Mr. CEO, Spoil me 100 Percent! ตอนที่ 45 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Mr. CEO, Spoil me 100 Percent!

Ch.45 - เกี่ยวกับลูกของเรา


“เขารู้สึกอย่างนั้น เขาไม่ได้บอกออกมาเป็นคำพูดแต่ผมสามารถเห็นมันได้ในหัวใจของเขา”

 

“คุณบอกเรื่องพวกนี้กับฉันทำไม?”

 

“มันไกล้จะถึงวันเกิดครบรอบสี่ขวบของเขาแล้ว ถ้าคุณไม่ติดอะไร ผมอยากจะชวนคุณมางานวันเกิดของเขา ผมรู้ว่าเราหย่ากันแล้ว แต่ผมก็ไม่ได้ห้ามให้คุณมาหาลูกของเรา”

 

มู่ไป๋ บอกเธอในสิ่งเดียวกับตอนที่พวกเขาหย่ากัน จากข้อสังเกตุนี้และข้อสังเกตุอื่นๆ เธอรู้ว่า มู่ไป๋ คงจะเป็นพ่อที่ยอดเยี่ยม มันเป็นเหตุผลหลักที่เธอเอาตัวเองออกมาจากลูกของเธอและปล่อยให้เขาดูแลตั้งแต่แรก

 

ในช่วงปีที่ผ่านมา ซิงเหอ มีบางช่วงที่เธออยากจะเจอลูกของเธอแต่เธอก็หยุดตัวเองในทุกๆครั้ง เธอทนไม่ได้ที่จะยอมให้ลูกชายรู้ว่าแม่ของเขานั้นเป็นคนที่ไร้ค่าขนาดไหน

 

แต่ตอนนี้ สิ่งต่างๆได้เปลี่ยนไปแล้ว

 

“โอเค” ซิงเหอ ตอบตกลง ด้วยเหตุผลบางประการ มู่ไป๋ รู้สึกโล่งใจเมื่อได้ยินคำตอบของเธอ

 

เขาคิดว่าเธอจะปฏิเสธเขาอีก เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงตั้งตารอคอยที่จะได้ยินเธอตอบว่า ใช่

 

เวลาในการเดือนทางที่เหลือได้ถูกใช้ไปกับความเงียบ

 

ไม่นานนักพวกเขาก็ถึงโรงพยาบาล ซิงเหอ ลงจากรถของเขาแล้วเดินตรงไปที่ทางเข้า โดยไม่หันมาสบตาเขาอีกครั้ง มู่ไป๋ เห็น เธอหายเข้าไปในโรงพยาบาลแล้วเขาก็ขับรถออกไป

 

ระหว่างทางไปถึงเตียงของคุณอาของเธอ ความคิดของ ซิงเหอ มีแต่เรื่องของลูกชายโดยสมบูรณ์

 

เธอสามารถเผชิญหน้ากับใครก็ได้ในโลกนี้อย่างสงบนิ่ง แต่เมื่อมันเป็นเรื่องของลูกชาย เธอกลับรู้สึกประหม่าอย่างมาก…

 

 

เขาจะยอมรับเธอได้ไหม?

 

“พี่สาว พี่กลับมาแล้ว” เซี่ย ซี ทักทายเธออย่างมีความสุข

 

เซี่ย ซี ตระหนักได้ว่าเขาได้พึ่งพาพี่สาวเขาอย่างมากในช่วงสองสามวันที่ผ่านมานี้ เขาไม่สามารถนั่งอยู่นิ่งๆได้ยันเช้า ตั้งแต่ตอนที่เธอออกไป

 

ตอนนี้เธอกลับมาแล้ว เขารู้สึกโล่งใจ

 

“พี่สาว ของพวกนี้สำหรับผมหรอ? กลิ่นมันหอมจังเลย”เซี่ย ซี แสดงความคิดเห็นหลังจากที่เขาหยิบกระเป๋าที่อยู่ในมือของเธอ แล้วสูดกลิ่นอาหารที่หุ้มด้วยที่กันความร้อนไว้ข้างใน

 

ซิงเหอ ตอบกลับด้วยการพยักหน้า “ใช่ มันเป็นของนาย”

 

“พี่สาว พี่กินรึยัง?”

 

“ฉันกินแล้ว”

 

เซี่ย ซี จัดอาหารของเขาไว้ที่โต๊ะเล็กๆอย่างเริงร่า ซิงเหอ ได้เตรียมอาหารฉลองให้กับเขาเล็กน้อย ซึ่งมันก็คือ สเต็ค!

สุขใจที่เปล่งออกมาจากดวงตาของเขา เขาถาม “พี่สาว พี่ไปหาเวลาเตรียมอาหารแสนอร่อยพว

เซี่ย ซี เคี้ยวอาหารด้วยความกนี้ตั้งแต่ตอนไหนกัน? ว่าแต่ เรื่องหาบ้านหล่ะ? พี่จัดการเรื่องหาที่อยู่รึยัง?”

 

“ฉันจัดการแล้ว”

 

“นั่นมันเหลือเชื่อมาก ผมคิดว่าพี่ต้องเตรียมอาหารพวกนี้จากบ้านใหม่ของพวกเราแน่ๆเลย มันอยู่ที่ไหนหรอ มันใหญ่ไหมแล้วต้องจ่ายค่าเช่าเดือนละเท่าไหร่?”

 

“ห้ามพูดตอนที่อาหารยังเต็มปากนะ เรื่องบ้านหน่ะ นายจะได้เห็นเร็วๆนี้หล่ะ” ซิงเหอ ดุเขาเล็กน้อย เธอไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง ดังนั้นเธอเลยใช้วิธีการหลีกเลี่ยงแทน เธอพูดเสริม “แล้วคุณอาเป็นยังไงบ้าง?”

 

“อาการดีขึ้นแล้ว พ่อเพิ่งได้รับยาแล้วหลับไป…” เซี่ย ซี ตอบขณะที่เขากัดสเต็คคำอื่นๆ มีความสุขอย่างมากแสดงอยู่ที่หน้าของเขาตอนที่เขาพูดออกมา “พี่สาว มันนานมากแล้วนะที่ผมได้กินสเต็คที่อร่อยขนาดนี้ ตอนนี้ผมสามารถตายได้เลย…”

 

เหมือนกับ ซิงเหอ ,เซี่ย ซี ต้องดูขนาดของอาหารของเขา เนื่องจากเงินที่มีจำกัดของพวกเขา ภายใต้เงื่อนไขดังกล่าว ถึงเขาจะสูงถึง 180 เซนติเมตร แต่เขาก็มีแต่กระดูกและไม่มีกล้ามเนื้อ

 

ซิงเหอ มองไปที่เขาแล้วพูดอย่างอ่อนโยน “ในอนาคต นายสามารถมีมันได้ทุกเมื่อที่นายต้องการ”

 

“โอเค…”

 

เซี่ย ซี รู้สึกได้ถึงชีวิตที่ดีขึ้นสำหรับครอบครัวของพวกเขา พี่สาวของเขาความทรงจำกลับคืนมาแล้ว เขาจะเรียนจบแล้วเริ่มทำงานเร็วๆนี้ สุขภาพของพ่อก็คงที่แล้วด้วย และเรื่องที่ประหลาดใจที่สุดของเขาก็คือ พี่สาวของเขากลับกลายเป็นนักเขียนโปรแกรมอัจฉริยะ

 

ช่วงวันเวลาที่ผ่านมานี้ ทุกๆอย่างกำลังเคลื่อนที่ไปในทางที่ดี

 

เขาเชื่อว่าชีวิตของพวกเขาจะต้องดีขึ้น ขั้นต่อไปก็จะสามารถเก็บเงินเพื่อซื้อบ้านของพวกเขา แล้วพวกเขาจะไม่จำเป็นที่จะต้องอาศัยหลังคาบ้านคนของคนอื่นอยู่อีกต่อไป

 

อย่างน้อยเขาก็รู้ว่า ซิงเหอ ได้เริ่มช่วยเติมเต็มความฝันของเขาแล้ว

 

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา เทียบู ได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาล การพักฟื้นที่เหลือของเขาสามารถพักที่บ้านได้

 

ซิงเหอ พาพวกเขาไปที่คฤหาสน์ บ้านใหม่ของพวกเขา

 

 




NEKOPOST.NET