Mr. CEO, Spoil me 100 Percent! ตอนที่ 13 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Mr. CEO, Spoil me 100 Percent!

Ch.13 - พี่สาวที่น่าอัศจรรย์


 “งานที่ได้รับสองพันหยวน เป็นงานแบบไหน?”

เซี่ย ซี รู้สึกตกตะลึง เขาไม่มีความคิดเลยว่าทำไมพี่สาวของเขาจู่ๆก็สนใจเกี่ยวกับโปรเจคที่เขากำลังจะปฏิเสธแต่เขาก็อธิบายมันอย่างใจเย็น “มันคือโค้ดสำหรับมินิเกมส์ ผมเคยทำอะไรแบบนี้มาก่อนแต่ผมใช้เวลาสี่วัน รุ่นน้องของผมอยากให้มันเสร็จในสองวัน ผมมั่นใจได้ว่าผมไม่สามารถทำมันเสร็จในเวลาแค่นั้น”

“เอามาให้ฉันดูสิ...” ซิงเหอ ลุกออกจากเตียงของเธอ เซี่ย ซี รีบเอาแล็ปท็อปของเข้าให้เพื่อหยุดเธอ พร้อมพูดเสริม “พี่สาว ได้โปรด นั่งเฉยๆเถอะ พี่กำลังจะทำให้สายให้อาหารหลุด”

“นายจะกังวลเกินไปแล้ว เอามาให้ฉันดูสิเกมส์แบบไหนที่นายกำลังจะสร้าง” ซิงเหอ ยิ้ม

เซี่ย ซี เป็นลูกชายเพียงคนเดียว ดังนั้นหลังจากที่พ่อของเขารับ ซิงเหอ เข้ามา เธอได้กลายเป็นพี่สาวที่เขาอยากมีมาโดยตลอดแต่ไม่เคยมี

บางทีมันอาจจะเป็นพลังของพี่คนโตที่อยู่เหนือกว่าน้องคนเล็ก แต่ด้วยเหตุผลบางประการ เซี่ย ซี พร้อมที่จะทำตามคำขอของ ซิงเหอ เสมอ”

ซิงเหอ ไม่เคยบังคับน้องชายของเธอให้ทำบางสิ่งด้วยคำพูดหรือใช้กำลังเลยสักครั้ง แต่ เซี่ย ซี ก็ยังยอมทำให้อย่างผิดธรรมดาต่อพี่สาวของเขา

เขารู้สึกว่ามีบางสิ่งที่พิเศษและน่าประทับใจเกี่ยวกับพี่สาวของเขา แม้ว่าเขาจะมาสามารถอธิบายได้ว่ามันคืออะไร ช่วงเวลาหกปีที่ผ่านมาพวกเขาใช้เวลาอยู่ด้วยกันโดยไม่ได้ไขข้อข้องใจนี้อีกเลย

“นี่ไง” เซี่ย ซี พูด ขณะที่เขาหันแล็ปท็อป “แต่พี่สาว ทำไมพีถึงอย่างดูมัน”

ซิงเหอ ขยับเคอร์เซอร์ไปรอบๆและคลิกเพียงไม่กี่ครั้ง เธอตระหนักได้ทันทีว่ามันเป็นมินิเกมส์ที่ง่ายมาก

“ให้ฉันยืม แล็ปท็อปของนายสักชั่วโมงได้ไหม?” เธอถาม

เซี่ย ซี สันนิษฐานว่าเธอแค่อยากจะเล่นเกมส์เพราะเธอเบื่อ

“พี่สาว พี่ควรใช้โอกาศนี้พักผ่อนนะ ถ้าพี่เบื่อจริงๆ ทำไมพี่ไม่นอน? การเล่นเกมส์ไม่ได้ช่วยให้พี่หายเร็วขึ้น...”

“ฉันจะคืนนายภายในหนึ่งชั่วโมง ฉันเห็นหนังสือในกระเป๋าของนาย นั่นจะช่วยให้นายเพลิดเพลินได้สักพักนึง” ซิงเหอ พูดด้วยน้ำเสียงที่สื่อว่าห้ามมีข้อโต้แย้งใดๆ ซึ่ง เซี่ย ซี  ก็ยินยอมแต่โดยดี

ดังที่ได้กล้าวไว้ข้างต้น เขาแทบจะไม่ขัดความต้องการของพี่สาวของเขา

เหนือสิ่งอื่นใด เขารู้สึกมีความสุขทุกครั้งในการที่เขาได้พยายามจะเติมเต็มความต้องการของพี่สาวของเขา

เซี่ย ซี หยิบหนังสือเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมแล้วให้คำแนะนำอย่างเป็นห่วง “ผมจะให้พี่เล่นแค่ชั่วโมงเดียวเท่านั้น โอเคไหม? ถ้าหมดเวลาแล้วพี่ไม่ยอมคืนแล็ปท็อปผม ผมจะไม่ให้พี่เล่นอีกในครั้งหน้า”

ซิงเหอ  ไม่ได้สนใจเขา

เธอจ้องไปที่หน้าจอขณะที่นิ้วของเธอค่อยๆรู้สึกตื่นเต้นกับสัมผัสที่เธอรู้สึกคุ้นเคย

ความคิดเหอของซิงเหอ ระส่ำระส่ายขณะที่เธอจ้องไปที่โค้ดที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

มันเป็นเวลาหลายปีตั้งแต่เธอทำงานด้วยตัวเลข 0 กับ 1 พวกนี้

เธอลืมความรู้ที่ครั้งหนึ่งเธอได้จดจำไว้ขึ้นใจ

ยังคงมีอุปสรรคที่ขัดขวางระหว่างเธอกับกองตัวเลขพวกนี้ ถึงแม้ว่าเธอควรจะได้รับความทรงจำของเธอกลับคืนมา

มันรู้สึกเหมือนฝันแม้กระทั่งหลังจากที่เธอเขียนชุดรหัสพวกนี้เสร็จ เธอไม่สามารถช่วยอะไรได้ แต่มันจะน่าแปลกใจถ้าโค้ดที่เธอเขียนมันเป็นมากกว่าชุดตัวเลขธรรมดา

อย่างไรก็ตาม นิ้วของเธอเริ่มที่จะทำงานราวกับพวกมันขยับด้วยตัวเอง เพื่อที่จะเอาตัวรอดบนกลไกของความจำที่ส่งเข้าไปในสมองของเธอโดยฉับพลัน สิ่งต่างๆเริ่มกระจ่างขึ้นเมื่อโค้ดของเธอที่เขียนเสร็จได้เริ่มปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

ความมั่นใจของเธอเพิ่มขึ้นขณะที่เวลาผ่านไปนั้น นิ้วของเธอก็ได้รวดเต้นบนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว ซิงเหอ ได้จมดิ่งไปกับมันชั่วเวลาหนึ่ง

เซี่ย ซี สงสัยสิ่งที่พี่สาวของเธอกำลังทำอยู่

เขาขยับร่างกายของเขาไปข้างหน้าแล้วมองไปที่หน้าจอแล็ปท็อปของเขา เมื่อเขาเห็นชุดของตัวเลขที่เก็บไว้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เขาแทบจะล้มลงกับพื้นด้วยความตกใจ

มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?

ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่พี่สาวของเขาเรียนรู้เกี่ยวกับโค้ดแล้วไม่ใช่แค่นั่น เธอทำมันได้ดีขนาดนี้ได้อย่างไร?

 

เซี่ย ซี กวาดสายตาของเขาและตรวจสอบมันไกล้ๆเพื่อที่จะมั่นใจว่าเธอไม่ได้พิมเลขมั่วๆ

เขาไม่สามารถนึกภาพเหล่านี้ได้เลย เธอกำลังเขียนมินิเกมส์ที่เขาตั้งใจที่จะปฏิเสธมันอยู่จริงๆ

เธอไม่แม้แต่หยุดคิด หาข้อมูลจากหนังสือ หรือแม้กระทั่งตรวจดูความผิดพลาด เธอแค่เขียนมันต่อไปด้วยความเร็วที่เขาไม่สามารถที่จะตามทันได้

 




NEKOPOST.NET