เป้าหมายของฉันคือสร้างฮาเร็มที่ต่างโลกค่ะ ตอนที่ 10 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

เป้าหมายของฉันคือสร้างฮาเร็มที่ต่างโลกค่ะ

Ch.10 - การประลองครึ่งหลัง ーーーและแล้วฉันก็ได้เข้าโรงเรียนเวทมนต์แล้ว


“ท่านนากิ ท่านอิเรเน่ ชาดำค่ะ”

 

“ขอบคุณนะ”

 

“ขอบใจนะ”

 

หลังจากการประลองจบลง ฉันกับอิเรเน่ ซึ่งตัวจริงคือรุยน่า ก็ถูกพามาที่ห้องที่ดูโออ่าห้องหนึ่งในโรงเรียน-----ห้องพักอาจารย์นั่นเอง

เอ๊ะ, แล้วฉากต่อสู้น่ะเหรอ?

มันจบก่อนที่จะถูกเรียกว่าสงครามเวทมนต์ด้วยซ้ำ
ฉันอยากจะกลับไปหาความตื่นเต้นก่อนการประลองจริงๆ

เรื่องราวมันย้อนกลับไปในตอนที่การประลองเริ่มขึ้นーーー

 

☆☆☆

 

“งั้นก็มาเริ่มกันด้วยการทดสอบความสามารถของคุณดูก่อนก็แล้วกันนะคะ”

 

พูดจบลินด์ก็ร่าย <ไฟร์บอล> ออกมา

มันเป็นเวทมนต์แบบเดียวกับที่รุยน่าสอนมาเลย

แล้วลูกไฟหลายลูกก็พุ่งมาทางฉันอย่างรวดเร็ว

ฉันหยุดคิดแวบหนึ่ง

ลินด์บอกว่าทดสอบสินะ?

ถ้าอย่างนั้นมันก็มีสามวิธีง่ายๆในการผ่าน

 

① หลบ

② ป้องกันด้วยเวทป้องกัน

③ โจมตีกลับด้วยเวทมนต์

① วิธีแรกตัดไปเลย เพราะทักษะทางกายฉันดูยังไงก็หลบยาก ไม่มีทางหลบได้หมดแน่นอน

ถ้าใช้เวทเคลื่อนย้ายก็คงหลบได้ง่านๆอยู่, แต่รุยน่าบอกว่าถ้าไม่จำเป็นจริงๆอย่าใช้มัน

 

② ฉันไม่รู้ว่าพลัง <ไฟร์บอล> ของลินด์แรงแค่ไหน แต่พอคิดว่าการป้องกันของฉันจะล้มเหลวแล้วมันก็น่ากลัวอ่ะ

บางทีด้วยสกิล <ต้านทานเวทมนต์> อาจจะไม่เป็นไรก็จริงอยู่ แต่กลัวก็คือกลัวอยู่ดีนั่นแหละ

เพราะอย่างนั้นทางเลือกของฉันจึงเป็น ③.

ฉันเลือกที่จะร่าย <ไฟร์บอล> เหมือนกันเพียงแต่ไม่ต้องร่าย

ฉันสร้างลูกไฟเท่ากับของลินด์แล้วยิงออกไป

ลูกไฟของฉันพุ่งออกไปชนกับของลินด์อย่างแม่นยำ

การควบคุมเวทมนต์ที่ฉันตั้งใจฝึกแทบเป้นแทบตาย

ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาก็คงแย่

แล้วในตอนที่ลูกไฟของฉันปะทะกับลูกไฟของลินด์----บางอย่างที่คิดไม่ถึงก็เกิดขึ้น

ลูกไฟที่ฉันยิงออกไปกลืนลูกไฟของลินด์แล้วยังคงพุ่งต่อไปทางเธอ

ฉันกับลินด์ต่างก็มองเหตุการณ์นั้นด้วยสายตาเบิกกว้าง

แล้วพอลูกไฟของฉันไปถึงตัวเธอ----ก็เกิดการระเบิดครั้งใหญ่ขึ้น

ตัวฉันที่ถูกสายลมซึ่งเกิดจากแรงระเบิดผลักนั้นก็สามารถเอาตัวรอดมาได้เพราะการบินและเวทลม.

ส่วนลินด์นั้นดูเหมือนจะกระเด็นออกไปนอกสนามฝึกซ้อมไปแล้ว บางทีคงจะถูกเคลื่อนย้ายออกไปเหมือนกับที่บอกไว้ก่อนหน้านี้

และด้วยเหตุนี้การต่อสู้ของฉันกับลินด์จึงจบลง

 

☆☆☆

 

กลับมายังปัจจุบัน

 

“ถึงอย่างนั้นฉันก็ตกใจจริงนะคะ คิดไม่ถึงเลยว่า ไฟร์บอล ของคุณนากิจะมีพลังขนาดนั้น”

 

คุณฟิลพูดพลางนั่งลงบนเก้าอี้หรูหราในห้องผู้อำนวยการ

ที่น่าตกใจคือเธอไม่ใช่แค่ครูธรรมดาแต่เป็นผู้อำนวยการ

 

“ฉันเคยบอกไปแล้วนะ เพราะนากิจังน่ะมีพลังเวทแล้วก็พลังจิตสูง รู้ตัวเอาไว้หน่อยเถอะ”

 

รุยน่าจ้องมาที่ฉันพลางดื่มชา

ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ….

 

“ถึงฉันจะไม่กลัวก็เถอะ แต่พอคิดว่าฉันอาจจะสวนไปไม่พอดีก็ได้ มันก็อดไม่ได้อยู่ดีนี่นา”

 

“นั่นแหละปัญหาของนากิจัง ดีจริงๆที่ได้สู้ตัวต่อตัวแบบนี้ ฉันว่าฉันต้องขอบคุณลินด์แล้วละ”

 

ก็จริงนะ ถ้าฉันไม่ได้ประลองวันนี้ บางทีสักวันฉันอาจจะเผลอฆ่าคนไปก็ได้

ต้องรีบจำการควบคุมเวทมนต์เร็วๆแล้วสิ

แถมฉันยังรู้เรื่องเวทมนต์น้อยอีกต่างหาก

… ดีละ ตัดสินใจแล้ว

 

“คุณฟิล ฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องหน่อยค่ะ”

 

“มีอะไรเหรอคะ?”

 

“ช่วยรับฉันเข้าโรงเรียนอะคาเดด้วยเถอะค่ะ”

 

พรูด..

รุยน่าพ่นชาไปด้านข้างทันที

 

“แค่ก!... นากิจังนี่ชอบทำอะไรกะทันหันอีกแล้ว”

 

“… ขอทราบเหตุผลหน่อยได้ไหมคะ?”

คุณฟิลมองมาที่ฉันด้วยสีหน้าจริงจัง สายตาเฉียบเลย

 

“ฉันรู้เรื่องความอันตรายของเวทมนต์จากการประลองวันนี้แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้บางทีอนาคตฉันอาจจะเผลอฆ่าคนด้วยเวทมนต์ไปก็ได้ ฉันก็เลยอยากจะเรียนรู้เอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นค่ะ”

 

“นั้นสินะคะ แต่ว่าถ้าอย่างนั้น การเรียนกับเธอ---คุณอิเรเน่จะไม่ดีกว่าเหรอคะ?”

คุณฟิลพูดพลางส่งสายตาไปทางรุยน่า

 

“อา อ๊า, รู้แล้วจริงๆด้วยสินะ?”

 

แล้วรุยน่าก็คลายเวทปลอมตัวกลับมาเป้นสาวสวยผมบลอนด์เหมือนเดิม

 

“สมกับเป็นผู้อำนวยการฟิลเลยนะคะ มีไม่กี่คนที่มองเวทปลอมตัวของฉันออกแท้ๆ”

 

“เห็นแบบนี้ แต่ฉันก็เป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนที่ยอดเยี่ยมที่สุดนะคะ เรื่องแค่นี้ไม่เท่าไหร่หรอกค่ะ… เอาเถอะ ถ้าอย่างนั้นคุณนากิ ว่ายังไงล่ะคะ?”

คุณฟิลหันมาอีกครั้ง

ฉันส่ายหน้าเบาๆ

 

“แบบนั้นไม่ไหวหรอกค่ะ ก่อนที่จะประลองกันวันนี้ ฉันให้รุยน่าเป็นคนสอน แต่ว่าเพราะอย่างนั้นฉันก็เลยได้รู้ว่ารุยน่าเป็นอัจฉริยะด้านเวทมนต์ เธอไม่เหมาะจะสอนคนอื่นค่ะ”

 

การอธิบายของรุยน่ามันดูเรียบง่ายแล้วก็ล้ำลึกเกินไปจนฉันไม่เข้าใจเลยเหมือนกับโค๊ชเบสบอลนากา◯ที่ญี่ปุ่นเลย

 

“นั่นสินะคะ เด็กคนนี้ก็ยังเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด เธอสามารถเรียนรู้เวทมนต์ระดับสูงได้ง่ายๆโดยไม่ต้องสนใจทฤษฏีอะไร เพราะอย่างนั้นเธอก็เลยไม่สามารถสอนคนอื่นได้”

 

“...ฉันสงสัยมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วล่ะค่ะ คุณฟิลกับรุยน่านี่รู้จักกันมาก่อนเหรอคะ?”

ดูจากที่คุยกันแล้วฉันไม่คิดว่าพวกเธอจะเพิ่งรู้จักกันวันนี้แน่นอน

 

“ก็ไม่เชิงคนรู้จักหรอกนะคะ คุณรุยน่าเป็นศิษย์เก่าที่นี่ค่ะ เธอเป็นเด็กสาวอัจฉริยะที่สามารถเข้าโรงเรียนนี้ได้ตั้งแต่อายุ 12 แล้วก็ใช้เวลาเพียง 1 ปีในการจบการศึกษาในฐานะนักเรียนดีเด่น ตอนนั้นเป็นข่าวโด่งดังมากเลยล่ะค่ะ”

 

เข้าโรงเรียนเวทมนต์ชั้นหนึ่งได้ตั้งแต่อายุ 12 แล้วก็จบในฐานะนักเรียนดีเด่นโดยใช้เวลาเพียง 1 ปีงั้นเหรอ

พอได้ยินแบบนั้นฉันก็เริ่มเข้าใจความสุดยองรุยน่าเพิ่มขึ้นมาอีกแล้ว

น่ารัก เป็นสาวน้อยโลลิหน้าอกใหญ่ นิสัยดีแล้วยังเป็นอัจฉริยะด้านเวทมนต์อีก

ดูเหมือนสวรรค์จะไม่ได้ให้พรมาแค่อย่างสองอย่างจริงๆ

ขอบคุณพระเจ้า

พอพูดถึงพระเจ้าแล้วฉันก็สังเกตเห็นว่าทั้งคุณฟิลกับรุยน่าต่างก็มองมาที่ฉันด้วยสายตราประหลาดๆ

เอ๊ะ? ฉันทำอะไรแปลกๆออกไปเหรอ?

 

“...คุณนากินี่เป็นคนแปลกๆสินะคะ?”

 

“รู้สึกแบบนั้นก็ปกติแหละค่ะ เอาเถอะ ก็เป็นข้อดีของนากิจังล่ะนะ”

 

“กลับมาเข้าเรื่องกันดีกว่า… ฉันเข้าใจความคิดของคุณนากิแล้วล่ะค่ะ ฉันจะขออนุมัติคำขอนั้นก็แล้วกันค่ะ เรื่องความสามารถของคุณก็ไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว แต่ว่ามีกำหนดระยะเวลาแค่สามเดือนเท่านั้นนะคะ และตอนนี้ก็อยู่กลางภาคเรียนด้วย คุณจะถูกเพิ่มเข้ามาในฐานะนักเรียนที่ย้ายมา มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?”

 

“ค่ะ ไม่มีปัญหา.”

 

กึกกึก

พอตกลงกันเรียบร้อยรุยน่าก็สะกิดฉัน

 

“มีอะไรเหรอรุยน่า??”

 

“...นากิจัง… จะเข้าโรงเรียนก็ไม่มีปัญหาหรอกนะ แต่ค่าเทอมจะทำยังไงล่ะ?”

 

ตายละ! ฉัยลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปสนิทเลย

จะมาใช้สุรุ่ยสุร่ายไม่ได้ด้วย เพราะฉันยังหาวิธีหาเงินไม่ได้เลย

ใเอาเป็นคุณรุยน่าเข้ามาเป็นอาจารย์ชั่วคราวของโรงเรียนนี้เป็นยังไงคะ?”

 

“ไม่เป็นไรเหรอคะ?”

 

“คุณรุยน่านับเป็นแบบอย่างของนักเรียนที่นี่เลยล่ะค่ะ ฉันคิดว่ามันถูกไปด้วยซ้ำเพราะมันสามารถช่วยเพิ่มแรงบันดาลใจของนักเรียนได้ พักหลังๆมานี้ในโรงเรียนค่อนข้างเอื่อยเฉื่อยลงไปเยอะเลย เรียกว่าเป็นโอกาสดีเลยล่ะค่ะ”

 

คุณฟิลพูดด้วยรอยยิ้ม

โอ้ รอยยิ้มของเอลฟ์ผู้งดงามนี่มันตีค่าไม่ได้เลยจริงๆ

และด้วยเหตุนี้เองฉันก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนอะคาเดเป็นเวลาสามเดือน

 




NEKOPOST.NET