NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.47 - ทางลับ


จะว่าไป, รู้สึกเหมือนจระเข้ใหญ่ มันมองหาอะไรอยู่รึเปล่า

เหมือนมันมองๆหาอะไรอยู่ตลอดเลย

หรือว่า มอนนั่น จะเกี่ยวข้องกับการที่คนหายไปด้วย?

เป็นมอน แต่กลับลักพาตัวคน แทนที่จะฆ่าทิ้งงั้นรึ?

ยังไงก็ตาม พวกเราคงไม่มีบทจะสู้กับมอนระดับนั้นอยู่แล้ว..........มีแต่ชาร์ลเท่านั้น

คิดแล้ว ก็นึกขึ้นมาได้

"มินา,เวทเอนชานต์เนี่ย มีเวทแบบช่วยลบตัวตนด้วยรึเปล่า?"

"จะไปมีได้ไงเล่า"

นึกว่าจะเป็นไอเดียดีๆ แต่กลายเป็นไอเดียมั่วสิ้นดี

ช่วยไม่ได้

เช่นนี้ คงต้องแอบตามจระเข้ใหญ่ไปแบบห่างๆ ไม่ให้มันรู้ตัว

บางที มันก็หันกลับมามองมั่ง, แต่เนียกะจังหวะได้อย่างถูกเผง เราจึงไม่โดนจระเข้ใหญ่เจอตัว

จนกระทั่ง จระเข้ใหญ่ไปถึงจุดที่เหมือนกับที่ๆอยู่มัน

เป็นที่ซึ่งไม่ได้อยู่ในแผนที่ชั้น, เนื่องจากสถานที่ซ่อนอยู่หลังกองหิน

แน่นอนว่ามองเข้าไปไม่ถึง

เพียงแต่ เป็นจุดน่าสงสัยอย่างแรง

เป็นไปได้ ว่าคนที่สาบสูญไป จะอยู่ข้างหลังนั่น

จึงไม่มีทางเลือก นอกจากรอจระเข้ใหญ่ที่เข้าไป ให้ออกมาก่อน

เราซ่อนอยู่หลังเงาหินใหญ่, รอดูจระเข้ใหญ่ออกมา

ระหว่างนี้ ก็พักคุยกัน

"อยู่ในนั้นเหรอ?"

มินาถาม

“ยังไม่รู้, แต่ว่า ชั้นนี้มีแต่ที่นั่นที่ยังไม่ได้ตรวจ, ถ้าไม่มี ก็ค่อยกลับเมืองเถอะ”

จะให้ลุยไปชั้น 12 ทั้งยังงี้ โดยไม่มีข้อมูลอะไรเลย ก็ไม่ไหวอ่ะนะ

"ชาร์ลเตรียมพร้อมยิงเวทเผื่อเอาไว้ทุกเมื่อนะ, มินาเองก็บัพพลังเวทของชาร์ล, คิดว่าคงไม่เป็นไร แต่ถ้าต้องสู้กันจริงๆ ให้ชาร์ลโจมตีอย่างเดียวเลย”

"อื้ม, ไว้ใจได้เลย"

มินามั่นใจ, กลับกัน ชาร์ลรับแรงกดดันอย่างมาก

ชั้นแตะไหล่ชาร์ลเบาๆ เพื่อลดอาการเครียด

“เป็นไรหรอก, ชาร์ลทำตามที่ชั้นว่าก็พอ ฝากไว้กับชั้นเอง”

ยิ้มให้ แล้วชาร์ลที่อึดอัดใจ ยิ้มตอบกลับได้

เท่านี้ก็ไม่เป็นไรแล้ว

"ออกมาแล้วเนี้ยว"

เนียที่ดูอยู่ บอกออกมา

พวกชั้นลดเสียงลง และเฝ้าดู

เมื่อจระเข้ใหญ่ออกมา, มันก็เอาหินปิดๆทาง แล้วเดินช้าๆไปที่อื่น

"ดีล่ะ, ไปกันเถอะ!"

ดูทุกคน พยักหน้า แล้วก็ออกปฏิบัติการ

ชั้นเองคนเดียว ขยับหินหนักๆไม่ได้, เนียเลยช่วยกัน เป็นสองคน

จนกระทั่ง ขยับหินให้มีช่องว่างเล็ดลอดเข้าไปทีละคนได้

ไม่รู้ว่าจะมีอะไรอยู่ เลยให้เนียนำก่อน

หากเป็นเนีย คงไม่โดนจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวหรอก

จากนั้น ถึงเป็นมินา กับชาร์ล, ปิดท้ายด้วยชั้น

ถ้าเป็นปกติ ชั้นต้องเป็นคนนำขบวน, แต่คราวนี้ คืออยู่ป้องกันหลัง เผื่อจระเข้กลับมาโจมตีจากข้างหลังไง

คิดแล้วก็ใช้สายตาสอดส่อง

แม้ว่าชั้นจะตรวจหาได้ไม่ดีเท่าเนีย แต่มี【ประเมินละเอียด】 อันน่าภาคภูมิใจ จึงไม่แพ้ชาร์ลหรือมินาหรอก

แต่ว่า ก็เป็นแค่พื้นที่โล่งๆ ไม่มีอะไรให้มอง    




NEKOPOST.NET