[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ ตอนที่ 24 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ

Ch.24 - สามพี่น้องป่าเถื่อนโอวหยาง....ตายยากจริงๆ


แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง

 

สามพี่น้องป่าเถื่อนโอวหยางเป็นลูกชายของหัวหน้าตระกูลโอวหยางคนปัจจุบันโอวหยางซ่งหัง พวกเขามีแผ่นหลังกว้างเอวหนาเหมือนมนุษย์สัตว์ ด้วยความกล้าหาญในการสู้รบอันน่า

สะพรึงกลัวและความแข็งแกร่งที่เหนือมนุษย์ ทำให้พวกเขาถูกเลือกเป็นมนุษย์จอมทำลายล้างฉายาที่พวกเขาได้คือสามพี่น้องป่าเถื่อนโอหยาง

 

คนโตชื่อว่าโอหยางเจิน คนรองชื่อว่าโอหยางอู่ คนที่สามมีชื่อว่าโอวหยางตี๋ เมื่อพวกเขาถูกรวมเข้าด้วยกันก็กลายเป็น “คนอึดตายยาก” ด้วยลักษณะของพวกเขาที่คล้ายๆกัน ระดับการฝึกฝนของเขาอยู่ที่ระดับสี่จิตวิญญาณการต่อสู้ พวกเขาเคยติดตามพ่อของเขาแม่ทัพโอหยางซ่งหังออกรบและมีประสบการณ์นองเลือดมากมาย

 

พวกเขาถูกเรียกว่าสามพี่น้องป่าเถื่อนโอหยางแสดงให้ถึงนิสัยที่ไม่ค่อยจะเกรงใจใครในเมืองหลวง เว้นก็แต่คนเดียวน้องสาวของพวกเขาโอวหยางเสี่ยวยี่ เมื่อพวกเขาได้ยินข่าวว่าน้องสาวผู้บอบบางและน่ารักของพวกเขาถูกขังเอาไว้ที่ร้านอาหารเล็กๆ พวกเขาก็โกรธ

 

ทั้งสามคนมุ่งหน้าไปที่ร้านอาหารด้วยความโกรธเหมือนภูเขาไฟที่กำลังจะระเบิด

 

จ้าวหรู่เกอกับเสิ่นฉีเฉียงที่แอบส่งคนมาตรวจสอบร้านอาหารเล็กๆนี้ เมื่อเห็นสามพี่น้องป่าเถื่อนโอหยางเดินทางมาที่ตรงนี้ด้วยความโกรธ เขากำลังหาโอกาสเล็กๆเพื่อที่จะแก้แค้น แต่ตอนนี้เห็นว่าเขาคงไม่ต้องลงมือทำอะไรแล้ว

 

สามพี่น้องป่าเถื่อนโอหยางถูกเรียกว่าไม่มีเหตุผล พวกเขาทำลายล้างทุกอย่างที่พวกเขา

เดินทางไป ตอนนี้ได้พวกเขาได้เดินทางมาที่ร้านอาหารที่เจ้าของร้านหน้าตายเหมือนถูกพระเจ้าสาปแช่ง

 

หากท่านเดินตามถนนสายหลักในเมืองหลวงเดินผ่านร้านนกฟินิกซ์อมตะเลี้ยวซ้ายไปไม่กี่เมตรท่านจะเจอกับซอยที่มีร้านอาหารเล็กๆของบู่ฟง

 

บู่ฟงที่กำลังนั่งในเก้าอี้ในตอนที่กำลังอาบแดด แสงแดดที่อบอุ่นทำให้เขารู้สึกง่วงอยากนอน

โอวหยาวเสี่ยวยี่ที่นั่งอยู่ใกล้ๆรู้สึกเบื่อ นางอยากจะกินปลาหมักพริกกับหัวปลาต้มเต้าหู้ นางจึงพยายามมุ่งมานะฝึกฝน

 

สาวพี่น้องป่าเถื่อนเดินเข้าไปในซอย กลิ่นอายของพวกเขากระจายออกไปลมแรงพัดกระหน่ำรอบตัวพวกเขา

 

ตู๊ม ตู๊ม ตู๊ม

 

ทั้งสามคนดูเหมือนสัตว์ป่า แต่ละก้าวที่พวกเขาเดินพื้นดินก็สั่นสะเทือน

 

“พี่ใหญ่ร้านอาหารเล็กๆที่อยู่ตรงหน้าพวกเรากล้าขังน้องสาวตัวน้อยของเรา เราจะต้องฆ่ามันอย่างโหดร้าย” พูดออกมาเสียงขึงขังในขณะที่เขาจ้องมองอย่างโกรธแค้น

 

โอหยางตี๋ตบหน้าอกของเขาแล้วลูบเคราของเขาในขณะที่คำราม “บ้าเอ๊ย มันกล้าลักพาตัวน้องสาวของเรา มันไร้ยางอายยิ่งนัก หากวันนี้ข้าไม่ได้ฉีกเขาเป็นชิ้นๆข้าจะไม่กินเหล้าเลยสามวัน”

 

“ไปดูซิ ใครหน้าไหนมันกล้ามาทำแบบนี้” ในบรรดาพี่น้องสามคนโอวหยางเจินเป็นคนที่มีอดทนได้มากที่สุด แต่เนื่องจากมันเกี่ยวข้องกันกับน้องสาวของเขา เขาจึงหงุดหงิดมากกว่าปกติ เมื่อเขานึกถึงเสียงที่น่ารักของน้องสาวที่ปรากฏออกมาและเมื่อเขานึกภาพน้องสาวของเขาถูกทรมานหัวใจของเขาราวกับว่าถูกฉีกเป็นชิ้นๆ

 

หมาสีดำตัวใหญ่ที่นอนอยู่บนพื้นก็รู้สึกว่าพื้นสั่นสะเทือน มันเปิดตาของมันมองคนสามคนที่เข้ามาเข้ามาด้วยท่าทางดุร้าย มันอ้าปากหาวแล้วกลับไปนอนอีกครั้ง

 

บู่ฟงติ่นขึ้นมาเพราะพื้นสั่น เขาเงยหน้าขึ้นมามองสามพี่น้องป่าเถื่อนโอวหยางที่ยืนอยู่ข้างหน้า

“เจ้าเป็นใคร? จะมากินอะไร?” บู่ฟงถามท่าทางนิ่งๆ

 

“อ้ะ เจ้านักต้มตุ๋น พวกเรามากินอะไรงั้นเหรอ? พวกเรามาหาน้องสาวตัวน้อยของพวกเราไงล่ะ!” โอหยางอู่ที่อารมณ์ร้ายสุดพูดออกมาทันที

 

บู่ฟงเดินเข้าไปข้างในด้วยอาการงงๆ เขาคิด “มาหาน้องสาวตัวน้อย? สามคนนี้หน้าเหมือนเตียวหุยท่าจะเข้าใจผิด ร้านของเราไม่ใช่ซ่องนะ?”

 

“น้องสาวตัวน้อยของพวกเจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่” พวกเขายังไม่ได้สั่งอาหารอะไร บู่ฟงจึงไม่สนใจนั่งบนเก้าอี้ต่อไป

 

“เจ้ากล้าหลอกเราเหรอ ข้าสัมผัสได้ว่าน้องสาวตัวน้อยของข้าอยู่ในร้านของเจ้า ส่งนางมาแล้วพวกเราจะไปจากร้านของเจ้า”

 

โอหยางตี๋ลั่นนิ้มมือของเขาเสียงกระดูกดังออกมา เขามองบู่ฟงด้วยท่าทางโหดร้าย

 

บู่ฟงมองทั้งสามคนโดยไม่แสดงออกอะไร ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าพวกเขามองหาใคร นั้นก็คือโลลิน้อย โอวหยางเสี่ยวยี่

 

บู่ฟงยืนขึ้นตะโกนใส่โอวหยางเสี่ยวยี่ ที่กำลังฝึกฝนอยู่ใกล้ๆ “เจ้าเด็กบ้ามีคนมาหาเจ้า”

 

เสียงของบู่ฟงขัดจังหวะโอวหยางเสี่ยวยี่ที่กำลังฝึกฝนนางมองบู่ฟงแล้วมองออกไปที่ร้าน นางเห็นพี่ชายของนางที่เหมือนปีศาจอย่างรวดเร็วที่ยืนอยู่ข้างนอก

 

ท่าทางของโอวหยางเสี่ยวยี่เปลี่ยนไปทันที เธอรู้ว่าเป็นเซียวเหยี่ยนหยู่บอกที่อยู่ของนาง

 

“นายท่านน่ารังเกลียด พวกเขาเป็นพี่ชายของข้า ท่านช่วยหยุดพวกเขาเอาไว้ที...” โอวหยางเสี่ยวยี่กระซิบแล้ววิ่งไปที่ห้องของเธอแล้วหายตัวไป....

 

บู่ฟงกระพริบตามองโอวหยางเสี่ยวยี่ด้วยการแสดงออกที่ว่างเปล่า และหัวใจเต็มไปด้วยความสงสัย

 

เขามองไปที่ชายทั้งสามคนอีกครั้ง

 

เขาคิดว่า “โอวหยางเสี่ยวยี่ดูน่ารักตัวเล็กอ่อนหวานแต่พี่ชายดูป่าเถื่อน.....พวกเขาใช่พี่น้องที่มาจากพ่อแม่ท้องเดียวกันไหมนี่?”

 

“นางไม่อยากจะเห็นพวกเจ้า” บู่ฟงพูดออกมาตรงๆ

 

“ทำไมเจ้าถึงพยายามหยุดพวกเรา? เจ้ากล้าขังน้องสาวของข้าจริงๆด้วยสินะ!” โอวหยางเจินโกรธมากในใจของเขามีแต่ภาพน้องสาวตัวน้อยของเขาถูกทรมาน

 

ยกโทษให้ไม่ได้

 

บูม

 

โอวหยางตี่ก้าวออกมาคนแรก เขาระเบิดพลังออกมาลมก็พัดมาต่อหน้าบู่ฟงใบหน้าที่น่าเกลียดของเขาอยู่ห่างจากบู่ฟงไม่กี่นิ้วเท่านั้น ลมของบู่ฟงพัดออกไป

 

บู่ฟงถามด้วยท่าทางสงบนิ่ง “ท่านจะมาก่อปัญหาใช่ไหม?”

 

“แล้วทำไมกัน? ข้าจะทุบร้านเจ้าซะ” โอวหยางตี๋พูดออกมาเสียงดังด้วยความโกรธ

 

“เจ้าขาวมีคนสร้างปัญหา”บู่ฟงตะโกนออกมาอย่างใจเย็น

 

“ผู้ก่อกวนจะถูกเปลื้องผ้าเป็นตัวอย่างให้กับคนอื่น” เสียงกลดังออกมาจากร่างใหญ่ของเจ้าขาว ที่ตากระพริบอยู่ด้านหลังบู่ฟง

 

โอวหยางตี๋หรี่ตาแล้วยิ้ม “พี่น้องข้าเรามาช่วยกันจัดการเขากันเถอะ”

 

โอวหยางอู่กับโอวหยางเจินปรากฏตัวอยู่ข้างหลังโอวหยางตี๋ กลิ่นอายของพวกเขาเปล่งออกมาเหมือนลมพายุจากทะเลพัดร้านเล็กๆต่อไปเรื่อยๆ

 

ด้วยกลิ่นอายของพวกเขาอาคารธรรมดาก็แทบจะพัง แต่ร้านฟางฟางที่เป็นร้านเล็กๆกลับไม่เป็นอะไรเลย

 

“น่าสนใจดี ร้านนี้ก็มีบางอย่างที่แปลกๆ” พี่ชายคนโตคิด

 

โอวหยางเจินขมวดคิ้วมองไปรอบๆ นอกจากหุ่นที่ผอมบางและหุ่นเชิดเหล็กนี้ร้านนี้ยังมีอะไรอีก...โอ้มีหมาสีดำตัวใหญ่ที่นอนอยู่ตรงทางเข้า

 

“มันเป็นร้านธรรมดาเหรอ? ร้านธรรมดาจะกล้าขังน้องสาวของข้าได้ยังไงกัน?”

 

“เป็นไปได้ไหมว่า....เจ้าของร้านนี้อาจจะมีความสามารถอะไรซ่อนเอาไว้อยู่? หรืออาจจะมีผู้เชี่ยวชาญนิกายไหนซ่อนอยู่?”

 

โอวหยางเจินมองบู่ฟงอย่างเคร่งเครียด เขายิ่งแปลกใจบู่ฟงมีระดับการฝึกฝนแค่ขั้นที่สองอ่อนแอยิ่งกว่าน้องสาวของเขา

 

ตอนนี้โอวหยางเจินกำลังสงสัยกับสิ่งที่เกิดอยู่ตรงหน้า

 

ปัง ปัง

 

เสียงที่ดังออกมาทำให้ร่างยักษ์สองร่างถูกโยนออกไปที่กำแพงอย่างน่าอับอาย

 

โอวหยางเจินตกใจกับเสียง เขาหันไปมองตรงทิศที่มาจากเสียงเขาก็ถึงกับตกใจ

 

คนที่โยนออกไปติดกับผนังของซอยคือน้องชายของเขา...

 

“ขอโทษด้วยพี่ใหญ่มันเป็นอุบัติเหตุ” โอวหยางอู่กับโอวหยางตี๋ไอออกมาขณะที่คลานออกมาจากกำแพง

 

สถานการณ์นี้มันอะไร สองพี่น้องป่าเถื่อนโอวหยางถูกโยนออกไปเหมือนลูกบอล

 




NEKOPOST.NET