NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่ไปเป็นปราชญ์แกร่ง

Ch.19 - ได้พาหนะอันไร้ความทะนงมาแล้วนะ


"อาวล่ะ, ประมาณนี้"

เช้าวันต่อมา

ชั้นเตรียมตัวออกไปเก็บดอกนางไม้

เป็นคำขอที่กินเวลา, ต่างจากการเก็บหญ้าฮีเรีย

แน่นอน ว่าต้องนอนกลางแจ้ง จึงต้องเตรียมการ

โชคดี ที่อาหารและเต้นท์ไม่ได้แพงมาก จึงจัดหาได้โดยไว

『นี่、 แบบนี้ ไม่เต็มความจุเหรอ?』

ตอนซื้อเต้นท์ที่ร้าน ชั้นถามสไลม์

เต้นท์นั้น สำหรับคนเดียว แต่ขนาดก็ชัดเจนว่าใหญ่กว่าสไลม์

หากเต็มขีดจำกัดความจุ ก็คิดอยู่ว่าต้องทำไงดี......

『อือー……ม่ายรู้!』

ก็นั่นสินะ

ไม่รู้ก็ช่วยไม่ได้

หากเต็มความจุ ค่อยคิดแล้วกัน

『งั้นก็ไปกัน』

『อื้ม!』

คุยกันงี้ แล้วก็ออกจากเมืองกับสไลม์

จุดหมายคือ ใกล้ยอดเขาทางตะวันตก, หรือก็คือ เดินขึ้นเขา

แต่……

『ไกลจังแฮะ……』

『ไกลー』

เดินซักพักก็เริ่มคุยกับสไลม์

แม้จะเดินมาชั่วโมงนึงแล้ว แต่ก็ไม่รู้สึกว่าเข้าใกล้ภูเขาเลย

สมแล้ว ที่ต้องเดิน 3 วัน……

เพราะสกิล จึงมีแรงอยู่, แต่ก็ยังเหนื่อยใจ

เหมือนไม่มีความคืบหน้าเลย

ชั้นเริ่มเกิดความคิดดีๆขึ้นมา

『นี่、 แถวนี้ มีมอนไหม?』

『ม่ายรู้……ทำไมเหรอー?』

『ชั้นเป็น tamer, ถ้ามีมอนเหมาะๆ น่าจะขี่ได้ไง』

สกิลของชั้น คือ taming

เป้าหมายไม่ได้จำกัดแค่สไลม์, หากเจอมอนอื่น ก็น่าจะจับมาได้

『มอนที่ยูจิจะขี่ได้ー…… ถ้าเจอ จะบอกนะー』

『โอ้、 ช่วยหน่อย』

แล้วเราก็ไปภูเขา พลางมองหามอน

หัวหน้าสาขาบอกว่าเป็น『ป่าที่ปลอดภัย』, จึงไม่ค่อยมีมอน

ผ่านมา 30 นาที, สไลม์ถึงส่งเสียงดัง

『เจอแล้วー! ทางนั้น、 มอนเหมือนหมาป่า!』

『เข้าใจแล้ว!』

ในที่สุด ก็เจอพาหนะ!

คิดแล้ว ก็มุ่งหน้าสู่เป้าหมาย

แต่……

"กรรรรร ......."

"เหมือนจะมุ่งร้ายแฮะ......."

หมาป่าที่อยู่ตรงหน้า เมื่อเห็นชั้น ก็กางเล็บ กู่ร้อง

ไม่สิ, ก็เป็นมอนนี่นะ แบบนี้สิปกติ

"โห้ย, รอแป๊บดิ!"

"กรรร!"

ชั้นพยายามพูดคุยอย่างสันติ, แต่มอนหมาป่าไม่สน และเริ่มจู่โจม

……ท่าทาง ต้องใช้กำลังคุยกันซะแล้ว

『จะโยนนะ!』

『เข้าใจแล้ว!』

ชั้นบอกล่วงหน้า แล้วก็เอาสไลม์ที่ไหล่โยนไป

มอนหมาป่าไม่สนสไลม์ และโจมตีชั้น

พอสไลม์ลอยไปอยู่มุมบอดของมอน, ชั้นก็ใช้เวท......

"ย้ายเวท ―― จับกุม!"   捕縛

เวทที่ปล่อยจากสไลม์ซึ่งลอยอยู่กลางอากาศ เข้าจับมอน

นี่เป็นเวทที่แค่ใช้จับตัว, แต่แรงผูกมัดออกจะมาก มอนจึงขยับไม่ได้

".......เรียกดาบ"

ชั้นเอาดาบเวทออกมา, ตีมอนหมาป่าที่หยุดขยับ

แล้ว……

"เอ๋ง, เอ๋ง ......."

มอนหมาป่าส่งเสียงน่าเวทนา เหมือนความดุร้ายตอนแรกเป็นเรื่องโกหก

แต่ไม่เข้าใจหรอก ว่ามันพูดอะไร

มอนที่ไม่ได้ tame, พูดอะไรก็ฟังไม่เข้าใจ

คิดๆดู ในบรรดาสกิล tamer มี 『สื่อสารกับมอน』ด้วยนี่ 魔物意思疎通

หากใช้สิ่งนี้ แม้เป็นมอนที่ไม่ tame ก็คงเข้าใจได้

ชั้นใช้สกิล

แล้วก็เริ่มได้ยินเสียงมอน.......กับเนื้อหาอันน่าสังเวชยิ่งกว่าที่คิด

"เอ๋ง, เอ๋ง (ช่วยด้วย! อย่าฆ่านะ!)"

"ไม่ฆ่าหรอกน่า, ถ้ายอมให้ขี่ล่ะก็นะ…..."

"อิ๊งอิ๊ง, งี้ด, โฮ่ง! (ขอโทษด้วย!ที่หมาป่าสวะผู้นี้ บังอาจล่วงเกิน! อย่าฆ่าเลยน้า! จะทำทุกอย่างเลย)”

อืม

น่าสมเพชเกิน จนไม่อยากได้เป็นเพื่อน

แต่ว่า, เจ้านี่มันตัวใหญ่กว่าหมาป่าธรรมดา ขนาดตัวก็พอเหมาะจะขี่.......

"เอ่อ...... ยังไงก็ tame ได้ไหม?"

"โฮ่ง! (เชิญเลย! ด้วยความยินดี!)"

หมาป่าตอบ แล้วก็มีเสียงปิ๊งขึ้นมา

―――――――――――――――――――――――――――

Tame มอน หมาป่าเย่อหยิ่ง แล้ว』   プラウド・ウルフ  (Proud Wolf)

―――――――――――――――――――――――――――

หมาป่าเย่อหยิ่ง?

แปลให้ชัดๆ ก็คือ『หมาป่าผู้ทะนงตน』……แล้วไหนฟะ ไอ้ความทะนงที่ว่า

……ช่างเหอะ

"ไม่ฆ่าหรอก แต่พาไปที่ภูเขาตรงนั้นหน่อยได้ไหม?"

『เข้าใจแล้ว! ขึ้นมาขี่ได้เลย!』

หมาป่าเย่อหยิ่ง ลงมานอนกองกับพื้น

ไม่รู้สึกถึงเศษเสี้ยวของความหยิ่งซักกะนิด.......แต่ยังไงก็ตาม, ได้ยานพาหนะมาแล้ว




NEKOPOST.NET