[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ ตอนที่ 43 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ

Ch.43 - ภารกิจเร่งด่วน


แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

จ็อก จ็อก จ็อก

 

ในร้านเงียบสนิทมีเพียงเสียงเทเหล้าลงจอกกระเบื้อง มันต่างจากเสียงเหล้าที่ถูกกระดกเพียงครั้งเดียว

 

เซียวเยว่หายใจเบาๆ เทเหล้าดื่มคนเดียวจนหมด เขายอมรับว่าเหล้านี้มีรสชั้นเลิศและคุณภาพดีกว่าเหล้าหยกหอมฟุ้ง

 

“เถ้าแก่บู่ ข้าขอจองเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะในวันพรุ่งนี้ด้วยเหมือนกัน” เซียวเยว่พูดกับบู่ฟงแล้ววางผลึกสิบห้าผลึกบนโต๊ะ จากนั้นก็ยิ้มด้วยรอยยิ้มจางๆ เขาสวมหมวกไม้ไผ่ของเขา แล้วเอากระบี่ที่ห่อผ้าขี้ริ้วสะพายหลัง

 

“อืม ได้” บู่ฟงพยักหน้า

 

“เซียวเยว่เจ้าจะไปแบบนี้เหรอ?” เสียงของเซียวเหยี่ยนหยู่เย็นขึ้นมา มันไม่ได้เหมือนเสียงของนกร้องเพลง แต่เป็นเสียงที่แฝงด้วยความโกรธและความต้องการที่จะฆ่า

 

เซียวเยว่เดินมาที่ทางเข้าแล้วหยุดสักพักแล้วหันกลับมา หน้าตาหล่อเหลาของเขาถูกผ้าสีดำในหมวกไม้ไผ่ผิดเอาไว้ทำให้มองเห็นไม่ชัด

 

“เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำให้ข้าอยู่ตรงนี้ได้รึไง?” เสียงแหบแห้งของเซียวเยว่เยาะเย้ยแล้วมองมาอย่างดูถูกที่เซียวเหยี่ยนหยู่ ที่กำลังหดตัวด้วยความโกรธเกรี้ยวปกคลุมใบหน้าที่งดงามของนาง

เซียวเสี่ยวหลงยิ่งโกรธกว่า เขาทนต่อไปไม่ไหวเขารวบรวมพลังงานที่แท้จริงของเขาพุ่งไปที่เซียวเยว่

 

“เจ้าสารเลว ย๊าก!” เซียวเสี่ยวหลงตะโกนออกมาดังๆ แววตากระหายเลือดเขาเหวี่ยวกำปั้นอย่างทรงพลัง

 

ปัง

 

เซียวเยว่ยกมือขึ้นด้วยท่าทางสงบจับกำปั้นของเซียวเสี่ยวหลงเอาไว้ แม้ว่าเซียวเสี่ยวหลงจะออกแรงมากเท่าไหร่ แต่มือของเซียวเยว่ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

 

“ระดับสามนักรบบ้าคลั่ง? ความสามารถของเจ้ายังไม่ดีเท่าพี่สาวของเจ้านะ” เซียวเยว่ยิ้มออกมาบางๆ แล้วปลดปล่อยพลังออกมาจากฝ่ามือของเขา คลื่นพลังกระจัดกระจายไปทุกทิศทำให้ร่างของเซียวเสี่ยวหลงบินขึ้นไป

 

เซียวเหยี่ยนหยู่จับร่างของเซียวเสี่ยวหลงที่ปลิวไปกลางอากาศ ท่าทางของนางเปลี่ยนเป็นท่าทางหนาวเหน็บ

 

จ้าวหรู่เกอมองไปที่เซียวเยว่แล้วกระพริบตา ในทางตรงกันข้ามสามคนโฉดโอวหยางยืนอยู่ห่างๆ แล้วส่ายหัวถอนหายใจ....พวกเขาไม่อาจจะไปยุ่งเรื่องในตระกูลเซี่ยวได้

 

หลังจากที่จับเซียวเสี่ยวหลงลงสายตาของเซียวเหยี่ยนหยู่ดูจะว่างเปล่าเส้นผมของนางปลิวสยายลอยขึ้นไปในอากาศ

 

นับตั้งแต่เรื่องเกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน นางก็ฝึกฝนทุกวันมาจนถึงบัดนี้ เพื่อที่จัดการกับเจ้าคนอำมหิตที่ทำให้แม่มีสภาพครึ่งเป็นครึ่งตาย

 

หน้าผากที่งดงามไร้ที่ติของนางมีจุดสีเขียวโผล่ออกมาแล้วเริ่มแพร่กระจายออกเป็นเส้นสีเขียวปกคลุมใบหน้าที่สวยงามของนาง

 

“เทคนิคหมอกไม้? เจ้าเรียนเทคนิคลับนี้โดยใช้พลังชีวิตให้หมดไป....ดูเหมือนว่าเจ้าจะเกลียดข้าจริงๆสินะ”

 

ท่าทางของเซียวเยว่เป็นยังไงไม่มีใครรู้ได้เพราะเขาสวมหมวกไม้ไผ่ปิดบังเอาไว้ ซึ่งเสียงแหบของเขาก็ดังก้องร้าน

 

รูม่านตาจ้าวหรู่เก่อหดตัว เขาคิด "เทคนิคหมอกไม้เป็นเทคนิคที่น่ากลัว มันจะเปลี่ยนพลังชีวิตเป็นพลังมหาศาลเพื่อที่จะทำลายศัตรูที่อยู่ในระดับที่สูงกว่า เซียวเหยี่ยนหยู่เรียนรู้เทคนิคนี้จริงๆ นางเป็นผู้หญิงบ้าไปแล้วรึ

 

“เซียวเยว่ ดูท่าตอนนี้ คงถึงเวลาตายของเจ้าแล้วละ” ตอนนี้เซียวเหยี่ยนหยู่ไร้ซึ่งความรู้และไร้ซึ่งความปราณี คำพูดของนางก็หนาวเหน็บเหมือนน้ำแข็ง

 

แต่เมื่อนางกำลังจะเคลื่อนไหวก็มีมือมาแตะที่ไหล่ของนาง แล้วก็มีเสียงที่ไม่สนใจอะไรดังออกมาจากข้างหลังของนาง

 

“ขอโทษนะแต่ห้ามสร้างปัญหาในร้านของข้า ถ้าจะสู้กันได้โปรดไปข้างนอก ขอบคุณ”

ทุกคนตกใจเมื่อมองบู่ฟงที่เอามือแตะไหล่เซียวเหยี่ยนหยู่ ทุกคนแสดงท่าทางแปลกๆบนใบหน้า เจ้าคนประหลาดนี้....ไม่กลัวตายรึไง?

 

บรรยากาศน่ากลัวที่ทุกคนหนาวเหน็บเห็นได้ชัดว่าจะมีการต่อสู้ที่รุนแรงเกิดขึ้นนักรบบ้าคลั่งระดับที่สามทำไมยังคงยืนอยู่ตรงนั้นอีก?

 

เซียวเหยี่ยนหยู่กรอกตามองใบหน้าของบู่ฟงที่ไม่แสดงท่าทางอะไรด้วยความเย็นชา

 

“ท่านจะมาขวางทางข้าใช่ไหม?” เสียงของนางหนาวเหน็บเหมือนเสียงของลมที่พัดมาจากภูเขาน้ำแข็ง ทำให้คนที่ฟังต้องหวาดกลัว แม้แต่บู่ฟงก็ยังขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนี้ เขามองจุดสีเขียวเข้มที่อยู่บนหน้าผากของเซียวเหยี่ยนหยู่เขารู้สึกถึงพลังของนางยังคงเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง

หืม

พลังมหาศาลของสบัดแขนของบู่ฟงที่จับนางเอาไว้ออกไปนางก้าวไปข้างหน้าไม่สนใจเขา นางก้าวลงพื้นไปช้าไปตรงทางเซียวเยว่เพื่อที่จะฆ่ามัน

 

บู่ฟงถอยหลังออกมาก่อนที่จะเรียกออกมาเบาๆ “เจ้าขาว”

 

เจ้าขาวโผล่ออกมาตรงหน้าเขาด้วยหน้าท้องที่ใหญ่โต บู่ฟงลูบท้องมันแล้วพูดว่า “หยุดพวกเขาซะ”

 

เจ้าขาวกระพริบตาหุ่นยนต์ของมัน มันหายไปจากตรงที่มันยืนอยู่แล้วปรากฏตัวอยู่ข้างๆเซียวเหยี่ยนหยู่

 

“ออกไปให้พ้น” ใบหน้าสีเขียวคล้ำของเซียวเหยี่ยนหยู่คล้ำลงไปทันที นางใช้มือของนางที่มีพลังงานที่แท้จริงซัดเข้าไปที่เจ้าขาวที่มาขวางทางนาง นางตัดสินใจจะฆ่าเซียวเยว่ในนี้ไม่มีใครที่จะมาหยุดยั้งนางได้

 

หุ่นยนต์เจ้าขาวตาของมันก็กระพริบเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้วยกมือขึ้น

 

ปังปัง

 

เจ้าขาวไม่สนใจพลังงานที่แท้จริงที่ระเบิดออกมา แล้วซัดฝ่ามือไปที่ร่างของเซียวเหยี่ยนหยู่ เซียวเหยี่ยนหยู่ตกใจร่างกายของนางถอยไปหลายก้าวไปตรงเซียวเสี่ยวหลง จุดสีเขียวที่อยู่หน้าผากของนางก็แตกออกเป็นชิ้นๆเหมือนเศษแก้วหลายอัน

 

เทคนิคลับของนางถูกทำลายด้วยพลังฝ่ามือเดียวของเจ้าขาว

 

เซียวเยว่หรี่ตาแล้วกวาดตามองไปที่เจ้าขาว เขาคิด “เจ้าหุ่นเชิดนี้มีความสามารถจริงๆ เพียงแค่ฝ่ามือเดียวของมัน ก็สามารถทำลายเทคนิคลับที่แข็งแกร่งของเซียวเหยี่ยนหยู่ได้”

 

“เถ้าแก่บู่ข้าจะไปแล้วอย่าลืมเก็บเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะให้ข้าด้วย” เซียวเยว่ยิ้มออกมาจางๆขณะที่พูดกับบู่ฟง เขาหันไปแล้วหายตัวไปจากตรอกที่หนาวเหน็บ

 

“คนที่สร้างปัญหาจะต้องถูกเปลื้องผ้าเพื่อเป็นตัวอย่างให้กับคนอื่นๆ” เซียวเยว่หายไปเสียงเครื่องจักรของเจ้าขาวดังขึ้นทำให้ทุกคนตกใจ

 

“เถ้าแก่บู่พี่สาวของข้ายังไม่ได้สร้างปัญหา....นางยังไม่ทันได้มีเรื่องก็ถูกหยุดเอาไว้ก่อน ยังงี้ไม่นับได้เหรอ?” ท่าทางเซียวเสี่ยวหลงเปลี่ยนไปเขากอดร่างเซียวเหยี่ยนหยู่อย่างรวดเร็วแล้วมองไปที่บู่ฟงอย่างกังวล

 

นี่มันเรื่องตลกรึไง เซียวเสี่ยวหลงจะยอมให้ใครมาเปลืองผ้าพี่สาวแล้วโยนนางออกไปได้ยังไงกัน? เสียงโห่ร้องของคนทั่งเมืองหลวงไม่ดังสนั่นทำให้แผ่นดินไหวรึไง

 

บู่ฟงลังเลเล็กน้อย คำพูดของเซียวเสี่ยวหลงก็มีส่วนจริงอยู่บ้าง

 

“อีกฝ่ายใช้เทคนิคลับแต่มันถูกทำลายทำให้เสียพลังชีวิตไปอย่างมาก สถานการณ์ในตอนนี้ิันตรายถึงชีวิต สถานการณ์นี้พออนุโลมเจ้าขาวทำให้เซียวเหยี่ยนหยู่บาดเจ็บตามคำสั่งของโฮสต์ ภารกิจกระทันออกมาแล้ว”

 

“ภารกิจเร่งด่วน:โฮสต์ต้องเรียนรู้ การทำ “ยาอาหาร” ท่านจะต้องทำซุปไก่โลหิตฟินิกส์โสมสีม่วงให้ได้ภายในสามวันเพื่อช่วยชีวิตหญิงงามอาภัพ

 

(ในสมัยโบราณมีคำกล่าวว่าหญิงงามมักจะมีชะตาอาภัพ ดังนั้นท่านต้องยืนมือช่วยเหลือนาง)

รางวัลของระบบ:หอยนางรมทอดสามารถสั่งกลับไปกินได้

 

เสียงของระบบดังออกมาอย่างจริงจังทำให้บู่ฟงตกตะลึงไปที่ตรงนั้นสักพัก

 

ภารกิจเร่งด่วน:ช่วยสาวงาม?

 

“กฏถูกระบบกำหนด” บู่ฟงงงอยู่เล็กน้อยก่อนที่ปากจะกระตุก

 

“หลังจากที่วิเคราะห์แล้วการกระทำของเซียวเหยี่ยนหยู่ไม่ร้ายแรงมากพอที่จะถูกมองว่าเป็นปัญหา” ระบบตอบออกมาด้วยเสียงจริงจัง

 

บู่ฟงรู้สึกเหมือนหัวใจของเขาถูกลูกศรที่มองเห็นเจาะเข้าไป

 

“ดี นี่เป็นแนวทางการค้าขายของระบบจริงๆ”

 

“เถ้าแก่บู่ พี่สาวข้า....นาง....มีอะไรแปลกๆไป” เสียงของเซียวเสี่ยวหลงที่ตกใจทำให้บู่ฟงเข้าสู่ความเป็นจริง

 

บู่ฟงเดินไปหาเซียวเหยี่ยนหยู่ใบหน้าของนางซีดริมฝีปากของนางเป็นสีขาวเหมือนกับว่าพลังชีวิตของนางลดหายไปอย่างรวดเร็ว

 

ระบบไม่ได้โกหกเขาแน่ นางตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตในตอนนี้ หลังจากที่เจ้าขาวทำให้นางบาดเจ็บ

 

“ไม่เป็นไรนางแค่ทรมานจากการเสียพลังชีวิตนี่เป็นธรรมดา อีกสามวันพานางกลับมาที่นี่ข้าจะเตรียมอาหารที่เป็นยารักษานางให้นางฟื้นตัวเมื่อกินมัน” บู่ฟงพูดออกมาอย่างสบายๆเพื่อปกปิดความรู้สึกผิดที่อยู่ในใจของเขา

 

เซียวเสี่ยวหลงกับคนอื่นกำลังตกอยู่ในความตะลึง “ไม่เป็นไรเหรอ แต่สีหน้าของนางไม่ดีเลย”

“เชื่อข้า นางจะไม่เป็นไร พานางกลับมาที่นี่อีกสามวัน” บู่ฟงเตือนเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

“คุณชายเซียวท่านพาแม่นางกลับไปที่คฤหาสน์ปล่อยให้แม่ทัพใหญ่เซียวดูแลก่อนด้วย

 

ความสามารถของท่านแม่ทัพใหญ่น่าจะรักษานางได้” สามคนโฉดโอวหยางเสี่ยวยี่เตือน

 

เซียวเสี่ยวหลงได้สติขึ้นมาทันทีเมื่อถูกเตือนแล้วรีบพาเซียวเหยี่ยนหยู่ออกไปจากร้านโดยอุ้มเซียวเหยี่ยนหยู่ไว้ในอ้อมแขน

 

จ้าวหรูเก่อกับคนอื่นๆก็จากไปเช่นกัน เหตุการณ์ในวันนี้มีผลกระทบกับพวกเขาเป็นอย่างมาก

ความจริงที่ว่าราชันกระบี่เฉือนหัวใจได้ปรากฏตัวในเมืองหลวงเป็นข้อมูลที่สำคัญ ตัวตนของเขามีความสำคัญและเป็นอันตรายอย่างมาก

 

“นายท่านที่น่ารังเกียจ พี่สาวเหยี่ยนหยู่จะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ?” โอวหยางเสี่ยวยี่มองบู่ฟงแล้วถามอย่างสงสัย

 

“นางไม่เป็นไร เด็กดีเจ้ากลับไปก่อนเถอะ” บู่ฟงพูดแล้วลูบหัวโอวหย่างเสี่ยวยี่

 

เมื่อทุกคนออกไปบู่ฟงก็เปิดร้านและเลิกขายของในวันนี้

 

“ระบบจะเกิดอะไรขึ้นหากข้าเรียนรู้ที่จะทำซุปไก่โลหิตฟินิกส์โสมม่วงได้ในสามวัน” บู่ฟงถามระบบเฉยๆ

 

ระบบตอบออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “มีโอกาสเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ที่โฮสต์จะถูกฉีกเป็นชิ้นๆโดยนักรบศักดิ์สิทธิ์เสี่ยวเม้ง”

 

“อืม ระบบเพื่อที่จะช่วยชีวิตสาม

งาม ข้าจะต้องจะต้องทำงานอย่างหนัก รีบบอกวิธีปรุงอาหารรักษาให้ข้าเร็วๆ” บู่ฟงพูดออกมาตรงๆ

 

//ปักธง!!!!! มาแล้ววว นางเอก(มั้ง) //แพนด้าคุง

 




NEKOPOST.NET