Mr. CEO, Spoil me 100 Percent! ตอนที่ 27 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Mr. CEO, Spoil me 100 Percent!

Ch.27 - ความปราถนาดี


ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ บางที เถียนซิน อาจจะให้เงินของเธอกับ ซิงเหอ บ้างบางส่วน

 

ความคิดที่ว่าเธอจะได้เห็น ซิงเหอ ทำตัวเป็นขอทานเพื่อขอความช่วยเหลือจากเธอ ได้ชักจูงจิตใจของเธอให้เดินทางไปที่โรงพยาบาล

 

ใช้เวลาไม่นานในการไปถึงโรงพยาบาล จากการที่เขาได้ใช้ให้สายของเขาสืบข้อมูลดู ทำให้ มู่ไป๋ รู้ได้อย่างรวดเร็วว่าห้องของ เทียบู นั้นอยู่ที่ไหน

 

ขณะที่พวกเขารีบร้อนที่จะไปพบ ซิงเหอ ,เทียบู เองก็กำลังเตรียมตัวเข้าห้องผ่าตัด

ร่างกายของเขาถูกพ่นด้วยสารค่าเชื้อ และกลิ่นของมันก็ยังค้างอยู่ในห้อง

 

ซิงเหอ รู้สึกไม่ชอบกลิ่นนี้ เธอจึงออกไปนั่งตรงที่นั่งริมทางเดินที่หน้าห้องของเขา

เธอกุมมือภาวนาขอให้การผ่าตัดสำเร็จไปได้ด้วยดี

 

คุณหมอได้บอกกับพวกเขาว่ามีโอกาสสำเร็จประมาณแปดสิบเปอร์เซนต์ แต่นั่นมันก็ไม่ได้ช่วยให้เธอหายกังวลได้

 

“พี่สาว พี่เป็นยังไงบ้าง?” เซี่ย ซี รู้สึกเป็นกังวลจึงออกมาหาเธอออกไปเพื่อสอบถาม

 

ซิงเหอ เพิ่งจะได้งีบไปเมื่อสองสามชั่วโมงที่แล้ว เขากลัวว่าเธอจะพักผ่อนไม่เพียงพอ

 

ซิงเหอ ส่ายหัวแล้วพูดต่อ “ฉันไม่เป็นอะไร ไปอยู่ข้างๆคุณอาเถอะ”

 

“ทุกอย่างโอเคแล้ว ตอนนี้คุณพ่อแค่หลับไป” เซี่ย ซี ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบ เขาจึงหันไปดู แล้วได้พบกับพวก มู่ไป๋ การแสดงออกของเขากลายเป็นจริงจังขึ้นมาทันที

 

ซิงเหอ หันตามไปด้วย สิ่งแรกที่เธอเห็นคือ สี มู่ไป๋

 

แล้วเธอก็สังเกตุเห็น ชู เถียนซิน เดินตามหลังเขามา

 

ความคิดของ ซิงเหอ นั้นได้ว่างเปล่าไปครู่หนึ่ง

 

อย่างไรก็ตาม เธอรีบเรียกสติของเธอกลับคืนมา แต่เธอก็ยังคงแสดงออกถึงความไม่เข้าใจออกมาอยู่ตลอด

 

ขณะที่พวกเขาทั้งสองกำลังสำรวจกลุ่มคนที่กำลังมาถึงอย่างละเอียด พวก มู่ไป๋ เองก็ทำอย่างนั้นเช่นเดียวกัน

 

โดยเฉพาะ เถียนซิน ดวงตาของเธอได้จดจ่อไปที่ ซิงเหอ เธอสังเกตุการเคลื่อนไหวทุกท่วงท่าของเธอ ไม่ว่ามันจะเป็นจุดที่เล็กน้อยแค่ไหนเธอก็จะไม่ปล่อยให้มันพลาดสายตาของเธอไปได้

 

ด้วยความประหลาดใจและความผิดหวัง ซิงเหอ ก็ยังคงยืนแข็งเป็นรูปปั้นหินอยู่

 

เธอมองไปที่พวกเขาราวกับว่าพวกเขาเป็นคนแปลกหน้า

 

การหลีกเลี่ยงความเกลียดชังและความลำบากใจของตัวเองนั้นได้ทำให้สีหน้าของเธอนิ่งอยู่กับที่เหมือนตอนแรก

 

ไม่มีความกังวลใดๆในสายตาของเธอ ราวกับว่ามันได้มองผ่านพวกเขาไปเพราะพวกเขาไม่มีอะไรที่น่าจดจำไว้ในหัวใจของเธอ

 

ไม่ใช่แค่ เถียนซิน ที่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของพฤติกรรมของเธอ มู่ไป๋ เองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

 

เขาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอแล้วถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง  “ผมได้ยินมาว่าคุณอาของคุณป่วย”

 

นี่เป็นการพูดคุยแลกเปลี่ยนกันอย่างเป็นทางการครั้งแรกตั้งแต่ที่พวกเขาหย่ากันเมื่อสามปีก่อน

 

ตั้งแต่ช่วงเหตุการณ์เล็กๆของพวกเขาเมื่อครั้งก่อนที่แทบจะไม่สามารถเรียกได้ว่ามันเป็นการสนทนาแลกเปลี่ยนกัน

 

ซิงเหอ ดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่ตอบคำถามอะไรออกไป เธอมองไปที่พวกเขาอย่างเย็นชา และเธอก็กำลังผ่อนคลายอยู่ในโลกของตัวเองโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

 

ฉาง อัน ขยับมาข้างหน้าเพื่ออธิบาย “คุณ เซี่ย ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งนะครับ ประธาน สี ได้ยินจากเพื่อนบ้านของคุณมาว่าคุณ เซี่ย เทียบู ล้มป่วย ดังนั้นพวกเราก็เลยมาเยี่ยมเขา”

 

เซี่ย ซี ตอบด้วยการเยาะเย้ย “ครอบครัวของพวกเราเคยไกล้ชิดกันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? พี่สาวของผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเจ้านายของคุณอีกแล้ว ตระกูลเซี่ยที่เหลืออยู่ของเราก็เช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้น คุณ สี ได้โปรดกลับไปเถอะ พ่อของผมไม่พร้อมรับแขกแปลกหน้าที่มาเยือน”

 

การพูดที่ไร้ซึ่งความเคารพของ เซี่ย ซี ได้ทำให้ เถียนซิน อารมณ์เสีย เนื่องจากดูเหมือนว่า มู่ไป๋ จะไม่พูดตอบโต้อะไรกลับไป เธอจึงรู้สึกเหมือนว่านี่เป็นทีของเธอที่จะปกป้องเขา

 

เธอขมวดคิ้วจ้องไปที่ ซิงเหอ “ซิงเหอ ถึงยังไงคุณก็ยังเป็นแม่ของ  หลิน หลิน พวกเราไม่สามารถทิ้งพวกคุณไว้ได้ เพื่อตัว ของ หลิน หลิน พวกเราจะยื่นความหวังดีของเราให้กับคุณ เพราะพวกเรากลัวว่าคุณอาจจะกำลังต้องการเงินที่จะจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้กับอาของคุณ และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ มู่ไป๋ กับฉันมาที่นี่”

 




NEKOPOST.NET