหมือนกับครั้งก่อน นอร่าจ้องไปที่พี่ริวเซ่ด้วยสีหน้าอาย แก้มของเธอแดงขึ้นนิดหน่อยและดวงตาดูชื้นขึ้น

 

ฉันเข้าใจความรู้สึกเธอนะ แต่ฉันไม่แนะนำลูกพี่ลูกน้องฉันหรอกนะ เพราะสิ่งเดียวที่ทำให้หลงใหลก็แค่หน้าตาภายนอกเท่านั้นเอง

 

“ท่านนอร่า ผมได้ยินว่าดินแดนของคุณคิดค้นสินค้าขึ้นมาใหม่เหรอครับ?”

 

นอร่าตอบคำถามของพี่ริวเซ่ด้วยความเขิลอาย

 

“ต ต้องขอบคุณบริทานี… ท่านบริทานี โคลนที่หาได้จากดินแดนของเรามีคุณภาพดีมากและเหมาะกับความสวยความงาม ท่านพ่อเองก็ส่งเสริมให้ขายโดยนำเสนอตัวอย่างให้เหล่าคุณนายขุนนางดูเป็นตัวอย่าง ดูเหมือนจะได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีเลยค่ะ”

 

ตามที่นอร่าพูด ดินแดนของเธอมีโคลนสำหรับพอกหน้าที่ทำให้ผิวสวยขึ้น พอฉันได้ยินเข้าก็แนะนำเธอว่ามันขายได้

 

พวกเขามีโคลนอยู่เยอะมาก แต่ไม่มีใครเคยคิดจะนำมาซื้อขาย

 

แต่ว่าเมื่อใส่ในบรรจุภัณฑ์อย่างดีและเริ่มส่งเสริมให้ขุนนางใช้โคลนในการพอกหน้า ดูเหมือนจะเกิดกระแสขึ้นอย่างรวดเร็ว

 

เพราะเหตุนี้… ฉันจึงได้รับโคลนจากนอร่ามาฟรีๆ

 

ดูเหมือนจะช่วยทำให้ดินแดนของพวกเขาได้รายได้เพิ่มขึ้น โนร่าจึงได้ชุดใหม่ที่สวยมาก มันเป็นชุดเฉดสีเหลือง ดูสบายมีดอกไม้เล็กๆ ปักอยู่ แต่พอใกล้ถึงเมืองหลวงเราค่อยเปลี่ยนชุดกัน ตอนนี้เลยใส่ชุดลำลองกันไปก่อน

 

ของฉันเป็นชุดเดรสเฉดสีน้ำเงินเข้มเหมือนมหาสมุทรยามค่ำคืน ประดับด้วยลูกไม้เรียบง่าย ตามที่คาดไว้ การออกแบบนั้นเน้นให้ฉันดูผอมลง

 

น้ำหนักปัจจุบันของฉันลดลงทีละช้าๆ จนเหลือ 60 กิโล

 

ค่อยคุ้มค่ากับความพยายามอดอาหารทุกวันและในที่สุดฉันก็กลายเป็นแค่สาวอวบแล้ว แม้รูปร่างจะยังอ้วนอยู่ แต่มาถึงจุดที่ถ้าน้ำหนักลดลงแม้เพียงเล็กน้อย รูปร่างก็จะเปลี่ยนไปอย่างมากแล้ว

 

นี่ฉันควรจะคุมอาหารและถูตัวด้วยสบู่ต่อดีมั้ยนะ?

 

เพราะตอนนี้ร่างกายของฉันก็เกือบจะไม่มีกลิ่นตัวแล้ว

 

เส้นผมเองก็มันวาว ผิวก็อ่อนนุ่มและเรียบเนียน ก็นะ ฉันเพิ่งอายุ 12 เองนี่

 

(แค่นี้พอที่ฉันจะหาคู่หมั้นได้รึยังนะ?)

 

แต่ความมั่นใจอันน้อยนิดของฉันก็พลังทลาย ครืน (เสียงพัง) ขณะที่ได้เห็นลิลลี่ หลานสาวของเอิร์ลอัทเธอร์

 

ความสมบูรณ์แบบในฐานะผู้หญิงแตกต่างกันเกินไป

 

ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันมันก็แค่หมูขาวค่ะ

 

“ท่านบริทานี ท่านนอร่า ดีใจที่ได้พบกันอีกนะคะ!”

 

ลิลลี่ส่งสายตาน่ารักแล้วเดินมาหน้าพวกเราอย่างรวดเร็ว

 

กระโปรงสีเขียวอ่อนที่ดูกระปรี้กระเปร่าช่างเหมาะกับเธอมาก แล้วก็อย่างที่คาดไว้ ท่านเอิร์ลอัทเธอร์แม้จะใส่เพียงชุดลำลองก็ดูสง่างาม

 

ลิลลี่ที่เห็นพี่ริวเซ่ก็หน้าแดงขึ้นเล็กน้อย

 

(มีคนถูกหลอกอีกแล้ว..)

 

เราจึงตัดสินใจพักสักหน่อยที่คฤหาสน์ของริชาร์ด

 

โดยมีเอิร์ลอัทเธอร์และภรรยาของเขากำลังทักทายเรา แต่เมื่อพวกเขาเห็นฉันก็รู้สึกอึดอัด

 

จะว่าไป ภรรยาของเอิร์ลอัทเธอร์ดูสาวมากเลยอ่ะ

 

พี่ชายของริชาร์ดดูเหมือนจะมีร่างกายอ่อนแอทำให้ออกจากห้องไม่ได้เลยในวันนี้

 

เพราะฉันได้รับอนุญาตให้ใช้สวนได้ตามสบาย เลยตัดสินใจไปออกกำลังกายสักหน่อย

 

ก็คนมันต้องติดอยู่ในรถม้าตั้งนานนี่นา ช่วยไม่ได้ ฉันอยากขยับร่างกายบ้างอ่ะ

 

ลูกสาวขุนนางทั้งสองพยายามเข้าใกล้พี่ริวเซ่ แต่ลิลลี่ถูกเมินซะงั้น ส่วนทางนอร่าน่าตกใจนิดหน่อยกับการคิดบวกของเธอ

 

ขณะที่ฉันกำลังอยู่ในสวน เพราะอะไรไม่รู้ริชาร์ดถึงได้ตามมาด้วย ฉันอยากอยู่คนเดียวอ่ะ หรือบางทีเขาจะยังรู้สึกเสียใจเรื่องของฉัน

 

“เอ่อ ท่านริชาร์ด สวัสดีค่ะ”

 

“อา เรื่องเมื่อวันก่อน ฉันได้รับความช่วยเหลือจากเธอเรื่องสบู่ ต้องขอบคุณมาก”

 

“ไม่เลยค่ะ การร่วมมือกันก็ถือเป็นสิ่งสำคัญ เพราะเรายังมีข้อผูกมัดเรื่องมะนาวและมะกอกอีก เรายังหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือในการสร้างทางน้ำที่ดินแดนเอิร์ลฮาร์คส์นะคะ”

 

“น่า ดินแดนของฉันเองก็เพิ่งสร้างทางน้ำไปแค่ส่วนเดียวเท่านั้นเอง… จะว่าไป”

 

“อะไรเหรอคะ?”

 

เพราะอะไรไม่รู้ แต่ดูริชาร์ดจะกระวนกระวายใจจนพูดออกมาลำบาก

 

“...ฉันได้ยินจากลูกพี่ลูกน้องเธอว่า เธอโดนคนรับใช้ข่มขู่มาเป็นเวลานาน ฉันมันไม่รู้เอง ตอนนี้ถึงได้รู้สึกผิดกับเธออยู่”

 

“คนรับใช้?”

 

ฉันไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร ฉันจึงเอียงคอให้ข้างๆ

 

“อา เอ่อ? ท่านริชาร์ด? ที่ว่าถูกข่มขู่หมายความว่ายังไงเหรอคะ…”

 

“ไม่เป็นไร เธอไม่จำเป็นต้องไปนึกถึงมันหรอก ฉันเข้าใจดีว่าเธอทำใจได้แล้วถึงพยายามยืนด้วยขาของตัวเองอย่างเต็มที่… ฉันเข้าใจผิดมาตลอด ต้องขอโทษด้วย”

 

“เอ่อ อะไรน่ะ…”

 

“ตอนนี้มันเป็นอดีตไปแล้ว แต่ฉันก็แค่อยากบอกแค่นั้นเอง แล้วพบกันใหม่”

 

ริชาร์ดกลับไปที่คฤหาสน์ด้วยสีหน้าพอใจ

 

แต่ว่าเขาพูดถึงเรื่องอะไรกันนะ

 

(ท่านพี่พูดอะไรให้ริชาร์ดฟังกันแน่?)

 

น่า แต่ท่าทีของเขาก็ดูอ่อนโยนขึ้น

 

(คงไม่เป็นไรหรอก มันก็ช่วยทำให้สร้างสัมพันธ์ที่ดีต่อกันได้ด้วย)

 

ถึงจะไม่เข้าใจว่าเขากำลังพูดถึงอะไร แต่ช่างมันไปล่ะกัน



 



NEKOPOST.NET