Mr. CEO, Spoil me 100 Percent! ตอนที่ 42 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Mr. CEO, Spoil me 100 Percent!

Ch.42 - ต่อจากจุดจบคฤหาสน์ของซิงเหอ เธอออกไปซะ


ไม่เพียงแค่เธอจะเสียหน้าเท่านั้น แต่ วู่ ฉวง จะกลายมาเป็นคนที่ติดร่างแหด้วยเช่นกัน

 

ด้วยมรดกกว่าหลายร้อยล้านของ เฉิงเวิ่น ทำไมเธอถึงต้องแขวนตัวเองไว้กับคฤหาสน์กระจ้อยร่อยนี้ด้วยหละ?

 

วู่ หลง เยาะเย้ย ซิงเหอ อยู่เงียบๆ

 

แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้ายัยเลวนี่ขโมยคฤหาสน์ไปจากเธอหล่ะ? เพราะถึงยังไงมรดกก็ยังเป็นชื่อของเธออยู่ดี

 

ตราบเท่าที่เธอยังมีลมหายใจ ยัยลูกไม่มีพ่อนี่จะไม่มีทางรับมรดกของตระกูล เซี่ย ได้หรอก!

 

เธอได้ถือว่าคฤหาสน์หลังนี้เป็นของบริจาคให้กับขอทาน!

 

ปากของ วู่ หลง โค้งขึ้นด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย แล้วเธอก็สวดสิ่งที่เธอกำลังคิดอยู่ออกมา เธอเรียก ซิงเหอ ว่าขอทานต่อหน้าเธอหลายครั้งอย่างจงใจ เพื่อต้องการให้มันซึมซับเข้าไปในผิวหนังของเธอ

 

ซิงเหอ ไม่ได้สนใจเธอโดยสิ้นเชิง

 

“ประตูอยู่ตรงนั้นถ้าเธอเสร็จธุระแล้วก็อย่าอยู่นานเกินไปหล่ะ เพราะเธอกำลังทำให้บ้านของฉันสกปรกจากเชื้อโรคของเธอ” ซิงเหอ ย้อนคำพูดที่ วู่ หลง เคยบอกกับเธอไว้

 

วู่ หลง ลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยความเกลียดชังก่อนที่จะกลับไปเก็บของ

 

เธอเก็บไปเพียงแค่ของมีค่าเล็กน้อย และทิ้งส่วนที่เหลือไว้เบื้องหลัง เธอถือว่าของพวกนั้นเป็นของที่บริจาคให้ ขอทาน ซิงเหอ

 

แต่กระนั้น ไม่ว่าเธอจะปลอบโยนตัวเองมากเท่าใด เธอก็ยังคงรู้สึกอับอายขายขี้หน้าอยู่ดี

 

คฤหาสน์หลังนี้เสมือนกับว่าเป็นของเธอ เธอควรที่จะเป็นคนไล่ ซิงเหอ ออกไป แต่ตอนนี้คฤหาสน์หลังนี้ได้เปลี่ยนมือและไล่เธอออกไปแทน

 

เธอรู้มาโดยตลอดว่าคฤหาสน์หลังนี้เป็นชื่อของ ซิงเหอ แต่เพราะเธอไม่สามารถหาใบรับรองของจริงได้ และ ซิงเหอ ก็สูญเสียความทรงจำ เธอจึงคิดว่าเธอสามารถปล่อยเรื่องนี้ไว้เฉยๆได้

 

ใครจะรู้ว่า ยัยชั่วนั่นจะกลับมาสร้างปัญหาให้เธอในตอนที่ความทรงจำกลับคืนมา

 

ต้องขอบคุณที่ เฉิงเวิ่น ตายอย่างกระทันหันเขาเลยไม่ได้กำหนดเรื่องมรดกอย่างถูกต้อง ด้วยเทคนิคนี้ เธอจึงได้วางแผนที่จะจัดการให้สินทรัพย์ทุกอย่างกลายเป็นชื่อของเธอ

 

วู่ หลง ลากกระเป๋าเดินทางของเธอลงมาอย่างหงุดหงิด เมื่อเธอเห็นท่าทีตกใจของ คุณ ฉาง  ความเจ็บปวดจากความอัปยศที่สดใหม่ก็ได้ถูกกระตุ้นขึ้นมา

 

วู่ หลง โยนกระเป๋าเดินทางของเธอไปที่ คุณ ฉาง อย่างหงุดหงิดพร้อมออกคำสั่ง “ตามฉันมาแล้วก็ดูแลกระเป๋าเดินทางของฉันให้ดีๆหล่ะ!”

 

“พวกเราจะไปที่ไหนกันคะ?” คุณ ฉาง ถามขณะที่กำลังงุนงงอยู่

 

“เธอจะสนใจไปทำไมกัน? แต่ฉันสาบานได้เลยว่ามันจะดีกว่าสถานที่ขยะๆอย่างที่นี่” วู่ หลง พูดด้วยความหนักแน่น เธออยากจะให้ ซิงเหอ ได้รู้ว่าเธอยังคงนั่งอยู่กับสมบัติมากมายของพ่อเธอ สาวน้อยคนนี้อาจจะโชคดีที่ชนะได้ในศึกนี้ แต่สงครามนี้ก็ยังเป็นของเธออยู่ดี

 

คุณ ฉาง รู้ถึงสถานการณ์นี้ได้โดยทันที เธอมองไปที่ ซิงเหอ ผู้ที่มองเธอลงมาจากชั้นสองอย่างลังเล ใบหน้าของอดีตคุณหญิงน้อยนั้นปกคลุมไปด้วยความเย็นชา

 

ท่าทีของเธอได้บอกให้คุณ ฉาง รู้ว่าเธอไม่ได้สนใจเลยว่าเธอจะอยู่หรือเธอจะไป

 

คุณ ฉาง ไตร่ตรองออกมาจากหัวใจของเธอ

 

ถึงแม้ว่าเสียงข้างในของเธอจะบอกเธอว่าอย่าไปกับ วู่ หลง แต่เธอก็เลือกฝ่ายที่เธอเห็นว่าจะให้ผลกำไรกับเธอมากกว่า

 

“คุณนายได้โปรดรอฉันสักครู่ ฉันจะไปเก็บของแล้วจะรีบกลับมา” คุณ ฉาง ถอยกลับไปที่ห้องนอนของเธอ แล้วไม่นานนักเธอก็ออกมาพร้อมกระเป๋าเดินทาง

 

ความอดทนของ วู่ หลง แทบจะหมดไป ยิ่งเธออยู่ที่นี่นานเท่าไหร่ เธอยิ่งรู้สึกอับอายมากเท่านั้น

 

เมื่อเธอเห็นคุณ ฉาง กลับมา เธอจึงตะโกนอย่างกระโชกโฮกฮาก “รับไป!”

 

เธอเดินออกไปที่ทางออก คุณ ฉาง ลากกระเป๋าเดินทางทั้งสองของเธอ เดินทุลักทุเลตามไปด้วยท่าทางที่ไม่มั่นคง

 

“วู่ หลง...” ซิงเหอ เรียกจากชั้นบนของคฤหาสน์เมื่อ วู่ หลง ยื่นมือไปจับลูกบิดประตู

 

วู่ หลง หันกลับไปประชดใส่เธอ “เธอยังต้องการอะไรอีก? เธอไม่มีทางที่จะได้รับอะไรจากฉันอีกหรอก ยัยร่.น!”

 

ซิงเหอ ค่อยๆลงบันไดมาแล้วหยุดลงที่หน้าเธอ เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของ วู่ หลง ขณะที่เธอพูด “ฉันแค่อยากจะบอกเธอไว้ว่าหลังจากนี้เธอห้ามเข้ามาในบ้านฉันอีก แล้วก็ ซักวันหนึ่งฉันจะเอาทุกๆอย่างที่เธอมีกลับคืนมา เพราะจริงๆแล้วมันควรจะเป็นของฉัน แล้วก็ดอกเบี้ยด้วย”

 

วู่ หลง หัวเราะใส่หน้าของเธอ “เธอฝันอยู่หรอ! แต่ฉันขอเตือนเธอนะว่าวันนี้ฉันจะไม่ลืมว่าเธอทำให้ฉันอับอายมากแค่ไหน!”

 

 




NEKOPOST.NET