Heaven Awakening Path ตอนที่ 79 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Heaven Awakening Path

Ch.79 - ไร้เหตุผลสิ้นดี


ตอนที่ 79 – ไร้เหตุผลสิ้นดี

 

หัวหน้ามิได้มีเพียงความสามารถ แต่ต้องมีคุณสมบัติด้วย อวิ๋นชงแม้ว่าจะเป็นผู้อำนวยการสถาบันเทียนเจ้า แต่ในด้านอันดับของศาตราจารย์แล้ว เขาเป็นเพียงอันดับที่สาม

อันดับที่สองก็คืออาจารย์ของพวกเฉียวเฉิงกับสือจงเทียน เซี่ยปั๋วเจี่ยน อันดับสูงกว่าผู้อำนวยการ นี่ก็เป็นเรื่องที่พวกเขาภาคภูมิใจเสมอมา

แต่ใครเล่าเป็นหัวหน้าศาสตราจารย์ของสถาบันเทียนเจ้า ไม่มีผู้ใดเคยทราบ ดูเหมือนไม่มีคนเช่นนั้นเลย เหล่าอาจารย์ก็ไม่ยินยอมกล่าวถึงเรื่องนี้อีกด้วย

แต่ตอนนี้ เฉียวเฉิงกับสือจงเทียนได้เห็นแล้ว

สตรีขี้เมาแห่งหอสมุด ที่จริงกลับเป็นหัวหน้าศาสตราจารย์ของสถาบันเทียนเจ้า

ทั้งสองคนหันไปมองหน้ากัน เนิ่นนานก็ยังไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้

“เจ้าดูผิดไปหรือไม่” เฉียงเฉิวกล่าว

สือจงเทียนก็ย่อมหวังว่าตนเองดูผิดไป แต่ก็เช่นเดียวกับตอนที่ “แยกแยะ” ความสามารถเสริมสร้างของซูถัง ครั้งนี้เขาก็ดูถึงสี่ครั้งเช่นกัน

ไม่ผิดแน่ เป็นวงรัศมีหนึ่งวง และอาจารย์เซี่ยปั๋วเจี่ยนของพวกเขา ด้านหลังของชุดก็เห็นชัดว่ามีสองวง รูปแบบ เส้น ลวดลาย ไม่มีอะไรผิดเพี้ยน ความแตกต่างเดียวมีเพียงความแตกต่างของหนึ่งรัศมีและสองรัศมีเท่านั้น นอกจากนั้นก็คือชุดของสตรีขี้เมาเก่าโทรมจนเกินไป ลวดลายเก่าแก่แทบจะจางหายไปหมดสิ้นแล้ว

เหลือเชื่อ!

พวกเขาอยู่ในสถาบันเทียนเจ้ามาสี่ปี ความตื่นตะลึงที่ได้รับรวมกันยังไม่เท่าในวันนี้วันเดียว ถ้าเทียบเป็นขนม นี่ก็เผ็ดร้อนและน่าตื่นเต้นเกินไปแล้ว

ทั้งสองรีบเดินตามอาจารย์ของพวกเขาไป ลู่ผิงที่แบกซูถัง อุ้มม่อหลินก็เดินตามไปด้วย ส่วนคนอื่น ๆ นั้นตอนนี้กลับรู้สึกหม่นหมองยิ่งนัก โดยเฉพาะพวกนักเรียนชั้นปีสามที่ยังบาดเจ็บอยู่ เรื่องราววันนี้เกิดขึ้นเพราะพวกเขา แต่ตอนนี้กลับดำเนินไปถึงจุดที่พวกเขาไม่อาจเข้าร่วมได้แล้ว พวกเขากลายเป็นเพียงผู้ชมโดยสิ้นเชิง

ควรจะยังตามไปหรือไม่ นี่กลายเป็นปัญหาของพวกเขา แต่สำหรับพวกน้องชายของเต้าเหริน หลังจากยืนนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ อยู่ ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่าทุกคนลืมเลือนอะไรบางอย่างไป

“พี่เต้า! พี่เต้า!” พวกเขาร้องเรียกพลางพุ่งออกไป เต้าเหรินถูกลมพัดหายไปทางไหนแล้ว ทุกคนลืมเลือนเรื่องนี้ไปหรือเปล่า พวกเขารีบเร่งออกไปตามหาเต้าเหริน

ในหอสมุด แสงแดดสว่างไสวของยามบ่ายกลับคล้ายจะกลายเป็นยามโพล้เพล้ ฉู่หมิ่นและเซี่ยปั๋วเจี่ยนคาดคะเนตำแหน่งที่เกิดเสียงได้แม่นยำมาก เซี่ยปั๋วเจี่ยนลังเลอยู่หน้าประตู ผลก็คือฉู่หมิ่นยกขาขึ้นเตะประตูเปิดไปแล้วอย่างไร้ความลังเล

เซี่ยปั๋วเจี่ยนขมวดคิ้ว แต่ภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าก็ทำให้เขาต้องสะดุ้ง

ห้องเล็ก ๆ ไม่เห็นว่าจะรกมากนัก แต่ผนังห้องด้านขวากลับมีรูโหว่อยู่หลายที่ ร่องรอยพลังวิญญาณที่ปรากฏให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยกับเซี่ยปั๋วเจี่ยนยิ่งนัก

มีแอ่งโลหิตอยู่กองหนึ่งบนพื้น ยังคงขยายขนาดออกไปทุกทิศทาง ดูน่ากลัวอย่างยิ่ง มีบุรุษผู้หนึ่งนอนอยู่ในแอ่งโลหิตนั้น ไม่ขยับเคลื่อนไหว มีเด็กสาวนางหนึ่งอยู่ข้าง ๆ เซี่ยปั๋วเจี่ยนจดจำได้ว่าเป็นเวินเหยียน

เซี่ยปั๋วเจี่ยนรีบร้อนก้าวไปข้างหน้า หลังจากพบว่าเด็กหนุ่มที่อยู่ในแอ่งโลหิตมิใช่ลั่วถิงอย่างที่เขาคิดเอาไว้ก็ค่อยโล่งใจ แต่เมื่อหันไปก็เห็นลั่วถิงนั่งพิงอยู่ที่ผนังด้านซ้าย ศีรษะตกลงเหมือนจะร่วงลงมาเมื่อไหร่ก็ได้

มิต้องมองดูใบหน้า เซี่ยปั๋วเจี่ยนก็รู้แล้วว่าเป็นศพศพหนึ่ง ตายจนไม่อาจจะตายมากไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

เซี่ยปั๋วเจี่ยนใบหน้ามืดครื้มลงทันที ลั่วถิงเป็นศิษย์ของเขา ความสามารถ “ตามกลิ่น” เป็นสิ่งที่เซี่ยปั๋วเจี่ยนแนะนำสั่งสอนมา นี่เป็นหนึ่งในความสามารถที่เซี่ยปั๋วเจี่ยนภาคภูมิใจมาก มีการใช้งานหลากหลาย ได้รับการจัดเป็นถึงความสามารถขั้นห้า ในบรรดาศิษย์มากมายที่เซี่ยปั๋วเจี่ยนสอนสั่ง มีเพียงลั่วถิงที่ฝึกความสามารถนี้สำเร็จ สำหรับตัวลั่วถิงแล้ว เซี่ยปั๋วเจี่ยนมีความคาดหวังอย่างสูง เขาเชื่อว่าอนาคตของศิษย์คนนี้ไม่อาจประเมินได้

แต่ตอนนี้เขาถูกคนหักคอ เสียชีวิตลงอยู่ริมผนัง

เป็นใคร

เซี่ยปั๋วเจี่ยนโกรธเกรี้ยวจนถึงที่สุด แต่เขาไม่ต้องการจะแสดงความโกรธออกมา หลังจากก้าวไปอีกสองก้าว เขาก็รีบสัมผัสเส้นผมของลั่วถิง มีโลหิตของผู้อื่นอยู่บนใบหน้าของเขา

ตามกลิ่น!

เซี่ยปั๋วเจี่ยนใช้ความสามารถที่เขาตั้งใจสั่งสอนลั่วถิงออกมา เพียงพริบตาเดียวเขาก็พบกับเป้าหมายที่เขาตามหา ช่างชัดเจน ช่างแจ่มแจ้ง โลหิตที่ตำแหน่งนั้น บนศีรษะของลั่วถิง ร่องรอยที่ใบหน้าก็เหมือนกัน เขาลดสายตาไปมองดูมือขวาของเด็กหนุ่มที่นอนจมกองเลือดคนนั้น ก็มีบาดแผลที่เต็มไปด้วยร่องรอยจู่โจมจากพลังวิญญาณแห่งกลิ่นของลั่วถิง

เป็นเด็กนี่ ต่อสู้กับลั่วถิง สุดท้ายก็สังหารเขา!

ผลลัพธ์ชัดเจนมาก ดังนั้นเซี่ยปั๋วเจี่ยนจึงไม่ลังเลที่จะลงมือ คมดาบสายลมซัดออกไป เขาตั้งใจจะตัดคอของซีเฟิ๋นไปเลย ให้เจ้าเด็กที่ยังไม่สิ้นลมหายใจนี่หยุดหายใจเสีย

ไม่คาดว่าคมดาบที่เกือบจะบั่นคอของเขาอยู่แล้วกลับเหมือนจะปะทะเข้ากับบางสิ่งแล้วก็สลายตัวไป จากนั้นก็มีเสียง “ซู่ซู่ซู่ซู่” แตกระเบิดออกอย่างต่อเนื่อง ดาบนั้นแตกกระจายไปทั่วห้อง ไม่นานนักบนโต๊ะและผนังห้องก็มีรอยกรีดแทงเหมือนถูกดาบแหลมคมฟันใส่

“ท่านทำอะไร” เซี่ยปั๋วเจี่ยนมองไปทางประตู ฉู่หมิ่นขัดขวางการโจมตีของเขาเอาไว้ เป็นฉู่หมิ่นที่ทำลายดาบสายลมนั้น

“ควรเป็นข้ามากกว่าที่ถามท่าน” ฉู่หมิ่นกล่าว

“เขาสังหารศิษย์ของข้า” เซี่ยปั๋วเจี่ยนกล่าว

“เช่นนั้นคงเป็นศิษย์ท่านที่สมควรตาย” ฉู่หมิ่นกล่าว เห็นได้ชัดว่านางไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ สิ่งที่รู้มีเพียงผลลัพธ์ แต่น้ำเสียงของนางกลับมั่นอกมั่นใจ เผด็จการ ไร้เหตุผล

เซี่ยปั๋วเจี่ยนโกรธเกรี้ยวอย่างสาหัส แต่กลับหัวเราะออกมา หลังจากหัวเราะอย่างเย็นชาแล้วก็เอ่ยขึ้น “แต่ทำไมข้ากลับคิดว่าเป็นศิษย์ของข้าที่ต้องการปกป้องเด็กนักเรียนสาวของพวกเรา สุดท้ายกลับถูกฆาตกรนี่สังหาร”

“ท่านคิดมากเกินไปแล้ว” ฉู่หมิ่นกล่าว ยังไม่มีหลักฐานใด แต่นางกลับกล้าเอ่ยอย่างมั่นใจ

เซี่ยปั๋วเจี่ยนหัวเราะอย่างเย็นชาอีกครั้ง

“ไร้เหตุผลสิ้นดี” เขากล่าว ไม่อยากจะไปพูดจาไร้สาระกับฉู่หมิ่นแล้ว เขาโคจรพลังวิญญาณอีกครั้ง เขาจะดูสิว่าฉู่หมิ่นจะกล้าขัดขวางเขาถึงขั้นใด

เพล้ง.....

เป็นเสียงแตกกระจาย

ขวดสุราที่นางถือไว้ในมือเสมอถูกนางโยนลงพื้นแตกกระจาย นางมองเซี่ยปั๋วเจี่ยน มองอย่างจริงจัง จากนั้นทีละคำ นางก็เอ่ยออกมาอย่างจริงจังว่า “ท่านลงมือ ข้าจะฆ่าท่าน”

รองผู้อำนวยการสถาบันเทียนเจ้าเซี่ยปั๋วเจี่ยนถูกข่มขู่ด้วยคำว่า “ฆ่า” นี่คงเป็นสิ่งที่ไม่มีผู้ใดคาดฝันได้ รวมทั้งตัวเซี่ยปั๋วเจี่ยนด้วย แต่ตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้ว เซี่ยปั๋วเจี่ยนอยากจะรู้ว่าฉู่หมิ่นจะกล้าขัดขวางเขาถึงขั้นไหน เขาเห็นแล้ว ถึงขั้นเอาชีวิต

ท่านกล้าหรือ!

ต่อหน้าใครคนอื่นเกรงว่าเซี่ยปั๋วเจี่ยนจะตะโกนออกไปแล้ว แต่กับฉู่หมิ่นที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ เขาไม่ได้กล่าว เพราะเขารู้ว่านางกล้าจริง ๆ จะสังหารได้หรือไม่ได้ก็ยังไม่แน่ แต่ความตั้งใจและความกล้านั้น ฉู่หมิ่นมีแน่นอน

มีคนหลายคนมาถึงแล้วในตอนนั้น ไม่เพียงเฉียงเฉิว สือจงเทียน และพวกลู่ผิง เสียงร้องของเวินเหยียนนั้นมีหลายคนที่ได้ยิน มีอาจารย์และนักเรียนมาดูเหตุการณ์ ไม่นานก็ยืนออกันเต็มไปหมด แพทย์ประจำสถาบันก็ได้ทราบข่าวแล้ว ยังมีผู้อำนวยการอวิ๋นชง ตอนนี้ทุกคนทราบแล้วว่าไม่ใช่เพียงมีเวินเหยียนที่ร้องออกมา แต่ลั่วถิงตายแล้ว ดูเหมือนจะถูกนักเรียนป่าดอยจากสถาบันล้าหลังนั่นสังหาร

นักเรียนป่าดอยจากสถาบันล้าหลังมีสี่คน คนไหนเล่า มีคนอดไม่ได้ที่จะอยากถาม

เด็กสาวนั้น เรี่ยวแรงมากสุดแล้ว มีคนคิด

เป็นคนที่สวมหมวกฟาง เจ้าคนนั้นมีลูกไม้เยอะมาก คิดว่าสังหารคนก็คงเก่งมากเช่นกัน มีคนเชื่อ

เป็นคนที่ใส่ชุดเทาหรือเปล่า ถ้าสังหารลั่วถิงได้ก็สมกับที่มีสามสิบคะแนนแล้ว! มีคนมั่นใจ

เปล่า เป็นคนที่ถูกแบกมาตลอด เด็กหนุ่มสองคะแนน! นี่เป็นความจริงอย่างที่สุด ใครก็คิดไม่ถึง

.............................................................

 

ตอนที่ 80 – การประชุมในหอสมุด




NEKOPOST.NET