[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน ตอนที่ 49 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.49 - ชายเผ่าปีศาจ


<มุมมองของชายเผ่าปีศาจ>

ฟุฮะฮะฮะฮ่า....

จากรายงานของจระเข้ใหญ่ ได้รวบรวมผู้คน มาเป็นเหยื่อสังเวยแล้ว

ฉันหัวเราะไม่หยุด เมื่อได้รับรายงาน

สมกับที่ฉันอุตส่าห์ลำบาก เอาจระเข้ใหญ่จากดันเจี้ยนชั้นล่างๆขึ้นมา

มนุษย์ส่วนมาก เอาชนะมันไม่ได้หรอก

แต่ว่า มันมีจุดอ่อนที่หัวไม่ค่อยดี จึงทำได้แค่ฟังคำสั่งแบบง่ายๆ

คราวนี้ ฉันออกคำสั่งสองอย่าง

⚪︎ จับมนุษย์มาเป็นเครื่องสังเวย

⚪︎ อย่าฆ่าใคร เว้นแต่ผู้ที่ขัดขืน

ก็แบบนี้ล่ะ

การฟื้นสภาพสิ่งระดับสูง จำเป็นต้องใช้วิญญาณจำนวนมาก

ท่านจอมมาร......ราชาเผ่าปีศาจ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยปกครองโลก.....

จะคืนชีพขึ้นมาอีกครา และปลดปล่อยปีศาจออกจากดันเจี้ยนเช่นนี้

ในที่สุด เวลานั้นก็มาถึง

และ ถ้าฉันเป็นผู้คืนชีพจอมมาร, ก็จะมีความดีความชอบอย่างใหญ่หลวง

คิดแล้ว ก็ยิ้มออกมา

ให้จระเข้ใหญ่ นำทางไปยังที่กักขังผู้คน

เดินไปในดันเจี้ยนอย่างช้าๆ

อีกไม่นานแล้ว! ความปรารถนาของฉัน....

และเมื่อเห็นทางลับที่ฉันเคยเตรียมไว้อยู่ตรงหน้า

ขณะกำลังจะหัวเราะ จู่ๆก็มีเวทแรงสูงพุ่งมา

ฉันส่งเสียงอย่างคาดไม่ถึง จากความเจ็บปวด

แต่ร่างกาย ไม่อาจทนได้ จนสลายไปในที่สุด


 

 

<มุมมองฮาคุ>

ชาร์ลยิงโจมตีใส่จระเข้ใหญ่

แต่ว่า คราวนี้มินาช่วยเอนชานต์พลังให้ด้วย, หนำซ้ำ ยังเป็นพลังยิงที่เต็มที่สุดๆของชาร์ลนับแต่ใช้มา

ตอนนี้ เบื้องหน้า จึงไม่เหลือร่องรอยของจระเข้ใหญ่อีกแล้ว

กระนั้นเอง รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงกรีดร้องแบบมนุษย์ด้วย

ไอ้ชั้นก็ดูอยู่ตรงข้างๆจระเข้ใหญ่นะ, แต่ไม่เห็นใครอื่นเลย

งั้นเสียงนั่น คือเสียงอะไร?

ฉงนอยู่ในใจ, แล้วก็เห็นว่ามีหินเวทตกอยู่สองอัน

หรือว่า จะมีมอนอื่นโดนลูกหลงไปด้วย?

อันนี้เป็นคำตอบที่น่าจะถูกต้องสุด

จากนั้น, เมื่อจัดการจระเข้ใหญ่ได้ เราก็เข้าทางลับอีกที พูดกับเหล่าคนที่ถูกจับ พลางแสดงหินเวท

"พวกเราจัดการจระเข้ใหญ่ลงแล้ว, ทุกอย่างปลอดภัยแล้ว ออกมาอย่างมั่นใจได้เลย”

แต่ว่า แค่ลมปาก ดูจะไม่เป็นที่เชื่อถือ

อย่างไรก็ตาม, เด็กสาวคนที่สาบสูญซึ่งเรามาตามหา ก็เข้ามาดูหินเวทอย่างละเอียด, และว่าอย่างตกใจ

"หินเวทใหญ่ขนาดนี้......ฉันเองก็ไม่เคยเห็นมาก่อน, เป็นหลักฐานว่าจัดการมอนที่แข็งแกร่งลงได้ล่ะ"

ชั้นพูดเองไม่มีใครเชื่อ, แต่พอเด็กคนนี้พูด ผู้คนก็เชื่อขึ้นมาเชียว

ผู้คนต่างเฮ และออกจากห้องกัน

และท้ายที่สุด ก็เป็นเด็กสาวคนนั้น ที่ออกมา

“พวกคุณพี่ชาย, ขอบคุณนะ"

เด็กสาวยิ้มขอบคุณ

เราเห็นแล้วก็สบายใจ

ช่วยออกมาสำเร็จแล้ว.....

ทั้งหมดนี้ ก็เพราะชาร์ลเลย....




NEKOPOST.NET