[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ ตอนที่ 28 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ

Ch.28 - เก้าวิธีหมักสุราและหม้อหยกหัวใจหิมะ


แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

เมื่อคืนท้องฟ้ามืดมิด ดวงจันทร์สองดวงก็ปรากฏขึ้นมาบนท้องฟ้าในตอนกลางคืน  ดวงจันทร์เปล่งแสงเหมือนม่านบนท้องฟ้า

ในเมืองหลวงอาณาจักรสายลมแห่งแสง ด้วยตัวเมืองนั้นเป็นเมืองวุ่นวายที่สุดในทวีปเฉียนหลงผู้คนก็ยังตื่นขึ้นมาตอนกลางคืน  ถนนมีชีวิตชีวาด้วยผู้คนมีไฟสว่างจ้าไปทั่วทั้งเมือง

คฤหาสน์โอวหยางตั้งอยู่ในถนนสายหลักในเมืองหลวง  เป็นหนึ่งในสองคฤหาสน์ที่อยู่ด้านนอกวังหลวง  อีกแห่งหนึ่งคือคฤหาสน์เซียว

ภายในคฤหาสน์ใหญ่ตระกูลโอวหยาง  สามคนโฉดโอวหยางเปลือยกายนั่งคุกเข่าบนพื้นดินหัวก้มลง  พวกเขาไม่กล้าเงยหน้ามองชายชราที่นั่งอยู่ข้างบน

ต่ำกว่าชายชรามีชายวัยกลางคนที่มีผมกับเครายืนถอนหายใจออกมา

“เจ้าพวกโง่  เจ้าพวกสารเลว  ดูลูกชายสามคนของเจ้าสิ  ทำไมพวกเจ้าถึงวิ่งแก้ผ้าต่อหน้าคนมากมายในเมืองหลวงกัน?  ข้าจะเอาหน้าของข้าโอวหยางฉีไปไว้ที่ไหนในเมืองหลวง? ชื่อเสียงของข้าพ่อลูกป่นปี้ไปหมดแล้ว”

ชายชราโอวหยาโกรธมาก เสียงของเขาดังไปทั่วคฤหาสน์  เขาชี้ไปที่โอวหยางซ่งหังตำหนิติเตียนและน้ำลายของเขาก็พ่นไปทั่วหน้าลูกชายของเขา  นิ้วของเขาก็จิ้มไปที่หน้าผากของโอวหยางซ่งหัง ที่เป็นสาเหตุแห่งความผิดพลาดที่โผล่มานี้

โอวหยางซ่งหังเป็นแม่ทัพแห่งอาณาจักรสายลมแห่งแสง  เขาสามารถอดทนกับความโกรธของเขาที่ถูกพ่อของเขาดุด่าเอาไว้ได้  เขาโกรธมากแต่ไม่กล้าแสดงออกมา  เขาสามารถระบายความรู้สึกผิดหวังกับลูกชายที่น่าผิดหวังของเขาได้

“เจ้าสามคนโง่รึปล่าว? บอกให้ไปหาเสี่ยวยี่  ไม่ใช่วิ่งแก้ผ้าต่อหน้าผู้คน  เจ้าทำข้าเสียหน้า  ตอนที่อยู่ข้างนอก  เจ้าอย่าบอกว่ามาจากตระกูลโอวหยาง” โอวหยางซ่งหังตะโกน

การแก้ผ้าต่อหน้าผู้คนมากมายทำให้พวกเขาเสียหน้าเป็นอย่างมาก  ไม่กี่วันที่ผ่านมา  เขายังคงหัวเราะเสนาบดีฝั่งซ้ายเพราะลูกชายของเขาเปลือยกายต่อหน้าผู้คน  ตอนนี้ลูกชายของเขาก็ทำได้ดีกันทั้งกลุ่ม  ตอนนี้เขาเสียหน้ากับขุนนางทั้งหมดไปแล้ว

สามคนโฉดแห่งโอวหยางไม่กล้าที่จะพูดอะไร  ท่านพ่อกับท่านปู่ยังโกรธกับสิ่งที่พวกเขาทำให้ผิวหวัง

ความตึงเครียดในห้องโถงพุ่งสุดขีด  หัวเล็กๆก็ผ่านเข้าไปมองดู  เป็นโอวหยางเสี่ยวยี่

“ท่านปู่  ท่านพ่อ...เสี่ยวยี่กลับมาแล้ว” โอวหยางเสี่ยวยี่กระโดดออกมาจากประตูด้วยรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้า

ผู้เฒ่าโอวหยางเห็นโอวหยางเสี่ยวยี่  การแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนทันที  เขาเดินไปหาเธอแล้วพูดว่า “สาวน้อยที่น่ารักของข้า ปู่กลัวว่าเจ้าจะถูกคนเลวลักพาตัวไป มาให้ปู่ดูสิว่าเจ้าเจ็บตรงไหน  ดูเจ้าสิเจ้าผอมไปแล้วนะ...”

ผู้เฒ่าโอวหยางลูบหัวโอวหยางเสี่ยวยี่ด้วยความรักในสายตาของเขา

โอวหยางซ่งหังเต็มไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน  “ลูกรักเจ้าต้องเชื่อฟังข้า อย่าหนีออกไปจากบ้าน  ตอนนี้ในเมืองหลวงไม่ปลอดภัย  รอเรื่องนี้จบลงพ่อจะออกไปวิ่งเล่นออกจากบ้านไปเป็นเพื่อนเจ้า”

สามคนโฉดโอวหยางมองดูฉากนี้นิ่งๆไม่พูดอะไร  ในตอนนี้พวกเขารู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่ยุติธรรม  ถึงจะเป็นพี่น้องกันแต่ความแตกต่างกันช่างมีมากถึงเพียงนี้เหรอ?

โอวหยางซ่งหังรู้สึกว่าดวงตาสามคู่มองมาที่เขา  เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า “พวกเจ้าดูอะไร? ทำไมไม่ฝึกฝนพวกเจ้าต้องอยู่ขั้นห้าราชันนักรบในปีนี้  พวกเจ้าออกไปเร็วเข้า!”

สามคนโฉดโอวหยางรีบวิ่งหนีไปเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้  ตอนที่พวกเขาจะออกไปได้เพียงกระพริบตาให้น้องสาว

ป๊าบ

ผู้เฒ่าโอวหยางตบหน้าโอวหยางซ่งหังอย่างรุนแรง โอวหยางซ่งหังที่โดนตบกระเด็นลอยออกไปในอากาศ ชายชราพูดอยู่เหนือหัวของเขาว่า “เจ้าดูอะไร? ทำไมไม่ฝึกฝนพวกเจ้าต้องอยู่ขั้นหกจักรพรรดินักรบในปีนี้  เจ้าออกไปเร็วเข้า”

โอวหยางเสี่ยวยี่เห็นฉากนี้ก็หัวเราะออกมาดังๆ นางคว้าเคราของผู้เฒ่าโอวหยางแล้วหัวเราะคิกคิก

...

ในห้องครัวบู่ฟงกำลังหยิบถุงแป้งออกมาจากตู้  ระบบได้เตรียมแป้งคุณภาพสูงเอาไว้ให้

เขากำลังเตรียมรางวัลอื่นที่ได้รับขนมจีบทองคำที่นอกจากอาหารจานปลาสามอย่าง

ขนมจีบไม่ใช่ของแปลกสำหรับบู่ฟง  มันเป็นขนมชนิดหนึ่งที่ห่อด้วยแป้งทำให้สุกด้วยการเอาไปนึ่งในซึ่งไม้ไผ่  มันถูกกินเป็นอาหารรูปร่างคล้ายกับทับทิม มันรวมจุดเด่นของเสี่ยวหลงเปากับเกี๊ยวซ่าเอาไว้

เปลือกของมันนั้นไม่ต้องใส่ยีสต์  บู่ฟงเพียงแค่นวดแป้งครั้งเดียวตามสูตรอาหารที่ระบบ  การทำขนมจีบทองคำต่างจากสูตรดังเดิมที่ต้องใส่ฟักทองลงไปในแป้งเพื่อให้มันมีสีเหลืองทองคำ

บู่ฟงไม่เห็นด้วยกับวิธีการนี้  เหตุผลเพราะเมื่อเติมฟักทองลงไปจะทำให้แป้งสูญเสียรสสัมผัสและไม่ทำให้รสชาติอาหารดีขึ้น

เขาจึงเอาไข่แดงของนกพิราบสายฟ้าระดับสามใส่เข้าไปผสมกับแป้ง  เพื่อทำให้เปลือกขนมจีบมีกล่นหอมของไข่จากนกพิราบสายฟ้าคะนองและมีสีเหลืองทองคำ

ขั้นตอนต่อไปคือการใส่ไส้ขนมจีบ  ไม่มีอะไรเป็นมาตรฐานของไส้ขนมจีบ  และสูตรของระบบที่จะเอาเนื้อสัตว์ยัดลงไป

“เนื้อที่ได้รับเลือกคือเนื้อหมูสันนอกจากหมูเปลวไฟที่ได้จากป่าที่ห่างไหล  เนื้อเต็มไปด้วยพลังจิตวิญญาณและไขมัน  แต่ไม่เลี่ยนวัตถุดิบที่เป็นเนื้อชั้นดี” ระบบแนะนำอย่างจริงจัง

บู่ฟงพยักหน้าแล้วเอาเนื้อหมูออกจากช่องแช่แข็ง  ชั้นบนของหมูถูกปกคลุมด้วยเปลวไฟ  และเห็นลายหินอ่อนของเนื้อ

หลังจากที่เขาเริ่มใช้สันมีดทำให้หมูนุ่ม  บู่ฟงก็เริ่มตัดมัน  เขาตัดมันอย่างรวดเร็วมากการตัดทุกครั้งเหมือนกับว่าถูกคำนวณมาเป็นอย่างดี  เมื่อตัดเนื้อหมูแต่ละชิ้นจนหมดมันก็บางราวกับปีกนก

เขาไม่ได้หั่นหมูเป็นแผ่นๆทั้งหมด  เขาหั่นเป็นลูกเต๋าอีกครึ่งหนึ่ง  จากนั้นเขาก็เอามันผสมกับผักที่มีพลังวิญญาณอยู่อย่างมากมาย  จากนั้นเขาก็ใช้เนื้อหมูที่หั่นเป็นมันบางเหมือนกับปีกจักจั่นห่อเอาไว้

เมื่อมันถูกห่อด้วยเปลือกของขนมจีบ ที่เปิดข้างบนเอาไว้  ขนมจีบขนาดเล็กชั้นดีก็ถูกบรรจงทำขึ้น

บู่ฟงทำมันอย่างรวดเร็วมากๆ เขาใช้เวลายี่สิบวินาทีในการห่อขนมจีบ  ขนมจีบเก้าชิ้นก็เสร็จอย่างรวดเร็ว  ซึ่งไม้ไผ่ปรากฏออกมา  บู่ฟงก็เอาขนมจีบไปวางบนซึ่งไม้ไผ่

ซึ่งไม้ไผ่ถูกเตรียมจากระบบเช่นกัน  มันทำมาจากไม้ไผ่ที่มีสีม่วงอ่อน

เมื่อขนมจีบถูกทำเสร็จ  บู่ฟงก็ได้รับรางวัลอื่นๆคือวิธีการหมักสุรา

สุราก็จัดเป็นอาหารรสเลิศอย่างหนึ่ง  สุราที่ดีมีกลิ่นหอมทำให้คนหลงใหลได้

บู่ฟงอยากให้ที่ร้านมีสุราอยู่ด้วยเสมอ  แต่ระบบก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้  เขาไม่คิดว่าจะได้เทคนิคการทำเหล้าเป็นรางวัลทันที

“เทคนิคการหมักสุรา:สุราหม้อหยกหัวใจหิมะจะต้องถูกหมักเก้าครั้งยีสต์ที่ใช้หมักถูกทำขึ้นมาในเดือนธันวาคมและลายลายในเดือนมกราคม ยีสต์สิบห้ากิโล  น้ำสิบห้าลิตรจากน้ำพุวิญญาณ  และข้าวเลือดมังกรเกาเหลียงคุณภาพสูง  (ข้าวเกาเหลียง  ข้าวฟ่างที่ใช้ทำสุรา)ที่มาจากทางตอนเหนือของอาณาจักรสายลมแห่งแสง  วันต้องได้รับการหมักสามวันวันละสามเวลาสุราก็จะพร้อม”

“การหมักสุรานี้...ฟังดูประทับใจจริงๆ” บู่ฟงไม่ค่อยจะเข้าใจ  แต่ก็รู้สึกประทับใจกับเสียง  แต่กระบวนการหมักอันซับซ้อนนี้จะใช้เวลาการทำนานเท่าไหร่?

“ระบบได้เตรียมวิธีการหมักเก้าครั้ง  เพิ่อเพิ่มเวลาการหมักเพื่อย่นความเร็วการผลิตสุราต้องใช้เวลาเพียงแค่สามวันเท่านั้น”

บู่ฟงกำลังงงพยักหน้า  มันต้องใช้เวลาสามวันในการหมักสุรา  เขาหวังที่จะได้เห็นมันแต่เขาก็ต้องหดหู่ใจเมื่อคิดถึงมัน

ตอนที่เขากำลังฝันกลางวันถึงสุราหม้อหยกหัวใจหิมะ  ขนมจีบทองคำก็ทำเสร็จแล้ว

บู่ฟงเปลี่ยนความสนใจไปยกซึ่งไม้ไผ่สีม่วงออกมาแล้วยกฝาขึ้น

ไอน้ำพวยพุ่งออกมาด้วยกลิ่นหอมหวานสดชื่น  ภายในไอน้ำมีแสงสีทองส่องเข้ามา  ดวงตาของบู่ฟงมองแสงที่อยู่ตรงหน้าที่ค่อยๆกระจายออกมาจนเต็มตาของเขา

มันเป็นทองคำสีเหลืองสว่างไสว

 

//เสี่ยวหลงเปา เอง น่ากินมั้ย

//เกี้ยวซ่า

ว่าแต่ทำไมคนไลท์เพจน้อยจังเสียใจนะเนี๊ยเรื่องนี้ออกจะสนุก เราก็ไปหาภาพอาหารให้เห็นภาพมาให้ เฮ้อๆ ๆ ๆ




NEKOPOST.NET