[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 56 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.56 - อุรุจัง


เมื่อรู้สาเหตุของเรื่องลี้ลับแล้ว, เราก็พักได้อย่างสบายใจ

กลางคืนเองก็เช่นกัน, ตุ๊กตากลโบราณ (โกเลม) ยังทำความสะอาด

จนกระทั่งเช้า ชั้นตื่นมาก็กลายเป็นบ้านสวยใสไร้ซึ่งฝุ่น

แต่ว่า, กลับไม่เห็นตุ๊กตากลโบราณ (โกเลม) ซะแล้ว

"อ้าว? ตุ๊กตานั่นไปไหนแล้วล่ะ?"

"จะว่าไป ฉันก็ไม่เห็นนะ"

มินาตอบงั้น

เนียเองก็เอียงหัว, ท่าทางจะไม่เห็นเช่นกัน

แล้วชาร์ลถึงค่อยๆวางอะไรมาที่โต๊ะ

"เอ่อ ...... นี่ ......ค่ะ"

เป็นตุ๊กตาหมาป่าตัวน้อย ที่ชาร์ลอุ้มมา

จะว่าเป็นของชาร์ล ก็คงไม่ใช่

"ตุ๊กตายัดนุ่นนี่ทำไมเหรอ?"

แล้ว ตุ๊กตาหมาป่า ก็เดินสองขา มาที่ชั้น

"เอ๋!?"

จากนั้น ตุ๊กตายัดนุ่น มาปีนขึ้นหัวชั้น และแปะๆที่หัวเบาๆ

ทำไมตุ๊กตายัดนุ่นขยับได้ล่ะ?

หรือว่า เวทใหม่อีก........ก็ไม่ใช่

ผลของสกิล【ผู้ใช้ตุ๊กตา】 รึไงกัน?

ขณะที่ชั้นบิดคอ ชาร์ลก็ค่อยๆตอบ

“นั่น, ตุ๊กตากลโบราณ (โกเลม), ค่ะ”

"เอ๋!?"

ได้ฟังเรื่องแปลกๆซะแล้วสิ

นี่คือ ตุ๊กตากลโบราณ (โกเลม)รึ? แต่ดูยังไง ก็ต่างจากเมื่อวาน..........

มองชาร์ลอย่างไม่เข้าใจ ทำให้มีคำอธิบายต่อมา

"พอคิดว่าตุ๊กตาเมื่อวานน่ากลัว, นิวเคลียสเวทก็ย้ายมาสู่ตุ๊กตานุ่นล่ะค่ะ"

หรือว่า, ตุ๊กตากลโบราณ (โกเลม) คิดว่าเป็นคำสั่ง เลยทำการเปลี่ยนสภาพตัวเอง?

เอาเหอะ, แบบนี้ก็ไม่ดูน่ากลัว เลยไม่เป็นไรมั้ง?

และไม่รู้ว่าทำไม ตุ๊กตายัดนุ่น (โกเลม) ถึงมาพักสบายๆอยูบนหัวชั้นซะด้วย

เห็นแล้ว พวกชาร์ลจึงยิ้ม

"จะว่าไป, มันมีชื่อรึเปล่า?"

ถามไปงั้น แต่ชาร์ลก็หน้าแดงขึ้นมา

"...... จังค่ะ"

แต่เสียงตอบเบามาก จนไม่ได้ยิน

“เอ๋? ว่าไงนะ?"

"อุรุ......จังค่ะ"    ウル

คราวนี้ได้ยินแล้ว

ชื่อว่าอุรุจัง งั้นรึ

ก็ไม่ได้น่าอายขนาดนั้นนี่, คิดไปพลางก็จิ้มอุรุจังไป

"ฝากด้วยนะ, อุรุจัง"

แล้วอุรุจังก็คงอยากฝากตัวเช่นกัน ถึงลงมาอยู่ที่หน้าและยื่นมือให้

ชั้นจึงจับมือเขย่าเบาๆ

แต่ว่า, เวลาเอ่ยชื่ออุรุจัง ชาร์ลก็จะหน้าแดงขึ้นมา

ทำไมกันนะ?




NEKOPOST.NET