Mr. CEO, Spoil me 100 Percent! ตอนที่ 9 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Mr. CEO, Spoil me 100 Percent!

Ch.9 - ค่าเลี้ยงดูที่ถูกทิ้ง


เถียนซินพูดด้วยรอยยิ้มที่แฝงมาในน้ำเสียงของเธอ “ ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว มู่ไป๋ คุณควรจะนอนได้แล้ว”

“โอเค”

“ฝันดีนะ” เถียนซินกล่าวลาอย่างอบอุ่น

มู่ไป๋เก็บโทรศัพท์ จอดรถของเขาไว้ที่ริมถนน แล้วก็จุดบุหรี่

ด้วยการจราจรที่หนาแน่นได้เร่งเขา เขาได้หัวเราะกับตัวเอง

แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นถ้า ซิงเหอ หายตัวไป ทำไมมันจะต้องเป็นความรับผิดชอบของเขาในการตามหัวตัวเธอ

เธอโตแล้ว เธอน่าจะหาทางกลับบ้านได้เอง

มู่ไป๋ จึงขับรถของเขากลับบ้าน แต่ เพื่อความปลอดภัย เขาได้สั่งคนของเขาสืบหาสถานการณ์ปัจจุบันของ ซิงเหอ  อย่างน้อยเขาก็ควรจะรู้ว่าซิงเหอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ และในที่สุดเขาก็พอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับซิงเหอในช่วงสองสามปีมานี้

เขารู้สึกสนใจที่จะตามหาเหตุผลว่าเธอใช้เงินค่าเลี้ยงดูจำนวนมากนี้อย่างไร ถึงจบลงด้วยสภาพแบบนี้

...

เช้าวันรุ่งขึ้น มู่ไป๋ได้รับข่าวของซิงเหอเพิ่มเติมว่าหลังจากการหย่าเมื่อสามปีก่อน เธอถูกรับไปดูแลโดยอาของเธอ

หลังจากที่ตัดขาดกัน เขาได้เข้าใจว่า อาของเธอมีลูกชายและพวกเขาทั้งสามได้ดูแลซึ่งกันและกัน ชีวิตของพวกเค้าตกสู่ความยากลำบากเมื่อ เซี่ย เทียบู ถูกวินิจฉัยว่าป่วยเป็นโรคไต

เพื่อที่จะหาเงิน ซิงเหอ ได้ทำงานหลายๆอย่าง

ทำความสะอาด ล้างจาน พนักงานเสริฟ ... เธอใช้เวลาของเธอไปกับงานทุกประเภทที่เป็นงานใช้แรงงาน

อย่างไรก็ตาม เธอถูกรังแกและถูกแบ่งแยกจากที่ทำงานทุกๆแห่ง เนื่องจากความเป็นคนเงียบๆและไม่เข้าสังคมของเธอ  นั่นหมายถึงเธอทำงานในแต่ละที่ได้ไม่เกินหนึ่งเดือน

สามปีของการถูกรังแกจากสภาพแวดล้อมการที่งานที่โหดร้าย ได้ส่งผลกระทบที่ร้ายแรงกับเธอ

มู่ไป๋ยังคงตกตลึงอยู่ เมือเขาหวนคิดถึงการพบกันเมื่อวาน มันดูเหมือนเธอดูแก่ขึ้นมากตั้งแต่การหย่าของพวกเขา

เขาแทบจะจำเธอไม่ได้อีกเลย

ถ้าพวกเขาไม่ได้พบกันเมื่อวาน เขาคงไม่ได้รู้เลยว่าเธอจะต้องทนความเจ็บปวดและความโหดร้ายมากเพียงใด

ถึงอย่างนั้นก็ตาม ยังมีสิ่งหนึ่งที่เป็นปริศนาสำหรับเขา ทำไมเธอไม่ใช้เงินค่าเลี้ยงดูของเธอ

เขารู้ว่า ซิงเหอไม่ใช้คนใช้เงินฟุ่มเฟือย แต่ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนแบบนั้น มันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะผลาญเงินมากมายขนาดนั้นหมดในช่วงระยะเวลาสั้นๆ

มู่ไป๋ เอนหลังพิงเก้าอี้ของเขาพร้อมกับครุ่นคิดอย่างจริงจัง ดูเหมือนมันจะมีรายละเอียดอะไรบางอย่างซ่อนอยู่อีกจากข้อมูลที่เขามี

เมื่อมู่ไป๋ก้าวเข้าไปในห้องรับประทานอาหาร ครอบครัวของเขาก็ได้พร้อมที่จะนั่งรับประทานอาหารเช้า

สี หลิน เป็นคนแรกที่ตื่นขึ้นมา เนื่องจากเมื่อวันก่อนเขานอนแต่หัวค่ำ เขาพร้อมที่จะจัดการอาหารเช้าของเขา เมื่อมู่ไป๋นั่งประจำที่

“พา หลิน หลิน ไปส่งที่โรงเรียนให้ผมด้วย” มู่ไป๋สั่งคนใช้คนหนึ่งของเขา

“ค่ะ ท่าน” คนใช้ขานรับ เธอจูงมือ สี หลิน และพาเขาออกจากห้องอาหาร

คุณนาย สี รับประทานข้าวต้มข้าวบาเล่ย์ของเธออย่างปราณีต ด้วยช้อนพอร์ซเลนก่อนที่เธอจะถามต่อ “ทำไมเมื่อวานลูกถึงกลับกะทันหันอย่างนั้นหละ? ลูกคือเหตุผลที่เราไปรวมตัวกันที่นั่น ลูกรู้ไหม? มันต้องอึดอัดขนาดไหนกันลูกถึงต้องทิ้งพ่อกับแม่ไว้อย่างนั้น ”

“ผมได้โทรไปบอกแล้วว่า หลิน หลิน รู้สึกค่อยไม่ดี  ถูกไหมครับคุณแม่... “มู่ไป๋มองไปที่คุณแม่ของเขา คำถามที่เหลือของเธอได้ชะงักอยู่ในลำคอ

คุณนาย สี ตอบกลับด้วยลอยยิ้ม พร้อมกับพูดเสริม “ใช่”

มู่ไป๋ถามต่อ “ ซิงเหอ ได้รับเงินค่าเลี้ยงดูหลังจากที่เราหย่ากันไปใช่ไหม?”

ช้อนของ คุณนาย สี ได้ค้างอยู่กลางอากาศ แล้วสีหน้าของเขาก็แย่ลง…

จากการตอบสนองของเธอ มู่ไป๋ก็ได้รู้คำตอบโดยทันที่ ว่าคำตอบของคำถามของเขาคือ ไม่

“ทำไมแม่ไม่บอกผม ถ้าแม่ไม่ได้ให้เงินค่าเลี้ยงดูกับเธอ?” เขาคิดว่าซิงเหออยู่อย่างสุขสบายด้วยเงินก่อนนั้น นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่ได้คิดจะตรวจเช็คเธอ

ถ้าไม่ใช่เพราะโอกาศที่ได้พบกันเมื่อวาน เขาก็คงยังทิ้งเธอไว้ในความมืดอยู่

ใบหน้าของคุณนายสี ชา เธอตอบกลับ “มันไม่ใช่ว่าเราจะไม่ให้ค่าเลี้ยงดูกับเธอ แต่เธอไม่รับมัน”

“ถึงอย่างนั้น คุณแม่ก็ควรบอกผม”

“ทำไมฉันจะต้องทำอย่างนั้น? เธอไม่ได้เกี่ยวของอะไรกับพวกเราตระกูล สี อีก มันจะดีกว่าถ้าความสัมพันธ์นั้นได้ตัดขาดกันอย่างสมบูรณ์ ถ้าเธอไม่อยากรับความช่วยเหลือของเรา  ก็ดีแล้วจะได้กำจัดไปง่ายๆ ฉันคิดว่างั้น ”




NEKOPOST.NET