[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 52 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.52 - รันโดร์ฟ ผู้ใช้ขวาน


"เห้ยๆ, ถ้าไอ้เจ้าพวกนี้จัดการปีศาจได้ อย่างพวกชั้นเองก็จัดการได้แน่ๆ!"

ที่ว่าเสียงดัง, เป็นชายร่างใหญ่แบกขวาน

กางเกงข้างล่างสั้นๆ, ท่อนบนไม่ใส่ มีแค่สายสะพายสำหรับผูกขวาน

เป็นผู้ชายเช่นนั้น

ผมรุงรัง หนวดก็ยาวถึงปาก

และก็มีแผลทั่วร่าง แสดงว่ามีประสบการณ์ผจญภัยหลายปี

ยังไงก็ตาม ดูแข็งแกร่งน่าดู

คิดแล้วก็【ประเมินละเอียด】

【บัตรนักผจญภัยสีขาว, เลเวล4】

【วิชาขวาน, เลเวล 3】

【พลังแกร่ง, เลเวล 2】 

【โจมตีทีแรกแรง 1】   撃が強い

【เคลื่อนไหวได้ช้า】    動きが遅い

เอ๋? ไม่มากอย่างที่คิดแฮะ?

จะว่าไป, เห็นบอกว่าคนระดับลงถึงชั้น 11 ได้ ไปที่ดันเจี้ยนอื่นกันหมดนี่นะ

ช่วงนี้ ได้สู้มอนเก่งๆก็มาก, เห็นพลังระดับเช่นนี้ เลยคิดงั้น

คนระดับนี้ คงไม่มีปัญหาหรอก........

ชั้นไม่สนใจ จะออกจากกิลด์นักผจญภัย

แต่ไหล่ก็ถูกดึงไว้

"เห้ย, ไม่ได้ฟังที่ชั้นพูดเรอะ!? อย่างแกน่ะ ไม่มีทางสู้กับศัตรูที่กล้าแกร่งเช่นนั้นได้หรอก! ใช้วิธีสกปรกแบบไหนกัน”

วิธีไหนรึ.......ก็ใช้โลลิโจมตีใส่ตอนที่มันไม่ทันรู้ตัวไง

อย่าหาว่าสกปรกเลย, ก็ศัตรูเป็นมอนนี่หว่า

แต่ว่า, มือของผู้ชายนี่ มีสกิล【พลังแกร่ง】, จึงเอาออกไม่ได้ง่ายๆ

"ต้องการอะไรล่ะ?"

ไม่มีทางเลือก จึงถามชายผู้นี้

"แข่งกัน!"

"งั้นไม่ต้องถึงขั้นนายท่านหรอก, เนียจะสู้เองเนี้ยว"

เนียจ้องดุๆใส่ผู้ชาย

"หากจะแตะต้องนายท่าน ต้องผ่านทาสไปก่อนงั้นรึ, เอาสิ ได้เลย อย่าเก่งแต่เห่าแล้วกัน”

ผู้ชายหัวเราะดังไปทั่ว

"ฟู่.... ถ้าแบบนั้น ก็ใช้ชั้นใต้ดินของตึกเถอะค่ะ มันเป็นสถานที่สำหรับฝึกฝน"

พี่สาวพนักงานถอนหายใจบอก

ดีกว่าปล่อยให้อาละวาดตรงนี้ไง

"งั้นก็ ขอยืมอย่างไม่เกรงใจเลย"

ผู้ชายยิ้มแล้วก็เดินลงใต้ดินนำไปก่อน

พวกชั้นเองก็ตามลงไปด้วย

ชั้นใต้ดิน เป็นพื้นหินกว้างราว 20 เมตร

เกินพอที่จะเป็นพื้นที่ฝึกซ้อม

ผู้ชาย กับเนีย ยืนตรงข้ามกัน

"จะว่าไป ยังไม่บอกชื่อเลย, ชั้นคือรันโดร์ฟ, จงจำไว้ให้ดีเหอะ!"   ランドルフ

ว่าแล้วก็ไม่ได้ส่งสัญญาณอะไร แต่เข้ามาโจมตีด้วยขวานเลย

แต่ว่า การจู่โจมไม่ได้ว่องไวอะไร, เนียจึงหลบขวานที่ฟาดมาได้สบายๆ

"อย่าหลบสิวะ!"

เอิ่ม, ก็ต้องหลบดิ!

ใครมันจะยืนรอให้ขวานเฉาะหัวกันฟะ

เพียงแต่, ความเร็วที่แม้แต่ชั้นก็มองทันนี้.......ทำให้เนียแปลกใจอยู่ ว่าจะตอบสนองไงดี และมองมาทางชั้นหลายที

เอาน่า, อีกฝ่ายก็มาหาเรื่องก่อนด้วยสิ, ถ้าจะแสดงให้เห็นว่าห่างชั้นกัน ก็คงไม่เป็นปัญหาในภายหน้า

ชั้นจึงส่งสัญญาณให้เนียทำตามใจได้เลย