Mr. CEO, Spoil me 100 Percent! ตอนที่ 33 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Mr. CEO, Spoil me 100 Percent!

Ch.33 - ดููถูก เซี่ย ซิงเหอ


ผู้หญิงคนนั้นยังคงหยิ่งในศักดิ์ศรีเหมือนกับที่เขาจำได้ แต่เขาก็ยังไม่รู้ว่ามีอะไรที่แตกต่างไป

 

เขาไม่เคยพบเห็นผู้หญิงที่ยึดมั่นในศักดิ์ศรีของตัวเองขนาดนี้ในชีวิตของเขา

 

ไม่ว่าเธอจะทำอะไรผิด เธอก็จะไม่ยอมขอโทษ ไม่ชดใช้ หรือ แสดงความเสียใจออกมา

 

แม้แต่สภาพที่เธอเป็นอยู่ เธอก็ยังคงยึดติดกับศักดิ์ศรีโง่ๆของเธอ

 

มู่ไป๋ อดไม่ได้ที่จะสงสัย หรือว่าเธอจะเปลี่ยนไปแล้ว?

 

ขณะที่ มู่ไป๋ กำลังหมกมุ่นอยู่กับความคิดพวกนี้ ก็ได้มีใครบางคนมาเคาะที่ประตูห้องทำงานของเขา

 

เขากลับมาจากภวังค์ของเขาแล้วพูดออกมา “เข้ามา...”

 

ฉาง อัน เปิดประตูแล้วก้าวเข้ามาข้างใน พอ มู่ไป๋ เห็นเขาก็ได้ถามกลับไป “ทำไมกลับมาเร็วจัง?”

 

ฉาง อัน ตอบกลับด้วยสีหน้าที่อ่านยาก “คุณ ชู โบกรถกลับไปเองแล้วครับ ผมขอประทานโทษด้วยครับ ประธาน สี ที่ไม่ได้ไปส่งคุณ ชู กลับบ้านด้วยตัวเอง”

 

“เกิดอะไรขึ้นหรอ ทำไมเธอถึงอารมณ์เสียหล่ะ?” มู่ไป๋ ถามเพิ่มเติม

 

ฉาง อัน ส่ายหัวแล้วตอบกลับไป “ผมก็ไม่ทราบครับ แต่ฟังจากที่คุณ ชู พูดมา ดูเหมือนว่าเธอจะถูกตระกูล เซี่ย กลั่นแกล้งมาครับ...”

 

มู่ไป๋ ไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติม เขาเพียงแค่กล่าวกลับไปสั้น “โอเค ขอบคุณนะ”

 

“ถ้างั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ประธาน สี” ฉาง อัน ขอตัวลา ,มู่ไป๋ ไม่ได้แสดงความสนใจที่สืบหาว่าเกิดอะไรขึ้นกับคู่หมั้นของเขาเลยสักนิด”

 

มู่ไป๋ คาดการณ์ไว้แล้วว่าผลจะออกมาเป็นอย่างนี้ ตั้งแต่ตอนที่ เถียนซิน บอกว่าจะขอย้อนกลับไปเสนอความช่วยเหลือของเธอให้กับ ซิงเหอ

 

ซิงเหอ ได้พูดอย่างชัดเจนแล้วว่าเธอไม่ต้องการความช่วยเหลือของพวกเขา

 

เถียนซิน คิดว่าการกระทำของเธอนั้นจะทำให้ดูดีในสายตาของ มู่ไป๋ แต่ มู่ไป๋ ก็คิดแค่ว่าเธอทำเรื่องโง่ๆ

 

พอ เถียนซิน กลับมา เธอก็คงจะรู้ตัวแล้วว่าความใจดีของเธอมันจะไม่ได้รับการยอมรับ จากมุมมองของ มู่ไป๋ เขาคิดว่านี่เป็นสิ่งที่เธอสมควรได้รับแล้ว

 

มู่ไป๋ ไม่ใช่คนที่สามารถอดทนทำเรื่องโง่ๆได้

 

เพราะฉะนั้น เขาจึงไม่ได้รู้สึกเสียใจกับ เถียนซิน และไม่มีความคิดที่จะปลอบโยนเธอเลยสักนิด

 

หลังจากที่ เถียนซิน กลับถึงบ้าน เธอก็นั่งรอโทรศัพท์จากมู่ไป๋อย่างใจจดใจจ่อ แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้โทรกลับมาเลย

 

ซึ่งนั่นทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดมากกว่าเดิม เพราะฉะนั้นเธอจึงออนไลน์เพื่อไประบายกับเพื่อนสาวของเธอ

 

ยัย ร่.นนั่น ฉันให้เงินกับมันไปก็เพราะว่าฉันยังอยากจะช่วยมันในฐานะที่มันเป็นแม่ของ สี หลิน! มันคิดว่ามันเป็นใครกันถึงมาดูถูกฉันต่อหน้าคนมากมายที่โรงพยาบาล! มันก็แค่ยัยร่.นสกปรกในสายตาของฉันเท่านั้นหล่ะ!

 

เถียนซิน ยัยนั้นก็เป็นแค่ยัยร่.นสกปรกเท่านั้นเอง อย่าไปเสียอารมณ์กับคนไร้ค่าแบบยัยนั่นเลย แค่นิ้วหัวแม่เท้าของเธอก็ยิ่งใหญ่มากกว่ายัยนั่นแล้ว

 

เถียนซิน พูดเยาะเย้ย ฉันต้องการให้เธอบอกฉันแบบนั้นหรอ? ยังไงซะ มันก็น่าเศร้านะที่เธอไม่ได้อยู่ที่นั้นด้วย ถ้าเธออยู่เธอจะได้เห็นว่ามันกลายเป็นคนที่น่าสยดสยองขนาดไหน หน้ามันนี่เหี่ยวย่นเหมือนมัมมี่เลยหล่ะ แล้วมันยังอาศัยอยู่ในที่ที่เหมือนกับที่ทิ้งขยะอีก ชีวิตของมันในตอนนี้จบสิ้นแล้วอย่างแน่นอน เธอรู้ไหมว่าฉันมีความสุขแค่ไหนตอนที่ฉันเห็นสภาพของมันในตอนนี้? ฉันแทบจะลอยขึ้นจากพื้นเพราะความสุขเลยหล่ะ

 

นี่เป็นสิ่งที่เราเรียกว่าผลกรรมอย่างแน่นอน พระเจ้าได้ลงโทษคนน่ารังเกียจแบบยัยนั่น เถียนซิน แค่ทนไปก่อนแล้วเธอจะได้เห็นระยะห่างระหว่างพวกเธอทั้งสองคนที่ห่างออกไปเรื่อยๆและเรื่อยๆ หลังจากนี้อีกสักสองสามปี ยัยนั้นคงจะไปขายตัวให้กับหมูแก่โสโครก เพื่อหาทางมีชีวิตรอดแน่ๆ แล้วยัยนั่นจะต้องรู้สึกเสียใจที่ไม่ยอมรับเงินของเธอตอนที่เธอยืนให้ในวันนี้

 

อารมณ์ของ เถียนซิน ดีขึ้นอย่างมาก

 

ปากของเธอโค้งด้วยรอยยิ้มที่ดูหยิ่งยโส เมื่อเธอตอบกลับไป ขอเถอะ ระยะห่างระหว่างฉันกับมันตอนนี้ก็ใหญ่มากแล้ว โอเคไหม? เธอน่าจะได้เห็นเศษผ้าที่ยัยนั่นใส่ด้วยนะ ขนาดเอามาเป็นผ้าขี้ริ้วฉันยังไม่กล้าเลย แถมยัยนั่นยังดูแก่กว่าแม่ของฉันอีก เธอรู้ไหมฉันต้องพยายามควบคุมตัวเองแค่ไหนเพื่อที่จะไม่เรียกเธอว่าคุณป้า?

 

การทำร้ายด้วยคำพูดยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ

 

ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของ เถียนซิน ,ซิงเหอ ถูกดูหมิ่นเสมือนกับว่าสภาพที่เธอเป็นนั้นตกต่ำยิ่งกว่าอุจจาระของมนุษย์ซะอีก

 




NEKOPOST.NET