[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ ตอนที่ 35 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ

Ch.35 - เปิดไหเหล้าหม้อหยกหัวใจหิมะ


แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

ในถนนสายหลักในเมืองหลวง

 

ทหารที่สวมชุดเกราะกำลังล้อมฝูงชนที่เข้ามามุ่งดูทั้งสองฝั่ง ผู้คนมากมายมาชุมนุมกันแออัดเสียงดังจนราวกับว่าเมืองหลวงแทบจะถล่ม

 

ทุกคนมากมายที่อยากรู้อยากเห็นก็มองมาที่ประตูเมือง

 

ฤดูใบไม้ผลิผ่านไปลมหนาวพัดเข้ามา ใบไม้ที่แห้งแล้วพัดปลิวเข้าไปกับสายลมในถนนสายหลักในเมืองหลวง เมื่อทหารกลุ่มแรกเข้าไปในเมืองหลวง ชาวเมืองก็สงบเงียบ พวกเขาดูทหารที่ผ่านเข้ามาถือธงสีแดงนับร้อยเดินผ่านเข้ามา มันเหมือนทะเลสีเลือดที่ปลิวไสวไปกับสายลม

 

ทหารที่สวมชุดเกราะเดินไปแต่ละก้าวก็มีแต่เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นไปทั่วเมืองหลวง

 

ผู้นำคือชายวัยกลางคนที่ขี่ม้าสีน้ำตาลแดง เขามีดวงตาคมราวกับมีดที่จ้องมองไปที่ทุกคน ภายใต้กลิ่นอายของผู้บังคับบัญชาที่สง่างาม

 

ชายคนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญอันดับหนึ่งในอาณาจักรสายลมแห่งแสง แม่ทัพใหญ่เซียวเม้งผู้ที่ได้รับชัยชนะหลังจากต่อสู้กับนิกายนอกรีต

 

ทหารระดับต่างๆเดินขบวนยาวเหยียด มีกรงเหล็กที่แคบและยาวขังคนหกคนอยู่ข้างในนั้น ภายในกรงมีเลือดสาดกระจายออกมาส่งกลิ่นกระจายออกไปทั่ว รถถูกสัตว์วิญญาณขนาดใหญ่ลากออกมา พื้นดินสั่นสะเทือน

 

หัวของนักโทษที่อยู่ในรถที่ถูกลากจนก้มลงแทบจะหายใจไม่ออก แต่ตัวตนของเขาก็รู้จักกันดีภายนอกดินแดน ทั้งหกคนนั้นเป็นผู้นำของนิกายนอกรีตพระราชวังวิญญาณแห่งความตาย ทุกคนล้วนอยู่ในระดับหกจักรพรรดินักรบ

 

แต่ละคนเคยเป็นคนที่แข็งแกร่งและทรงอิทธิพล แต่สถานะตกต่ำกลายเป็นนักโทษ

 

เสียงรถม้าที่ผ่านไปหมุนผ่านพื้นหินไปในเมืองหลวงเสียงดังมาก ฝูงชนที่ส่งเสียเชียร์ก็เริ่มเงียบ

พวกเขาต้องใจจดใจจ่อกันกับทหารที่ได้ชัยชนะ เมื่อได้ชัยชนะก็จะได้รับการเฉลิมฉลอง ในเมืองแคว้นแข็งแกร่งคนในแคว้นก็ภูมิใจ นี่คือสิ่งที่เรียกว่ารักชาติ

 

กองร้อยที่เข้มแข็งและมีวินัยไม่สนใจเสียงประชาชนที่มาให้กำลังใจ เขาเดินไปที่จุดหมายปลายทางของพวกเขาพระราชวังที่งดงาม

 

ตรงพื้นที่ถูกยกสูง มันคือประตูสวรรค์อันลึกลับด้านหน้าพระราชวัง มีงุ้งอยู่หลากสีตั้งขึ้นโดยรอบและมีลมฤดูใบไม้ผลิพัดแรง

 

ที่พระราชวังมียามล้อมรอบประตูสวรรค์ลึกลับเพื่อคุ้มครองความปลอดภัย

 

“พวกเราขอต้อนรับการกลับมาของแม่ทัพใหญ่เซียวเม้ง”

 

ในตอนที่ทหารเดินเข้าไปในประตูสวรรค์ลึกลับ เสียงแหลมของขันทีก็ดังขึ้นมา พร้อมด้วยพลังงานที่แท้จริงที่ถูกปลดปล่อย เสียงดังก้องไปทั่วทุกมุมเมือง ไม่นานก็มีคนส่งเสียงให้กำลังใจอีกรอบ

 

บนบัลลังก์มีชายชราสวมชุดคลุมมังกรทองกำลังยิ้มมองกองทัพที่กลับมาบ้านแล้วพยักหน้าเป็นครั้งคราว

 

ข้างชายชราก็มีองค์รัชทายาทจีเฉิงกัน ที่นั่งสวมชุดคลุมมังกรสี่นิ้ว ด้านขวามือคือท่านอ๋องหยู่ และองค์ชายสามตีเฉิงเชี่ย

 

ข้างเวทีมีพื้นยกสูงเป็นที่อยู่ของขุนนางที่ประสานมือทำท่าคารวะ ที่ด้านล่างเวทีก็มีคนในตระกูลเซียวมองดูกองทัพที่เคลื่อนที่กลับมาบ้านอย่างช้าๆ พวกเขาไม่อาจเก็บความรู้สึกดีใจขึ้นมาได้

 

เซียวเม้งถอดหมวกเกราะออกแล้วเดินขึ้นเวทีที่สูง แล้วหยุดลงตรงหน้าฮ่องเต้คุกเข่าลงข้างหนึ่งแล้วประสานมีคารวะแล้วพูดว่า “กระหม่อมไม่ได้ทำให้คำสั่งของพระองค์ล้มเหลว หม่อมฉัน

กำจัดคนกว่าหมื่นคนที่พระราชวังวิญญาณแห่งความตาย ฆ่าคนของพระราชวังวิญญาณแห่งความตายระดับสามนักรบบ้าคลั่งกว่าร้อยศพ ผู้นำของพวกเขาหกคนยังมีชีวิตอยู่พวกเราจึงได้

นำเอาพวกเขากลับมา”

 

“ดีดีดี!! นี่เป็นความชอบใหญ่หลวงของเจ้าที่เป็นเสาหลักของอาณาจักรสายลมแห่งแสงมีเจ้าอยู่อาณาจักรของข้าก็ปลอดภัย”

 

ฮ่องเต้จีฉางฟงหัวเราะและชมเชยเขาไม่หยุด

 

ไม่นานพิถีการบางอย่างก็ถูกจัดขึ้น ทุกอย่างก็ถูกจัดการอย่างเรียบร้อย งานถูกจัดขึ้นมาอย่างหรูหรา

 

“พิธีการต้อนรับเสร็จแล้วพวกเราจะย้ายกันไปที่ท้องพระโรง เพื่อจัดงานเฉลิมฉลอง!” เสียงแหลมของขันทีดังขึ้นมาอีกครั้ง ... บู่ฟงเปิดตาขึ้นมา เขาตื่นขึ้นเร็วกว่าปกติในวันนี้เขาตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงตะโกนของขันทีดังขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง

 

หลังจากที่บู่ฟงอาบน้ำเสร็จเขาก็เดินเข้าไปที่ห้องครัวแล้วเริ่มงานที่ทำในแต่ละวัน เขาตักอาหารส่วนหนึ่งของเขาและยกอีกส่วนไปให้หมาดำตัวใหญ่ที่อยู่ข้างนอก

 

เขาไม่แสดงท่าทางใดๆ เขามองไปที่หมาสีดำตัวใหญ่ที่กำลังซัดอาหารลงไป เขารู้สึกแปลกเขาเหมือนกับว่าหมาตัวนี้ทำตัวเป็นเจ้านาย

 

หลังจากที่เปิดร้านแล้ว เขาก็ยกเก้าแล้วนั่งลงแล้วรอให้ลูกค้ามา

 

หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงยังไม่มีลูกค้า...ร้านอาหารก็ยังคงว่างเปล่าไม่มีใครเข้ามาเป็นลูกค้า นี่มันแทบจะเป็นไปไม่ได้สองสามวันที่ผ่านมาลูกค้าเต็มร้าน

 

“วันนี้มีอะไรแปลกๆรึเปล่า ถึงได้ไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียว? ปกติคนอ้วนจินกับเพื่อนๆของเขาจะมากินอาหารแล้วจ่ายเงินแล้วสิในวันนี้?”

 

“โลลิน้อยก็ไม่ได้มาทำงานเหมือนกัน เสี่ยวเอ้อร์กับคนอื่นในตอนนี้หายไปในเวลาเดียวกันนี้ยังงั้นรึนี้?”

 

บู่ฟงเงียบไปพักหนึ่งแล้วเดินเข้าไปในครัว เขานึกขึ้นได้ว่าเสี่ยวยี่จะพูดขึ้นมาว่า “เซียวอะไรสักอย่างจะกลับมาเมืองหลวงนางจะต้องจากไป”

 

แต่ทำไมลูกค้าถึงได้หายไปด้วย? นี่คือสิ่งที่บู่ฟงกังวล

 

ความจริงลูกค้าที่มากินที่ร้านของเขาต่างก็มีตำแหน่งสูงทุกคน แต่ทุกคนต่างไปงานฉลองที่แม่ทัพใหญ่เซียวเม้งกลับมาที่ท้องพระโรง คนที่มีชื่อเสียงและมีอิทธิพลในเมืองหลวงต่างได้รับเชิญทุกคน คนอ้วนจินกับคนอื่นก็ต้องไปที่งานเลี้ยงฉลองอยู่แล้วเป็นธรรมดาที่พวกเขาไม่ได้มาที่ร้าน

 

บู่ฟงเปิดตู้แล้วหยิบไหที่มีความสูงครึ่งหนึ่งของคนออกมาและเอาวางไว้ตรงกลางห้องครัว

“ต้องใช้เวลาสามวันในการหมักเหล้า นี่ก็สามวันที่ข้าเอามันใส่ตู้ ตอนนี้เหล้าหยกหัวใจหิมะน่าจะพร้อมดีแล้ว” บู่เพิ่งเพิ่งนึกได้ว่าเขาหมักเหล้าเอาไว้ เขาตั้งใจจะเอามันออกมาตอนกลางคืน แต่เมื่อไม่มีลูกค้าเขาจึงตัดสินใจเอามันมาดู

 

เขาเอาไหเหล้าเล็กๆสามอันที่เตรียมโดยระบบแล้วเริ่มเปิดไหแล้วกรองเหล้า

 

ตอนที่เขาเปิดผ้าคลุมไหออกมาทะเลกลิ่นหอมรัญจวนก็พุ่งเข้าไปที่ใบหน้าของเขา

 

หลังจากสูดดมเหล้าที่มีกลิ่นหอมเข้าไป บู่ฟงตัวสั่นนิดๆใบหน้าของเขาก็มีสีแดง

 

“กลิ่นมันหอมมาก มันไม่หอมฉุนบาดจมูก และมันก็ไม่แรงจนเกินไป...” บู่ฟงประเมินแล้วรู้สึกดีใจขึ้นมา

 

กระบวยไม้ไผ่ที่ถูกระบบเตรียมเอาไว้ให้ บู่ฟงเอากระบวยใส่เข้าไปข้างในไหแล้วตักเหล้าออกมาครึ่งกระบวยเพื่อชิม ด้านนอกกระบวยเป็นสีเขียวสดแต่ภายในของมันเป็นสีเหลือง เหล้าเองก็ใสเหมือนกับว่าไม่มีสิ่งสกปรก

 

ตามที่เขาคิดเอาไว้เหล้าที่ต้องหมักเก้าครั้งหม้อหยกหัวใจหิมะบริสุทธิ์เหมือนกับชื่อ สีของมันเหมือนกับน้ำที่พบในหุบเหวลึก

 

บู่ฟงเอากระบวยเข้าใกล้จมูกแล้วดมมันเขาสูดลมหายใจลึกๆ กลิ่นหอมรวยรินกระจายเข้าไปที่โพรงจมูกของเขาทันที ก่อนที่เขาจะได้กินมันน้ำลายของของเขาก็ไหลยืดออกมาและมีท่าทางเมาเล็กน้อย

 

เขาเทเหล้าจากกระบวยลงในชามกระเบื้องสีฟ้าขาว มันเหมือนกับเหล้าเก่ามันมีสีใสเหมือนกับเหล้ารสเลิศ

 

บู่ฟงรีบหยิบถ้วยเหล้าขึ้นมา เหล้าเข้าปากห่อหุ้มลิ้นของเขาเอาไว้แล้วไหลเข้าสู่ลำคอทันที

ความรู้สึกหนาวเย็นแพร่กระจายไปทั่วร่างของเขา แต่ในวินาทีแต่มาก็เหมือนกับว่าไฟที่ล่ามเข้าไปในท้องของเขา เหมือนกับว่าเปลวไฟท่วมทำให้เขารู้สึกหนาวขึ้นมาอีกครั้ง ความรู้สึกร้อนและเย็นสลับกันตลอดเวลา....

 

 




NEKOPOST.NET