Mr. CEO, Spoil me 100 Percent! ตอนที่ 38 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Mr. CEO, Spoil me 100 Percent!

Ch.38 - โยนยัยแก่น่าเกลียดนี่ออกไปที


ก่อนที่เธอจะโทรศัพท์ คุณ ฉาง ก็ได้แนะนำเธออย่างอ่อนโยน “คุณ เซี่ย ตอนนี้รีบออกไปได้แล้ว เดี๋ยวยามจะมาถึงในเร็วๆนี้”

 

ซิงเหอ ยังคงนิ่งเฉยแล้วส่งยิ้มกลับไปให้เธอ แต่เธอก็ไม่ได้ขยับไปไหน

 

เธอมองไปที่ วู่ หลง แล้วพูดเยาะเย้ย “มันจะดีกว่านะถ้าพวกเขาอยู่ที่นี่ ฉันต้องการให้พวกเขาช่วยโยนยัยเจ้าของจอมปลอมนี่ออกไป

 

ใบหน้าของ วู่ หลง บึ้งตึง “เซี่ย ซิงเหอ เธอเรียกใครว่ายัยเจ้าของจอมปลอมนะ”

 

“ตัวเธอก็รู้คำตอบอยู่แล้วนี่”

 

ดวงตาของ วู่ หลง กระตุกเล็กน้อย

 

เธอรู้สึกแย่ขึ้นมาโดยฉับพลันแต่เธอก็ยังยึดมั่นในจุดยืนของเธอ

 

จะมีอะไรอีกที่ เซี่ย ซิงเหอ สามารถทำได้? ยัยเด็กเลวนี้อาจจะมีหลักฐานอะไรบางอย่างอยู่กับฝั่งเธอแต่มันก็เห็นได้ชัดว่าเธอไม่มีเงินทุนคอยสนับสนุน

 

ทุกๆอย่างในคฤหาสน์ตระกูล เซี่ย เป็นของเธอแล้ว ยัยหนูนี่จะมาทำอันตรายอะไรเธอได้?

 

เรื่องพวกนี้ได้ช่วยปลอบโยนความคิดของเธอ แล้วเธอก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยท่าทางสบายๆ ขณะที่รอพวกยามมาถึง

 

ยามที่ถูกฝึกมาทั้งสองคนกำลังจะมาถึงเร็วๆนี้

 

“คุณนาย เซี่ย คุณเรียกพวกเรามาทำไมครับ?” หนึ่งในพวกเขาถามอย่างสุภาพ

 

วู่ หลง มองไปที่ ซิงเหอ ด้วยความรังเกียจ พร้อมพูดเสริม “โยนยัยผู้หญิงคนนี้ออกไปจากบ้านฉันแล้วห้ามเธอเหยียบเข้ามาที่นี่อีก ทำให้ฉันมั่นใจว่าเธอจะไม่ได้รับอนุญาติให้เข้ามาที่นี่อีกต่อไป เข้าใจนะ?”

 

ยามได้ทำการตรวจสอบ ซิงเหอ แล้วพูดอย่างมืออาชีพ “คุณผู้หญิง ได้โปรดตามพวกเรามาเถอะครับ”

 

ซิงเหอ ถามกลับไปอย่างใจเย็น “เจ้าของที่นี่มีสิทธิ์ที่จะโยนใครออกไปก็ได้เพียงแค่ว่าเธอไม่ชอบพวกเขาอย่างงั้นหรอ?”

 

ยาม พยักหน้าอย่างเลือดเย็น “เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วครับ ที่นี่เป็นย่านของคนรวย พวกเราไม่ต้อนรับคนที่สร้างปัญหา คุณผู้หญิง ได้โปรดตามเราออกไปเงียบๆ อย่าทำให้พวกเราลำบากเลย”

 

“ยอดเยี่ยม ถ้าอย่างนั้นช่วยฉันโยนยัยแก่น่าเกลียดนี่ออกไปที” ซิงเหอ สั่งในขณะที่ชี้นิ้วไปที่ วู่ หลง

 

วู่ หลง รู้สึกตกใจ ยามทั้งสองคนก็เช่นกัน

 

ชายทั้งสองคนยิ้มกับความต้องการที่น่าหัวเราะของเธอก่อนที่จะดุ ซิงเหอ อย่างรุนแรง “คุณผู้หญิงอย่าสร้างปัญหาที่นี่เลย มันไม่มีประโยชน์อะไรหรอกนะครับ โดยเฉพาะกับตัวคุณเอง คุณ เซี่ย คือเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้โดยชอบธรรม เธอมีสิทธิ์ที่จะโยนคุณออกไป ซึ่งตรงกันข้ามกับคุณ ดังนั้นได้โปรดตามเรามาดีๆเถอะ”

 

“เซี่ย ซิงเหอ แม้ว่าฉันจะเชื่อว่าความทรงจำของเธอกลับมาแล้ วแต่บางทีเธอน่าจะลองเช็คสมองของเธอดูบ้างนะ” วู่ หลง พูดขณะที่เธอหมุนนิ้วของเธอเป็นวงกลมที่ข้างหัวของเธอ

 

เธอเชื่อว่า ซิงเหอ เสียสติไปแล้ว

 

คฤหาสเป็นของเธอ แล้วยัยผู้เด็กเลวนี่จะมาไล่เธอออกไปได้ยังไง?

 

ซิงเหอ ยังคงใจเย็นอยู่ “เธอบอกว่าคฤหาสน์นี้เป็นของเธอ แต่ไหนหละหลักฐาน? พ่อของฉันยกคฤหาสน์หลังนี้ให้กับฉัน ฉันไม่เห็นรู้เลยว่าที่มันเป็นของยัยแก่น่าเกลียดแบบเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ เธออยากจะให้ฉันออกไปอย่างงั้นหรอ? ก็ได้ แต่ให้ฉันเห็นใบรับลองกรรมสิทธิ์ของบ้านหลังนี้ก่อน ไม่งั้นฉันก็จะอยู่ที่นี่!”

 

ยามทั้งสองคนรู้สึกสับสน

 

ซิงเหอ อธิบายอย่างใจเย็น “ดูเหมือนว่าพวกคุณทั้งสองคนคงจะมาใหม่สินะ ให้ฉันบอกพวกคุณไหมว่าคฤหาสน์หลังนี้แต่เดิมมันเป็นของคุณพ่อของฉัน แล้วยัยแก่น่าเกลียดนี่ก็เคยเป็นแม่เลี้ยงของฉัน”

 

ชายทั้งสองคนรู้สึกตกใจที่รู้ว่าพวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน

 

วู่ หลง ขบฟันของเธอด้วยความโกรธ

 

ซิงเหอ ยังคงกล่าวถึงเธอว่าเป็นยัยแก่น่าเกลียด อีกครั้งและอีกครั้ง จนเธอแทบจะปลดปล่อยอารมณ์ที่เก็บไว้ออกมา

 

เพื่อที่จะขยี้ความโมโหของเธอ เธอจึงโต้กลับไป “เซี่ย ซิงเหอ ฉันขอถามเธอในคำถามเดียวกัน เธอบอกว่าคฤหาสน์นี้เป็นของเธอแล้วไหนหละหลักฐาน?”

 

ซิงเหอ ยิ้ม “ฉันดีใจนะที่เธอถาม ฉันจะแสดงให้ดูว่าฉันถือครองกรรมสิทธิ์ไว้อยู่”

 

วู่ หลง รู้สึกสับสนเล็กน้อยและความไม่แน่นอนก็ปรากฎขึ้นมาในสายตาเธอ อย่างไรก็ตามเธอเชื่ออย่างแท้จริงว่า ซิงเหอ กำลังพูดเรื่องไร้สาระอยู่

 

ถ้าเธอมีใบกรรมสิทธิ์จริงๆทำไมเธอถึงต้องรอจนถึงตอนนี้?

 

ดังนั้น เธอจะต้องบลัฟกันแน่ๆ

 

“ก็ได้ ถ้างั้นแสดงให้เราดู ถ้าเธอไม่สามารถหามันมาได้สักชิ้น เราจะไปคุยกันที่สถานีตำรวจ”

 

 




NEKOPOST.NET