NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] นักผจญภัยผู้ใช้ประเมิน

Ch.43 - ได้มินา


หลังจากชนะได้อย่างมึนๆ, ผู้คนรอบข้างก็รู้สึกผิดหวัง

มีเพียงมินา ที่โดดเข้าหาชั้น

"ขอบคุณนะ, ฮาคุ เท่านี้ ฉันก็......"

"เดี๋ยว, เรื่องนั้นขอให้รอไว้ก่อน"

ชั้นเลี้ยงธงไว้ก่อน, พ่อตา เอ้ย พ่อมินาที่ดูอยู่ ถึงถามขึ้น

"ขอฟัง.....เหตุผลได้ไหม?"

"ก่อนอื่น ก็อย่างที่เห็นเมื่อกี้, แค่ใต้ดินชั้นสิบ พลังไม่เพียงพอหรอกครับ, อยากจะให้มีพลังมากกว่านี้ แล้วค่อยว่ากัน”

"ก็จริง, ผ่านใต้ดินชั้นสิบมา แต่พลังก็ยังไม่เท่าไหร่, ทว่า เจ้าก็ชนะ ตามสัญญาที่ให้ไว้ จึง......"

"ไม่ครับ, ก่อนอื่น อยากขอมินาซังเข้าเป็นสมาชิกปาร์ตี้ก่อน, เช่นนั้นแล้ว เราจะได้ทำความรู้จักกันให้แน่นแฟ้นขึ้น.........แล้วก็ อาจจะเจอกับคนที่ดีกว่าก็ได้"

บอกว่าอาจเจอคนที่ดีกว่านี้ พ่อมินาเลยตกใจ

แล้วก็ลังเลหน่อย แต่ก็ยอมรับในสิ่งที่ชั้นพูด

แต่ว่า พอจะจบเรื่องกัน, มินาก็อุบเสียงเบาๆ

"ไม่อยากอยู่กับฉันถึงขนาดนั้นเลยรึไงยะ?"

ไม่ได้คิดถึงแง่นั้น ชั้นเลยได้แต่เงียบปาก

แต่ว่า หน้าตามินาก็เปลี่ยนมายิ้มแย้มในพริบตา

แล้ว ชั้นก็รู้ตัวว่ามิฮาเอลจะจากไปแบบเงียบๆคนเดียว

ดังนั้น เลยรีบไล่ตามไป

"จะว่าไป, ทำไมตอนนั้น มิฮาเอลถึงไม่เสนอตัวขึ้นเป็นผู้ท้าชิงล่ะ?"

ชั้นถามมิฮาเอลแบบไม่ให้คนอื่นได้ยิน

"เฮอะ, ยังไงซะ ก็ไม่ได้เรียกชั้นมาแต่แรกแล้ว, ตั้งแต่เคลียร์ชั้นสิบได้ มินาซังก็มองแต่แกเท่านั้นอีก แล้วคราวนี้ แค่พลังของชั้น เคลียร์ถึงชั้นสิบไม่ได้, แต่แกรอก่อนเหอะ คราวนี้จะเคลียร์ถึงชั้นสิบด้วยตัวคนเดียว แล้วจะแย่งมินาซังมาจากแกเลย!"

มิฮาเอลชี้ใส่ชั้น ว่าแค่นั้น แล้วก็หันหลังจากไป

"มีอะไรเหรอคะ?"

เห็นมิฮาเอลจากไป ชาร์ลเลยสงสัย

"เปล่า, ไม่มีอะไร......."

สั่นหัว แล้วก็กลับไปที่ๆพวกมินาหัวเราะอยู่

จากนั้น, ก็กลับโรงแรม เนื่องจากวันนี้เหนื่อยแล้ว

มินานั้นบอก「มาพักที่บ้านก็ได้นะ」 หรอก, แต่ว่าอยากพักแบบจริงๆ เลยปฏิเสธ แล้วกลับโรงแรมด้วยกันสามคนกับเนียและชาร์ล

 

 

〈มุมมองมินา〉

หลังส่งพวกฮาคุจากไป, ฉัน็ถูกท่านพ่อเรียกไปห้องหนังสือ

"ท่านพ่อ, มีความประสงค์อันใดรึคะ?"

พูดจาเป็นพิธีการยังงี้ ไม่ถนัดเอาซะเลย, แต่ถ้าไม่ทำต่อหน้าพ่อ จะโดนโกรธ เลยต้องทำ

"เรื่องคู่หมั้นของเจ้า, อันดริลนั้นไม่ต้องพูดถึง ส่วนฮาคุโตลเอง ก็ดูไม่มีพลังพอจะเคลียร์ถึงชั้นสิบได้, ก็นะ เจ้าตัวเองก็เข้าใจว่าทำได้เพราะปาร์ตี้ไปกับคนอื่น"

เข้าใจเรื่องที่ท่านพ่ออยากพูดดี

ฮาคุเอง ไม่มีสกิลต่อสู้

คงเป็นกำลังต่อสู้ที่พ่อคาดหวังไม่ได้หรอก

"ที่สำคัญกว่านั้น, คนชื่อมิฮาเอลที่ไปด้วยกัน.........ดูท่าจะคาดหวังได้ น่าเสียดายที่ไม่ได้เสนอตัวเป็นผู้ท้าชิงด้วย”

ไอ้คนที่มองฉันด้วยสายตาทะลึ่งนะเหรอ......แบบนั้น ฮาคุยังจะดีซะกว่า......

"ท่านพ่อ, คราวนี้ฮาคุเป็นผู้ชนะค่ะ......"

"อ้อ, เราเข้าใจดีอยู่, แต่ว่า ถ้าไม่หมั้นกันเลย อนาคตอาจมีผู้มีคุณสมบัติคนอื่นปรากฏขึ้นมาก็ได้"

"ถึงตอนนั้น พวกฮาคุก็ลงดันเจี้ยนไปได้ลึกกว่านี้แล้ว"

"โดยที่มีเจ้าเป็นภาระไปด้วยน่ะรึ?"

ท่านพ่อยิ้มหน้าเบี้ยวๆ

ก็นั่นสินะ, ฮาคุสอนเวทมนต์ให้ จนในที่สุดฉันก็ต่อสู้ได้แล้ว, แต่สำหรับบ้านนี้ ก็เป็นดั่งแค่ภาระถ่วง

จึงมองกลับไปที่ท่านพ่อ……มีทางเดียวก็คือ จะต้องทำลายสถิติการลงดันเจี้ยนของท่านพ่อให้ได้




NEKOPOST.NET