เป้าหมายของฉันคือสร้างฮาเร็มที่ต่างโลกค่ะ ตอนที่ 5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

เป้าหมายของฉันคือสร้างฮาเร็มที่ต่างโลกค่ะ

Ch.5 - ประกาศนอกใจอย่างเป็นทางการ


“ท่าทางเมื่อวานจะสนุกกันน่าดูเลยนะพวกเธอ”

 

จู่ๆก็ได้ยินคำพูดนั้นในตอนที่ฉันกับรุยน่ากำลังทานข้าวกันอยู่เล่นเอาสำลักกันเลยทีเดียว

 

“หวา สกปรก เช็ดให้เรียบร้อยเลยนะ”

 

เจ้าของคำพูดนั้นคือโนวาลซังสาวงามกับหูแมวเจ้าของ “โรงเตี๊ยมหูแมว”

ได้ยินมาว่าเธออายุสามสิบกว่าแล้วแต่ไม่ว่ามองยังไงก็ยังดูยี่สิบต้นๆอยู่ดีแถมหน้าอกยังใหญ่ด้วย

 

“เอ่อ โนวาลซังรู้ได้ยังไงเหรอคะ?”

 

ฉันที่ถูกทำให้นึงถึงเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาก็หน้่แดงอย่างไม่ต้องสืบ

เมื่อวานรุยน่าน่ารักมากเลย...

รุยน่าตีมือราวกับว่านึกอะไรขึ้นได้

 

“อ๊ะ ลืมไปเลย จริงด้วยโนวาลซังเป็นอดีตนักผจญภัยระดับ A ที่ขึ้นชื่อเรื่องการเก็บข้อมูลด้วยนี่นา รู้แบบนี้น่าจะสร้างที่กั้นเสียงไว้ให้เรียบร้อยก็ดี”

 

เพราะอย่างนั้นสินะโนวาลซํงถึงได้ถามเรื่องเมื่อคืน

 

“ในโรงแรมนี้ไม่มีใครซ่อนอะไรจากฉันได้หรอกนะ แน่นอนว่าก็ยังเคารพความเป็นส่วนตัวขั้นต่ำอยู่ล่ะนะ”

 

ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยไปไม่ได้เหรอ

 

“ไม่ได้หรอก เพราะ [แม่มดอัจฉริยะ] คนนั้นมาทำโน่น ทำนั่น ทำนี่กับเด็กสาวที่เพิ่งรู้จักกันเชียวนะ ไม่มีทางที่ฉันจะไม่แอบฟังได้หรอก”

 

แม่มดอัจฉริยะ? พูดถึงใครกันน่ะ?

 

“อะไรกันไม่รู้หรอกเหรอ? รุยน่าเป็นนักผจญภัยระดับ S ที่มีฉายา [แม่มดอัจฉริยะ] เลยนะ เป็นจอมเวทอายุ 18 ที่สามารถใช้เวทมนต์ได้ทุกแขนงจนขึ้นมาระดับ S ไม่มีใครในประเทศนี้ที่ไม่รู้จักชื่อของเธอหรอกนะ”

 

เอ๋------------!!!

ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย! อะไรนะ? รุยน่าเป็นนักผจญภัยระดับ S งั้นเหรอ? S ที่ว่าเนี่ยมันหมายถึงระดับสูงสุดเลยใช่ไหมเนี่ย?

ถ้าอย่างนั้นมันก็เข้าเค้าพอดีเลย ที่ยามหน้าประตูเปลี่ยนท่าทาง กับไม่มีใครเข้ามาหาเรื่องที่กิลด์ แถมจ่ายเงินขนาดนั้นได้ง่ายๆ

รุยน่าสุดยอด...

แถมยังอายุเยอะกว่าฉันอีก ที่ตกใจนี่เพราะดูยังไงก็เด็กกว่า ตอนที่เจอกันครั้งแรกก็นึกว่าอายุเท่ากันซะอีก

ต่อไปต้องเรียกพี่รุยน่าดีไหมนะ?

 

“นากิจัง ถ้าเป็นไปได้ยังไงก็อย่าทำแบบนั้นเลยนะ...”

 

รุยน่าบอกว่าไม่เอา เพราะงั้นมันก็ช่วยไม่ได้ เอาไว้ตอนเล่นพี่สาวน้องสาวแทนก็แล้วกัน

 

“หยุดเลยนะ …”

 

☆☆☆

 

พอทานข้าวเช้าเสร็จพวกเราก็แวะไปที่กิลด์นักผจญภัย

 

“ทำไมพวกเราถึงต้องไปที่กิลด์อีกล่ะ?”

 

“ฉันกะว่าจะไปรับภารกิจใหม่น่ะ ฉันจะไม่ยอมให้นากิจังของฉันต้องไปทำงานต้อนรับลูกค้าแล้วโดนใครก็ไม่รู้นอกจากฉันมาจ้องหรอก เพราะฉะนั้นฉันจะเป็นคนหาเงินเอง”

 

ไม่เหมือนกับที่พูดเอาไว้เมื่อวานเลยนี่นา แต่ก็ช่างเถอะ

นากิจังของฉันเหรอ? พูดเรื่องน่ารักๆออกมาได้หน้าตาเฉยอีกแล้ว

หืม? พอมาคิดดูดีๆแล้วนี่ฉันเอาแต่พึ่งรุยน่ามากเกินไปหรือเปล่าเนี่ย

อีกอย่าง มันมีเรื่องหนึ่งที่น่าเป็นห่วงอยู่

เรื่องที่รุยน่าบอกว่าจะทำงานเพื่อฉันมันก็ดีใจอยู่หรอก แต่ว่า...

 

“นี่รุยน่า ไม่ทำแบบนั้นไม่ได้เหรอ?”

 

“ทำไมล่ะ ฉันไม่มีปัญฆาอะไรหรอกนะ”

 

“ถึงรุยน่าจะเป็นนักผจญภัยระดับ S ก็เถอะ แต่การทำภารกิจมันก็ยังอันตรายอยู่ดี ฉันปล่อยให้รุยน่าของฉันอยู่ในอันตรายไม่ได้หรอก”

 

ไม่ว่าความสามารถของนักผจญภัยระดับ S ของรุยน่าจะดีขนาดไหน แต่เรื่องนี้มันต่างกัน

ฉันไม่ยอมให้คนสำคัญของฉัน รุยน่า ต้องมีแผลเป็นแม้แต่ที่เดียว

 

“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ ถ้านากิจังพูดขนาดนั้นล่ะก็ ฉันจะไม่ทำก็ได้ แต่ถ้าอย่างนั้นแล้วเราจะทำยังไงกันต่อล่ะ~ จากเงินเก็บที่มีก็คิดว่าพอจะอยู่ได้ไปอีกหลายเดือนแหละ”

 

ก็นะ นั่นแหละปัญหาละ

เวลาคนสองคนมาใช้ชีวิตด้วยกันมันก็ต้องใช้เงินเยอะขึ้นเป็นธรรมดา ทั้งอาหารทั้งที่พักก็ต้องสำหรับสองคน จะให้ไม่ทำอะไรเลยตลอดไปมันเป็นไปไม่ได้หรอก

พวกเราต่างก็ช่วยกันคิด

แล้วเวลาก็ไหลผ่านไปเรื่อยๆ

หลังจากผ่านไปพักใหญ่---ฉันก็นึกถึงสกิลของตัวเองขึ้นมาได้

 

“จริงด้วย! เรายังมีวิธีนั้นอยู่นี่นา!”

 

“หวา ตกใจหมดเลย… นากิจังนึกอะไรได้เหรอ?”

 

“รุยน่า ฉันตัดสินใจแล้วฉันจะใกล้ชิดกับสาวๆคนอื่นเพิ่มขึ้นละ!”

 

“จู่ๆก็พูดอะไรกันน่ะ?... แบบนั้นนี่ขอเข้าใจว่าเป็นการประกาศนอกใจเลยได้สินะ?”

 

รุยน่ากำคฑาพร้อมกับปล่อยออร่าดำมืด

อ๊ะ แย่แล้ว ดันพูดไม่ชัดเจนไปซะงั้น

ต้องรีบอธิบายแล้ว

 

“คืองี้นะรุยน่า สกิลเฉพาะตัวของฉัน <ราชินีฮาเร็ม> ไง จำได้ไหม? ยิ่งฉันสนิทกับผุ้หญิงมากเท่าไหร่ฉันก็จะยิ่งเก่งขึ้นเท่านั้น แล้วยยิ่งฉันเก่งขึ้นฉันก็จะยิ่งสามารถอยู่ใกล้ๆรุยน่าได้ยังไงล่ะ”

 

“จะว่าไปแล้วก็มีสกิลแบบนั้นจริงๆด้วยนี่นะ แล้วพอเก่งขึ้นแล้วจะทำยังไงล่ะ?”

 

“พอฉันเก่งขึ้นจนสามารถสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับรุยน่าได้พวกเราก็จะสามารถปกป้องกันและกันได้ เพราะงั้นถึงจะรับภารกิจก็ไม่เป็นไรแล้วไง”

 

“...หรือก็คือ นากิจังอยากจะเก่งขึ้นแล้วก็คอยช่วยเหลือฉันเหรอ?”

 

“ใช่แล้ว ประมาณนัั้นแหละ ถ้าฉันเก่งขึ้นก็จะสามารถปกป้องรุยน่าได้ ฉันสามารถรับภารกิจด้วยกันกับรุยน่าได้ ฉันไม่ยอมเป็นฝ่ายรอรุยน่าอยู่ที่บ้านคนเดียวอย่างโดดเดี่ยวหรอก”

 

หลังจากที่รุยน่าได้ยินฉันอธิบาย เธอก็เก็บออร่าสีดำมืดของเธอแล้วคลายคฑา

 

“ตรงข้ามกับฉันเลย”

 

“ทำไมเหรอ?”

 

“ในขณะที่นากิจังคิดแบบนั้น ฉันกลับไม่อยากจะให้เธอต้องได้รับบาดเจ็บ ฉันไม่อยากให้นากิจังรับภารกิจ แล้วก็...”

 

“แล้วก็?”

 

“ไม่จำเป็นต้องใช้พลังอะไร เธอสามารถเริ่มกิจการอย่างการค้าขายจากสกิลค้าขายที่แชร์ไปได้ไง”

 

โอ๊ะ มีวิธีนั้นด้วย

 

“พอถึงตอนนั้นฉันก็จะหยุดเป็นนักผจญภัยแล้วก็คอยช่วยเหลือนากิจัง จริงๆแล้วฉันรู้สึกหึงตอนที่ได้ยินนากิจังบอกว่าจะไปสนิทกับผู้หญิงคนอื่นน่ะ แต่การที่ผู้หญิงคนอื่นได้รับรู้ถึงเสน่ห์ของนากิจังเองก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน เพราะฉะนั้นฉันจะช่วยสนับสนุนเองนะ!”

 

“… … ขอบคุณนะรุยน่า”

 

หลังจากที่ได้เห็นออร่าดำมืดของรุยน่าแล้ว ฉันก็เริ่มสงสัยขึ้นมาว่าเธอยอมรับมันได้จริงหรือเปล่า

เอาเถอะ รุยน่าเป็นผู้หญิงที่รักฉันนี่นา เธอไม่ทำอะไรผู้หญิงคนอื่นหรอก

…ฉันเชื่อเธอนะ (?) ที่รัก

สุดท้ายพวกเราก็ตกลงกันว่าจะไปสนิทกับผู้หญิงคนอื่นเพื่อที่จะเอาสกิลค้าขายหรืออะไรทำนองนี้ดูก่อน

 


 

หลายคนอาจจะลืมไปแล้ว เพราะฉะนั้นมาทบทวนกันหน่อย

ฃื่อสกิลเฉพาะ: <ราชินีฮาเร็ม ควีน>

ผลใน () นั้นถูกซ่อนอยู่นากิจึงยังไม่รู้

นอกจากนี้สกิลในโลกนี้คือทุกอย่าง

ตัวอย่างเช่นถ้าหากไม่มีสกิลทำอาการอาหารที่ทำก็จะถูกทำลายและหากไม่มีสกิลค้าขายก็จะไม่สามารถค้าขายได้

หรือก็คือในตอนที่นากิมีแต่ <แปลงภาษา> และ <ราชินีฮาเร็ม> ซึ่งไม่สามารถทำอะไรได้เลย จึงสามารถเรียกได้ว่าเป็นคนไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง…?

 




NEKOPOST.NET