เป้าหมายของฉันคือสร้างฮาเร็มที่ต่างโลกค่ะ ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

เป้าหมายของฉันคือสร้างฮาเร็มที่ต่างโลกค่ะ

Ch.7 - อะไรน่ะ!? สถานะของฉันมันแปลกเกินไปแล้ว!


“นี่นากิจัง ทำไมถึงไปยอมรับคำท้าแบบนั้นล่ะ?”

 

พอออกมาจากร้านเครนเบอรี่ รุยน่าก็บังคับให้ฉันทำโดเกซะ

 

“นั่นก็เพราะฉันไม่ชอบสายตาของเด็กคนนั้นน่ะสิ แล้วฉันก็ไม่ชอบที่รุยน่าโดนดูถูกด้วย...”

 

ฉันตอบเธออย่างสับสน

 

“ฉันมีความสุขนะที่นากิจังโกรธเพื่อฉัน แต่ว่าการประลองน่ะโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุผลส่วนตัวแบบนั้นแล้วจะปฏิเสธก็ไม่เป็นไรหรอกนะ”

 

เอ๋--- งั้นหรอกเหรอ? ฉันคิดว่าถ้าโดนท้าไม่ว่ายังไงก็ก็ต้องประลองเท่านั้นซะอีก

 

“เอาเถอะ ยังไงก็ถอนตัวไม่ได้แล้วด้วย เพราะรับคำท้าต่อหน้าคนตั้งเยอะแยะเลยนี่นา”

 

รุยน่าจ้องมาที่ฉัน

อา ชอบสถานการณ์แบบนี้จัง

 

“นี่นากิจัง ฟังฉันอยู่จริงๆหรือเปล่าเนี่ย?”

 

“ฟังสิ!”

 

“จริงเหรอ~? เธอบอกว่าจะเอาชนะเด็กคนนั้น แต่มีโอกาสชนะได้จริงๆเหรอ? อย่างที่บอกไปนั่นแหละ เด็กคนนั้นเป็นนักเรียนของโรงเรียนเวทมนต์ชั้นหนึ่งในประเทศนี้เลยนะ ดูยังไงนากิจังก็ไม่มีทางชนะได้เลยนะ”

 

เธอพูดชัดเจนเลย

ก็จริงแหละ ถ้าเป็นตัวฉันที่เพิ่งมาถึงโลกนี้ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีทางชนะแน่นอน

แต่ฉันยังมีไพ่ตายอยู่

 

“รุยน่าลืมสกิลของฉันไปแล้วเหรอ?”

 

“สกิลของนากิจัง?... หรือว่า”

 

พอรุยน่านึกได้เธอก็ถอนหายใจ

 

“ใช่แล้ว อย่างที่รุยน่าคิดนั่นแหละ สกิลของฉัน “ราชินีฮาเร็ม” สามารถแชร์สกิลตามความสนิทได้ แล้วถ้าถ้าเป็นรุยน่าที่เป็นจอมเวทซึ่งได้รับฉายาว่า “แม่มดอัจฉริยะ” ล่ะก็...”

 

“อย่างนี้นี่เอง ถ้าเป็นแบบนั้นบางทีอาจจะชนะก็ได้นะ”

 

เรื่องที่พวกเรารักกันมากไม่มีทางผิดแน่นอน

เพราะอย่างนั้นต้องสามารถแชร์สกิลกันได้แน่ๆ

ถ้าฉันสามารถใช้ความสามารถของรุยน่าได้ ก็มีโอกาสเพียงพอที่จะชนะแล้ว

เพราะว่าคุณภรรยาของฉันเป็นจอมเวทที่ยอดเยี่ยมที่สุดยังไงล่ะ

 

“ด้วยเวทมนต์ของรุยน่า ฉันจะทำให้เด็กคนนั้นต้องเสียใจกับการที่มาดูถูกผู้หญิงคนสำคัญของฉันแน่นอน ”

 

“นากิจัง …”

 

ถึงดูเหมือนว่าบรรยากาศจะดี แต่ฉันก็ยังอยู่ในท่าขอขมาอยู่เหมือนเดิม...

เอาเถอะ ไม่เห็นเป็นไรเลยเนอะ?

 

☆☆☆

 

แล้วพวกเราก็มาถึงกิลด์นักผจญภัย

 

“อ๊ะ ท่านนากิ ท่านรุยน่า วันนี้มีธุระอะไรเหรอคะ?”

 

“สวัสดีค่ะคุณนาเดีย วันนี้พวกเรามาอัพเดทบัตรกิลด์ของนากิจังน่ะค่ะ”

 

“เอ๋ เพิ่งจะทำไปเมื่อวานเองไม่ใช่เหรอคะ?”

 

คุณพนักงานเป็นคนเดียวกับเมื่อวานละ

ดูเหมือนว่าเธอจะชื่อนาเดีย จำเอาไว้หน่อยดีกว่า

 

“...อ้อ อย่างนี้นี่เอง พวกคุณเริ่มสนิทกันแล้วสินะคะ”

 

ดูเหมือนจะโดนมองออกเรียบร้อย

เข้าใจแล้วค่ะ เชิญทางนี้เลย”

 

☆☆☆

 

และแล้วพวกเราก็อัพเดทบัตรกิลด์ด้วยขั้นตอนที่เหมือนกับการทำบัตรเมื่อวาน

ส่วนเนื้อหาข้างในก็ว่าไว้อย่างนี้

 

=====

ชื่อ : นากิ (16)

เผ่า : มนุษย์

ระดับ : F

เลเวล : ???

HP: 300

MP: 2500

ATK: 200

DEF: 200

SPD: 250

INT: 3500

สกิลเวทมนต์ : <เวทมนต์ทุกแขนง> <ละการร่าย>

สกิลป้องกัน : <ต้านทานเวทมนต์> <ต้านทานสถานะผิดปกติ>

สกิลเฉพาะตัว : <แปลงภาษา> <ราชินีฮาเร็ม >

ฉายา : ไม่มี

=====

 

พลังเวท (MP) กับค่าสติปัญญา (INT) มันแปลกเกินไปแล้ว!?

เมื่อวานมันอยู่ราวๆ 50 เองนี่นา ….

 

ถึงอย่างอื่นจะไม่สูงเหมือนสองอันนี้แต่ก็เพิ่มขึ้นมาเยอะเลย

ดูเหมือนว่ารุยน่ากับนาเดียจะพูดไม่ออกไปแล้ว

 

“ก็นะ~ ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะขนาดนี้ แบบนี้มันรู้สึกผิดต่อเด็กคนนั้นอยู่เหมือนกันนะ...”

 

“นี่มัน เพราะว่า “ราชินีฮาเร็ม” ใช่ไหมคะ มันดูเปลี่ยนไปเป็นคนล่ะคนกับเมื่อวานเลยนะคะ… เกิดอะไรขึ้นกับพวกคุณสองคนกันแน่คะเนี่ย?”

 

พูดไม่ได้ ว่าฉันที่เพิ่งจะเจอกับรุยน่าแต่กลับข้ามเส้นกันไปเรียบร้อยแล้ว

รุยน่าที่ถูกทำให้นึกถึงเมื่อคืนขึ้นมาก็หน้าแดงขึ้นมาทันที

 

“...เอาเถอะค่ะฉันจะไม่ถามรายละเอียดก็แล้วกัน”

 

โอ้ ช่วยได้มากเลย

 

“จะว่าไปแล้ว ที่ท่านรุยน่าบอกว่ารู้สึกผิดกับเด็กคนนั้นนี่...”

 

โอ๊ะ ยังไม่ได้บอกเรื่องนั้นเลยนี่นา

แล้วฉันก็บอกคุณนาเดียเรื่องที่โดนเด็กผู้หญิงจากโรงเรียนอะคาเดมาท้าประลอง

 

“โรงเรียนอะคาเดสินะคะ… ที่นั่นมีคนที่ภูมิใจในศักดิ์ศรีของตัวเองอยู่เยอะเลยล่ะค่ะ ระวังตัวด้วยนะคะ”

 

ชัดเลยละดูเหมือนว่าจะศักดื์ศรีค้ำคอจริงๆ

...ยังไงก็เถอะ <ราชินีฮาเร็ม> งั้นเหรอ?

ดูเหมือนจะได้สกิลที่อลังการกว่าที่คิดมาซะแล้วสิ

แค่เพิ่มความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนเดียวสถานะฉันยังเพิ่มมาตั้งขนาดนี้

แล้วถ้าสร้างฮาเร็มขึ้นมาจะเป็นยังไงกันล่ะเนี่ย?

 


 

Bonus: เกี่ยวกับหมาป่าที่นากิเจอครั้งแรก

 

นากิ: “นี่รุยน่า เจ้าพวกที่จู่โจมฉันตอนนั้นคืออะไรเหรอ?”

 

รุยน่า: “พวกนั้นคือเกรทวูล์ฟน่ะ เป็นมอนสเตอร์ชั้นกลาง”

 

นากิi: “มอนสเตอร์ชั้นกลางเหรอ? นี่จู่ๆฉันก็ข้ามขั้นไปเจอตัวแบบนั้นเลยเหรอเนี่ย ยังไงก็เถอะตอนนั้นรุยน่าเผาพวกมันไปสินะ ไม่ใช่ว่าต้องเก็บพวกวัตถุดิบกลับมาเหรอ?”

 

รุยน่า: “เพราะชีวิตของนากิจังสำคัญกว่าวัตถุดิบพวกนั้นน่ะสิ! ความรู้สึกตอนนั้นมันบอกว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องช่วยเธอคนนั้นให้ได้ ก็เลยไม่มีเวลามาห่วงเรื่องวัตถุดิบหรอก”

 

นากิ: “อา รุยน่า~ ถึงจะพูดแล้วพูดอีกก็เถอะ แต่ยังไงก็ต้องขอบคุณฌธอจริงๆเลยนะที่ช่วยฉันเอาไว้ตอนนั้น ”

 

รุยน่า: “นากิจัง…”

 

~เพราะทั้งคู่เริ่มจะจู๋จี๋กันแล้วเราจึงขอข้ามไปเลยก็แล้วกัน~

 




NEKOPOST.NET