NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.61 - พักผ่อน


ยังไงก็ตาม จะออกไปข้างนอกหลายวัน, เราเลยจะไปซื้อของใช้จำเป็น

มินาเหมือนจะไปเอาของที่บ้านตัวเอง, เลยมีเราแค่สามคน

"ก่อนอื่น, จะไปซื้อของที่ไหนเหรอคะ?"

ชาร์ลถามแบบออกจะดีใจ

ไม่ได้สบายๆกันแบบนี้มานานแล้วนี่นะ

"เนียว่าอาหารดีกว่าเนี้ยว"

เนียตอบแบบเต็มเหนี่ยว

"อาหารอะไรล่ะ?"

"ปลาเนี้ยว, กินปลาเนี้ยว"

เพราะเป็นเผ่าแมว จึงชอบกินปลารึ

เอาเหอะ, แค่นั้นยังพอทำเนา, ถ้าริอาจขอเป็นคาเวียร์ เสี่ยผู้นี้จะหมดตัวเอา

และยังไงซะ, เมืองนี้ก็มีแต่ปลาจากแม่น้ำ

ปลาแม่น้ำ มีกลิ่นสาปโคลน, คนเลยไม่นิยมมาก

ดังนั้น ราคาจึงถูก, รอดตัวไปที

"ชาร์ลล่ะ มีอะไรอยากได้ไหม?"

"อ, เอ่อ...หนูอยากได้ชุด........”

จะว่าไป ชาร์ลก็มีแต่ชุดมินานี่นะ

คงอยากมีชุดของตัวเองมั่ง

สำหรับชุดทางนี้ ราคาก็สมเหตุสมผลอยู่หรอก, แต่เมื่อดูจากความสำเร็จของชาร์ลที่ผ่านมาจนบัดนี้แล้ว――

"นั่นสินะ, ชาร์ลก็เลือกชุดตามใจชอบได้เลย"

ป๋าอนุมัติเครดิตไม่จำกัดแล้ว, ชาร์ลก็ยิ้ม กอดอุรุจังแน่นๆอย่างดีใจ

อุรุจังก็พยายามอดทนเข้านะ

ก่อนอื่น เราไปร้านขายปลา

นอกจากปลา ก็มีเนื้อเสียบไม้ ย่างขายด้วย

เพียงแต่, ปลากลิ่นสาปเกินไป คงมีแต่พวกมนุษย์สัตว์ที่ชอบกระมัง

เพื่อความแน่ใจ เลยถามชาร์ลด้วย, แต่ชาร์ลก็ส่ายหน้าเอาเป็นเอาตาย

ดังนั้น เลยซื้อให้แต่เนีย

แล้วก็, อันเดียวคงไม่พอ เลยซื้อให้สองอันเลย

เมื่อส่งให้ทั้งสองอัน ก็ได้รับสีหน้าดีใจแบบมองปลากับชั้นสลับไปมา

"จะดีเหรอเนี้ยว?"

"อื้อ, กลับกัน พวกชั้นไม่กินด้วยหรอกนะ

"อร่อยขนาดนี้ น่าเสียดายนะเนี้ยว"

ยื่นปลาให้ไปทั้งสองอันเลย โดยปฏิเสธอีกอันนึงด้วย

เนียเดินพลางกินไป อย่างค่อยๆ ด้วยความยินดี

เอาล่ะ, ไปที่ร้านต่อไปกัน

ถึงจะว่างั้นก็เถอะ แต่ชั้นจะเข้าร้านเสื้อผู้หญิงด้วยก็ไม่ดี, ส่วนเนีย เอาของกลิ่นแรงๆเข้าไปก็ไม่ได้

ดังนั้น ชาร์ลต้องเข้าร้านคนเดียว

เพียงแต่, ชาร์ลทำหน้าเหมือนอยากให้ชั้นเข้าไปด้วย และหันเหลือบๆมาจนถึงท้ายที่สุด

และขณะที่รอชาร์ลเลือกชุดเสร็จ, จู่ๆ ชั้นก็โดนมือจับ ลากเข้าไป

หะ, เห้ย!?

มันฉุกละหุก จึงไม่ทันระวัง ประมาทไป

ตอบสนองต่อการถูกลากเข้าไปไม่ทัน, และภายใน...

ก็พบชาร์ลที่หน้าแดงก่ำ มีชุดต่างๆพร้อมอยู่




NEKOPOST.NET