[นิยายแปล] ไปต่างโลก! ก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ!!! ( Isekai wa Smartphone to Tomoni ) ตอนที่ 9 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] ไปต่างโลก! ก็ต้องไปกับสมาร์ทโฟนสิ!!! ( Isekai wa Smartphone to Tomoni )

Ch.9 - เล่มที่1 ตอนที่9 ยืนอยู่ ณ ต่างโลก (8)


        หลังพวกเรากลับมายังโรงอาหาร ก็ได้พบกับคุณมิกะและผู้หญิงที่ไม่คุ้นหน้า ดูเหมือนจะอายุพอ ๆ กับคุณมิกะ เป็นคนผมดำหยักศกเล็กน้อย เพราะใส่ผ้ากันเปื้อนสีขาวเอาไว้ จึงน่าจะเป็นคนที่เกี่ยวข้องกับ

        การทำอาหารล่ะมั้ง

        ตรงหน้าของทั้งสองคนมีอาหารหลายอย่างวางอยู่ พวกเธอกำลังทำหน้าปั้นยากพลางใช้มีดตัดอาหารแล้วใช้ส้อมจิ้มกินกันอยู่ คุณมิกะเงยหน้าขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงพวกเรา จึงส่งเสียงทักทาย

        “อา มาพอดีเลย”

        “อะไรเหรอครับ?”

        คุณมิกะพาเธอที่อยู่ข้าง ๆ มาตรงหน้าพวกเรา

        “เด็กคนนี้ชื่อ อาเอล เปิดร้านน้ำชาชื่อ ‘แพเรนท์’ อยู่ในเมืองน่ะ แต่ว่า......”

        “อ๋อ ไปมาแล้วเมื่อวานครับ เป็นร้านที่บรรยากาศดีนะครับ”

        เรื่องที่ทำโต๊ะเปียกนั่นเงียบไว้ดีกว่า เท่าที่จำได้คุณอาเอลไม่ได้อยู่ในที่นั้นด้วย คงอยู่ในครัวล่ะมั้ง ถ้าโดนเห็นเข้าล่ะก็คงรู้สึกแย่น่าดู

        “คือร้านนั้นกำลังคิดเมนูใหม่อยู่ ก็เลยคิดว่าจะลองถามพวกเธอดูน่ะจ้ะ ถ้าเป็นคนจากอาณาจักรอื่นล่ะก็ คิดว่าอาจจะรู้จักเมนูแปลก ๆ อะไรบ้างก็ได้”

        “ถ้ามีอาหารอะไรดี ๆ ก็อยากให้ช่วยบอกหน่อยน่ะค่ะ”

        อาเอลพูดเช่นนั้นแล้วก้มหัวลง ลินเซ่กับผมมองหน้ากัน แล้วพยักหน้าเล็กน้อย

        “ถ้าไม่รังเกียจพวกผมล่ะก็นะ”

        “......ค่ะ”

        ถึงจะไม่รู้ว่าจะเป็นกำลังให้ได้รึเปล่าก็เถอะ

        “คิดไว้รึเปล่าครับว่าอยากได้ของแบบไหน?”

        “นั่นสินะคะ......ก็ต้องเป็นของที่ทานง่ายล่ะค่ะ อย่างพวกของหวาน ถ้าเป็นของที่ผู้หญิงชอบด้วยก็ยิ่งดีเลยค่ะ......”

        “ของที่น่าจะทำให้ผู้หญิงดีใจ สินะ นึกอย่างอื่นไม่ออกนอกจากพวกเครปหรือไอซ์*แฮะ......”

        ขนาดเป็นความคิดของตัวเองยังรู้สึกว่ามันดูจืดชืดเลย เดิมทีผมก็ไม่ใช่พวกที่ทำอาหารบ่อยด้วยสิ

        “ไอซ์ น้ำแข็งเหรอคะ?”

        “เปล่า ไม่ใช่แบบนั้น หมายถึงไอศครีมน่ะ”

        “ไอศครีม?”

        อ้าว? ทุกคนงงกันหมดเลย อย่าบอกนะว่าที่โลกทางนี้ไม่มีน่ะ?

        “เป็นอาหารแบบไหนเหรอคะ?”

        “เอ่อ เย็น ๆ หวาน ๆ สีขาว......รู้จักไอศครีมวานิลลารึเปล่าครับ?”

        “ไม่ค่ะ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”

        ดูท่าจะจริงแฮะ เพราะเป็นโลกที่ไม่มีตู้เย็น จะว่าธรรมดามันก็ธรรมดาสินะ ไม่สิ ดูท่าจะมีตู้เย็นแบบง่าย ๆ ที่ใช้ประโยชน์จากน้ำแข็งที่สร้างด้วยเวทมนตร์อยู่หรอก แต่แทนที่จะเรียกว่าตู้เย็น ต้องเป็นตู้รักษาความเย็นสินะ

        “รู้วิธีทำรึเปล่าคะ?”

        “เอ่อ ถ้าถึงขนาดวิธีทำก็......เท่าที่จำได้ก็รู้แค่ว่าทำโดยใช้นมเท่านั้นแหละ......”

        คำถามของคุณอาเอลทำให้ผมเผลอพูดตะกุกตะกัก ถึงจะบอกว่าวิธีทำก็เถอะน้า

        ......เดี๋ยวก่อนสิ จริงอยู่ว่าผมไม่รู้วิธีทำไอศครีมวานิลลา แต่มันเป็นเรื่องที่สามารถค้นหาได้นี่นา!

        “ช่วยรอซักเดี๋ยวนะครับ ไม่แน่ว่าอาจจะทำอะไรได้บ้าง เอ่อ ลินเซ่ ช่วยหน่อยได้ไหม?”

        “เอ๊ะ คะ ค่ะ ไม่ขัดข้องค่ะ แต่ว่า......”

        ผมพาลินเซ่กลับไปที่ห้อง หยิบสมาร์ทโฟนออกมา แล้วค้นหาข้อมูล “วิธีทำ ไอศครีมวานิลลา” จากในเน็ต ดีมากดีมาก ขึ้นมาแล้วขึ้นมาแล้ว

        “......นั่นมัน อะไรเหรอคะ?”

        ลินเซ่ถามผมที่กำลังควบคุมสมาร์ทโฟนอยู่ด้วยสีหน้าประหลาดใจ

        “อ๋อ จะว่าเป็นอุปกรณ์เวทมนตร์แสนสะดวกก็ได้มั้ง ถึงจะไม่มีใครใช้ได้นอกจากผมก็เถอะ ถ้าไม่ถามไปมากกว่านี้จะช่วยได้มากเลย”

        ถึงลินเซ่จะทำหน้าสงสัย แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ไปมากกว่านั้น เป็นเด็กดีที่รู้จักเข้าใจคนอื่นจริง ๆ

        “แล้วก็ จากนี้ช่วยเขียนสิ่งที่ผมกำลังจะอ่านใส่กระดาษให้ทีได้ไหม”

        “ค่ะ”

        “ไข่สามฟอง ครีมสดสองร้อยมิลลิลิตร น้ำตาลหกสิบ - แปดสิบกรัม......จนถึงตรงนี้มีคำศัพท์ที่ไม่เข้าใจบ้างรึเปล่า?”

        พอบอกส่วนผสมไปคร่าว ๆ ผมก็ลองถามลินเซ่ดู

        “มิลลิลิตรกับกรัมคืออะไรเหรอคะ?”

        มาจริง ๆ ด้วยแฮะ

        “มิลลิลิตรคือหน่วยวัดปริมาตรของอาณาจักรผม ส่วนกรัมคือน้ำหนักน่ะ ตรงส่วนนี้ก็มีแต่ต้องให้ผมกะปริมาณเอาด้วยตัวเองล่ะนะ...... ที่เหลือก็ ลินเซ่ใช้เวทน้ำแข็งได้รึเปล่า?”

        “ค่ะ ใช้ได้ เพราะเป็นเวทมนตร์ธาตุน้ำค่ะ”

        ดีล่ะ ถ้างั้นก็ไม่มีปัญหา แล้วผมก็ขอให้เธอช่วยเขียนวิธีทำไอศครีมวานิลลาต่อ

        คุณอาเอลลงมือทำอาหารพลางมองวิธีทำที่ลินเซ่ช่วยเขียนให้ น่าจะแน่นอนกว่าให้ผมที่เป็นมือสมัครเล่นทำจริงไหมล่ะ ถึงจะต้องช่วยตีส่วนผสมให้ขึ้นฟองก็เถอะ แต่กว่าจะผสมจนเข้ากันได้ดีเล่นเอากระดูกแทบหัก

        สุดท้ายก็นำใส่ภาชนะปิดฝา แล้วให้ลินเซ่ใช้เวทมนตร์หุ้มรอบ ๆ ด้วยน้ำแข็ง จากนั้นก็วางทิ้งไว้ซักพักหนึ่ง พอได้เวลาพอเหมาะก็ทุบน้ำแข็งออก แล้วหยิบภาชนะข้างในออกมา อืม ดูเหมือนจะแข็งดีแล้ว

        ผมลองใช้ช้อนตักกินคำหนึ่ง มันเป็นของที่มีความต่างอยู่เล็กน้อย แต่ก็คิดว่าน่าจะเรียกว่าไอศครีมวานิลลาได้ไม่มีปัญหาอะไร

        ผมตักไอศครีมใส่จาน แล้วส่งให้คุณอาเอล พอลองกินไปคำหนึ่งก็เบิกตากว้างทันที จากนั้นก็ยิ้มแป้นเลยทีเดียว

        “อร่อยจัง......!”

        ดูเหมือนว่าจะชอบแฮะ เท่านี้ก็โล่งใจไปเปล่าหนึ่ง

        “นี่มันอะไรเนี่ย! ทั้งเย็นแล้วก็อร่อย!”

        “อร่อยมากค่า......!”

        ดูเหมือนคุณมิกะกับลินเซ่เองก็ถูกใจ บอกตามตรงว่า โดยส่วนตัวแล้วเหมือนจะขาด ๆ อะไรไป แต่เอาเถอะ จะให้เหมือนกับร้านไอศครีมแฟรนไชส์ชื่อดังก็คงไม่ไหวล่ะนะ

        ปัญหาคือที่ร้านของคุณอาเอลจะมีคนที่ใช้เวทน้ำแข็งได้อยู่รึเปล่านี่สิ แต่ดูเหมือนว่าพี่สาวของคุณอาเอลที่ทำงานอยู่ด้วยกันจะใช้ได้ ถ้างั้นก็หายห่วงสินะ

        “แบบนี้คิดว่าผู้หญิงคงชอบ น่าจะเอาไปเป็นเมนูใหม่ได้เหลือเฟือนะครับ”

        “ค่ะ! ขอบคุณมากเลยค่ะ! ขอเอา ไอศครีมวานิลลา ไปใช้เลยนะคะ!”

        ถ้าจะพูดให้ถูกก็คงไม่ใช่ไอศครีมวานิลลาหรอก เพราะมันไม่ได้ใส่หัวเชื้อวานิลลานี่นา......แต่เอาเถอะ นิด ๆ หน่อย ๆ ช่างมันก็ได้มั้ง

        คุณอาเอลลองทำดูด้วยตัวเองตั้งแต่หนึ่งใหม่ทันที จากนั้นก็บอกลาแล้วรีบกลับร้านไป

        เนื่องจากเอลเซ่ที่กลับมาจากกิลด์พอดีได้ยินเรื่องนี้เข้า ก็ระเบิดความไม่พอใจที่ตัวเองไม่ได้กินอยู่คนเดียวออกมา คุณมิกะก็เลยทำให้ ในระหว่างนั้น ผมก็ต้องมาเป็นคนตีส่วนผสมอีกจนได้ ผมจึงภาวนาจากใจจริงว่า อยากให้มีเครื่องอำนวยความสะดวกจากความเจริญที่ชื่อแฮนด์มิกเซอร์**จัง ปวดแขนวุ้ย......

        ดูเหมือนว่าโลกของทางนี้จะมีจุดที่รู้สึกขัดแย้งกันอยู่มากทีเดียว ประมาณว่าถ้ามีของที่พัฒนาแล้วอยู่ ก็จะมีของที่ไม่พัฒนาเลยอยู่เช่นกัน

        ยกตัวอย่างเช่นหมอนที่อยู่ในห้องของผม มันเป็นหมอนคุณภาพสูงรู้สึกไร้แรงต้านขนาดที่ไม่สามารถขัดขืนได้เลย แถมมันยังเป็นของธรรมดา ราคาถูกอีกต่างหาก วัตถุดิบก็มาจากการแปรรูปหนังหนา ๆ ของสัตว์อสูรที่หาล่าได้ทุกที่ ดูเหมือนจะเป็นหมอนธรรมดาสามัญสำหรับที่นี่ซะด้วย ถ้างั้นหมอนราคาแพงจะมีผิวสัมผัสแบบไหนกันนะ จินตนาการไม่ออกเลยแฮะ

        ถ้าโลกเปลี่ยนไป ราคาเองก็จะเปลี่ยนตาม อย่างน้อย ๆ ก็ต้องคุ้นเคยไว้ล่ะนะ เพราะจากนี้ไปผมต้องใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้นี่นา

 

         

         

        *คำย่อไอศกรีมของญี่ปุ่น

        **เครื่องตีไข่แบบมือจับ

 



NEKOPOST.NET