[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 11 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.11 - พบกับคู่หมั้น (มุมมองของริชาร์ด)


พบกับคู่หมั้น (มุมมองของริชาร์ด)

 

คู่หมั้นของผมในภาพวาดเมื่อตอนยังเด็กนั้นช่างงดงาม เธอมีผมสีดำ ตาสีฟ้า ผมหยักศก

ผมริชาร์ด อัทเธอร์ตกหลุมรักเธอแต่งแต่แรกพบ

 

ความจริงผมเพิ่งได้รู้เรื่องการหมั้นนี้หลังจากวันเกิดอายุ 13 ของผม ทีแรกผมก็สับสนว่าผมจะเหมาะสมกับเธองั้นเหรอ ตอนนั้นผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ถูกเสนอชื่อเป็นคู่หมั้นของเธอ เพราะภาพของเธอช่างงามพร้อมไปด้วยปัญหาและจิตใจอันสูงส่ง

 

ชื่อของเธอคือบริทานี ฮาร์คส์ เธอเป็นหลานสาวของเอิร์ลฮาร์คส์ที่ปกครองดินแดนใกล้ๆ กับพวกเราและเป็นเพื่อนสนิทของพ่อ

 

ผมก็อยากพบเหลือเกิน อยากเจอบริทานีให้เร็วขึ้นอีกนิดก็ยังดี อยากจะมองเธอด้วยสายตาคู่นี้ของผมเอง ดังนั้นผมจึงแอบออกไปหาเธอ

 


 

โชคดีที่วันนั้นเธอออกมาข้างนอก เหตุผลที่ผมรู้ว่านั้นคือเธอก็เพราะมีคนใช้เรียกชื่อเธอ

ร์

 

“ท่านบริทานี ดิฉันได้เตรียมโต๊ะและเก้าอี้ไว้ให้แล้วค่ะ”

 

ดูเหมือนเธอจะออกมาปิกนิกข้างนอกนะ

 

เพื่อหลีกเลี่ยงการโดนหาว่าเป็นผู้บุกรุก ผมเลยแอบไปคุยกับท่านเอิร์ลไว้ก่อนแล้ว เขาดูดีใจมากและยังให้การสนับสนุนผมด้วยอ้อมอกอันอบอุ่นด้วย

 

ผมซ่อนตัวหลังต้นไม้ที่บริทานีกำลังนั่งปิกนิก

 

โกหก! นี่มันเป็นคนเดียวกันจริงๆ เหรอเนี่ย?

 

นั่นมันหมูตัวสีขาวที่ไม่มีอะไรเหมือนกับในภาพวาดสักอย่างด้วยซ้ำ ผมคิดว่าอาจจะผิดคนก็ได้ แต่เพราะคนใช้ร้องเรียกชื่อเธอ เป็นหลักฐานชัดเจนเลยว่าเธอคือคู่หมั้นของผมไม่ผิดแน่ ผมถึงกับเข่าทรุดสิ้นหวัง

 

เดี๋ยวสิ บางที… ถึงหน้าตาภายนอกของเธอจะดูไม่ได้ แต่เธออาจเป็นคนดี จิตใจขาวสะอาดก็ได้ ท่านเอิร์ลเองก็บอกเช่นนั้นเหมือนกัน

 

ความใจดีต่อหลานของเอิร์ลฮาร์คส์นั้นมีชื่อเสียงมากในหมู่ขุนนาง ต่างคนต่างบอกว่าเหมือนโลกของเขาหมุนวนรอบตัวหลานสาวก็ไม่ผิดเลย… แต่ว่า หูของผมกับได้ยินคำพูดที่เป็นไปไม่ได้ออกมา

 

“อา ฉันไม่ชอบเจ้านี้เลย! เฮ้ ยัยคนใช้ตรงนั้น! ใช่เธอนั้นแหละยัยน่าเกลียด!”

 

บริทานีชี้หน้าด่าคนใช้ที่อายุมากกว่าเธอ

 

เฮ้ย ไม่ใช่เธอเองหรอกเรอะที่น่าเกลียดน่ะ?

 

คนรับใช้คนนั้นออกมาข้างหน้าจากแถว ถึงเธอจะไม่สวย แต่ก็ไม่ได้อ้วนเลยให้ความรู้สึกสะอาดสะอ้านนะ

 

“คิดว่าขนมจะพอกินกับงานน้ำชาเหรอไงห๊ะ!? รีบไปเอาขนมมาเพิ่มเร็วเข้า!! ไม่งั้นฉันจะฟ้องปู่!”

 

“ต ต้องขออภัยอย่างยิ่งค่ะ! ดิฉันจะรีบไปทันที!”

 

คนรับใช้รีบวิ่งไปอย่างรีบร้อนจนสะดุดล้ม จากนั้นบริทานีก็หัวเราะเสียงเหมือนคางคก คู่หมั้นของผมไม่ใช่แค่หน้าตาน่าเกลียด นิสัยก็ยังน่าเกลียดไปด้วย

 

ไม่เอา! ผมไม่อยากแต่งงานกับยัยนี้!

 

ผมรีบกลับบ้านไปขอร้องอ้อนวอนพ่อทุกอย่าง ผมไม่อยากแต่งงานกับบริทานี ผมพูดออกไปแบบนั้น แต่คำพูดของผมก็ส่งไปไม่ถึงหูของพ่อ พ่อของผมคิดว่าการหมั้นกับหลานสาวของเพื่อนสนิทคงดีที่สุด แล้วดูท่าพ่อจะดูดีใจมาก โดยปล่อยผมทิ้งไว้เหลือไว้เพียงความสิ้นหวังที่รออยู่!

 

จากวันนั้น ผมก็ฝันร้ายทุกวัน ฝันร้ายว่ายัยหมูขาวออกแล้ว แล้วแยกร่างกันมากอดผมส่งเสียงหัวเราะ กุฟุฟุฟุ

 

การหมั้นช่างน่ากลัว… ยัยหมูตอนช่างน่ากลัวจริงๆ …

 

การหมั้นกับบริทานีกลายเป็นบาดแผลที่ใหญ่ในใจสำหรับผม จากนั้นผมก็เล็งเป้าหมายให้พ่อถอนหมั้นให้ผมให้ได้ น้ำหนักของผมลดฮวบไปถึง 5 กิโลเพราะต้องฝันร้ายมาตลอดทั้งอาทิตย์ ฝันร้ายนั้นรบกวนการนอนจนผมไม่อาจข่มตาหลับลงได้ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ผมมีหวัง…

 

 

แต่ทว่าสถานการณ์ในตอนนั้นทำให้พ่อของผมต้องไปคุยกับเอิร์ลฮาร์คส์อย่างจริงจัง และอีกครั้งที่ผมได้เจอกับยัยหมูตอนริทานีที่หน้าตาน่าเกลียด ไม่เพียงเท่านั้นกลิ่นเหงื่อของเธอยังตลดอบอวลไปทั่ว ยัยหมูขาวนี่ไม่มีอะไรดีเลย…

 

ผมต้องไปขอโทษบริทานี… นั่นคือเป็นความอับอายที่สุดสำหรับผม นั่นมันก้อนไขมันนะครับ ถ้าขอโทษออกไปต้องโดนเธอดูถูกแน่ แต่ว่ายัยคนหยาบคายกลับพูดเรื่องที่น่าแปลกใจออกมา

 

“กรุณาเงยหน้าขึ้นเถอะค่ะ ส่วนเรื่องของฉันไม่ต้องกังวลไปหรอก” เธอพูดแล้วยิ้มให้

 

เป็นลางไม่ดีแล้ว… เธอกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่?

 

“กรุณาอย่าสนใจฉันแล้วลองเล่าเรื่องทั้งหมดให้ท่านปู่ฟังลองดูเถอะค่ะ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ฉันก็ยอมรับการตัดสินใจของทั้งสองคนค่ะ”

 

บริทานีวางใจทุกอย่างให้ท่านเอิร์ลจัดการแล้วหันหลังออกจากห้อง ผมจึงได้แต่สับสน

 

มันก็ไม่ได้สำคัญอะไรหรอก แต่ถ้าเกิดมีการหมั้นกันอีกครั้งผมคงต้องติดพันกับยัยอ้วนนี้อีกแน่… ผมต้องป้องกันไม่ให้เกิดการหมั้นอีกครั้งให้ได้ ระหว่างท่านเอิร์ลทั้งสองพูดคุยกัน ผมก็ตัดสินใจจะตามบริทานีไป ท่านเอิร์ลและพ่อของผมคิดว่าผมคงคิดจะไปเปลี่ยนใจเธอ จึงไม่ได้ว่าอะไรผม แล้วให้ผมตามเธอไป

 

หลังจากเดินมาสักพัก ผมก็เห็นบริทานียืนอยู่ โดยมีก้อนขึ้นอยู่ข้างหน้า

 

เธอมาทำอะไรที่นี่แบบนี้?

 

ผมอยากจะเข้าไปใกล้เธอแล้วถามคำถามนั้น แต่เพราะรอบข้างเธอมีแต่กลิ่นเหม็นเหงื่อเปรี้ยว … ในฐานะลูกสาวของตระกูลเอิร์ล … ไม่สิ ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง

 

บริทานีที่สังเกตเห็นผมแล้วเอียงคอ แต่เพราะไขมันของเธอมันหนา จึงไปรวมกันอยู่ที่คางจนหมด

 

“...ต้องการอะไรจากฉันรึคะ?”

 

อา ผมมีเรื่องอยากพูดตั้งเยอะแยะ … ผมต้องปล่อยจิตสำนึกแล้วให้คำพูดไหลออกมาจากใจ ราวกับเป็นการระบายใส่เธอซะ

 

“...คือว่า”

 

แต่เธอก็ยังคงเอียงหัวเหมือนเดิม ทำตัวเหมือนกับใจเย็น ผมคิดว่าเธอคงจะบ้าไปแล้ว แต่ดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องกังวล ผมบอกเธอไปว่าผมอยากถอนหมั้นแล้วอยากขอความร่วมมือกับเธอ แต่เธอกลับเอียงคอแล้วบอกให้ผมไปคุยกับท่านเอิร์ลด้วยท่าทีสบายๆ

 

“แม้ว่าฉันจะให้สัญญาอะไรไม่ได้ แต่จะลองคุยกับท่านปู่ให้ แต่ฉันมีเงื่อนไข”

 

“เงื่อนไขอะไร?”

 

“ไม่ใช่เรื่องยาก มันก็เหมือนกับการเล่นสำหรับนายนั้นล่ะ”

 

เหมือนว่าเธอจะอยากให้ผมทำทางน้ำจากน้ำพุร้อนนี้ไปยังสระเทียมให้ แต่ตอนที่เธอพูดถึงทางน้ำไหลรอบดินแดนของท่านเอิร์ล.. ผมก็ปฏิเสธไป แต่ถ้าเป็นงานระดับนี้แค่ขอให้คนสวนช่วนและเงินที่ใช้ก็ไม่มาก แต่ดูเหมือนเธอจะยังมีคำขออื่นอยู่ ถ้าหากคำขอร้องนั้นอยู่ในระดับเดียวกัน ผมก็พอรับได้ ผมจึงยอมรับเงื่อนไข ยัยหมูตอนนี้ก็เข้าใจคนอื่นเหมือนกันนี่นา

 

“จะว่าไป… ตัวเธอเหม็นเหงื่อชะมัด”

 

เพราะความอดทนของผมถึงขีดจำกัด เลยเผลอพูดความในใจออกไป

 

“ก็คงจะอย่างนั้น เพราะวันนี้ฉันวิ่งไปวิ่งมาน่ะนะ”

 

“ฉันไม่ชอบผู้หญิงสกปรก แล้วก็พวกขี้เกียจด้วย”

 

“ส่วนใหญ่ผู้ชายก็คิดแบบนั้นเหมือนกันนั้นล่ะ ฉันเองก็เกลียดคนอ้วนที่ชุ่มเหงื่อเหมือนกัน”

 

แล้วทำไมเธอไม่ไปลดน้ำหนักหรือหาทางดับกลิ่นเล่า? ผมเกลียดคนที่ได้แต่พูด  ขณะนั้นผมก็คิดเลยว่าผมกับบริทานีนั้นเข้ากันไม่ได้

 



NEKOPOST.NET