ท่านเทพ! เมตตาข้าด้วย ตอนที่ 10 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

ท่านเทพ! เมตตาข้าด้วย

Ch.10 - ปล่อยชั้นไปเถอะ


ท่านเทพ! เมตตาข้าด้วย ตอนที่ 10 - ปล่อยชั้นไปเถอะ

 

เหลียงชีทำอย่างอื่นไม่ได้นอกจาก ยอมรับว่าเขากำลังโดนเด็กหนุ่มตรงหน้าข่มเหง สีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นขาวซีด ก่อนที่จะกล่าวว่า "ผลักฉันทำไมเนี่ยเจ้าหนุ่ม"

 

"คุณต้องพักผ่อน" ลู่ชู อธิบาย

 

เหลียงชี: ???

 

เจ้าเด็กบ้านี่ให้ฉันนอนพัก? กลางหิมะเนี่ยนะ????  เหลียงชีไม่อยากให้เหตุการณ์นี้ดำเนินต่อไป กว่าเขาจะหลบหนีออกมา ไม่ใช่ง่ายๆ แถมตอนนี้คนจาก ‘องค์กร’ นั้นก็น่าจะยังตามล่าเขาอยู่ เขาจะเสียเวลาอยู่ตรงนี้ต่อไปไม่ได้!

 

แผนเดิมของเขาคือการหาบ้านสักหลังเป็นที่ซ่อนตัว --- เมื่อเขาเห็นตุ๊กตาหิมะสองตัว ตัวเล็กและตัวใหญ่อยู่ข้างกัน อยู่ในสวนที่ดูอบอุ่น เขาจึงคิดว่าคนที่อาศัยอยู่จะต้องเป็นคนจิตใจดี

 

ถึงแม้ตุ๊กตาหิมะจะไม่ได้ถูกกปั้นออกมาอย่างสวยงาม แต่มันก็ยังส่งผลให้ผู้คนที่เห็นมันรู้สึกมีความสุข

 

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของเขาจะผิดพลาด!!

 

มีคนเคยกล่าวไว้ว่าความผิดพลาดเพียงครั้งเดียวทำให้เสียใจไปได้ตลอดชีวิต!

 

ทันใดนั้นเหลียงชีก็คว้าแขนของลู่ชู แม้อากาศข้างนอกจะหนาวเย็นถึง - 4 องศา แต่ลู่ชูยังรู้สึกได้ถึงไอร้อนที่แผ่ออกมาจากฝ่ามือของเหลียงชี! --- ฝ่ามือเขาร้อนขึ้นเรื่อยๆ

 

เหลียงชีหวังว่าพลังของเขาจะทำให้ลู่ชูกลัวได้ ความจริงแล้วเขาไม่ได้คิดจะทำร้ายเด็กหนุ่ม ที่เขาต้องทำอย่างนี้เพราะการข่มเหงอันไร้ปรานีของลู่ชู! ที่แม้แต่จะลุกขึ้นยืนก็ยังไม่ยอมให้เขาทำ!

 

ลู่ชูรู้สึกว่าหัวใจของตนเองเต้นแรงขึ้นมาในทันที --- นี่คือพลังของฝ่ายตรงข้าม! เขาไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะยังสามารถใช้พลังได้ ทั้งๆที่กำลังบาดเจ็บและอ่อนแอขนาดนี้!

 

แต่ลู่ชูก็สังเกตุเห็นว่า หลังจากใช้พลัง เหลียงชีก็ดูซีดเซียวยิ่งกว่าเดิม

 

‘การใช้พลังทำให้เขาอ่อนแรงลงงั้นเหรอ’ ลู่ชูคิด เหลียงชีไม่มีร่องรอยบาดแผลใดๆนั่นหมายความว่าเขาไม่ได้ถูกชายชุดดำทรมานหรือทำร้ายอะไรตอนที่ถูกจบตัวไป

 

แต่ทำไมเขาถึงอ่อนแอและเปราะบางได้ขนาดนี้ล่ะ? การจุดไฟขนาดใหญ่ขึ้นในเมืองทำให้เขาใช้พลังงานไปมากงั้นเหรอ?

 

ถ้านี่เป็นจริง เหลียงชีน่าจะมาที่นี่เพื่อหาที่พักผ่อน

 

ทันใดนั้น หิมะสีขาวก็กลายเป็นสีแดงเพลิง! มันสะท้อนแสงจากลูกไฟที่เกิดขึ้นบนมืออีกข้างของเหลียงชี --- ลูกไฟบนฝ่ามือนั้นไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย ถึงจะถูกลมพัดแรงแค่ไหนก็ตาม

 

ลู่ชูอยากจะปล่อยมือจากเหลียงชี และรีบถอยไปให้ห่าง แต่เหลียงชีกลับคว้ามือของเอาไว้แล้วไม่ยอมปล่อย!

 

แต่ความกังวลของลู่ชูก็หมดลง เมื่อดวงไฟบนฝ่ามือเหลียงชีดับลงไปในเวลาไม่นาน

 

บรรยากาศเริ่มตึงเครียดอีกครั้ง ลู่ชูกับเหลียงชีจ้องมองกัน เหลียงชีมองไปที่มือของเขาข้างที่จับแขนลู่ชูอยู่

 

เขาพยายามจุดไฟขึ้นมาอีกครั้ง --- แต่มันก็ดับลงอย่างรวดเร็ว

 

ดวงไฟในจิตใจของลู่ชูสั่นไหวขึ้นอีกครั้ง แต่ไฟในมือของเหลียงชีก็ดับลง

 

"ค่าความทุกข์จากเหลียงชี +150"

 

จากนั้น ไฟที่เหลียงชีจุดขึ้นมาก็ติดๆดับๆ ก่อนที่จะไม่ติดอีกเลย

 

ทั้งหมดนี่ไม่ได้อยู่ในแผนของเหลียงชีมันอาจจะ เป็นเพราะเขาใช้พลังมากเกินไป? การใช้พลังมากเกินไปคงทำให้เขาเหนื่อย และหมดแรง --- หรือว่าเพราะเขาเพิ่งค้นพบพลังของตัวเองได้ไม่นาน เลยยังใช้มันได้ไม่คล่องแคล่วนัก?

 

เหลียงชูจึงไม่รู้แม้แต่น้อยว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น

 

แต่เขาก็ยังพยายามทำต่อไป

 

พรึ่บ…

 

ฟู่ว…

 

มันดับไปอีกแล้ว!

 

"ค่าความทุกข์จากเหลียงชี +150"

 

จงมอดไหม้!

 

ไฟดับอีกแล้ว

 

"ค่าความทุกข์จากเหลียงชี +150"

 

เอ่อ... เหลียงชีสูดหายใจเอาอากาศเย็นๆเข้าปอดอย่างเคอะเขินแล้วกล่าวว่า "ถ้าบอกว่าที่ฉันแกล้งหมดสติเมื่อกี้เป็นเพียงเรื่องล้อเล่น เธอจะเชื่อไหม?"

 

"แน่นอน เชื่ออยู่แล้ว แกล้งทำต่อไปสิ" ในใจของลู่ชู เขากำลังเฉลิมฉลอง การได้รับค่าความทุกข์ก้อนโตจากเหลียงชีอยู่ ชายคนนี้อ่อนแอมาก และไม่มีทางทำร้ายเขาได้แน่นอน ลู่ชูต้องใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ และเก็บค่าความทุกข์ให้ได้มากที่สุด!

 

ตอนนี้เขามีค่าความทุกข์กว่า 1700 แต้ม เก็บอีกหน่อยก็ซื้อผลไม้แห้งท่องฟ้าที่เขาเล็งไว้ได้ นอกจากนี้ลู่ชูยังต้องการจะรู้ว่าการฝึกร้องเพลงกล่อมเด็กจะส่งผลอย่างไรหลังจากที่กินผลไม้แห่งท้องฟ้าเข้าไปอีกลูกสองลูก

 

ทั้งเพลงกล่อมเด็