[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ ตอนที่ 13 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] มาลิ้มรสชาติที่ต่างโลกกันเถอะ

Ch.13 - ข้าวผัดไข่หรือว่าข้าวผัดไข่ยาทิพย์?


แปลไทย : แพนด้าคุง | แก้ไข : แพนด้าคุง
 
เป็นครั้งแรกที่ร้านฟางฟางมีชีวิตชีวามากขนาดนี้
 
ต้องขอบคุณคนเปลือยร้อยกว่าคน ที่ทำให้ร้านอาหารเล็กๆฟางฟางกลายเป็นที่รู้จักกันดีในบริเวณนี้ แม้ทุกคนจะบ่นว่าร้านแห่งนี้อยู่ไกล แต่พวกเขายังคงเดินมาที่นี่ด้วยความอยากรู้
 
ป้าจูงแขนหลานตัวน้อยที่ยังสูดขึ้มูกที่ไหลออกมา ขนาดของร้านมีขนาดคับแคบ แต่ร้านก็ยังคงสะอาดมากไม่มีฝุ่นแม้แต่ตารางนิ้วเดียวนี่แสดงให้เห็นถึงความเอาใจใส่ของเจ้าของร้าน บรรยากาศก็ดูเป็นมิตรสร้างความสบายใจของลูกค้ากันถ้วนหน้า
 
เพียงแค่การตกแต่งก็บอกได้ว่าเป็นร้านที่มีคุณภาพสูงจริง ๆ
 
“ท่านเจ้าของร้านที่นี่ตกแต่งได้ประทับใจข้าจริง ๆ มันเทียบได้กับห้องสุดหรูของภัตตาคารนกฟินิกซ์อมตะเลย” ผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วเช็ดน้ำมูกของเด็กที่อยู่ในอ้อมแขนด้วยเสื้อผ้าของนาง
 
บู่ฟงมองไปที่มือของผู้หญิงของนั้นอย่างไร้ท่าทางใด ๆ
 
“เจ้าพูดออกมาซะเหมือนกับว่าเจ้าเคยเข้าไปที่ภัตตาคารนกฟินิกซ์อมตะ ผู้หญิงอย่างเจ้าอย่ามาโม้ซะให้ยากเลย” ชายชราพูดออกมาอย่างมีความสุขที่ได้ดูถูกนาง
 
ผู้หญิงที่ถูกเขาพูดด่า ก็เอาลูกวางลงพาดกับสะโพก เบิกตากว้างจ้องมองชายชราราวกับว่าเป็นการต่อสู้กันภายใจของพวกเขา
 
“ขอโทษด้วยท่านลูกค้า ท่านมองดูเมนูที่อยู่ข้างหลังหากจะสั่งอาหารแต่ท่านอยากจะสู้กันมากก็ไปข้างนอกซะ” บู่ฟงพูดออกมาอย่างสบาย ๆ ขัดขวางการต่อสู้ที่เกิดขึ้นจากทั้งสองคนที่อยู่ข้าง ๆ
 
ป้าคนนั้นกำลังจะกรีดร้องออกมาแต่นางก็หยุด เพราะคิดได้ว่า ที่แห่งนี้มันเป็นร้านของคนอื่น นางหันไปมองเมนูแล้วพึมพำนางพ่นลมหายใจออกมา “ข้าบอกได้ว่าเจ้าไม่ใช่เด็กเลว การรู้ว่าการดำเนินการธุรกิจไม่ใช่เรื่องง่าย ดังนั้นหญิงชราคนนี้กำลังช่วยเจ้านิดหน่อย ข้าจะให้เจ้ายก....”
 
ผู้หญิงคนนั้นหยุดพูดแล้วมองไปที่เมนูอย่างไม่น่าเชื่อ มุมปากของนางกระตุกอย่างรุนแรงทันที
 
ชายชราก็ตกใจกับท่าทางของนาง เขาหันไปทางเดียวกันกับหญิงคนนั้น เมื่อเขาหันไปมองตาม เขาก็แทบจะอาเจียนเป็นเลือดออกมาทันที
 
“โอ้พระเจ้า ข้าวผัดไข่ราคาหนึ่งผลึก? ผัดผักราคาหนึ่งร้อยเหรียญทอง? ทำไมเจ้าไม่ไปปล้นธนาคารกันล่ะห๊า?” ชายชราตกใจมาก เคราที่สั่นไหวของเขาเกือบหลุดออกมา
 
หญิงร่างอวบตัวสั่นนางพูดเสียงแหลม ๆ ออกมาว่า “เจ้าหนุ่มราคานี่ไม่จริงใช่ไหมใครมันจะไปกล้ากินกันล่ะ?”
 
ชายชรากับหญิงที่ไม่ถูกกันก่อนหน้า ก็ร่วมมือกันต่อต้านบู่ฟงทันที
 
แต่เขาก็หาได้สนจพวกเขา เขาแทบจะไม่รู้สึกใด ๆ เลยด้วยซ้ำ
 
“ท่าน ร้านของเรามีเหตุผลในการกำหนดราคา หากท่านไม่กินได้โปรดออกไป”
 
ในฐานะที่จะกลายเป็นเทพเจ้าแห่งการทำอาหารนี่เป็นความภูมิใจของเขา
 
หญิงคนนั้นมองบู่ฟงเหมือนมองคนบ้า นางรีบดึงลูกของนางจากไป ชายชราก็ส่ายหน้าแล้วเดินออกไปจากร้านเช่นกัน
 
บู่ฟงไม่แปลกใจอาการของทุกคนล้วนอยู่ในการคาดการณ์ของเขาหมด ราคาอาหารทำให้เขาสูญเสียลูกค้าไปมากมายเนื่องจากทุกคนไม่สามารถจ่ายราคาที่น่ากลัวนี่ได้
 
คนส่วนใหญ่ก็มีปฏิกิริยาเหมือนเช่นผู้หญิงคนนี้และบ่นแล้วจากไป
 
ฝูงคนมากมายที่ปรากฏตัวหายไปอย่างรวดเร็ว
 
ร้านเล็กๆฟางฟางที่มีชีวิตชีวาก็ว่างเปล่ากลับสู่สภาพเดิมและไม่มีใครอยากจะจ่ายเงินที่นั้น
เซียวเสี่ยวหลงก็พาชายหนุ่มเข้าร้านอาหารเล็กๆ
 
เขากำลังดูตื่นเต้นนิด ๆ “พี่สาวของข้าไม่ได้มาที่นี่ด้วย ข้าคงจะมีผลึกมากพอที่จะกินข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุง”
 
เนื่องจากข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงลูกค้าจะต้องอยู่ในระดับสามนักรบบ้าคลั่งถึงจะสั่งอาหารได้เห็นได้ชัดว่าจานนี้น่าจะพิเศษ ก่อนหน้านี้ข้าวผัดไข่ธรรมดาช่วยให้เขาผ่านคอขวดมาได้แน่นอนข้าวผัดสูตรปรับปรุงนี้น่าจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่านี้
 
“เซียวเสี่ยวหลงเจ้าบอกว่าข้าวผัดไข่ในร้านอาหารนี้อร่อยมากยังงั้นรึ?” เขายื่นเอามือไพล่หลังกลิ่นอายที่สง่างามของเขาแผ่ออกมา เขามองไปรอบๆร้านแล้วพูดออกมาอย่างธรรมดา 
 
“ใช่แล้วคุณชายสาม ข้าวผัดที่นี่อร่อยที่สุดที่ข้าเคยกินมา แม้แต่พ่อครัวของตระกูลข้า........ไม่สิ ข้าวผัดไข่ของตระกูลท่านก็ยังไม่อร่อยเท่าร้านนี้เลย”
 
เซียวเสี่ยวหลงเล่าถึงรสชาติของข้าวผัดไข่ของบู่ฟงแววตาของเขาก็ปรากฏอาการดีใจขึ้นมาบนใบหน้าทันที
 
คุณชายสามรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าเซียวเสี่ยวหลงจะประเมินไว้สูงแบบนี้ พ่อครัวตระกูลเขาไม่ใช่พ่อครัวธรรมดา ข้าวผัดไข่ที่ทำจากร้านที่ห่างไกลนี่มีดียังไงกันแน่?
 
คุณชายสามก็สนใจอย่างมากทันที เขาหันไปมองที่เมนู
 
ราคาแพงอย่างเหลือเชื่อคนทั่วไปคงจ่ายไม่ได้ คุณชายสามรู้สึกแปลกใจอยู่นิดหน่อย เขายกคิ้วขึ้นมาท่าทางไม่เชื่อปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขา
 
“ข้าวผัดไข่จานเดียวราคาหนึ่งคริสตัล? ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงราคาสิบผลึก? นอกจากนี้ยังกำหนดระดับขั้นการฝึกฝนอีกด้วย?”
 
ราคาและกฏของมันถูกกำหนด คุณชายสามเหมือนกับว่าได้เปิดโลกเขาไม่รู้ว่าข้าวผัดไข่จะมีราคาแพงขนาดนี้
 
“คุณชายสามเชื่อข้า พี่สาวของข้ากินข้าวผัดสูตรปรับปรุงเมื่อวาน นางต้องเก็บตัวระดับการฝึกฝนของนางเพิ่มขึ้นมานิดหนึ่ง” เซี่ยวเสี่ยวหลงพูด
 
“โอ๊ะ? จริงรึ?” คุณชายสามรู้สึกทึ่ง เซียวเหยี่ยนหยู่อยู่ในระดับสี่จิตวิญญาณการต่อสู้ ข้าวผัดไข่จานเดียวทำให้ระดับการฝึกฝนของนางสูงขึ้นได้ยังไง?
 
มันเป็นข้าวผัดไข่หรือว่าข้าวผัดไข่ยาทิพย์กิน?
 
“เจ้าของร้าน ข้าอยากจะได้ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุง ระดับการฝึกฝนของข้านั้นท่านไม่จำเป็นต้องตรวจสอบ” คุณชายสามพูดออกมาอย่างไม่สนใจบู่ฟงที่ยืนอยู่ใกล้ๆตรงหน้า
 
“ข้าเองก็เอาข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงจานหนึ่งเหมือนกัน” เซียวเสี่ยวหลงพูดออกมาอย่างรวดเร็ว แต่ขณะที่เขาพูดกลับถูกคุณชายสามขัดจังหวะ
 
คุณชายสามหรี่ตาแล้วลูบหัวเซียวเสี่ยวหลงแล้วยิ้มออกมาจางๆบนใบหน้า แล้วเขาพูดว่า “เสี่ยวหลงเจ้าเอาผลึกมามากแค่ไหนกัน?”
 
สีหน้าของเซียวเสี่ยวหลงแข็งค้าง “ทำไมคำพูดนี้ถึงดูคุ้นเคยจัง?”
 
“สะ...สิบผลึก”
 
“นั้นก็พอแล้ว”
 
เซียวเสี่ยวหลงไม่พูดไม่จามองไปที่ถุงผ้าปักลายดอกโบตั๋นของเขา เขารู้สึกว่ามีลูกศรที่มองไม่เห็นหมื่นดอกปักเข้าที่อกของเขา
 
“ครั้งหน้าข้าจะเลี้ยงเจ้าเอง” คุณชายสามยิ้มแล้วพูดออกมา “วันนี้ข้าลืมเอาเงินมาน่ะ”
 
ดวงตาของเซียวเสี่ยวเต็มไปด้วยน้ำตา “ทำไมการกินข้าวผัดไข่ถึงได้ยากเย็นนักนะ?”
 
“เจ้าของร้านข้าอยากจะเปลี่ยนเป็นบะหมี่แห้งกับผัดผัก”
 
บู่ฟงไม่ได้แสดงท่าทีใด ๆ นอกจากพยักหน้า
 
“สั่งข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุง บะหมี่แห้งกับผัดผักอย่างละจาน ได้โปรดรอสักครู่” บู่ฟงพูดย้ำแล้วเดินเข้าไปในห้องครัว
 
เซียวเสี่ยวหลงและคุณชายสามนั่งลงบนเก้าอี้ คุณชายสามกำลังพอใจกับสภาพที่งดงามใกล้ๆตัว
 
“ข้าไม่รู้ว่ามีร้านอาหารหรูหราแบบนี้ในเมืองหลวง น่าแปลกใจที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน? หืม นั้นมันหุ่นเชิดที่สู้กับคนร้อยคนใช่มั้ย?” คุณชายสามมองไปดูรอบๆ
 
เขารู้สึกประทับใจเจ้าขาวมาก แล้วแปลกใจกับสติปัญญาของเจ้าหุ่นเชิดนี้
 
ในทวีปเฉียงหลง นิกายต่างๆที่อำนาจในอาณาจักรเป็นเรื่องปกติ แต่มันมีทั้งนิยายที่ยอมรับได้และนิกายที่ยอมรับไม่ได้
 
ในอาณาจักรสายลมแห่งแสง ฮ่องเต้ฉางฟงครองราชย์มานานกว่าเจ็ดสิบปีแล้ว เขาได้เกณฑ์คนของนิกายเข้าเป็นทหารในกองทัพ นิกายที่ได้รับการยอมรับก็กระจัดกระจายอยู่ในกองกำลังต่างๆ นิกายที่ไม่ได้รับการยอมรับก็จะถูกเล่นงาน
 
อาณาจักรสายลมแห่งแสงถูกก่อตั้งมาเมื่อหนึ่งพันปีที่แล้ว มันก่อตั้งในช่วงที่นิกายมีอำนาจสูงสุดต่อสู้กันเอง หลังจากผ่านไปหนึ่งพันปีนิกายต่างๆล้วนอ่อนแอลงช้าๆภายใต้อาณาจักรที่เข็มแข็งขึ้น หลังจากที่ทั้งสองฝ่าย “ปะทะกัน” พวกเขาก็ถูกอาณาจักรปราบปรามอย่างราบคาบ
 
ในปัจจุบันทวีปเฉียนหลงนิกายเหลืออยู่ไม่กี่ร้อยนิกายเท่านั้น เมื่อเทียบกับยุคทองที่มีนับหมื่นนิกายแล้วสภาพมันช่างน่าอนาถ
 
จากไม่กี่ร้อยนิกายมีเพียงไม่กี่สิบนิกายเท่านั้นที่ยังคงพอต่อสู้กันกับอาณาจักรได้
 
คุณชายสามเคยเห็นนิกายที่เสื่อมโทรมลงแต่เอาแต่ศึกษาวิชาเกี่ยวกับหุ่นเชิด เขากำลังคิดว่าหุ่นเชิดในร้านเกี่ยวข้องกันกับนิกายหรือไม่
 
แต่มันก็มีความแตกต่างระหว่างหุ่นเชิดนิกายนั้นกับเจ้าขาว เพราะมันไม่มีพลังงานที่แท้จริงไหลเวียนในร่าง โอกาสที่บู่ฟงจะเป็นคนนิกายนั้นต่ำมาก
 
เมื่อตอนที่เขาคิดถึงปัญหานี้ กลิ่นหอมชวนน้ำลายไหลก็แผ่กระจายออกมาจากห้องครัว
 
กลิ่นนี้เหมือนผ้าไหมลูบไล้ไปที่ใบหน้าคุณชายสามเปิดตาขึ้นมาทันที
 
“กลิ่นหอมมาก” เขาพลั้งปากพูดออกมา
 
เซียวเสี่ยวหลงแช่อยู่ในทะเลกลิ่นหอมดวงตาของเขาก็กลายเป็นหมอกบดบัง
 
คุณชายสามรู้สึกว่ากลิ่นนี้เมื่อเทียบกับพ่อครัวของตระกูลเขาแล้วมันหอมกว่ามาก
หลังจากนั้นไม่นานบู่ฟงก็ก้าวออกมาจากห้องครัว
 
เขาไม่แสดงท่าทางใดๆเขาถือชามสีฟ้าขาวที่ด้านบนจานมีกลิ่นหอมปกคลุมอยู่ออกมา
 
“นี่เป็นข้าวผัดสูตรปรับปรุงท่าน โปรดทานอาหารมื้อนี้อย่างมีความสุข”
 
บู่ฟงวางชามไว้ข้างหน้าคุณชายสามเมื่อพูดเสร็จก็กลับไปที่ห้องครัว
 
คุณชายสามสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ เขาสูดกลิ่นหอมไหลเวียนเข้าสู่จมูกแล้วเข้าไปสู่ร่างกาย มันกระตุ้นความกระหายและความหิวโหยมากมายในร่างของเขา
 
กลิ่นหอมรวยริ่นอยู่บนจาน ขณะที่เขาตักข้าวผัดไข่ใส่ช้อนกลิ่นหอมก็กระจายตัวระเบิดออกมา
ระเบิกกลิ่นหอมพุ่งเข้าไปที่คุณชายสามทันที
 
ติดตามก่อนใครได้ที่ https://www.facebook.com/chefanother/



NEKOPOST.NET