ท่านเทพ! เมตตาข้าด้วย ตอนที่ 1 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

ท่านเทพ! เมตตาข้าด้วย

Ch.1 - งานวัด


ท่านเทพ! เมตตาข้าด้วย  ตอนที่ 1 - งานวัด

 

เดือนกุมภาพันธ์ ช่วงเวลาที่อาทิตย์ตกดินฉายแสงอ่อนๆท่ามกลางท้องฟ้าในฤดูหนาว แสงสีแดงที่ฉาบบนท้องฟ้า ราวกับรูปวาดบนผืนผ้าใบที่ถูกแต้มด้วยสีสันแตกต่างกันออกไป

 

ผู้คนที่เดินผ่านไปมาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

 

วันนี้เป็นวันที่สามของเทศกาลตรุษจีน เป็นช่วงเวลาที่เหมาะจะเดินเล่นในงานวัด แม้ ‘ลั่วเชง’ จะเป็นเมืองเล็กๆ แต่ก็มีงานวัดจัดอยู่ถึงเจ็ดแห่ง

 

"ลู่ชู น้องอยากกินลูกกวาดพีชอ่ะ อันที่มีวอลนัตด้วยอันนั้นไง" สาวน้อยคนหนึ่ง พูดพร้อมกับดึงชายแขนเสื้อของชายหนุ่มที่เดินนำเธออยู่ มือของเธอชี้ไปที่รถเข็นขายลูกกวาดที่ข้างทาง ภายใต้กระจกโชว์ สามารถมองเห็นลูกกวาดพีชตั้งอยู่ข้างใน มันส่องแสงระยิบระยับน่ากิน

 

เด็กสาวยังเล็กอยู่ เธอน่าจะอายุประมาณสิบขวบ เธอสวมเสื้อกันหนาวสีขาว ถึงจะเก่าแต่ก็สะอาด

 

ชายหนุ่มวัย 17 ปี ชื่อ ลู่ชู มองไปที่รถเข็นอย่างไม่เต็มใจ เขากระแอมนิดหน่อย ก่อนที่จะกล่าวกับเด็กสาวว่า "ลู่ เสี่ยวหยู พี่บอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าซื้อเสื้อกันหนาวตัวที่น้องใส่อยู่ พวกเราก็จะต้องประหยัดให้มากขึ้น ไม่งั้นพี่จะไม่มีเงินมากพอที่จะจ่ายค่าเทอมขึ้น ม.หก นะ!"

 

"ลู่ชู ทำไมพี่เปลี่ยนไปล่ะ ไม่เห็นใจดีเหมือนเมื่อก่อนเลย" ลู่ เสี่ยวหยู พูดอย่างเย็นชา

 

ลู่ชู ทำหน้าลำบากใจ "นี่ไปรู้จักประโยคนี้มาจากไหนเนี่ย น้องดูละครเยอะไปแล้วนะ"

 

เขาคิดอยู่สักพักหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ และเดินไปหาเจ้าของร้าน "ลูกกวาดอันนั้นเท่าไหร่ครับ"

 

"5 ดอลล่า ไม่แพงหรอก ซื้อไปให้น้องสาวสิพ่อหนุุ่ม" เจ้าของร้านยิ้มให้ ดูเหมือนว่าเขาจะรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าน้องสาวของเขาอยากกินลูกกวาด

 

"5 ดอลล่า ... นี่มันขูดเลือดขูดเนื้อกันชัดๆ” ลู่ชู หยิบแบ็งสิบดอลล่า ออกมาจากกระเป๋าตัง และยื่นไปให้เจ้าของร้าน เขาได้เงินทอนมาห้าดอลล่า

 

ลูกกวาดไม้หนึ่งมีลูกกวาดเม็ดเล็กอยู่ 7 เม็ด ลู่ เสี่ยวหยู ถือลูกกวาดและพูดว่า "เดี่ยวน้องจะกิน 5 ลูก แล้วพี่กิน 2 ลูกนะ"

 

ลู่ชู ยิ้ม แล้วลูบหัวน้องสาวของเขา "พี่กินอันเดียวก็พอแล้ว"

 

ด้วยอายุที่ยังน้อย เด็กสาวจึงสูงแค่เพียงเอวของ ลู่ชู เท่านั้น แค่ลู่ชูยื่นมือลงไปนิดหน่อยก็เอื้อมถึงหัวของเธอได้แล้ว

 

"แบบนั้นก็ได้" ลู่ เสี่ยวหยู กล่าว ปากแดงเป็นธธรรมชาติ และหน้าขาวซีดของเธอ ทำให้เธอดูเหมือนตุ๊กตาที่สวยงาม

 

ในตอนนั้นเอง ได้มีวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งก็เดินผ่านทั้งสอง พวกเขากำลังสนทนาอย่างกระตือรือร้นเกี่ยวกับเรื่องแปลกๆ "นี่พวกนายได้ดูข่าวเมื่อวานไหม เกี่ยวกับคุณตาที่มีวิญญาณปรากฎออกมาก่อนที่เขาจะตาย ดูเหมือนข่าวนี้จะถูกลบไปแล้วนา"

 

ลู่ชู มองไปที่ ลู่ เสี่ยวหยู ที่กำลังกินลูกกวาดอย่างมีความสุข เขาคิดในใจว่าช่วงนี้มีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นเยอะเหลือเกิน มีข่าวเรื่องเด็กที่ปล่อยแสงไฟสีฟ้าออกมาจากฝ่ามือได้ ชายร่างโตที่ยกของหนักๆได้ด้วยมือเดียว

 

ไม่มีทางรู้ได้ว่าข่าวเหล่านี้เป็นเรื่องลวงหรือไม่ เพราะข่าวพวกนี้จะถูกลบไปอย่างรวดเร็ว และความวุ่นวายต่างๆก็จะค่อยๆลดลงไป

 

มีคลิปแปลกๆมากมาย เช่น คลิปของชายที่ทำให้ไฟถนนดวงที่เขาเดินผ่านดับลงไป ไม่ว่าเขาจะเดินไปที่ไหน เหตุการณ์เหล่านี้แปลกและเหนือธรรมชาติมากๆ

 

มีทั้งคลิปของผู้หญิงที่หายตัวไปในอากาศ

 

และคลิปของใครคนหนึ่งที่อาศัยอยู่บนเขาที่คายและดูดก้อนเมฆออกมาได้

 

แต่น่าแปลกที่คลิปแบบนี้ มักจะหายไปในเวลาไม่นาน

 

ลู่ชู มองไปบนท้องฟ้า เขารู้สึกว่าบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้น แต่ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร

 

ทำไมโลกในตอนนี้ถึงมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นเยอะเหลือเกินนะ เขามีชีวิตอยู่สิบเจ็ดปี แต่เรื่องแปลกๆพวกนี้กลับเพิ่งจะเริ่มเกิดขึ้น ... ทำไมกันนะ?

 

เหมือนชีวิตของทุกๆคนกำลังจะเปลี่ยนไป

 

"ไปดูกายกรรมกันเถอะ" ลู่ชู หยิบตั๋วสองใบออกมาจากกระเป๋า "ยังเหลือเวลาอีกตั้งยี่สิบนาที งานวัดปีนี้เขาเชิญทีมนักกายกรรมมาด้วย ได้ยินว่าการแสดงจะมีการเล่นไฟด้วยนา"

 

ตอนนี้ลู่ เสี่ยวหยูกินลูกกวาดไปแล้วหกลูก และยื่นลูกกวาดที่เหลือให้ ลู่ชู "อร่อย!"

 

"เสียดายตังจังเลย" ลู่ชูแอบดุ

 

 

การแสดงกายกรรมปีนี้ทำได้ดีมาก ราวกับผู้แสดงเป็นผู้วิเศษอย่างไรอย่างนั้น ผู้จัดงานวัดสร้างเวทีอย่างประณีต มีผู้คนมากมายรอดูการแสดงอยู่ข้างล่าง ลู่ชู รู้สึกว่าตนเองได้มาถึงเทศกาลตรุษจีนของจริงแล้ว

 

การแสดงก็ไม่ได้ต่างจากกายกรรมปกติเท่าไรนัก นักแสดงทั่วไปแสดงการใช้ทุบกระแจกันจนแตก โช์การโยนมีด และอะไรเทือกนั้น

 

แต่ในตอนท้ายมีบางอย่างแปลกออกไป ชายหนุ่มคนหนึ่งขึ้นไปบนเวทีด้วยท่าทีตื่นตระหนก ร่างกายของเขาถูกไฟลุกท่วมอยู่ในตอนนี้

 

ลู่ชูตกใจ คุณพระ! นักแสดงจะไม่เป็นอะไรจริงๆเหรอ เขายังไม่ตายใช่ไหม?

 

"ลู่ชู ลู่ชู ขอขี่คอหน่อย น้องอยากดูอันนี้ชัดๆ" ลู่ เสี่ยวหยู กล่าว

 

"มาสิเดี่ยวพี่อุ้ม"

 

ลู่ชู เป็นคนผอม หน้าของเขาก็ซีดเซียว แต่เขาไม่ได้ป่วยอะไร มันคือสภาพร่างกายจริงๆของเขา เขาอ่อนแอมาตั้งแต่เกิด เขาเคยซื้อเม็ดอาหารเสริมมากินอยู่ช่วงหนึ่ง ใช้เงินมากมายและพยายามอย่างหนัก แต่มันก็ไม่เคยได้ผลอะไร

 

เขายังคงอ่อนเหมือนเดิม...

 

ในเมื่อเขายังไม่ไตวายเพราะกินยามากเกินไป ก็แสดงว่าไตเขายังแข็งแรงดี นั่นเป็นสิ่งที่เขายกมาปลอบใจตัวเอง

 

ลู่ชู เดินเบียดฝูงชนไปข้างหน้า ก็ยิ่งเข้าไปใกล้ก็ยิ่งเห็นชัดนี่นา

 

ในตอนนั้น นักแสดงก็ดับไฟที่เผาร่างเขาอยู่ทิ้งไปในเสี้ยววินาที ราวกับเขาควบคุมไฟได้

 

ลู่ชู เริ่มเข้าใจว่าทำไมค่าเข้าชมการแสดงในปีนี้ถึงสูงนัก ราคา 20 ดอลลา เป็นการรวมกายกรรมเข้ากับการแสดงเวทย์มนนี่เอง

 

ชายบนเวที มีไฟคลอกไปทั้งร่าง และในเสี้ยวินาทีต่อมา ไฟนั้นก็หายไป ไฟสีแดงฉาย ที่มีสี่ฟ้าปนอยู่ มันสวยงามมาก

 

ในตอนท้าย นักแสดงคนนั้นได้ปล่อยไฟออกมาจากฝ่ามือ มันพุ่งไปทางผู้ชม อย่างไรก็ตาม ก่อนที่มันจะไปถึงผู้ชม มันก็มลายหายไปในอากาศ

 

เสียงปรบมือและโห่ร้องดังไปทั่วพื้นที่การแสดง นักแสดงคนนั้นโค้งคำนับและลงจากเวทีไป

 

แต่มีคนๆหนึ่งที่ไม่แสดงท่าทีอะไร --- ลูกไฟนั้นเข้าใกล้ลู่ชูมากที่สุุด ในตอนนั้นมันเกิดความผิดปกติขึ้นที่หัวใจของลู่ชู ความรู้สึกนั้น เหมือนการพบกันของเพื่อนเก่าที่ไม่เจอกันมานาน

 

ความรู้สึกนี้ ... มันคืออะไรกันนะ? ลู่ชูเกิดความสงสัยอย่างหนัก ความรู้สึกนี้เหนือจริงมาก มาจนเขามั่นใจว่ามันคือความรู้สึกจริงๆ

 

"ลู่ชู ลู่ชู น้องอยากทำอย่างนั้นได้บ้างอ่ะ พาน้องไปเรียนกับเขาหน่อย" ลู่ เสี่ยวหยู เซ้าซี้ ลู่ชู ก่อนจะวิ่งไปหลังเวที

 

"เดี่ยวก่อนสิ เธอจะเรียนไปทำไมเล่า การแสดงนี่เป็นความลับและช่องทางหากินของเขา ใครจะอยากสอนให้เธอ แล้วเราก็ไม่มีเงินจ่ายค่าเรียนด้วย!" ลู่ชูกล่าวอย่างฉุนเฉียว แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น เขาก็อยากจะเจอนักแสดงคนนั้นเหมือนกัน เขาอยากจะดูการแสดงนั้นอีกครั้งถ้าเป็นไปได้ ลู่ชูอยากจะรู้ให้ได้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกับเขา

 

เขาตาม เสี่ยวยู่ไปหลังเวที และไปเจอเขากับชายถือปืนห้าคน แต่งกายด้วยชุดดำ วัตถุรูปร่างคล้ายเข็มทิ่มอยู่ที่คอของนักแสดงคนนั้น จากนั้นสองวินาที เขาก็ล้มลงไปบนพื้น

 

นักแสดงคนอื่นๆที่เห็นเหตุการณ์ต่างก็ไม่กล้าพูดอะไร นั่นก็เพราะชายชุดดำพวกนี้น่ากลัวเกินไป แถมร่างกายของพวกเขาก็ดูบึกบึน น่าเกรงขาม

 

ลู่ชูสับสนอย่างหนัก เกิดอะไรขึ้น? ดูยังไงคนพวกนี้ก็กำลังทำผิดกฏหมายอยู่ชัดๆ!

 

เสี่ยวหยู พูดออกไปอย่างไม่เกรงกลัวว่า "มิสิทธิ์อะไรมาทำร้ายคุณนักแสดง!"

 

ในความคิดของลู่ชู การที่ไม่ฉี่ราดในสถานการณ์แบบนี้ ก็เป็นอะไรที่น่าประทับใจสำหรับคนทั่วไปแล้ว แต่เด็กดื้อตัวน้อย เสี่ยวยู่เป็นคนที่ไม่ชอบสิ่งที่ไม่ถูกต้อง และการที่ได้เห็นคนที่อาจกลายเป็นอาจารย์ของเธอลงไปกองกับพื้นแบบนั้น ยิ่งทำให้เธอโกรธหนัก

 

ลู่ชูหน้าซีด เขาอยากจะหิ้วเสี่ยวหยูแล้วหนีไปจากสถานการณ์นี้ให้ไกลๆ แต่หนึ่งในชายชุดดำก็พูดขึ้นอย่างใจเย็นว่า "งานวัดงานนี้ไม่ได้ขออนุญาติพนักงานดับเพลิงก่อนจจะแสดงโชว์เล่นไฟ ดังนั้นเขาต้องรับโทษกับสิ่งที่ทำ เขาทำผิดกฏ เราจึงต้องนำตัวเขาไปสอบสวน"

 

เชื่อก็บ้าแล้วว้อย

 

ลู่ชูไม่เชื่อสิ่งที่คนพวกนี้พูดแม้แต่คำเดียว ถึงแม้เขาจะทำผิดกฏจริง คนที่มาจจัดการเรื่องนี้ควรจะเป็นคนของผู้จัดงานวัดสิ!

 

แล้วพนักงานดับเพลิงบ้านไหน ใช้กระสุนยาสลบยิงคนอื่นกันล่ะ?

 

นี่มันผิดโว้ย ผิดกันเห็นๆเลย!




NEKOPOST.NET